Πονοκέφαλοι από το νερό της Τουρκίας στην Κύπρο

 

  ΤΑΚΗΣ ΑΓΑΘΟΚΛΕΟΥΣ
Οικονομικό και πολιτικό πονοκέφαλο προκαλεί στην Κυπριακή Δημοκρατία η υλοποίηση του μεγαλεπήβολου έργου της μεταφοράς νερού στα κατεχόμενα από την Τουρκία. Και επειδή προμηνύονται αρνητικές εξελίξεις, η κυβέρνηση έχει αναθέσει σε τριμελή υπουργική επιτροπή να μελετήσει το όλο θέμα και να υποβάλει στο Υπουργικό Συμβούλιο εισηγήσεις για αντιμετώπισή του. Πέραν της τριμελούς υπουργικής επιτροπής, το ίδιο έργο (έρευνα – εισηγήσεις) έχει ανατεθεί και στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.
ΔΥΟ ΣΚΕΛΗ
Άνκαι μέχρι στιγμής δεν υπάρχει τίποτε το επίσημο, πληροφορίες μας αναφέρουν πως ο προβληματισμός που επικρατεί στην κυβέρνηση από τη μέχρι τώρα μελέτη του θέματος στηρίζεται σε δύο σκέλη, το πολιτικό και το οικονομικό. Εξού και ο λόγος για τον οποίο στην υπουργική επιτροπή συμμετέχει τόσο ο υπουργός Εξωτερικών (για το πολιτικό σκέλος) όσο και ο υπουργός Γεωργίας (για το οικονομικό / γεωργικό σκέλος).

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΕΛΟΣ
Στο πολιτικό σκέλος υπάρχει η εκτίμηση πως με τη μεταφορά νερού στα κατεχόμενα η αξία της γης θα πολλαπλασιαστεί και σε τυχόν λύση του κυπριακού προβλήματος οι Τούρκοι θα διεκδικήσουν περισσότερες αποζημιώσεις για επιστροφή εδαφών. Προς τούτο υπάρχει και έκθεση της Κυπριακής Υπηρεσίας Πληροφοριών η οποία κατατέθηκε στη Βουλή τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν συζητήθηκε το υπό αναφορά θέμα. Σ' αυτήν η ΚΥΠ βλέπει πως με την αύξηση της αξίας της γης στα κατεχόμενα αναμένονται επιπτώσεις και στα θέματα που αφορούν την «επιτροπή αποζημιώσεων» των κατεχομένων.
Περισσότερα στην έντυπη έκδοση της «Α»
Πηγή: Αλήθεια

Δημ. Σταμάτης, ο «Ναπολέων» του Μαξίμου!

 

Αλαζονική συμπεριφορά από τον υπουργό Επικρατείας

Ο,τι θέλει κάνει πλέον στο Μέγαρο Μαξίμου ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός Επικρατείας Δημήτρης Σταμάτης. Παρόλο που τόσο ανώτατα κυβερνητικά στελέχη όσο και πολλά μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Ν.Δ. του καταλογίζουν αλαζονεία, εγωκεντρισμό και πολλές λάθος επιλογές (το κόστος των οποίων αποτυπώθηκε και στις πρόσφατες εκλογές), αυτός δείχνει να έχει σαφώς πιο ενισχυμένο ρόλο σε σχέση με το παρελθόν.
Και φέρεται ότι έχει ανοίξει αρκετά μέτωπα ακόμα και με στελέχη του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Μάλιστα, φήμες αναφέρουν ότι δεν είναι λίγες οι φορές που στις τελευταίες συσκέψεις στο Μαξίμου οι τόνοι, ακόμη και ενώπιον του κ. Σαμαρά, ανεβαίνουν επικίνδυνα και οι ανταλλαγές φίλιων πυρών δίνουν και παίρνουν.

Ο ίδιος, πάντως, ανενόχλητος, συνεχίζει να παίρνει διάφορες περίεργες πρωτοβουλίες, μία από τις οποίες είναι και οι εκκαθαρίσεις τις οποίες εισηγείται να γίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου. Πιο συγκεκριμένα, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι προτείνει να μετακινηθούν από την Ηρώδου Αττικού ο διευθυντής του πρωθυπουργικού γραφείου Κώστας Μπούρας και οι δύο στενοί συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά, Δημήτρης Πτωχός και Δημήτρης Κανελλόπουλος (προσωπάρχης του Μαξίμου). Ως προορισμό τους προτείνει τη Βασιλίσσης Σοφίας και το γραφείο της Γραμματείας Συντονισμού - κοντά μεν στο Μαξίμου αλλά σε απόσταση… ασφαλείας. Ενα επιχείρημα που προβάλλεται από την πλευρά του αναφέρει ότι αυτή η «αποκέντρωση» πρέπει να γίνει για οργανωτικούς λόγους, εν όψει μάλιστα του ενδεχομένου να προκηρυχθούν πρόωρες εθνικές εκλογές το φθινόπωρο.

Η πραγματικότητα, βέβαια, για τους γνωρίζοντες είναι πολύ διαφορετική: Ο κ. Σταμάτης επιδιώκει να έχει τον πλήρη «έλεγχο» στο Μέγαρο Μαξίμου, να απομακρύνει αυτά (και άλλα) στελέχη και να ενισχύσει τη δική του, προσωπική εξουσία. Πέραν της εξουσιομανίας του, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι δι' αυτού του τρόπου ελπίζει ότι θα μπορέσει να δημιουργήσει και το κατάλληλο προφίλ που θα του επιτρέψει (επιτέλους!) να εκλεγεί και βουλευτής!

