Ο αντι-κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου. Στην εξέγερση του 1956 στην Ουγγαρία τα περισσότερα θύματα ήταν κάτω των 30 ετών
Σύμφωνα με την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία της Ουγγαρίας, 2700 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 1956, και οι περισσότεροι από τους μισούς νεκρούς και σχεδόν οι μισοί από τους τραυματίες ήταν κάτω των 30 ετών.
Το 78% όλων των θανάτων που σχετίζονται με την εξέγερση - 1945 περιπτώσεις - καταχωρήθηκαν στη Βουδαπέστη.
Το 85% των νεκρών ήταν άνδρες και το 15% ήταν γυναίκες.
Από τις 23 Οκτωβρίου 1956 έως το τέλος του έτους, η υπηρεσία δημόσιας υγείας ανέφερε σχεδόν 20.000 τραυματίες που σχετίζονταν με τις μάχες και έλαβαν φροντίδα από την υγειονομική υπηρεσία.
Περισσότερο από τα τρία τέταρτα των τραυμάτων προκλήθηκαν από πυροβολισμούς από τουφέκια και πολυβόλα, οβίδες και εκρήξεις χειροβομβίδων - οι περισσότεροι από τους τραυματισμούς επηρέασαν τα άκρα.
Σχεδόν το ήμισυ των τραυματιών ήταν 19 έως 30 ετών και σχεδόν το ένα τέταρτο αυτών ήταν κάτω των 18 ετών.
Σχεδόν το 60% των νεκρών ήταν εργαζόμενοι ή εξαρτώμενοι από αυτούς, αλλά σημαντική ήταν και η απώλεια επαγγελματιών, στρατιωτών και φοιτητών.
Οι κομμουνιστικές αρχές εξέδωσαν αρκετές αναφορές για τα στοιχεία της ένοπλης εξέγερσης της 23ης Οκτωβρίου και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα μετά την εισβολή στην Ουγγαρία από τις σοβιετικές δυνάμεις, αλλά οι αναφορές ήταν διαθέσιμες μόνο σε μια μικρή μειοψηφία κομμουνιστών αξιωματούχων.
Ένα άλλο μυστικό έγγραφο που κυκλοφόρησε από την Στατιστική Υπηρεσία και καταρτίστηκε στις 13 Ιουλίου 1957, περιέχει τα στοιχεία των ανθρώπων που έφυγαν από τη χώρα μεταξύ 23 Οκτωβρίου 1956 και 30 Απριλίου 1957.
Μέχρι τις 6 Απριλίου 1957, 274.704 πρόσφυγες της Ουγγαρίας έφθασαν στην Αυστρία και μέχρι τις 26 Μαΐου 1957 19.181άνθρωποι διέφυγαν στη Γιουγκοσλαβία.
Η άποψη ορισμένων ξένων είναι ότι εάν οι τράπεζες χρειαστούν νέα κεφάλαια να υπάρχει η δυνατότητα συγχωνεύσεων μεταξύ των τραπεζών.
Σε μια υπερ- συγκεντρωμένη τραπεζική αγορά χωρούν νέες συγχωνεύσεις; Η απάντηση είναι πως όχι. Το 95% του μεριδίου αγοράς το κατέχουν 4 τράπεζες στην Ελλάδα που αποτελεί και το μεγαλύτερο ποσοστό συγκέντρωσης στον δυτικό κόσμο. Συν τοις άλλοις σε μια τόσο υπερ-συγκεντρωμένη αγορά η DGCom η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού θα πάγωνε οποιαδήποτε σχέδιο νέας συγχώνευσης. Η εμπειρία επίσης έχει αποδείξει ότι οι τράπεζες συγχωνευόμενες δεν γίνονται αποδοτικότερες ή αποτελεσματικότερες. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι οι συγχωνεύσεις στην πράξη δεν οδηγούν σε ανάπτυξη, οι 18 τράπεζες στην Ελλάδα έγιναν 4,5 και στην ουσία ο κλάδος δεν κατέστη πιο ανταγωνιστικός. Επιβίωσαν μεν αλλά δεν έγιναν ανταγωνιστικότερες οι τράπεζες. Σε βάση αυτές τις παραδοχές λοιπόν δεν υπάρχει – και ορθώς – πρόσφορο έδαφος για νέες συγχωνεύσεις. Μόνο στις συνεταιριστικές τράπεζες υπάρχει λογική συγχωνεύσεων σε μια συνεταιριστική οντότητα. Και ενώ αυτά επιτάσσει η λογική ορισμένοι μεγαλομέτοχοι των ελληνικών συστημικών τραπεζών θεωρούν ότι εάν οι τράπεζες στην Ελλάδα χρειαστούν πάλι νέα κεφάλαια θα πρέπει να εξεταστεί και η πιθανότητα συγχωνεύσεων. Είναι προτιμότερο να μεγαλώσουν εκ νέου οι συνεχώς συρρικνούμενες τράπεζες…. Κατά ένα παράδοξο τρόπο και σε αυτό έχουν δίκιο ορισμένοι ξένοι…είναι ότι ενώ συγχωνεύτηκαν οι τράπεζες αντί να αυξάνονται συρρικνώνονται. Το 2007 π.χ. οι τράπεζες είχαν συνολικό ενεργητικό 435 δισεκ. και σήμερα το 2017 έχουν 270 εκατ με μέσο σταθμισμένο ενεργητικό 180 δισεκ. Η άποψη ορισμένων ξένων είναι ότι εάν οι τράπεζες χρειαστούν νέα κεφάλαια να υπάρχει η δυνατότητα συγχωνεύσεων μεταξύ των τραπεζών. Οι μεγαλομέτοχοι των τραπεζών δεν θέλουν αυξήσεις κεφαλαίου είναι προφανές αλλά εάν υποχρεωθούν οι τράπεζες σε νέα ανακεφαλαιοποίηση θα προσπαθήσουν να αλλάξουν τις πάγιες θέσεις της DGCom της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανταγωνισμού ως προς τις ελληνικές τράπεζες. Τα σχέδια ορισμένων μεγαλομετόχων ωστόσο προσκρούουν μεταξύ πολλών άλλων σε ένα βασικό εμπόδιο. Οι 4 μεγάλες τράπεζες έχουν ενεργητικό μεταξύ 62 και 73 δισεκ. Μια συγχώνευση μεταξύ 2 θα δημιουργήσει μια νέα τράπεζα τουλάχιστον 120 δισεκ. που σημαίνει σχεδόν το 66% του ΑΕΠ της Ελλάδος αυτό σημαίνει τεράστιο ρίσκο για την χώρα. Μόνη εξαίρεση θα μπορούσε να υπάρξει εάν δημιουργούνταν οι προϋποθέσεις να διαμελιστεί κάποια εκ των 4 βασικών τραπεζών όχι στην λογική της good και bad bank αλλά στην λογική του διαμελισμού για την επανασχεδίαση του τραπεζικού χάρτη και οι 4 τράπεζες να γινόντουσαν 3 αλλά με μεγαλύτερο μέγεθος από ότι σήμερα.
