Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ!


 

Του Πέτρου Κορμικιάρη
Σε μια απέλπιδα προσπάθειά του να εξευμενίσει τους πιστωτές μας και να διατηρήσει με αυτό το τρόπο την εξουσία για την κατάκτηση της οποίας κατέλαβε τόσες και τόσες προσπάθειες ο κ. Σαμαράς στρέφεται αδίστακτα κατά του πληθυσμού...
εκείνου της μισθοσυντήρητης εργασίας που κυρίως τον στήριξε και τον ανέδειξε.
Δεν είναι μόνο ότι συνετέλεσε με την αρνητική του στάση στην κυβέρνηση Παπαδήμου να συσσωρευτούν τα προβλήματα και να διογκωθούν, ώστε σήμερα να καθίστανται δισεπίλυτα, αλλά αναζητά τρόπους επίλυσής τους ατελέσφορους.Στρέφεται μονίμως κατά των δημοσίων υπαλλήλων και γενικότερα των μισθοσυντήρητων εργαζομένων που έτσι κι αλλιώς η φορολογική τους δυνατότητα είναι διαυγής και έχει εξαντληθεί.Ο κόσμος της μσθωτής εργασίας ζεί μιά άλλη μικρασιατική καταστροφή.
Αφήνει δε, ο κ. Σαμαράς, στο απυρόβλητο τους πραγματικά έχοντες και κατέχοντες (βλέπε ελεύθερους επαγγελματίες) από τους οποίους προέρχεται το διογκωμένο μαύρο ΑΕΠ της αδήλωτης εργασίας και της υπεκφεύγουσας φορολογητέας ύλης, το οποίο είναι διπλάσιο σε μέγεθος του πραγματικού.
Υπ' αυτές τις συνθήκες όχι μόνο οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει αλλά ούτε στοιχειωδώς γίνεται να λειτουργήσει η ατμομηχανή της.Το πρωτοφανές αυτό σύμπτωμα να λειτουργούν στο ίδιο πρόσωπο οι ιδιότητες της ανικανότητας και της ασχετοσύνης είναι επικίνδυνο για τον τόπο.Μόνο ο λαός μπορεί να σταθεί εμπόδιο.

Part-time: H νέα μορφή εργασίας που σαρώνει τον Δυτικό Κόσμο


Part-time: H νέα μορφή εργασίας που σαρώνει τον Δυτικό Κόσμο

Η μετάβαση από την βιομηχανία στην παροχή υπηρεσιών ολοκληρώνεται σιγά σιγά στις ανεπτυγμένες χώρες, φέρνοντας κι ένα νέο μοντέλο εργασίας που αφήνει μεν ελεύθερο χρόνο, αλλά σε πολλούς δεν εξασφαλίζει καν τα προς το ζην.