Αν και οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο κ. Σταμάτης έχει τη βουλευτική ιδιότητα, αυτό είναι λάθος. Ο υπουργός Επικρατείας (που λύνει και δένει στην κυβέρνηση) διορίστηκε βουλευτής το 1985 (!), καθότι τότε ίσχυε η λίστα, στην Α' Θεσσαλονίκης, από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, και κατάφερε να επανεκλεγεί με σταυρό μόνο στις εκλογές που ακολούθησαν έως το 1993. Μετά το 2004 φρόντιζε να κατέχει διαρκώς κρατικές θέσεις, διοριζόμενος κατά διαστήματα υποδιοικητής και διοικητής της Πολιτικής Αεροπορίας, γενικός γραμματέας του υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, πρόεδρος του ΗΛΠΑΠ, αλλά αποτυγχάνοντας να εκλεγεί βουλευτής.

Οταν ο Αντώνης Σαμαράς εξελέγη πρόεδρος της Ν.Δ.το 2009 και έχοντας βρεθεί πάλι δίπλα του, εντάχθηκε στο στενό επιτελείο του και μέχρι το 2011 εμφανιζόταν σκληρός πολέμιος κάθε σκέψης για συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Μέχρι και «κοινοβουλευτική χούντα» χαρακτήριζε ως σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά τυχόν συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. λίγο πριν σχηματιστεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, το φθινόπωρο του 2011.

Στη συνέχεια, βέβαια, έκανε στροφή 180 μοιρών, και μάλιστα αποδείχτηκε ο θερμότερος υποστηρικτής της «συγκατοίκησης» με το ΠΑΣΟΚ, ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του 2012. Εκτοτε έχει αναπτύξει πολύ στενές σχέσεις και με τον Ευάγγελο Βενιζέλο αλλά και με άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως ο Χρήστος Πρωτόπαπας, που έχουν αναλάβει την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου...

Ενδεικτικό της... προσαρμοστικότητάς του, προκειμένου να κατέχει και να κρατάει την «καρέκλα», είναι το γεγονός ότι δέχτηκε αδιαμαρτύρητα να τον «αδειάσει» ο κ. Βενιζέλος εντός της Βουλής, όταν η αντιπολίτευση θέλησε πριν από μερικούς μήνες να καταθέσει νέα πρόταση μομφής. Αρχικά, εκείνος αντέδρασε θετικά, αλλά μέσα σε λίγα λεπτά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τα γύρισε όλα «τούμπα» και ο κ. Σταμάτης προσπαθούσε να πείσει τους πάντες ότι δεν υπήρχε καμιά απόκλιση μεταξύ τους!


Αυτός, αντί του Σαμαρά

Παρά τα όσα του καταλογίζουν, ο κ. Σταμάτης συνεχίζει να είναι το «πρώτο βιολί» στο Μέγαρο Μαξίμου. Δεν είναι τυχαίο ότι, όποτε κρίνει ο ίδιος απαραίτητο, παρεμβαίνει με προσωπικές του δηλώσεις, παραμερίζοντας τον εκάστοτε κυβερνητικό εκπρόσωπο. Ετσι έκανε αυτές τις μέρες και με αφορμή το θέμα της ΔΕΗ, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθεί το ότι σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται αντικαθιστά τον πρωθυπουργό, προεδρεύοντας αντ’ αυτού στις συσκέψεις. Αυτό συνέβη πρόσφατα, σε συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίμου μεταξύ των στελεχών της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, απόντων του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου. Είναι γλυκιά η εξουσία...


Αποτυχημένες εισηγήσεις και «τρικλοποδιές»

Μετά τα αποτελέσματα των πρόσφατων αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών, ο κ. Σταμάτης κατηγορήθηκε για την αποτυχημένη επιλογή συγκεκριμένων προσώπων, κάτι που συνέβη και κατά τον πρόσφατο ανασχηματισμό. Ηταν αυτός, για παράδειγμα, που φέρεται ότι επέμεινε στη στήριξη της υποψηφιότητας του Γιάννη Ιωαννίδη στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης έναντι του Απόστολου Τζιτζικώστα -Θεσσαλονικείς και οι τρεις-, με το γνωστό τραγικό για τη Ν.Δ. εκλογικό αποτέλεσμα. Αλλά και στο νέο κυβερνητικό σχήμα άρχισε να παρεμβαίνει σε εσωτερικά ζητήματα υπουργείων, προκαλώντας ορισμένες φορές περισσότερα προβλήματα από πριν. Κάτι τέτοιο έγινε, για παράδειγμα, στην υπόθεση του αγροτουρισμού, όταν ξαφνικά βρέθηκε να συμπλέει με τον νέο υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργο Καρασμάνη και να κοντράρεται με την υπουργό Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη, η οποία έγινε έξαλλη. Το αποτέλεσμα ήταν το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Τουρισμού με τίτλο «Απλούστευση διαδικασιών λειτουργίας τουριστικών επιχειρήσεων και τουριστικών υποδομών, ειδικές μορφές τουρισμού και άλλες διατάξεις» να κατατεθεί λειψό στη Βουλή, αφού ο κ. Καρασμάνης (που θεωρεί ότι ο αγροτουρισμός εμπίπτει στις δικές του αρμοδιότητες), με τις ευλογίες του κ. Σταμάτη, αρνήθηκε να συνυπογράψει τις σχετικές διατάξεις.

