ΜΙΛΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2016

Ποδαρικό την Τετάρτη με πληρωμή ΔΝΤ - Δύσκολο το πρώτο τρίμηνο

10/1/2016 6:54:00 πμ | Money

του Τάσου Δασόπουλου
«Ποδαρικό» με ΔΝΤ κάνουν την Τετάρτη οι υποχρεώσεις για το χρέος το 2016, με το υπουργείο Οικονομικών να πρέπει να καταβάλει τα πρώτα 476 εκ. ευρώ, ενώ μέσα στο πρώτο τρίμηνο θα πρέπει να καταβληθούν 1,5 δισ. ευρώ από τα συνολικά 3,8 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα μέχρι και το τέλος του έτους.

Μαζί με 110 εκ. ευρώ για τις πληρωμές τόκων ο πρώτος μήνας του χρόνου θα κλείσει με πληρωμές χρέους περίπου 600 εκ. ευρώ.

Ωστόσο οι υποχρεώσεις Φεβρουαρίου και Μαρτίου, που φτάνουν τα 3,6 δισ. ευρώ, φανερώνουν ένα δύσκολο πρώτο τρίμηνο με συνολικές υποχρεώσεις 4 δισ. ευρώ, έναντι 4,6 δισ. ευρώ που ήταν για το ίδιο διάστημα - το σαφώς πιο δύσκολο – 2015.

Από τα χρήματα, εκτός από το 1,5 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ, θα πρέπει αποπληρωθούν 2,4 δισ. ευρώ για τόκους και 100 εκ. ευρώ για αποπληρωμές ομολόγων.

Μια ακόμη ομοιότητα της αρχής του 2016 με αυτή του 2015 είναι ότι έχουμε ανοιχτή μια δύσκολη διαπραγμάτευση, η οποία αν καταλήξει θετικά θα συνοδευτεί με μια δόση που θα καλύψει απολύτως τις ταμειακές ανάγκες του δημοσίου.

Ακόμη και αν η διαπραγμάτευση καθυστερήσει υπάρχει η εναλλακτική των τραπεζικών διαθεσίμων των δημόσιων οργανισμών, που μπορεί να λύσει για κάποιο διάστημα το ταμειακό πρόβλημα.

Η διαφορά με το 2015 είναι ότι ο στόχος της διαπραγμάτευσης ξεπερνά την εξασφάλιση μιας ακόμη δόσης από τους επίσημους δανειστές.

Η ολοκλήρωση της αξιολόγησης θα συνοδευτεί και από μια νέα συζήτηση που θα οδηγήσει στην μόνιμη ελάφρυνση του δημοσίου χρέους.

Αν οι διαπραγματεύσεις πάνε καλά μέχρι τότε, τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο εύκολα μέχρι και τέλος του χρόνου και ίσως και για τα επόμενα χρόνια.

Οι συνολικές υποχρεώσεις για χρέος δεν ξεπερνούν φέτος τα 13,7 δισ. ευρώ για έναντι 23,5 δισ. ευρώ που ήταν το 2015.

Σχεδόν τα μισά από τα χρήματα που θα κληθεί να πληρώσει το δημόσιο για να καλύψει υποχρεώσεις χρέους (6,54 δισ.) δεν αφορά χρεολύσια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αλλά τόκους.

Σε ένα χρόνο με σχετικά χαμηλές δανειακές υποχρεώσεις ο βαρύτερος μήνας είναι ο Ιούλιος.

Στην καρδιά του καλοκαιριού το δημόσιο θα πρέπει να αποπληρώσει για χρέος συνολικά 3.665 εκ. ευρώ .

Από τα χρήματα αυτά τα 900 εκ. ευρώ θα είναι τόκοι, 457 εκ. ευρώ θα είναι η δόση του μήνα στο ΔΝΤ και 2,3 δισ. θα είναι το πρώτο και τελευταίο ομόλογο που θα πρέπει να αποπληρωθεί στην ΕΚΤ μέχρι και το τέλος της χρονιάς.

Γέμισε η Ευρώπη από λιποτάκτες και δειλούς που παριστάνουν τους πρόσφυγες!

Στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θεωρούμε πρόσφυγα όποιονπροέρχεται από τη Συρία και το Ιράκ, τις δύο χώρες όπου κυρίως μαίνεται ο ιερός πόλεμος (τζιχάντ). Θεωρούμε πρόσφυγες τους πάντες, είτε είναι άνθρωποι ηλικιωμένοι, γυναίκες και παιδιά, αυτούς που αποκαλούμε διαχρονικά στην ιστορία άμαχο πληθυσμό, είτε πρόκειται για νέους άνδρες στην ακμή της ηλικίας τους. Δεν είναι μυστικό ότι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι Σύροι και Ιρακινοί εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους για να αποφύγουν να πολεμήσουν είτε με την κυβέρνηση, είτε με τους τζιχαντιστές.

Κάποιοι από αυτούς ήταν ήδη στρατιώτες, το έσκασαν από τον στρατό και είναι λιποτάκτες.
Κάποιοι άλλοι ήταν να στρατευθούν και διέφυγαν πριν τους εντοπίσει η στρατολογία. Αυτούς τους λέμε ανυπότακτους.
Ότι εκατοντάδες χιλιάδες νεαροί Σύροι λιποτάκτησαν ή το έβαλαν στα πόδια αντί να υπερασπιστούν την πατρίδα τους και τα σπίτια τους αποτελεί μια πραγματικότητα.
Όποιος στη Δύση τολμήσει να θίξει αυτή την πραγματικότητα, ότι δηλαδή ένα μεγάλο μέρος των προσφύγων είναι λιποτάκτες και ανυπότακτοι, τον χαρακτηρίζουν αμέσως ως «ακροδεξιό», ωστόσο, το ίδιο ακριβώς λένε και οι αριστεροί Κούρδοι αντάρτες στη Συρία. Υπογραμμίζουμε: Οι αριστεροί σοσιαλιστές Κούρδοι αντάρτες.
Πώς το λένε; Τόσο απλά: «16000 Kurdish WOMEN stayed behind to fight ISIS, While millions of fighting age Syrian/Iraqi men fled to EU».
Μετάφραση: «16.000 Κούρδισσες έμειναν πίσω να πολεμήσουν το Ισλαμικό Κράτος, ενώ εκατομμύρια σε μάχιμη ηλικία Σύροι και Ιρακινοί άνδρες έφυγαν στην Ευρώπη».
Αυτούς λοιπόν τους «δυστυχισμένους» (και… μπάκουρους) νεαρούς πρόσφυγες, που τόσο στεναχωριούνται που τους βλέπουν να ταλαιπωρούνται οι «αλληλέγγυοι» και οι «φιλάνθρωποι» των ΜΚΟ (και των διαφόρων αριστερίστικων περιθωριακών οργανώσεων), οι Κούρδοι αριστεροί αλλά και η κοινή γνώμη της Συρίας τους θεωρούν δειλούς και λιποτάκτες.
Γιατί τι άλλο μπορούν να είναι εκτός από δειλοί και λιποτάκτες, όταν η πατρίδα τους καταστρέφεται, αντί να κάτσουν να την υπερασπιστούν να το βάζουν στα πόδια; Είναι αυτοί δυστυχισμένοι και ανήμποροι πρόσφυγες;
Ανήμποροι πρόσφυγες είναι ο άμαχος πληθυσμός. Όποιος πετά το όπλο και τρέχει είναι δειλός και λιποτάκτης. Έτσι χαρακτηριζόταν πάντοτε στην ιστορία, έτσι ισχύσει ακόμα και σήμερα να λέγεται.
Και οι Κούρδοι, που έχουν ποτίσει με αίμα τη γη της Συρίας, βάζουν το ζήτημα σκληρά. Ότι δηλαδή 16.000 γυναίκες Κούρδισσες (που κανονικά θεωρούνται άμαχος πληθυσμός), έπιασαν τα όπλα ενώ τα… παλικάρια το έβαλαν στα πόδια και η Ευρώπη τους υποδέχεται ως… πρόσφυγες.
Αυτή η ανάρτηση απαντά και στα δεκάδες κρούσματα σεξουαλικής παρενόχλησης την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς έξω από τον κεντρικό σταθμό της Κολωνίας, στη Γερμανία.
118 γυναίκες κατήγγειλαν ότι όπως βγήκαν από τον σταθμό, για να γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά στο κέντρο της Κολωνίας, παρενοχλήθηκαν σεξουαλικά, ληστεύτηκαν, υπάρχει και μια καταγγελία για βιασμό, από έναν όχλο 1.000 έξαλλων προσφύγων, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν νεαροί άνδρες. [Διαβάστε εδώ].
Γερμανοί αστυνομικοί που συνέλαβαν κάποιους από αυτούς βεβαιώνουν ότι ήταν νεοφερμένοι στη Γερμανία, είχαν πάνω τους τις αιτήσεις για άσυλο.
Αυτές οι χυδαίες, βάρβαρες και εγκληματικές συμπεριφορές, δεν συνέβησαν από τους οικογενειάρχες πρόσφυγες που έφυγαν με τις γυναίκες και τα παιδιά τους για να γλιτώσουν από τον θάνατο και την καταστροφή.
Συνέβησαν από τους λιποτάκτες και τους ανυπότακτους, από τους δειλούς και τα ρεμάλια της Συρίας και του Ιράκ. Γιατί έτσι συμπεριφέρονται διαχρονικά οι λιποτάκτες, όσοι έχουν διαβάσει ιστορία τα γνωρίζουν.
Δεν είναι λοιπόν όλοι πρόσφυγες. Οι μισοί τουλάχιστον είναι λιποτάκτες, δειλοί και ρεμάλια. Και την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς έδωσαν μια πρώτη «ιδέα» για το τι θα ακολουθήσει στην Ευρώπη…