Part-time: H νέα μορφή εργασίας που σαρώνει τον Δυτικό Κόσμο
 Από τον Παναγιώτη Χριστόπουλο
Στην Ελλάδα των πρωτοφανών ποσοστών ανεργίας, μάθαμε απότομα κι ένα νέο μοντέλο εργασίας. Πολλές εταιρείες έκαναν περικοπές ωρών ή ημερών (και, φυσικά, μισθών) στους εργαζόμενούς τους, ενώ ακόμη περισσότερες τους απέλυσαν και τους απασχολούν πλέον ως part-time συνεργάτες με πολύ χαμηλότερες απολαβές. Δυσκολευόμαστε να χωνέψουμε, όπως είναι λογικό, την πρακτική αυτή, αλλά για τους περισσότερους, δεν υπάρχει και άλλη λύση. Ακόμη κι αυτό είναι καλύτερο από την ανεργία. Και περιμένουμε να περάσει η κρίση για να επανέλθουμε στο προηγούμενο εργασιακό μας καθεστώς.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ή μήπως η Ελλάδα αναγκάστηκε διά της βίας που έφερε η τεράστια κρίση να υιοθετήσει εργασιακές πρακτικές που ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος γνωρίζει πια καλά; Πρακτικές που δεν θα αλλάξουν στο άμεσο μέλλον…
Από το 8ωρο στο… 3ωρο
Η μετάβαση από την βιομηχανία στην παροχή υπηρεσιών είναι το σημαντικότερο οικονομικό και εργασιακό φαινόμενο που γνώρισε ο Δυτικός Κόσμος τις τελευταίες δεκαετίες. Και είναι φυσικό να φέρνει και νέα ήθη. Το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί στην προηγούμενη μεγάλη μετάβαση, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν η βιομηχανία έπαιρνε τη θέση της αγροτικής παραγωγής. Τότε ήταν ολόκληροι πληθυσμοί που έφευγαν από την πατρίδα τους και υφίσταντο δεκάδες άλλες ριζικές μεταβολές. Σήμερα είναι η εγκατάλειψη του 8ώρου, που με τόσο κόπο κατέκτησαν τα συνδικάτα των εργατών, και η θέσπιση «χαλαρότερων» σχέσεων μεταξύ εργαζόμενου και εργοδότη.
Μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν αριθμοί που να αποδεικνύουν ότι προς τα εκεί πηγαίνει το μοντέλο εργασίας. Ίσα ίσα που οι γιάπις της δεκαετίας του ’80 και τα μεγαλοστελέχη των επιχειρήσεων τα τελευταία 20 χρόνια ήταν μια απόδειξη ότι η παροχή υπηρεσιών μπορεί να προσφέρει ευκαιρίες για τεράστιες και πολύ προσοδοφόρες καριέρες –αρκεί να περνάς ώρες ατέλειωτες στο γραφείο. Και έτσι είναι, μόνο που αυτό ισχύει μόνο για λίγους –υψηλά ιστάμενους. Πολλοί ακόμη εργαζόμενοι στο χώρο τον υπηρεσιών, και μάλιστα με πτυχία και μεταπτυχιακά, είναι καταδικασμένοι να βγάζουν οριακά τα προς το ζην.
Θα ημιαπασχολείται το 1/3 του πληθυσμού!
Μια πρόσφατη μελέτη του Economic Policy Issue είναι η πρώτη που δίνει σαφή στοιχεία για το φαινόμενο: Μέχρι το 2020, το 30% των εργαζόμενων στις ΗΠΑ θα δουλεύει part-time, με πολύ χαμηλές απολαβές. Το 50% των πτυχιούχων θα παραμένει άνεργο ή θα υποαπασχολείται. Αυτήν την στιγμή στις ΗΠΑ υπάρχουν 40% περισσότεροι εργαζόμενοι σε part-time εργασίες σε σχέση με πριν 3 χρόνια. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές συνέπειες της κρίσης και αναμένεται να διαρκέσει για τουλάχιστον μια δεκαετία ακόμη –και φανταστείτε ότι θεωρητικά η Αμερική έχει πια ξεπεράσει την ύφεση, οπότε υπολογίστε πόσα χρόνια θα χρειαστεί η Ελλάδα για να επανέλθει στο προηγούμενο εργασιακό της καθεστώς, όταν βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα τώρα.
Οι εργοδότες είναι διστακτικοί στο να κάνουν μόνιμες προσλήψεις και πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα και σε άλλες part-time απασχολήσεις για να συμπληρώνουν το εισόδημά τους. Οι περισσότεροι, πάλι, επιλέγουν την πολυτέλεια του ελεύθερου χρόνου. Αλλά, θα αναρωτηθεί κανείς, τι να τον κάνεις τον ελεύθερο χρόνο αν δεν μπορείς να ξοδέψεις χρήματα για να τον αξιοποιήσεις;
Διαβάστε επίσης:

Εναλλακτικοί τρόποι θέρμανσης


 

Όλες οι μορφές, το κόστος εγκατάστασης, πόσα θα εξοικονομήσετε και πότε θα κάνετε απόσβεση