Επίσης, στον κ. Σταμάτη χρεώνεται το ότι, παρά τις διόλου ευκαταφρόνητες αποδοχές του, κατά τις τακτικές μετακινήσεις του προς την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Θεσσαλονίκη, δεν έχει πληρώσει από την τσέπη του ούτε μία φορά τα αεροπορικά εισιτήρια, αλλά με την υπογραφή του και την αιτιολογία ότι πρόκειται για «μετακινήσεις που αφορούν υπηρεσιακούς λόγους» στέλνει τον λογαριασμό στον κρατικό κορβανά...
κυριακάτικη δημοκρατία

Τι πήγε στραβά στη Μ. Ανατολή - Ο φαύλος κύκλος βίας και αίματος

 

Ψυχάρη Ειρήνη

Από την εισβολή στο Ιράκ το 2003 ως το νέο μακελειό στη Λωρίδα της Γάζας

Αίμα αθώων. Δεκάδες είναι οι νεκροί στη Λωρίδα της Γάζας, από τους βομβαρδισμούς που εξαπολύει το Ισραήλ. Ανάμεσα στα θύματα περιλαμβάνονται ένα κορίτσι τεσσάρων και ένα αγόρι πέντε ετών. Η Χαμάς απάντησε με ρίψη ρουκετών στο εσωτερικό του ισραηλινού εδάφους. Στη φωτογραφία, Παλαιστίνιοι αναζητούν επιζώντες στα ερείπια που άφησαν οι ισραηλινές βόμβες στο κέντρο της πόλης Ραφάχ, κοντά στην Αίγυπτο. Στο βάθος, υψώνεται ο καπνός ενός ακόμη βομβαρδισμού.

Στη Λωρίδα της Γάζας μετρούν ξανά δεκάδες νεκρούς από τις ισραηλινές αεροπορικές επιδρομές. Η Συρία και το Ιράκ μετά βίας θεωρούνται πια κράτη και σπρώχνονται όλο και πιο βαθιά στον βούρκο της τζιχάντ. Η Αίγυπτος επέστρεψε με ταχύ βήμα στην αγκαλιά του στρατού. Η Λιβύη βρίσκεται στο έλεος των ισλαμιστικών παραστρατιωτικών οργανώσεων. Η Υεμένη κλυδωνίζεται από εσωτερικές σεκταριστικές συγκρούσεις. Η Ιορδανία δεν έχει πού να βάλει τους πρόσφυγες από τη Συρία και ο Λίβανος έχει αρχίσει να ραγίζει υπό το βάρος των γειτονικών συγκρούσεων. Ακόμη και πλούσιες χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Αλγερία δεν είναι τόσο σταθερές όσο δείχνουν. Και μέσα σε όλα αυτά, οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν προχωρούν με εξαιρετικά αργούς ρυθμούς. Τι πήγε στραβά από το 2003 και την αδικαιολόγητη αμερικανική εισβολή στο Ιράκ ως σήμερα που η περιφέρεια βιώνει για ακόμη μία φορά έναν φαύλο κύκλο βίας και αίματος;

Εμφύλιες διαμάχες, σεχταριστικό μίσος, διεφθαρμένοι δικτάτορες και αποτυχημένες εξωτερικές επεμβάσεις απειλούν τώρα να επαναχαράξουν τις γραμμές που τράβηξαν κεκλεισμένων των θυρών στον χάρτη ευρωπαίοι διπλωμάτες και αποτέλεσαν τα σύνορα των εθνών κρατών της ευρύτερης Μέσης Ανατολής εδώ και περίπου έναν αιώνα. Το περίγραμμα του πολέμου που τώρα μαίνεται κατά μήκος της περιοχής του Λεβάντε και της Μεσοποταμίας έγινε πιο ξεκάθαρο μετά την αμερικανική εισβολή στο Ιράκ το 2003, το «προπατορικό αμάρτημα των Αμερικανών στην περιοχή», κατά τον πρώην υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ. Η εκλογή της σιιτικής κυβέρνησης της Βαγδάτης έδωσε στο Ιράν «πάτημα» στο εσωτερικό του πρώην αντιπάλου του, ενώ οι οργισμένοι σουνίτες πήραν τα όπλα και ξεσηκώθηκαν πρώτα κατά των Αμερικανών και μετά κατά της κυβέρνησης του Ιράκ. Και τη στιγμή που χώρες της Μέσης Ανατολής και του Μαγκρέμπ βίωναν αυτό που ονομάστηκε Αραβική Ανοιξη, η σουνιτική εξέγερση κατά του προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ στη Συρία το 2011 και η σκληρή απάντηση του σιιτικού - αλεβιτικού καθεστώτος βύθισαν την περιφέρεια σε έναν πόλεμο που διαρκώς επεκτείνεται.

«Η απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από το Ιράκ και ο εμφύλιος στη χώρα, η επιδίωξη απόκτησης πυρηνικών όπλων από το Ιράν, ο συριακός εμφύλιος, οι περιορισμένες πολιτικές μεταρρυθμίσεις στον απόηχο της Αραβικής Ανοιξης σε κράτη όπως η Ιορδανία και το Μαρόκο, η συνεχιζόμενη οικονομική αποτελμάτωση, όπως και η δημογραφική βόμβα σε όλη την περιφέρεια: ιδού τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή την τελευταία δεκαετία» λέει μιλώντας στο «Βήμα» ο Αμερικανός Πολ Ντ. Μίλερ, πολιτικός επιστήμονας στη RAND Corporation, τη μεγαλύτερη δεξαμενή σκέψης στον κόσμο που παρέχει συμβουλές στις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ.

Για τη Λίνα Κατίμπ, διευθύντρια του Κέντρου Κάρνετζι για τη Μέση Ανατολή στη Βηρυτό, είναι εν μέρει η αποτυχημένη αμερικανική πολιτική αυτή που επέτρεψε την επανεμφάνιση και την ενίσχυση μη κρατικών δρώντων όπως οι ισλαμιστικές οργανώσεις στην περιφέρεια.

