Είναι πλέον πρόδηλο ότι η εταιρεία Πλαίσιο έχει κηρύξει τον πόλεμο στους εργαζομένους της. Μοναδικός της σύμβουλος είναι η υπεροψία. Μια εταιρεία που έχτισε το όνομα της στα πτώματα των απολυμένων και εξωθούμενων σε παραίτηση υπαλλήλων της, οι οποίοι αριθμούν πάνω από 500 τα τελευταία 3 χρόνια. Διακηρύσσει ότι δίνει εργασία σε 1100 άτομα αλλά αποκρύπτει το γεγονός ότι είναι μια εταιρεία πλυντήριο εργαζομένων.
Η ίδια εταιρεία δηλώνει περήφανη κέρδη πάνω από 75% και την ίδια ώρα αντί να κάνει αυξήσεις στο (όπως είναι πλέον γνωστό) εντελώς πιεσμένο προσωπικό της, στρώνει το χαλί ενός εργασιακού μεσαίωνα.
Πρωτοστάτης στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας. Με ενοικιαζόμενους εργαζομένους. Έχοντας 4ωρους εργαζομένους των οποίων τα βασικά δικαιώματα καταπατούνται με τον πιο βάναυσο τρόπο.
Ατομικές συμβάσεις, “υποχρεωτικών” 10ωρων που έχουν “κενά σημεία” στη θέση των ωρών παραπάνω δουλειάς.
“Πρωταθλήματα” ανταγωνισμού μεταξύ των υπαλλήλων με έπαθλο την μη απόλυσή τους, μηχανάκια χρονομέτρησης της παραγωγικότητας που μετράνε ακόμα και την ώρα που θα πάνε στην τουαλέτα και ένα σωρό άλλες πρακτικές που καθιστούν την ζωή των εργαζομένων της μαρτύριο.
Τελευταίο επεισόδιο στο μακρύ αυτό σήριαλ του success story είναι η ανήθικη μεθόδευση της, ώστε να αντικαταστήσει τους 8ωρους εργαζόμενους της, με 4ωρους σκλάβους!
Προφασιζόμενη ένα σωρό ανούσιες αφορμές, απολύει παλιούς για να φέρει καινούργιους, κάνοντας από επιλογή και όχι ανάγκη, την 4ωρη εργασία κανόνα και όχι εξαίρεση.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι πίσω από τους στατιστικούς πίνακες, τις βραβεύσεις και τις στημένες συνεντεύξεις, η εταιρεία Πλαίσιο Computers είναι μια εταιρεία, που, πλήρως εναρμονισμένη με τις καθεστωτικές κυβερνήσεις των μνημονίων, τσακίζει το ηθικό του εργαζόμενου, σκοτώνει τον μικρό-επιχειρηματία ανοίγοντας 52 Κυριακές τον χρόνο, και επί της ουσίας σπρώχνει την κοινωνία στην εξαθλίωση, δημιουργώντας σκλαβοπάζαρα για τους νέους εργαζομένους.
Αυτές οι σπασμωδικές κινήσεις Βενιζέλου, Κουβέλη, Λοβέρδου, Σκανδαλίδη και άλλων συντρόφων για τη δημιουργία της περίφημης κεντροαριστεράς, δυστυχώς ούτε παρόν αλλά ούτε και μέλλον έχουν.
Γιατί απλούστατα λείπει ο ένας, ο ηγέτης, ο οραματιστής, ο συνδετικός κρίκος που θα ενώσει τις διάσπαρτες δυνάμεις της κεντροαριστεράς σε ένα μέτωπο και θα εμπνεύσει τους πολίτες να το ακολουθήσουν.
Αν εκείνοι δεν το βλέπουν παρασυρμένοι από μικροπολιτικές φιλοδοξίες –το βλέπουμε εμείς, όλοι οι άλλοι, που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα με ρεαλισμό και χωρίς συμφέρον, όλοι εμείς που δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε έναν παλιό ή νέο «ηγεμονίσκο».