Εναλλακτικοί τρόποι θέρμανσης
Εναλλακτικές και συμφέρουσες λύσεις ώστε να μειώσουν το κόστος θέρμανσης αναζητούν οι καταναλωτές που βλέπουν το μισθό τους να μειώνεται δραματικά και το κόστος διαβίωσης να εκτοξεύεται.
Μέσα στα επώδυνα μέτρα, έρχεται πλέον να προστεθεί και η αύξηση στο πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο θα εξισωθεί με το κίνησης φτάνοντας το 1,50 ευρώ.
Οι καταναλωτές είναι σε απόγνωση και πολλοί είναι πλέον εκείνοι που αναζητούν νέους τρόπους για να ζεσταθούν το χειμώνα που έρχεται, ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που δηλώνουν ότιθα βάλουν στο σπίτι τους ακόμα και ξυλόσομπα.
Επαγγελματίες ωστόσο που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, προτείνουν εναλλακτικούς τρόπους για να ζεστάνουμε στο σπίτι μας και με κόστος πολύ μικρότερο. Μπορεί το κόστος εγκατάστασης για ορισμένα να είναι μεγάλο, όμως σύμφωνα με τους ειδικούς η απόσβεση θα γίνει μέσα σε δύο χρόνια.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα τα «ΝΕΑ», αν μια οικογένεια καταναλώνει 1.300 λίτρα πετρέλαιο τη χειμερινή σεζόν (Οκτώβριος – Μάρτιος), τότε με βάση τις εκτιμώμενες για φέτος τιμές (1,45 ευρώ) θα κληθεί να πληρώσει 1.885 ευρώ έναντι 1.300 ευρώ πέρυσι. Ακόμη μεγαλύτερη είναι η επιβάρυνση για τους κατοίκους της Βόρειας Ελλάδας, όπου η μέση κατανάλωση υπολογίζεται στα 2.000 λίτρα και πάνω.
Αναλυτικά λοιπόν:
Φυσικό αέριο:
Αν μια οικογένεια αποφασίσει να αντικαταστήσει το πετρέλαιο με φυσικό αέριο, τότε η κατανάλωση σε αέριο που αντιστοιχεί στα 1.300 λίτρα πετρέλαιο είναι 13.680 kWh και με τις σημερινές τιμές του αερίου, δηλαδή 7,7 λεπτά/kWh, η εν λόγω οικογένεια θα πληρώσει συνολικά για θέρμανση 1.053 ευρώ. Δηλαδή 832 ευρώ λιγότερο (-44%) από ότι με το πετρέλαιο.
Το κόστος εγκατάστασης του καυστήρα διαμορφώνεται σε 3.500 – 4.500 ευρώ για μια μέση πολυκατοικία με 15 διαμερίσματα (οπότε το κόστος ανά διαμέρισμα ανέρχεται μέχρι 300 ευρώ). Σε περίπτωση που απαιτείται και αλλαγή λέβητα, το κόστος ανέρχεται σε 6.500 – 7.000 ευρώ.
Ωστόσο η ΕΠΑ Αττικής μέσω ειδικών προγραμμάτων χρηματοδοτεί το κόστος της εσωτερικής εγκατάστασης, δηλαδή του καυστήρα μαζί με τις σωληνώσεις. Η χρηματοδότηση μπορεί να περιλαμβάνει και την αλλαγή του λέβητα, αν αυτή απαιτείται.
Σόµπα πέλετ
Ιδιαίτερα διαδεδομένες στο εμπόριο είναι οι σόμπες που καίνε πέλετ. Το κόστος τους κυμαίνεται από 900 έως 2.000 ευρώ ανάλογα με τον τύπο. Προσοχή όμως στο μέγεθος της σόμπας που θα διαλέξετε ώστε να καλύψει τις ανάγκες σας, γιατί σε κάθε σπίτι απαιτείται διαφορετικού μεγέθους σόμπα. Για όλη τη χειμερινή περίοδο απαιτούνται 4.000 – 5.000 κιλά πέλετ. Με μέση τιμή τα 28 λεπτά το κιλό, το κόστος για όλη τη χειμερινή σεζόν δεν ξεπερνά τα1.400 ευρώ, καθιστώντας τη μορφή θέρμανσης πολύ φθηνότερη από το πετρέλαιο, το αέριο και τον ηλεκτρισμό.
Στα αρνητικά περιλαμβάνεται το γεγονός ότι χρειάζεται χώρος για την αποθήκευση των πέλετ, που πολλά σπίτια δεν διαθέτουν.
Πρόκειται για μια πολύ καλή λύση, καθώς έχουν πολύ υψηλό βαθμό απόδοσης, 4 – 5 φορές υψηλότερη από αυτή της σόμπας ξύλου.
Καυστήρας βιοµάζας