«Οι αποτυχημένες αμερικανικές πολιτικές έχουν συμβάλει στην κρίση που βιώνει η Μέση Ανατολή σήμερα. Για παράδειγμα στη Συρία, οι ΗΠΑ μόνο προσποιήθηκαν ότι βοηθούν την αντιπολίτευση, τη στιγμή που ο πρόεδρος Ομπάμα ακόμη διακηρύσσει ότι η χώρα του επιθυμεί την ειρήνη και τη δημοκρατία για τους Σύρους. Με άλλα λόγια, η αμερικανική ρητορική δεν ταιριάζει με τις πράξεις τους όσον αφορά την πολιτική της στη Μέση Ανατολή» σχολίασε η κυρία Κατίμπ στο «Βήμα». Και προσέθεσε: «Στην πραγματικότητα οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν μια εξωτερική πολιτική που θα μπορούσε να προωθήσει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Οχι επειδή δεν την επιθυμούν, αλλά επειδή για να την επιτύχουν χρειάζεται μια τεράστια και μακροπρόθεσμη επένδυση, στην οποία οι ΗΠΑ δεν έχουν ούτε το όραμα ούτε τη θέληση να εμπλακούν».

«Παταγώδης αποτυχία η αμερικανική εξαγωγή δημοκρατίας»
«Η αμφισβήτηση των συνόρων που κληροδότησε η αποικιοκρατική περίοδος στα κράτη της Μέσης Ανατολής είναι ξεκάθαρη πια» λέει στο «Βήμα» η Μιριάμ Μπενράντ, συνεργάτης της πανευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (ECFR) στο πρόγραμμα Μέσης Ανατολής και Βόρειας Αφρικής.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπάθησαν να εξαγάγουν φιλελεύθερους δημοκρατικούς θεσμούς στα κράτη της Μέσης Ανατολής. Πόσο επιτυχημένη υπήρξε αυτή η πολιτική;

«Η πολιτική απέτυχε, καθώς συντελέστηκε μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων που δεν οδήγησαν σε δημοκρατικά συστήματα αλλά, αντίθετα, σε έναν ατελείωτο κύκλο βίας και σε επιστροφή σε αυταρχικές πολιτικές για αρκετά κράτη. Το 2011 το Ιράκ αποτέλεσε ένα εναλλακτικό μοντέλο για τους επαναστατημένους Αραβες και ο αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος είχε υποσχεθεί να υποστηρίξει τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις στην ομιλία του στο Κάιρο το 2009, παρέμεινε στο περιθώριο της Αραβικής Ανοιξης χωρίς να παρέχει πραγματική υποστήριξη στις δημοκρατικές δυνάμεις. Ωστόσο αυτή η κατάσταση είναι αποτέλεσμα όχι μόνο των αποτυχημένων αμερικανικών ενεργειών αλλά και της ιστορίας της περιφέρειας, η οποία έχει σημαδευθεί από μια συνεχιζόμενη κοινωνικοπολιτική καταστολή και ένα συγκεκριμένο γεωπολιτικό πλαίσιο που κατέστησαν τη δημοκρατία έναν σχεδόν άπιαστο ορίζοντα».

Προβλέπετε ανακατάταξη των συνόρων στον χάρτη της Μέσης Ανατολής στο μέλλον; Και αν ναι, ποια κράτη θα επηρεάσουν οι αλλαγές;

«Σήμερα υπάρχει μια ξεκάθαρη αμφισβήτηση των συνόρων που κληροδοτήθηκαν από την εποχή της αποικιοκρατίας, από το Μαγκρέμπ ως τη Μέση Ανατολή, και πιο συγκεκριμένα στη Συρία και στο Ιράκ με την τωρινή ακύρωση της γραμμής Σάικς - Πικό. Οι διεθνικοί δρώντες, όπως το Ισλαμικό Κράτος, το πιο ισχυρό και σκληρό τζιχαντιστικό - σαλαφιστικό κίνημα της περιφέρειας, θεωρούν τον χάρτη της Μέσης Ανατολής μια τεχνητή και κακόβουλη δημιουργία που πρέπει να εξαλειφθεί προκειμένου να επιστρέψει το χαλιφάτο, κάτι που μόλις ανακήρυξαν οι εξτρεμιστές μαχητές».

ΛΑΘΗ, ΛΑΘΗ, ΛΑΘΗ...

Πρώιμη αποχώρηση των ΗΠΑ από το Ιράκ

Μετά τη «νεοσυντηρητική», παράνομη εισβολή στο Ιράκ το 2003, το δεύτερο μεγάλο λάθος των ΗΠΑ, υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα αυτή τη φορά, θεωρείται η πρώιμη απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από τη χώρα, που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2009 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2011. Συνέπεσε με την έναρξη της Αραβικής Ανοιξης, δημιούργησε ένα κενό ισχύος στο Ιράκ και στην ευρύτερη περιοχή και ενίσχυσε την άνοδο ισλαμιστικών οργανώσεων όπως η ISIS.

Μια χώρα-βόμβα που λέγεται Λιβύη

Ενώ οι διαδηλώσεις της Αραβικής Ανοιξης εξαπλώνονταν από χώρα σε χώρα, στη Λιβύη η εξέγερση κατά του επί τέσσερις δεκαετίες δικτάτορα Μοαμάρ Καντάφι οδήγησε σε εμφύλιες συγκρούσεις και στη διεθνή στρατιωτική επέμβαση τον Μάρτιο του 2011. Σήμερα έχει δημιουργηθεί ένα κενό εξουσίας, με διάφορες φυλές, παραστρατιωτικές ομάδες και εξτρεμιστικές οργανώσεις με σχέσεις με την Αλ Κάιντα να ανταγωνίζονται για να προστατεύσουν τα συμφέροντα και να επεκτείνουν την επιρροή τους. Μία ειρηνική μετάβαση της εξουσίας που θα βασίζεται σε ευρεία συναίνεση δεν διαφαίνεται στο μέλλον.