Δείτε και την κουρδική ανάρτηση στο Facebook:

http://www.tribune.gr/world/news/article/203272/gemise-i-evropi-apo-lipotaktes-ke-dilous-pou-paristanoun-tous-prosfiges.html

Και άλλες αλλαγές στο Aσφαλιστικό...

Και νέες διορθωτικές κινήσεις στο ασφαλιστικό προγραμματίζει η κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας ακραίες αδικίες στο νομοσχέδιο που έχει καταθέσει.

Την Τετάρτη, σύμφωνα με...
πληροφορίες του Real.gr, έχει προγραμματιστεί συνάντηση του υπουργού Εργασίας, Γιώργου Κατρούγκαλου και του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Τρύφωνα Αλεξιάδη με τις ηγεσίες των δικηγορικών συλλόγων, φαρμακοποιών και άλλων κλάδων ελεύθερων επαγγελματιών.

Μετά τη συνάντηση, θα ανακοινωθούν αλλαγές που αφορούν τους συγκεκριμένους κλάδους.

Σήμερα, με τη συνάντηση του Ευκλείδη Τσακαλώτου με τον Μισέλ Σαπέν στο Παρίσι, ολοκληρώνονται οι «εύκολες» συναντήσεις του υπουργού Οικονομικών με ευρωπαίους ομολόγους του.

Αύριο, μετά τη Ρώμη, τη Λισαβόνα και το Παρίσι ο Ευ. Τσακαλώτος επισκέπτεται κατά σειρά Ελσίνκι, Άμστερνταμ και Βερολίνο.

Ειδικά οι δυο τελευταίες συναντήσεις του με τον Γερούν Ντάισεμπλουμ και τον Β. Σόιμπλε θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικές, ενόψει της συνεδρίασης του Eurogroup την προσεχή Πέμπτη.

Σήμερα, επίσης, ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος βρίσκεται στο Βερολίνο, ενώ ιδιαίτερη σημασία αποκτά η επίσκεψή του στο Παρίσι την επόμενη εβδομάδα, στο περιθώριο της συνεδρίασης του ΟΟΣΑ.

Αύριο, στις 6 το απόγευμα, ο Γιώργος Κατρούγκαλος θα ενημερώσει την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος.

real.gr

Σαν σήμερα "γεννήθηκε" ο Τεντέν

08:52

10/01/2016

Translate this page:

Ο Τεντέν είναι ο χάρτινος ήρωας που «γεννήθηκε» στις 10 Ιανουαρίου 1929 από το πενάκι του Βέλγου κομίστα Ζορζ Ρεμί (1907-1983), γνωστότερου ως Ερζέ. Οι πρώτες ιστορίες του δημοσιεύτηκαν στο νεανικό ένθετο της εφημερίδας των Βρυξελλών 20ος Αιώνας.