Ο καυστήρας είναι οικονομικότερος της σόμπας πέλετ. Η μέση τιμή του κυμαίνεται περίπου στα 28 λεπτά/κιλό, δηλαδή ο κάτοχός του θα πληρώσει για θέρμανση περίπου 1.120 ευρώ. Όπως αναφέρουν τα «ΝΕΑ», η συγκεκριμένη επιλογή συνιστάται για μονοκατοικίες και διπλοκατοικίες, αλλά όχι για πολυκατοικίες λόγω του χώρου που απαιτείται για την αποθήκευση των πέλετ.
Βέβαια το κόστος αγοράς του είναι πολύ υψηλό και κυμαίνεται από 4.000 – 6.000 ευρώ. Επίσης, χρειάζεται μεγάλος αποθηκευτικός χώρος, καθώς ένας τέτοιος καυστήρας για διπλοκατοικία έχει μέση κατανάλωση γύρω στους 3 – 4 τόνους πέλετ για τη χειμερινή σεζόν.
Ενεργειακό τζάκι
Ακόμη μία λύση είναι η μετατροπή του συμβατικού τζακιού σε ενεργειακό. Το συγκεκριμένο τζάκι έχει πολύ υψηλότερη απόδοση από το συμβατικό, καθώς εκμεταλλεύεται τη ροή του ζεστού αέρα που δημιουργείται από την καύση του ξύλου μέσα στον θερμοθάλαμο που περιβάλλει την εστία του. Έχει μικρότερη και ελεγχόμενη κατανάλωση ξύλου από το συμβατικό, ενώ η ροή του αέρα μπορεί να είναι είτε φυσική (απλό ενεργειακό τζάκι) είτε μηχανική (αερόθερμο τζάκι). Η συνήθης λειτουργία του είναι με την πόρτα κλειστή, με αποτέλεσμα αύξηση της θερμοκρασίας και καλύτερη καύση. Μπορεί να συνδεθεί με το υπάρχον σύστημα θέρμανσης του σπιτιού, δηλαδή με τον λέβητα και το σύστημα διανομής ζεστού νερού.
Το κόστος εγκατάστασης κυμαίνεται από 3.000 έως 4.500 ευρώ και απαιτούνται κάποιες εργασίες στο σπίτι, ορισμένα μερεμέτια, όπως για παράδειγμα η εγκατάσταση γυψοσανίδας ώστε να περάσει η θέρμανση μέσω αεραγωγών σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού.
Ζεσταίνει τους τοίχους του σπιτιού και όταν σβήσει ο χώρος παραμένει ζεστός. Η κατανάλωση μιας εστίας, με απόδοση 75%, ανέρχεται σε 4 – 6 κιλά καυσόξυλα την ώρα. Αυτό σημαίνει 40 – 50 κιλά την ημέρα ή 7 τόνους ξύλα για όλη τη χειμερινή σεζόν, εφόσον καίει για περίπου 8 ώρες ημερησίως. Με μέση τιμή για τα καυσόξυλα 20 λεπτά/κιλό, το κόστος χρήσης θα ανέλθει στα 1.400 ευρώ.
Ηλεκτρικό καλοριφέρ και κλιματιστικό
Στις εναλλακτικές λύσεις περιλαμβάνονται και η χρήση ηλεκτρικού καλοριφέρ και κλιματιστικού, ωστόσο το κόστος είναι τεράστιο και δεν συμφέρει καμία από τις δύο περιπτώσεις.
Τα ηλεκτρικά καλοριφέρ και γενικώς τα θερμαντικά σώματα έχουν πολύ υψηλό κόστος χρήσης. Ακριβώς επειδή η κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος της οικογένειας αυξάνεται, μεταπηδά σε άλλη κλίμακα και χρεώνεται με υψηλότερη τιμή ανά κιλοβατώρα. Αν η οικογένεια καταναλώνει υπό κανονικές συνθήκες, για παράδειγμα, 2.000 KWh το 4μηνο (με τιμή κιλοβατώρας 14 λεπτά), από του χρόνου τις επιπλέον 13.680 KWh θα τις πληρώσει με 19 λεπτά. Πολλαπλασιάζοντας τις 13.680 KWh με τα 19 λεπτά, προκύπτει κόστος 2.599 ευρώ. Αν έχει νυκτερινό ρεύμα, τότε το ποσό μειώνεται στα 2.188 ευρώ.
Σαφώς οικονομικότερη λύση, τόσο συγκριτικά με τα ηλεκτρικά σώματα όσο και με το πετρέλαιο, είναι η θέρμανση με κλιματιστικό. Για τη χρήση του κλιματιστικού απαιτούνται μόνο 8.047 KWh αντί για 13.680 KWh που θέλουμε για το ηλεκτρικό καλοριφέρ. Με τιμή 19 λεπτά, προκύπτει κόστος 1.530 ευρώ για όλη τη χειμερινή σεζόν. Εάν μάλιστα επιλέξουμε σύστημα τελευταίας τεχνολογίας τύπου inverter, η οικονομία θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Διαβάστε επίσης:

Αιδώ(s) Πολυτεχνείο-αιδώ(ς) Πολυτεχνείο


 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Σεπτεμβρίου 2, 2012

Διαβάζοντας τις δηλώσεις της Μαρίας Δαμανάκη για την επιστροφή της Ελλάδας στην δραχμή σκέφτηκα πως η μεγαλύτερη χρεοκοπία της Μεταπολίτευσης δεν είναι τόσο η οικονομική αλλά η ηθική. Όλη αυτή η γενιά του “Πολυτεχνείου” που υλοποίησε το μεταπολιτευτικό μοντέλο επικαλέστηκε υψηλές αρχές (Δημοκρατία, Ισονομία, κοινωνική Δικαιοσύνη, σοσιαλισμός), με μόνο τελικό σκοπό την εξασφάλιση οικονομικών προνομίων για τους ίδιους, τους συγγενείς και τους κομματάρχες-συμβούλους τους.
Καμία από τις πολιτικές ελίτ που καθοδήγησαν την Χώρα ως το 1974 δεν επέδειξε τέτοια αναλγησία και αδιαφορία για τα χρέη και την ηθική παρακμή που επισώρευε στην Χώρα.
Οι ελίτ που κυβερνούσαν ως τότε (με εξαίρεση τους Συνταγματάρχες) είχαν οικονομική επιφάνεια την οποία απλά συντηρούσαν εύκολα χάρις στην πρόσβαση τους στην κεντρική εξουσία, είχαν μεγαλύτερη εμπειρία και ήταν αρκετά αποτελεσματικότερες διαχειριστικά.
Χαρακτηριστικό πολιτικό προϊόν της πτωχευμένης Μεταπολίτευσης είναι η κα Μαρία Δαμανάκη. Εξαργύρωσε την φωνή της στο θρυλικό “ραδιόφωνο του Πολυτεχνείου” αναλαμβάνοντας ανώτατα πολιτειακά αξιώματα επί 37 χρόνια. Δεν εργάστηκε ποτέ στην ζωή της στον ιδιωτικό τομέα. Από βουλευτής του ΚΚΕ και του Συνασπισμού (από το 1977) εκλέχθηκε πρόεδρος του Συνασπισμού και όταν το κόμμα της ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΤΗΚΕ και δεν μπήκε στην βουλή, η ίδια δεν έχασε το κουράγιο της αλλά συνέχισε να πολιτεύεται σε ένα κόμμα που την αντιμετώπιζε πλέον ως βαρίδιο.
Λίγο αργότερα ως γνήσιο παιδί του μεταπολιτευτικού πολιτικαντισμού σε μια χρονική στιγμή που το ΠΑΣΟΚ προσπαθούσε να “διευρύνει” την αριστερή του πτέρυγα με τα σενάρια περί “κεντροαριστεράς” μεταπήδησε μαζί με τον ευτραφή επιβήτορα της εξουσίας κ. Μπίστη στο κόμμα που σύντομα θα αναλάμβανε την εξουσία. στην πολιτική της καριέρα πρόλαβε να ασχοληθεί με την καταπολέμηση του αντισημιτισμού και του ρατσισμού στην Ελλάδα, με τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων της Θράκης ενώ προώθησε τον συμβιβασμό με τα Σκόπια σε σχέση με την προσπάθεια του κρατιδίου να χρησιμοποιήσει το όνομα “Μακεδονία”.
Το σωτήριο έτος 2009 το ΠΑΣΟΚ την διόρισε επίτροπο στην Ε.Ε., στην κορυφαία θέση Έλληνα αξιωματούχου στην Ευρώπη. Η γυναίκα αυτή από τις μακρινές Βρυξέλλες θεώρησε πως είχε το πολιτικό ανάστημα να μιλήσει ΑΡΝΗΤΙΚΑ για την Ελλάδα στην κρισιμότερη συγκυρία τα τελευταία 40 χρόνια για να αποδείξει περίτρανα πως εκτός από ανάλγητοι οι Μεταπολιτευτικοί δεινόσαυροι είναι και αμετροεπείς. 