Πραξικόπημα; Ποιο πραξικόπημα;

Η εξαιρετικά σημαντική - γεωγραφικά, οικονομικά και πολιτικά - Αίγυπτος βρέθηκε στο επίκεντρο των εξεγέρσεων της Αραβικής Ανοιξης, με εκατομμύρια Αιγυπτίους να συγκεντρώνονται στην πλατεία Ταχρίρ ζητώντας την απομάκρυνση του προέδρου Χόσνι Μουμπάρακ. Τον Φεβρουάριο του 2011 ο Μουμπάρακ αποχώρησε παραδίδοντας την εξουσία στον στρατό. Ο Μοχάμεντ Μόρσι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας κέρδισε στις εκλογές που διεξήχθησαν το 2012, τις πρώτες προεδρικές εκλογές σε διάστημα μισού αιώνα, για να ανατραπεί βίαια έναν χρόνο αργότερα από τον στρατό, με διαδικασία που η Δύση δεν αποκαλεί πραξικόπημα.

Ο πατέρας όλων των νέων εμφυλίων

Το τσουνάμι των αραβικών εξεγέρσεων σάρωσε και τη Συρία, όπου οι ογκώδεις διαδηλώσεις κατά του Μπασάρ αλ Ασαντ οδήγησαν σε έναν σφοδρό και ανηλεή εμφύλιο - μάχες, επιθέσεις με χημικά όπλα κατά των σύρων πολιτών και η ανάδυση της εξτρεμιστικής οργάνωσης ISIS συνθέτουν ένα πολύπλοκο παζλ που η διεθνής κοινότητα δεν τολμά να αγγίξει. Σύμφωνα με οργανώσεις ακτιβιστών, ο τριών πλέον ετών εμφύλιος της Συρίας έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 170.000 ανθρώπους. Περίπου 6,5 εκατομμύρια έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, ενώ 2,7 εκατομμύρια έχουν φύγει από τη χώρα.

Αφελής πρόβλεψη για το τέλος των Ταλιμπάν

Το Αφγανιστάν αποτελεί ακόμη μία μαύρη σελίδα στην ιστορία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Η εισβολή στη χώρα το 2001 στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους οδήγησε στην ανατροπή των Ταλιμπάν πού ήλεγχαν περίπου το 90% της χώρας και είχαν αναγνωριστεί ως επίσημη κυβέρνηση από μόλις τρία κράτη. Οι προβλέψεις που ήθελαν την εξτρεμιστική οργάνωση να διαλύεται μετά την υιοθέτηση του νέου συντάγματος το 2004 αποδείχθηκαν αφελείς: οι Ταλιμπάν επέστρεψαν δριμύτεροι με στόχο να επιβάλουν στη χώρα την αυστηρότερη ανάγνωση του ισλαμικού νόμου. Οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, έπειτα από 13 χρόνια πολέμου, ετοιμάζονται για πλήρη αποχώρηση από το Αφγανιστάν μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014.

Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι
«Σεΐχης, λόγιος, πιστός, ηγέτης, πολεμιστής», αιμοσταγής και αδίστακτος
Το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στο Λεβάντε (ISIS), η ένοπλη σουνιτική οργάνωση που ξεπήδησε από το χάος του συριακού εμφυλίου και «κατάπιε» μεγάλα τμήματα του Ιράκ, ανακήρυξε την ίδρυση του χαλιφάτου του Ισλαμικού Κράτους και κάλεσε την Αλ Κάιντα και άλλες σουνιτικές οργανώσεις να προσφέρουν την υποστήριξή τους στον ηγέτη του, Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι. Τον αποκαλούν  «σεΐχη, αγωνιστή, λόγιο, πιστό, ηγέτη, πολεμιστή».

Θεωρείται αιμοσταγής και αδίστακτος. «Δεν είμαι καλύτερος ή πιο ενάρετος από εσάς. Αν με βλέπετε στο σωστό μονοπάτι, βοηθήστε με. Αν με βλέπετε στο λανθασμένο μονοπάτι, συμβουλέψτε με και σταματήστε με. Και να με υπακούτε για όσο υπακούω εγώ τον Αλλάχ»φέρεται να διακήρυξε στο πρώτο βιντεοσκοπημένο μήνυμά του από το Μεγάλο Τέμενος της Μοσούλης. Αλλά ποιος είναι ο Μπαγκντάντι; Πώς κατάφερε ο στρατός του να ελέγχει μεγάλα τμήματα του Ιράκ και της Συρίας; Πόσο επικίνδυνος είναι για τη σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής; Και ποια η σημειολογία της πρόσφατης εμφάνισής του;

Ο 43χρονος Ιρακινός είναι ο πλέον καταζητούμενος άνθρωπος στη Μέση Ανατολή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες τον έχουν επικηρύξει με 10 εκατ. δολάρια (7 εκατ. ευρώ). Αυτοαποκαλείται «χαλίφης Ιμπραήμ» και καλεί όλους τους μουσουλμάνους σε ιερό πόλεμο. Με την εμφάνισή του στο τέμενος της Μοσούλης, της μεγαλύτερης ιρακινής πόλης που έχει καταλάβει η ISIS, έδειξε να αψηφά όχι μόνο την ιρακινή κυβέρνηση και τις ξένες δυνάμεις αλλά και την ίδια την Αλ Κάιντα - τη «μητρική» τζιχαντιστική οργάνωση από την οποία ξεπήδησε η ISIS για να αυτονομηθεί με ακόμη πιο ριζοσπαστική ρητορεία και πρακτική.