Ο Τεντέν (Tintin) είναι ο ξανθομάλλης νεαρός με το χαρακτηριστικό τσουλούφι, που δουλεύει ως ρεπόρτερ και μπλέκεται σε απίθανες περιπέτειες μυστηρίου σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μαζί με τον πιστό του σκύλο Μιλού, ένα λευκότριχο φοξ τεριέ.

Ο Ερζέ ποτέ δεν υπήρξε σαφής για την προέλευση του ονόματος Τεντέν. Οι μελετητές του έργου του συμπεραίνουν ότι μπορεί να προέρχεται από την παρήχηση του Totor, ενός προγενέστερου του Τεντέν χάρτινου ήρωά του, ή από το υποκοκοριστικό των γαλλικών ονομάτων Martin (Μαρτίνος), Corentin (Κοραντίνος) και Augustine (Αυγουστίνος).

Ο Μιλού είναι ταυτισμένος με τον Τεντέν και για πολλά χρόνια η σειρά είχε τίτλο «Οι περιπέτειες του Τεντέν και του Μιλού». Σε αυτές τις ιστορίες, ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός, αφού είναι και ο μοναδικός σύντροφος του ήρωα. Συνομιλεί κανονικά με τον Τεντέν, λέει τη γνώμη του, διαφωνεί και συμβουλεύει. Το ουσιαστικό τους δέσιμο, όμως, δεν παραβλέπει διαφορές στο χαρακτήρα και τάσεις ανεξαρτησίας. Ο Μιλού πατάει πιο σταθερά στα πόδια του, ενώ ο Τεντέν δεν σκέφτεται τίποτα άλλο από την επιτυχία της αποστολής του.

Ο ρόλος του Μιλού υποβαθμίζεται με την εμφάνιση του καπετάνιου Χάντοκ, παρά την ιδιαίτερη αδυναμία και των δύο στο ουίσκι. Με το που δοκιμάζουν τις πρώτες σταγόνες, ξεχνούν τα πάντα και δυσκολεύουν τη ζωή του Τεντέν. Σταδιακά, οι ιστορίες γίνονται πιο σύνθετες, με τον Τεντέν και τον καπετάνιο να μονοπωλούν το ενδιαφέρον. Όμως, όλο και κάποια ευκαιρία εμφανίζεται για τον Μιλού, που έχει το δικό του τρόπο να πρωτοστατεί. Άλλωστε, η ιδιαίτερη αγάπη εκατομμυρίων θαυμαστών αποδεικνύει ότι δεν έπαψαν ποτέ να τον θεωρούν το άλλο μισό του Τεντέν.

Η πρώτη περιπέτεια του νεαρού ρεπόρτερ με τον τίτλο «Ο Τεντέν στη χώρα των Σοβιέτ», που είδε το φως της δημοσιότητας το 1929, κατηγορήθηκε για αντικομουνισμό, επειδή ασκούσε κριτική στο σταλινισμό. Έτσι, για πολλά χρόνια, ο Τεντέν θεωρήθηκε προϊόν του Ψυχρού Πολέμου. Στις επόμενες περιπέτειες, ο ατρόμητος δημοσιογράφος αντιμετώπισε λαθρέμπορους ναρκωτικών, ταξίδευσε στο Φεγγάρι και ανακάλυψε μια χαμένη φυλή των Ίνκας, πολεμώντας πάντα τους κακούς και βοηθώντας τους αθώους και τα θύματα.

Ένας από τους δευτερεύοντες ήρωες της σειράς είναι ο ελληνοαμερικανός μεγιστάνας Ροβέρτος Ρασταπόπουλος, που πιστώνεται στους κακούς της σειράς και συχνά δημιουργεί αξεπέραστα εμπόδια στον Τεντέν. Είναι ιδιοκτήτης των κινηματογραφικών στούντιο Cosmos Pictures, τα οποία χρησιμοποιεί ως προκάλυμμα για τις παράνομες δραστηριότητές του. Είναι προφανές ότι ο Ερζέ εμπνεύστηκε τον ήρωά του από τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Από εικαστικής πλευράς, ο Ερζέ έχει πολλούς θαυμαστές για την καθαρή, εκφραστική και φωτεινή πινελιά του (ligne claire). Ανάμεσά τους και οι πρωτεργάτες της ποπ-αρτ Άντι Γουόρχολ και Ρόι Λιχτενστάιν.