Ποια είναι η διαπίστωση;
Όλο το κομματικό προσωπικό, (μαζί και εγώ που γράφω τις γραμμές αυτές) και έως και στις 2 ανώτατες βαθμίδες στο Δημόσιο, χρειάζεται ξερίζωμα από την ρίζα με την ίδια ακριβώς τακτική που ακολούθησε ο Καραμανλής το 1974 με τα “σταγονίδια”. Ας έρθουν άνθρωποι που δεν τους έχουμε ακούσει ποτέ, ας πάρουν σκληρά μέτρα, ας θυσιάσουν στην τελική κάποιους από εμάς, για να προχωρήσουν οι υπόλοιποι. Φτάνει πάντως με την κομματοκρατία, έως εδώ πήγε….
Ι. Β. Δ.
ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ
Εξωτερική Πολιτική
1991: Πρόταση για τη θεσμοθέτηση Εθνικού Συμβουλίου για την Εξωτερική Πολιτική – υιοθετήθηκε και εφαρμόσθηκε.
1992: Η πρώτη Ελληνίδα πολιτικός που πρότεινε, ως επικεφαλής του κόμματος του Συνασπισμού της Αριστεράς την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης στο θέμα των Σκοπίων με την καθιέρωση διπλής ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό.
1993: Εμπνεύστρια και επικεφαλής της πρωτοβουλίας για τη Συνεργασία στα Βαλκάνια “WIN BALKANS” αποτελούμενη από 52 γυναίκες μέλη εθνικών Κοινοβουλίων από 7 Βαλκανικές χώρες. Ανέπτυξε δράσεις στα Κοινοβούλια της Ρουμανίας, της Αλβανίας, της Βουλγαρίας και της Ελλάδας στα πλαίσια του Συμφώνου Σταθερότητας του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ανθρώπινα Δικαιώματα1989-90: Ως Αντιπρόεδρος της Βουλής εισηγήθηκε σημαντικά μέτρα για τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης.
1996-2000: Επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Προγράμματος «Παρατηρητήριο των δικαιωμάτων της γυναίκας» με κύριο στόχο την παροχή νομικής και ηθικής υποστήριξης κακοποιημένων γυναικών.
1999: Βραβείο από τον οργανισμό “SOS Racism” για τον αγώνα της εναντίον του ρατσισμού.
2000: Εύφημο μνεία από το Central Israelite Council of Greece για τις δραστηριότητες της εναντίον του αντισημιτισμού.
2000-2004: Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εγκαθίδρυση και δραστηριότητα της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το trafficking και την αποδοχή σχετικής νομοθεσίας που είναι ακόμα σε ισχύ.