Αναζητείται Έλληνας Ρέντσι. Αυτή είναι όλη η ιστορία. Γιατί τα τελευταία χρόνια «κάηκαν» πολιτικοί, που ίσως θα μπορούσαν να πείσουν ότι είναι ο συνεκτικός κρίκος που χρειάζεται η κεντροαριστερά. Γιατί όποιες νέες πολιτικές δυνάμεις ξεπρόβαλαν σε αυτό το χώρο, πνίγηκαν αμέσως από τους «παλιούς», που φυσικά δεν θέλουν να χάσουν την καρέκλα. Και γιατί ακόμα και αυτοί που εμφανίστηκαν σαν πολιτική παρθενογένεση (π.χ Ποτάμι) δεν έπεισαν ότι εκπροσωπούν τη λύση που χρειαζόμαστε όλοι.
Αναζητείται λοιπόν ο Έλληνας Ρέντσι, που θα μας πάρει μαζί του για τη μεγάλη αλλαγή. Ούτε ποτάμια, ούτε ελιές, ούτε μαντζουράνες μας χρειάζονται. Ένας καθαρός, σοβαρός, υπεύθυνος και οραματιστής πολιτικός μας χρειάζεται. Και όσο δεν τον βρίσκουμε, θα τσαλαβουτάμε στα πολιτικά απόνερα του παρελθόντος και του παρόντος.
Το ελληνικό δημόσιο «πληρώνει» και τα… σπασμένα στις κατασκευαστικές εταιρίες, αναλαμβάνοντας την ευθύνη για παραλείψεις, καθυστερήσεις και διάφορες άλλες «αγκυλώσεις» που προκάλεσαν το μπλοκάρισμα της ολοκλήρωσης των έργων
Σε έναν κόσμο αγγελικά πλασμένα θα έπρεπε, διότι τα γεγονότα άλλα πιστοποιούν, όλες οι ενέργειες του ελληνικού δημοσίου για την κατασκευή των εθνικών οδών, να είχαν ως κύριο μέλημά τους τη διασφάλιση των συμφερόντων του κράτους, άρα και των πολιτών αυτού του τόπου.
Και όμως, από τα μέχρι τώρα ευρήματα της έρευνας τουNewsbomb για τα δημόσια έργα, τον τρόπο ανάθεσης, παρακολούθησης υλοποίησης και παραλαβής – διαχείρισής τους, προκύπτουν ουκ ολίγα δεδομένα, άκρως ανησυχητικά στην πλειοψηφία τους.
Διότι φαίνεται ότι ελάμβαναν χώρα και ορισμένες διαδικασίες που μοιάζουν αρκετά «παράξενες», καθώς οι παραχωρησιούχοι όχι μόνο πήραν «κοψοχρονιά» την εκμετάλλευση των αυτοκινητοδρόμων αλλά παράλληλα έβαλαν πανάκριβα διόδια και απαιτούν από το ελληνικό δημόσιο να τους πληρώνει και ρήτρες καθυστέρησης.
Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες συμβάσεις δημοσίου - παραχωρησιούχων, που κυρώθηκαν στη Βουλή τον περασμένο Νοέμβριο, η κατασκευή των μεγάλων αυτοκινητόδρομων της χώρας θα καλυφθεί στο μεγαλύτερο μέρος με δημόσιο χρήμα.
Η κυβέρνηση υπέκυψε στα «θέλω» των μεγαλοεργολάβων που απαίτησαν νέο «ζεστό» χρήμα από τα δημόσια ταμεία για να επιστρέψουν στα εργοτάξια. Τι εννοούμε;
Πρόσθετη χρηματοδότηση μέσω τραπεζών, με εγγυητή φυσικά το ελληνικό δημόσιο.
Ταυτόχρονα, για την εξυπηρέτηση της χρηματοδότησης των εργολάβων, επανεντάχθηκαν από το ΕΣΠΑ σειρά περιφερειακών κοινωφελών έργων. Εκτός αυτών, οι μεγαλοεργολάβοι απαίτησαν και τις ποινικές ρήτρες καθυστέρησης.
Παράλληλα , η κυβέρνηση συμφώνησε τα έσοδα που θα έχει το δημόσιο από τα διόδια να χρησιμοποιούνται ως ενίσχυση των μεγαλοεργολάβων που διαχειρίζονται τους αυτοκινητόδρομους, εφόσον τα συνολικά καθαρά έσοδα δεν θα επαρκούν για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας και την εξυπηρέτηση των δανειακών τους συμβάσεων! Δηλαδή, αν δεν βγάζουν τα επιθυμητά κέρδη, θα τα δίνει το δημόσιο με… καπέλο!