Με μαύρη περιβολή που παραπέμπει σε μια μακρινή, μυθική ισλαμική περίοδο και ανακινεί μνήμες επαναστατικών κινημάτων του πρώιμου και μεσαιωνικού σουνιτικού Ισλάμ, ο Μπαγκντάντι δείχνει να έχει υιοθετήσει μια περσόνα με βαθύ θρησκευτικό συμβολισμό. Ο τίτλος του χαλίφη Ιμπραήμ παραπέμπει στον Ιμπραήμ ή Αβραάμ, τον δημιουργό της Κάαμπα στη Μέκκα. Στην ισλαμική ιστορία ο χαλίφης είναι ο πολιτικός ηγέτης-διάδοχος του προφήτη Μωάμεθ. Ιστορικά ο χαλίφης είναι ο ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων, οι οποίοι πρέπει να δηλώνουν την πίστη και την αφοσίωσή τους σε αυτόν. Τα υπολείμματα αυτού του μοντέλου διακυβέρνησης διαλύθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα και αντικαταστάθηκαν από το σύγχρονο έθνος-κράτος.

Ισως είναι εύκολο κάποιος να απορρίψει τον Μπαγκντάντι, χαρακτηρίζοντάς τον «τρελό» ή «μεγαλομανή». Οι Ιρανοί και οι Σαουδάραβες δεν τον αναγνωρίζουν. Ηδη σουνίτες κληρικοί έχουν ανακηρύξει το χαλιφάτο του παράνομο. Ωστόσο ο Μπαγκντάντι έχει ένα όραμα πολιτικής διακυβέρνησης όχι απλώς θεοκρατικό, αλλά συνδεδεμένο και με το διαλυμένο κόμμα Μπάαθ του Σαντάμ Χουσεΐν. Δεν είναι τυχαίο ότι η ISIS στις περιοχές που έχει καταλάβει ανέθεσε σε παλαιούς μπααθιστές «κυβερνητικά» πόστα. Ο Μπαγκντάντι κατάφερε να κάνει την άλλοτε φοβερή και τρομερή Αλ Κάιντα να μοιάζει παιχνιδάκι μπροστά στην ISIS.

Γεννήθηκε στην ιρακινή πόλη Σαμάρα, 80 χιλιόμετρα βόρεια της Βαγδάτης. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι είναι απόγονος του προφήτη Μωάμεθ, γεγονός που προσδίδει μεγαλύτερη νομιμοποίηση στον ρόλο του θρησκευτικού ηγέτη. Εχει μεταπτυχιακό και διδακτορικό στις Ισλαμικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο Ισλαμικών Επιστημών στο προάστιο Ανταμίγια της Βαγδάτης. Οταν οι Αμερικανοί εισέβαλαν στο Ιράκ το 2003, ο Μπαγκντάντι δεν φέρεται να είχε σχέσεις με την Αλ Κάιντα ή το τοπικό παρακλάδι της. Το 2005 συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις καθώς θεωρούνταν ότι συμμετείχε στη σουνιτική εξέγερση. Μετά την αποφυλάκισή του ανέλαβε την αρχηγία της οργάνωσης της Αλ Κάιντα στο Ιράκ. Ηταν ωστόσο σχεδόν άγνωστος ως και πέρυσι, όταν η ISIS άρχισε να προωθείται στα πεδία μαχών της Βόρειας Συρίας.

ΒΗΜΑ

Stratfor: Αδιέξοδο του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας

 

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Ισραήλ αν επιχειρήσει μια εκτεταμένη επίθεση στη Γάζα. Οι τρεις τακτικοί στόχοι και η δυσκολία εκπλήρωσης. Η στρατηγική των «ισλαμιστών». Γιατί οι αεροπορικές επιθέσεις δεν αρκούν.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου απέφυγε να μιλήσει ευθέως για χερσαίες επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας, μετά τη συνεδρίαση του υπουργικού του συμβουλίου, δήλωσε όμως πως υπάρχουν και άλλες φάσεις στην επιχείρηση «Προστατευμένη Παρυφή» (Operation Protective Edge), η οποία ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα.

Διαβάστε περισσότερα »

Εκραξαν τον Παπασταθόπουλο...

 

... για τα συγχαρητήρια στη Γερμανία...
Αντιδρασεις προκάλεσε στα social media η κίνηση του Σωκράτη Παπασταθόπουλου να δώσει συγχαρητήρια στη Γερμανία για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου .
Ο διεθνής της Εθνικής Ελλάδος εγραψε...
συγκεκριμένα στο Facebook:



«Συγχαρητήρια στην ομάδα της Γερμανίας για την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Είναι μια πολύ καλή ομάδα και δίκαια βρίσκεται σήμερα στην κορυφή του κόσμου. Είναι μια χώρα που τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει πολύ στο ποδόσφαιρο της, τόσο σε εθνικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο και τώρα απολαμβάνει τους καρπούς των προσπαθειών της. Είμαι διπλά χαρούμενος γιατί στην Εθνική Γερμανίας αγωνίζονται αρκετοί συμπαίκτες μου στην Μπορούσια Ντόρτμουντ που σήμερα στέφονται άξια πρωταθλητές κόσμου» .
 