Οι καρεκλοκένταυροι της φοροδιαφυγής


 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Σεπτεμβρίου 2, 2012

798.jpg
του Νίκου Καρούτζου
karoutzos
Η σύνδεση του φόρου με τις αποδείξεις που σχεδιάζει το Υπουργείο Οικονομικών είναι χωρίς αμφιβολία μια καινοτόμος ιδέα. Και είναι διότι ουσιαστικά σου λέει ότι σου φορολογώ μόνο αυτό που απομένει μετά τις καταναλωτικές δαπάνες που κάνεις.
Με τον τρόπο αυτό ουσιαστικά ενισχύει την κατανάλωση καθώς τα παραπάνω έξοδα κοστίζουν λιγότερο και κυρίως ωθεί τους πολίτες για κάθε δαπάνη που κάνουν να ζητούν αποδείξεις. Έτσι περιορίζεται η φοροδιαφυγή και αυξάνονται τα έσοδα του κράτους και από τοεισόδημα και κυρίως από το ΦΠΑ.
Όμως πριν καν μπει σε εφαρμογή η συγκεκριμένη πολιτική κάποιοι υπηρεσιακοί παράγοντες άρχισαν το πριόνισμα αναφέροντας ότι δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί. Είναι η γνωστή τακτική των ανθρώπων που επί χρόνια παλεύουν να μην γίνει τίποτα σε επίπεδο φορολογικής μεταρρύθμισης.
Είναι οι άνθρωποι που ζουν από την πολυνομοθεσία και τη βιομηχανία των εγκυκλίων, τη φοροδιαφυγή και τη συναλλαγή.
Είναι οι ίδιοι που κλήθηκαν να συντάξουν πόρισμα για την κατάργηση του Κώδικα Βιβλίων Στοιχείων και εισηγήθηκαν ένα άλλο τερατούργημα τους Κανόνες Απεικόνισης Συναλλαγών.
Φαίνεται όμως ότι σιγά σιγά σιγά μπαίνουν στο περιθώριο. Και θα μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας αν ο κ. Μαυραγάνης που γνωρίζει το αντικείμενο κάνει το μεγάλο βήμα και καταργήσει πλήρως τον ΚΒΣ και εφαρμόσει όλα αυτά που σε προηγμένες χώρες εφαρμόζονται με επιτυχία επί χρόνια.