Με απλά λόγια, μιλάμε για «δημόσια έργα», τα οποία εκμεταλλεύονται οι ιδιώτες. Τα 4 μεγάλα οδικά έργα από ιδιωτικά μετατρέπονται στην πραγματικότητα σε δημόσια χωρίς η Πολιτεία, όμως, να έχει την εκμετάλλευσή τους και με το ελληνικό δημόσιο να αναλαμβάνει όλη την ευθύνη για τη διακοπή των εργασιών αλλά και όλο το ρίσκο της επένδυσης! Και τους πολίτες, φυσικά, να πληρώνουν αδρά για τη διέλευσή τους…
Ποιος υπέγραψε τις συμβάσεις;
Διαβάζοντας τις συμβάσεις παραχώρησης αναρωτιόμαστε με ποια λογική το ελληνικό δημόσιο έβαλε την υπογραφή του.
Ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς, υποστήριζε το 2007 ότι «το δημόσιο δεν θα αναλάμβανε κανένα ρίσκο και καμία εγγύηση για τα δάνεια των τραπεζών».
Με τις ανανεωμένες συμβάσεις, ωστόσο, το δημόσιο και εγγυητής των δανείων μπήκε και τη χρηματοδότηση ανέλαβε και τις ρήτρες υπέγραψε να πληρώσει. Κανείς δεν σκέφτηκε πως οι καθυστερήσεις ήταν βέβαιο ότι θα γίνουν, καθώς οι αρχικές συμβάσεις προέβλεπαν ολοκλήρωση απαλλοτριώσεων σε ένα έτος, κάτι που είναι αδύνατο να γίνει στο ελληνικό κράτος, καθώς οι πολίτες θα προχωρούσαν σε δικαστικές προσφυγές αξιώνοντας μεγαλύτερο αντίτιμο, όπως άλλωστε έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις απαλλοτριώσεων.
Αποζημίωση και κατά την οικονομική κρίση
Το ελληνικό κράτος θα πληρώνει στους εργολάβους και τα «σπασμένα» της οικονομικής κρίσης καθώς μερίδιο του δημοσίου από τα διόδια εκχωρείται στους παραχωρησιούχους, σε περίπτωση που υπάρχει απώλεια εσόδων λόγω μείωσης της κίνησης. Με λίγα λόγια οι ιδιώτες λένε στην κυβέρνηση: «Εσείς ευθύνεστε για την οικονομική κρίση, εσείς ευθύνεστε που δεν μπορώ να πάρω δάνειο, άρα πληρώστε με».
Το ελληνικό δημόσιο λοιπόν, ως αντάλλαγμα έδωσε στους παραχωρησιουχους ένα μέρος από τα μελλοντικά έσοδα των διοδίων. Η οικονομική κρίση, όμως, άλλαξε τα δεδομένα για τα έργα και ενώ το 2007 τα εκτιμώμενα έσοδα από τα διόδια ήταν 37,7 εκατ. ευρώ για 30 χρόνια, μετά την κρίση εκτιμήθηκε ότι τα έσοδα των διοδίων θα πέσουν στα 14,5 εκατ. ευρώ, δηλαδή μείωση κατά 62%.
Η εκτίμηση αυτή οδήγησε στην αναστολή του δανεισμού από τις 46 τράπεζες που είχαν αρχικά συμφωνήσει να χρηματοδοτήσουν τα έργα. Και κάπως έτσι, μπλόκαραν τα έργα.
Το ελληνικό δημόσιο, προκειμένου να ξεμπλοκάρουν, αποφάσισε να αναλάβει την κάλυψη μέρους του χρηματοδοτικού κενού από τη μείωση της κυκλοφορίας και από την αναστολή του τραπεζικού δανεισμού δίνοντας περίπου 1,8 δισ. ευρώ για την επανεκκίνηση των έργων. Την ίδια ώρα οι παραχωρησιούχοι αύξησαν και τα διόδια, για να βγάλουν τα… σπασμένα από τις τσέπες των πολιτών. Αλλά τα έργα, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, παραμένουν… ανενεργά!
Τις επόμενες ημέρες το Newsbomb θα σας παρουσιάζει μια… καραμπινάτη υπόθεση δικαστικής αντιπαράθεσης, ανάμεσα στο ελληνικό δημόσιο και κατασκευαστική εταιρία, ώστε να αντιληφθείτε άπαντες το μέγεθος του παιχνιδιού που παίζεται στην πλάτη των Ελλήνων φορολογουμένων.
Ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα των υπευθύνων για τη συντριβή στην ανατολική Ουκρανία του μαλαισιανού Boeing θέτει σήμερα ο ρωσικός τύπος, αναρωτώμενος αν πρόκειται για ρωσόφωνους ή για τις ουκρανικές κυβερνητικές δυνάμεις.
«Ποιος κατέρριψε το αεροπλάνο» είναι ο τίτλος της εφημερίδας «Βεντομόστι».
«Στην πλούσια ιστορία των πολεμικών δραστηριοτήτων με εμπλοκή αυτονομιστών ή ένοπλων ομάδων, ουδέποτε εξεγερμένοι έχουν καταρρίψει επιβατικό αεροπλάνο. Ισχυροί πύραυλοι σπάνια πέφτουν στα χέρια τους», συνεχίζει η εφημερίδα.
Από την πλευρά της, η εφημερίδα «Τβόι Ντεν» αφιερώνει την πρώτη σελίδα της στη συντριβή με τη λεζάντα «Οι αρχές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ υποστηρίζουν πως το αεροπλάνο κατερρίφθη από έναν ουκρανικό πύραυλο Bouk».
«Οι εξεγερμένοι δεν έχουν τέτοια όπλα», υποστηρίζει επίσης αυτή η λαϊκή εφημερίδα.
Η εφημερίδα «Κομερσάντ», επικαλούμενη μια πηγή στη ρωσική αεροπορία, καταλήγει στο συμπέρασμα πως, όποιος κι αν είναι ο ένοχος, η Ουκρανία φέρει την ευθύνη για την τραγωδία.
Το Κίεβο «όφειλε να έχει απαγορεύσει πλήρως τις πτήσεις στις ζώνες» όπου μαίνονται οι μάχες στην ανατολική Ουκρανία, εκτιμά η πηγή αυτή.
Η ίδια πηγή υποστηρίζει πως η Ουκρανία είχε κλείσει τον εναέριο χώρο της για τις πτήσεις πάνω από τις ζώνες των συγκρούσεων, αλλά μόνο για τα αεροσκάφη που πετούν κάτω από τα 7.800 μέτρα.
«Πάνω από το ύψος αυτό, οι πτήσεις ήταν δυνατές αλλά απερίσκεπτες», λέει η εν λόγω πηγή. Μια άλλη πηγή στην ουκρανική αεροπορία, την οποία επικαλείται επίσης η «Κομερσάντ», επιβεβαίωσε ότι ο εναέριος χώρος ήταν ανοικτός πάνω από τα 7.500 μέτρα.
Η Μύκονος κερδίζει με διαφορά στις προτιμήσεις των ποδοσφαιριστών της Εθνικής Ελλάδος, αφού ο ένας μετά τον άλλο εμφανίζονται στις παραλίες του Νησιού των Ανέμων, καίγοντας γυναικείες καρδιές.
Μετά το τέλος του Μουντιάλ οι παπαράτσι έχουν συλλάβει οκτώ διεθνείς να απολαμβάνουν τον ήλιο και τη θάλασσα στη Μύκονο και να χαλαρώουν λίγο πριν επιστρέψουν στις υποχρεώσεις τους. Παναγιώτης Κονέ Ανδρέας Σάμαρης Γιώργος Τζαβέλας Παναγιώτης Γλύκος Κώστας Μήτρογλου Αλέξανδρος Τζιόλης Παναγιώτης Ταχτσίδης Κώστας Κατσουράνης
Πριν λίγη ώρα τα ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία RIA Novosti και Itar Tass μετώδωσαν δηλώσεις του Ρώσου υπουργού Αμυνας Σεργκεί Σοϊγκού ότι "Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας διέταξε τη μεταφορά τεσσάρων συστοιχιών του αντιαεροπορικού – αντιβαλλιστικού πυραυλικού συστήματος S-300 PMU1, στη Λευκορωσία"!