Διαβάστε μερικά από τα αιχμηρά σχόλια, που ανεβασαν χρήστες του διαδικρύου:

ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΥΚΡΑΝΟΥΣ – Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΗΡΘΕ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

13 Ιουλίου 2014

 

Μαχητικά αεροσκάφη κρούσης Su-25 πλήττουν τις ουκρανικές φάλαγγες στο Ντονμπάς! (vid)

• 3
• 1

Oυκρανική φάλαγγα τεθωρακισμένων δέχθηκε αιφνιδιαστική επίθεση από ένα ή δύο μαχητικά αεροσκάφη κρούσης Su-25 και ελλείψει αντιαεροπορικών μέσων κυριολεκτικά σφαγιάστηκε!

Το ένα από τα μαχητικά είχε πέσει στα χέρια των ρωσόφωνων Δυνάμεων Αυτοάμυνας της Νέας Ρωσίας στις 6 Ιουλίου, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Αλλοι ισχυρίζονται ότι κτυπήθηκε και πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση ενώ επιχειρούσε πάνω από το προάστιο του Λουγκάνσκ, Μέταλιστ και άλλοι ότι ο πιλότος αυτομόλησε.

Από την ταχύτητα επιχειρησιακής αξιοποίησής του και την άμεση εύρεση πιλότου, πιθανότατα η δεύτερη εκδοχή είναι πιο ισχυρή και ο πιλότος μάλλον είναι ο ίδιος Ουκρανός ρωσόφιλος που αυτομόλησε.

Εχουμε σημειώσει ότι στις περιφέρειες του Λουγκάνσκ, του Ντονέτσκ, δηλαδή στις περιοχή του Ντονμπάς και του Χάρκοβου, οι ρωσόφωνοι δεν είναι πλειοψηφία, αλλά οι υπόλοιποι κάτοικοι είναι ρωσόφιλοι και προτιμούν την ένωση με την Ρωσία παρά να παραμείνουν υπό ουκρανική κατοχή σε ποσοστό 80%!

Το δεύτερο μαχητικό – αν υπάρχει όντως δεύτερο – επιχείρησε στο Oleksandrivsk που ανήκει στην περιφέρεια του Λουγκάνσγκ, όπου είχε προσωρινή βάση ένα ουκρανικό μηχανοκίνητο Τάγμα και όπως επιβεβαίωσε ο εκπρόσωπος των ρωσόφωνων Konstantin Knyrik η ουκρανική φάλαγγα υπέστη βαριές απώλειες, «Οταν τελείωσε η επιδρομή όλα τα ουκρανικά τεθωρακισμένα είχαν βληθεί και είτε είχαν καταστραφεί ολοκληρωτικά είτε είχαν πάθει ζημιές, όπως ανέφερε ο πιλότος μας και καταδεικνύουν οι εναέριες φωτογραφικές λήψεις που έκανε».

Όπως μετέδωσε πριν από λίγο ο ανταποκριτής του κρατικού δορυφορικού δικτύου Ρωσία-24 στη γειτονική Ουκρανία, στην περιφέρεια του Ροστόφ, «Μαχητικά αεροσκάφη εθεάθησαν να πλήττουν στόχους του ουκρανικού Στρατού».

Οι Ουκρανοί μιλάνε για «Αγνώστου ταυτότητος αεροσκάφη που πετούν στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα και κτυπούν τον ουκρανικό Στρατό»

defencenet.gr

ΑΙΓΑΙΟ… ¨μας παίζουν στην παράταση¨ ¨ πάμε για πέναλτι¨ ;

13 Ιουλίου 2014

 

Υπάρχουν και άλλα οικόπεδα προς χρήση ΕΛΛΗΝΙΚΗ συντόμως.

• 3
• 0
• 0

Σου λέει ο παμπόνηρος τούρκος ας πάω στην ΕΕ να καλύψω τα νώτα μου. Έχασα που έχασα την Μοσούλη και το Κιρκούκ με τα ενεργειακά πηγάδια. μην χάσω και τα ¨γκρίζα¨- ζώνες στο Αιγαίο που κέρδισα από τους γείτονες που μεγαλοπιανόταν τότε με τον βαρύγδουπο τίτλο των ¨εκσυγχρονιστών¨.

Ήμουν στην Μυτιλήνη τον Ιούλιο του 1997 και ένα ραδιοφωνάκι μπαταρίας έφερνε στα αυτιά εκείνα που αποφάσισαν οι δικοί μας στην Σύνοδο της Μαδρίτης με τους γείτονες μετά την κρίση των Ιμίων.

Ξαφνικά το Αιγαίο ¨μαύρισε¨ μπροστά μου

και ρώτησα της Θάλασσας…

-θα βγάλεις και άλλα ναυάγια;

- θα βγάλω και άλλα πολλά μες του Αιγαίου τα νερά… μέχρι να φύγουν ¨οι τσούχτρες¨ που σημαδεύουν την Ελλάδα..μου ανταπάντησε το κύμα της

Ο τούρκος όμως όλες αυτές τις ¨συμφωνίες¨ τις εξέλαβε ως συμβόλαιο εγγεγραμμένο στο υποθηκοφυλακείο των ¨γνωστών

λεσχών χάραξης στρατηγικής¨ για αυτό και πήγε στην Ευρώπη με πανηγυρτζίδικο τσαμπουκά.

Και με έντονη προκλητική και επιθετική γλώσσα στο 100σέλιδο έγγραφο που κατέθεσε η τουρκική πλευρά μετά την ολοκλήρωση του Συμβουλίου Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) – Τουρκίας στις 23 Ιουνίου στο Λουξεμβούργο διατύπωσε ¨πάγιες¨ θέσεις της.

Μέσα σε όλα λοιπόν τι ζητάει ο ¨αγαρηνός¨..