O πολιτικός που στο τέλος ψηφίζει πάντα ναι σε όλα


O πολιτικός που στο τέλος ψηφίζει πάντα ναι σε όλα

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Σεπτεμβρίου 2, 2012

Όταν ήταν υπουργός Εσωτερικών στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, τον ήξεραν με τον μικρό του όνομα οι πιο πολλοί ιδιοκτήτες club και μπουζουξίδικων της παραλιακής.
Κι αυτό όχι επειδή ο Σκανδαλίδηςξενυχτούσε και έπαιρνε σβάρνα τα πολιτιστικά κέντρα. Όχι, με τίποτε δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Τότε οι υπουργοί είχαν πολύ
δουλειά και δεν υπήρχε καιρός για χάσιμο. Νυχθημερόν δουλεύανε για την προκοπή της χώρας.
Τον Σκανδαλίδη τον ήξεραν γιατί ότι πρόβλημα είχαν-από το ωράριο ως την ένταση του ήχου- πήγαιναν στον Κώστα και τους το έλυνε.
Ο Σκανδαλίδης λοιπόν κάθε φορά που έρχεται ένα Μνημόνιο είναι ανάμεσα στους συνήθεις υπόπτους που οργισμένοι δηλώνουν οτι θα το καταψηφίσουν ολόκληρο η επί μέρους.
Αυτή τη φορά ο συγγραφέας του αδιάφορου βιβλίου «Έλληνες-Τετράδια Πατριδογνωσίας», υποστηρίζει ότι θα καταψηφίσει την μείωση των συντάξεων επηρεασμένος από τις αναμνήσεις του επαναστατημένης μετεφηβίας του. Τότε που ως συναγωνιστής του Άκη, του Σμπώκου, του Πάγκαλου, του Μαντέλη, του Παπαντωνίου, του Λαλιώτη, αγωνίζονταν για τον σοσιαλισμό. Πράγματι, ο Κώστας Σκανδαλίδης δεν χάνει την ανθρωπιά του, το γράφει και ο ίδιος στο βιβλίο του. Ένα βιβλίο που γεννήθηκε ανάμεσα σε νυχτερινούς εφιάλτες και ποταμούς τύψεων για τα δεινά που συσσώρευσε στη χώρα του. Δείτε τι γράφει ο άπαιχτος που στο τέλος ψηφίζει πάντα ναι:
Πώς εγώ, ένας πολιτικός στο μάτι του κυκλώνα της κρίσης, ο κατεξοχήν υπόλογος γι’ αυτήν, επιφορτισμένος με καθήκοντα που του επιβάλλουν να μην ονειρεύεται αλλά να πράττει νυχθημερόν, ασχολούμαι με ευρύτερα ιδεολογικά και υπαρξιακά ζητήματα αυτούς τους χαλεπούς καιρούς; Οφείλω με ειλικρίνεια να απαντήσω. Είναι κάποιες στιγμές που θέλεις να αναπνεύσεις και δεν διαθέτεις αέρα. Θέλεις να τραγουδήσεις και δεν βγαίνει ήχος. Θέλεις να φωνάξεις και δεν έχεις φωνή. Θέλεις να μιλήσεις και συναντάς τη σιωπή ή την ύβρη κι ένα πελώριο “γιατί” στα μάτια των ανθρώπων. Όταν ο πολιτικός -όχι ο επαγγελματίας διαχειριστής της εξουσίας ή ο αρχομανής, αλλά αυτός που νιώθει υπηρέτης ιδεών, αξιών και οραμάτων- φτάνει σε ένα οριακό σημείο όπου οι περιστάσεις αμφισβητούν τα πεπραγμένα του και υψώνουν τείχη στα μελλούμενα, τότε νιώθει την ανάγκη να σκύψει ξανά στις ρίζες του. Θέλει να πάρει δύναμη όπως ο Ανταίος από τη γη και να συνεχίσει. Γιατί άλλο είναι να βλέπεις την πραγματικότητα μέσα από το πρίσμα μιας σκληρής και αδιέξοδης καθημερινότητας κι άλλο να την αντικρίζεις κάτω από την έφεση της διαχρονικότητας, της μακράς πορείας. Τότε στοχάζεσαι, αναλογίζεσαι, ερμηνεύεις, βλέπεις όλο το ταξίδι κι όχι τον σταθμό, πατάς γερά στο έδαφος και πάλι ξεκινάς. Με νέα δύναμη και -γιατί όχι;- με νέες ιδέες».

Καταργούνται τα δωρεάν συγγράμματα σε ΑΕΙ – ΤΕΙ


 


Με σοβαρά προβλήματα άρχισε η ακαδημαϊκή χρονιά αφού τα νέα μέτρα στην παιδεία αναμένεται να πυροδοτήσουν έντονες αντιδράσεις απο τους φοιτητές, οι οποίοι από το εαρινό εξάμηνο δεν θα… παίρνουν πια δωρεάν τα συγγράμματα από τα ιδρύματα τους.
Όπως αναφέρει ο Τύπος της Κυριακής, η συζήτηση για το σύστημα που θα αντικαταστήσει το έντυπο σύγγραμμα δεν έχει προχωρήσει.
Η οικονομικη κρίση δυσκολεύει την επέκταση των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών, το ηλεκτρονικό σύγγραμμα δεν απαλλάσσεται από πνευματικά δικαιώματα, που επίσης κοστίζουν, και το υπουργείο Παιδείας κόβει ολόκληρη τη σχετική πίστωση, ύψους 34 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχεί στην ετήσια δαπάνη του κρατικού προϋπολογισμού για δωρεάν πανεπιστημιακά συγγράμματα στους φοιτητές των ΑΕΙ και των ΤΕΙ.

Απλοί τρόποι να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού

  ΠΑΙΔΙ  |  10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2020 | 06:00  |  IMOMMY TEAM Ειδικά αυτήν την περίοδο που η πανδημία του κοροναϊού απειλεί την υγεία ...