Πρόκειται για εξέλιξη μείζονος σημασίας που πρακτικά σημαίνει την ενοποίηση στις αεράμυνες των δύο χωρών, την απόκτηση μιας "ασπίδας" εκτός των ρωσικών συνόρων, η οποία φτάνει μέχρι την Πολωνία και οπωσδήποτε μία απάντηση στις συνεχείς μεταφορές ΝΑΤΟϊκών μαχητικών στην ρωσική περίμετρο από την Φινλανδία και τις τρεις βαλτικές χώρες, Εσθονία, Λεττονία, Λιθουανία, μέχρι την Πολωνία.
Ο λευκορωσικός "διάδρομος" ουσιαστικά "κλειδώνεται" από δυσμάς προς ανατολάς για τα ΝΑΤΟϊκά μαχητικά με τις τέσσερις συστοιχίες S-300PMU1 και τα περίπου 20 μαχητικά Su-27 που εστάλησαν στην χώρα όταν το ΝΑΤΟ άρχισε να περισφίγγει την Ρωσία.
Το σύστημα έχει βεληνεκές σε ότι αφορά το ραντάρ εντοπισμού ιπτάμεων ιχνών άνω των 300 χιλιομέτρων και τα βλήματα του καταρρίπτουν οτιδήποτε κινείται σε μία απόσταση 150 χλμ από το σημείο της εκτόξευσης.
Είναι αερομεταφερόμενο και αυτοκινούμενο που σημαίνει ότι μπορεί να αναπτυχθεί και να καλύψει μεγάλους τομείς αφού τα στοιχεία από το ραντάρ εντοπισμού και το ραντάρ ελέγχου πυρός μεταβιβάζονται ασύρματα στις πυροβολαρχίες που μπορούν να βρίσκονται σε απόστάσεις πολλών χιλιομέτρων μεταξύ τους.
Η Λευκορωσία έχει ενισχύσει και αυτή την άμυνά της με αγορές SHORADS Tor-M1, ενώ έχει σε χρήση S-300V, δηλαδή S-300 παλαιότερων εκδόσεων με έμφαση στον αντιβλαλλιστικό αγώνα.
The Amazing S-300 In Live Fire Action02:46
πηγή
- See more at: http://www.hellas-now.com/2014/07/s-300.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook#sthash.dcxpIX4o.dpuf
Μειώσεις στις φορολογικές επιβαρύνσεις για τα οικόπεδα που βρίσκονται σε χιλιάδες κωμοπόλεις, χωριά και οικισμούς της χώρας προβλέπουν οι νέες τροποποιήσεις στις διατάξεις για τον Ενιαίο Φόρο Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) που πρόκειται να φέρει για ψήφιση στη Βουλή η κυβέρνηση.
Οικόπεδα για τα οποία τα στοιχεία που έχουν στη διάθεσή τους οι υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών δεν επαρκούν για τον ορθό υπολογισμό της φορολογητέας αξίας και το σωστό υπολογισμό του αναλογούντος ΕΝΦΙΑ θα αντιμετωπίζονται από το υπουργείο με τον πιο ευνοϊκό τρόπο, καθώς θα λαμβάνονται υπόψη οι χαμηλότεροι δυνατοί συντελεστές προσδιορισμού της αντικειμενικής τους αξίας.
Στην κατηγορία αυτή υπάγονται πάρα πολλές περιπτώσεις οικοπέδων κυρίως σε περιοχές εντός κωμοπόλεων, μικρών πόλεων, χωριών, και οικισμών, όπου ο ακριβής προσδιορισμός της γεωγραφικής θέσης στους χάρτες που διαθέτει το υπουργείο Οικονομικών είναι αδύνατος, σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο.
Επιπλέον, ευνοϊκότερο σύστημα υπολογισμού της φορολογητέας αξίας και συνακόλουθα σημαντική μείωση του αναλογούντος ΕΝΦΙΑ προκύπτει για ορισμένες αστικές ζώνες όπου για τον προσδιορισμό των Συντελεστών Αξιοποίησης Οικοπέδου απαιτείται βεβαίωση της Πολεοδομίας. Πρόκειται για οικόπεδα που βρίσκονται σε μεγάλους δήμους, όπως ο δήμος Αθηναίων, το Αιγάλεω, το Περιστέρι, ο Ταύρος, ο Αγ. Ιωάννης Ρέντης, η Κηφισιά, η Αγία Παρασκευή, τα Σπάτα, η Ξάνθη, η Κομοτηνή, τα Τρίκαλα και η Πρέβεζα.