¨Σε ό,τι αφορά δε στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο, η Τουρκία ζητάει ουσιαστικά από την Αθήνα να αρνηθεί το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Σε αυτή την περίπτωση, η ίδια θα εξέταζε την άρση του casus belli, το οποίο δεν είναι παρά «μέτρο αμοιβαιότητας» στην απόφαση της Βουλής των Ελλήνων για επέκταση των εθνικών χωρικών υδάτων! Με τον τρόπο αυτό, αγνοεί παντελώς τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας, που αποτελεί βασική αρχή της ΕΕ, ενώ συνδυάζει όλα τα παραπάνω με την προσφάτως υιοθετηθείσα Στρατηγική για τη Θαλάσσια Ασφάλεια που έχει προκαλέσει έντονη δυσφορία στην Άγκυρα. Για τον λόγο αυτό, η Τουρκία υποδεικνύει στην ΕΕ ότι στο πλαίσιο της Στρατηγικής για τη Θαλάσσια Ασφάλεια «θα έπρεπε να αποφεύγει ευαίσθητες λέξεις όπως “απειλή” όταν αναφέρεται στην οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στην περιφέρειά μας». http://e-amyna.com/ 9 Ιουλίου 2014¨

Αυτές οι διατυπωθείσες θέσεις της άφησαν άναυδη την Ελληνική επικαιρότητα όχι όμως την καθημερινότητα μας… γιατί μάλλον κανένας δεν κατάλαβε τίποτε.. μόνο ένας και αυτός ήταν η συγκυβέρνηση που σκέφτηκε να μην ¨αρρωστήσει¨ ξαφνικά από ¨μαγουλάδες¨ μέσα στο καλοκαίρι και της πρησθούν όλοι οι αδένες.

Έτσι σε λίγες ημέρες δηλώνει ο πρωθυπουργός στο συνέδριο του Economist

«Μέχρι πριν λίγα χρόνια κανείς δεν τολμούσε καν να μιλήσει για την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας, την ΑΟΖ. Εμείς το τολμήσαμε. Και για να γίνει σωστά, πρέπει η Ελλάδα να εξασφαλίσει τη μέγιστη στήριξη από τους εταίρους και τους συμμάχους της».http://www.efenpress.gr 11 Ιουλίου 2014

Ναι, αλλά πρόλαβαν οι Τούρκοι τους εταίρους και συμμάχους με το παραπάνω 100σέλιδο paper να τους διαμηνύσουν μη τυχόν ασκήσει η Ελλάδα το αναφαίρετο κυριαρχικό δικαίωμα της που εκπηγάζει από το Διεθνές δίκαιο της Θαλάσσης και από άλλες Διεθνείς Συμβάσεις.

Άρα ¨ άλλα λόγια να αγαπιόμαστε ¨ και να ζαλιζόμαστε..

Κάποιοι αναλυτές εξέλαβαν σωστά ότι οι εταίροι και οι σύμμαχοι επεμβαίνουν απροκάλυπτα στο μείζον θέμα της ΑΟΖ.

Ποιοι όμως εταίροι;

Τοκογλύφοι είναι, έξω από το καζίνο που λέγεται σήμερα ¨η ωραία Ελλάς¨ και δανείζουν με εγκληματικά επιτόκια τους ¨παίκτες¨ της πολιτικής που παίζουνε κορώνα γράμμα τις ζωές των παιδιών μας για να ξεχρεώσουν οικονομικές αμαρτίες.

Με τόσες μυστικές συμφωνίες που κλείστηκαν δεκαετίες πριν πίσω από τις πλάτες μας δεν γνωρίζουμε σήμερα πόσα οικόπεδα ενεργειακά του Αιγαίου και της υπόλοιπης ΑΟΖ υποθήκευσαν;

Το ενεργειακό ¨ψητό¨ του Αιγαίου και της Μεσογειακής Λεκάνης ψήνεται από τους φραγκο-φονιάδες εταίρους εδώ και πολλά χρόνια και συνιστά μια μικρή μερίδα στο μεγάλο γεωπολιτικό ψητό που σούβλισαν.

Μνημόνια- Δάνεια – ΑΟΖ στην Ελλάδα – Κύπρο έχουν άμεση δραματική σχέση με τα γεγονότα που άνοιξαν σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία.

Οι τούρκοι όμως βλέπουν μόνο το ψητό, οι δε εταίροι και σύμμαχοι συνέχεια τους το παίρνουν μέσα από το αδήφαγο στόμα τους .

Αυτό φυσικά λέγεται ΠΑΡΑΤΑΣΗ του αγώνος και της αγωνίας μας να ξεκουμπιστούν οι τοκογλύφοι .

Πάντα όμως η Παράταση τελειώνει και αρχίζουν τα ΠΕΝΑΛΤΙ.

Τότε θα είναι και η στιγμή που οι ¨ πάσης φύσεως εταίροι ¨ για δικούς τους λόγους θα αφήσουν τον τούρκο να δαγκώσει το ¨ψητό¨ στο Αιγαίο μιας και θα του απαγορεύσουν να το δαγκώσει στην Συρία και το Ιράκ.

Σε αυτό το γεωπολιτικό παιχνίδι στο ΑΙΓΑΙΟ ο ένας κριτής θα είναι Αμερικάνος ή Ευρωπαίος και ο άλλος Ρώσος Όμως ευτυχώς για

εμάς τα πέναλτι θα τα κανονίσει ο πραγματικός ¨διαιτητής¨ της Ελληνικής Ιστορίας και του Πεπρωμένου που είναι ο ΘΕΟΣ

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

 ΑΙΓΑΙΟ, ΑΟΖ, ΕΕ, ΤΟΥΡΚΙΑ, ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