Ο Ερζέ κυκλοφόρησε 23 άλμπουμ με ήρωα τον Τεντέν, τα οποία μεταφράστηκαν σε 56 γλώσσες και πούλησαν περισσότερα από 200 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Το 1986 κυκλοφόρησε μεταθανάτια το ημιτελές άλμπουμ Αλφ-Αρτ, με την τελευταία περιπέτεια του Τεν Τεν.

Ο Τεντέν γνώρισε μεγάλη επιτυχία μεταπολεμικά, προκαλώντας τη ζήλια του Γάλλου Προέδρου Σαρλ Ντε Γκολ, που είπε χαρακτηριστικά: «Ο μοναδικός διεθνής ανταγωνιστής μου είναι ο Τεντέν». Από τις αρχές της δεκαετίας του '70 η λάμψη του άρχισε να φθίνει, μετά τις κατηγορίες που εκτοξεύτηκαν εναντίον του για μισογυνισμό και ρατσισμό. Επανήλθε δυναμικά στο προσκήνιο το 2011 με το τρισδιάστατο καρτούν Οι Περιπέτειες του Τετέν: Το μυστικό του μονόκερου, που φέρει την υπογραφή του Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Σήμερα, το Ίδρυμα Ερζέ, που διαχειρίζεται τα δικαιώματα του Τεντέν, είναι μια επικερδής βιομηχανία εκατομμυρίων ευρώ. Εκτός από τα βιβλία, ο ήρωας έχει πρωταγωνιστήσει στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη, αλλά και στο θέατρο.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν οι 23 από τις 24 περιπέτειες του Τεντέν, από τις εκδόσεις Μαμούθ Κόμικς. Μένει να μεταφρασθεί η πρώτη του περιπέτεια “Ο Τεν-Τεν στη χώρα των Σοβιέτ”. Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης εξέλιπε πλέον κάθε λόγος.

Οι περιπέτειες του Τεν Τεν

1. Ο Τεν Τεν στη χώρα των Σοβιέτ (1929-1930)

2. Ο Τεν Τεν στο Κογκό (1930-1931)

3. Ο Τεντέν στην Αμερική (1931-1932)

4. Τα πούρα του Φαραώ (1932-1934)

5. Ο μπλε λωτός (1934-1935)

6. Το σπασμένο αυτί (1935-1937)

7. Το μαύρο νησί (1937-1938)

8. Το σκήπτρο του Όττοκαρ (1938-1939)

9. Ο Κάβουρας με τις χρυσές δαγκάνες (194-1941)

10. Το μυστηριώδες άστρο (1941-1942)

11. Το μυστικό του μονόκερου (1942-1943)

12. Ο θησαυρός του Κόκκινου Ρακάμ (1943-1944)

13. Οι 7 κρυστάλλινες μπάλλες (1943-1948)

14. Ο Ναός του Ήλιου (1946-1949)

15. Ο Τεντέν στη χώρα του μαύρου χρυσού (1948-1950)

16. Αποστολή στη Σελήνη (1950- 1953)

17. Βήματα στη Σελήνη (1950-1954)

18. Υπόθεση Τουρνεσόλ (1954-1956)

19. Η λίμνη με τους καρχαρίες (1958)

20. Ο Τεντέν στο Θιβέτ (1960)

21. Τα κοσμήματα της Καστοριάς (1963)

22. Πτήση 714 για Σίδνεϋ (1968)

23. Ο Τεν Τεν και οι Πίκαρος (1976)

24. Αλφ-Αρτ (1986)

- See more at: http://www.pronews.gr/portal/20160110/culture/%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%B9%CE%BF/%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%83%CE%AE%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%AE%CE%B8%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CE%BF-%CF%84%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%AD%CE%BD#sthash.vNM5yGxx.dpuf

ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΟΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΟΞΟΥ" ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΟΣΧΑ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΙΑ Η Ρωσία αναλαμβάνει την υπεράσπιση της Ορθοδοξίας από τους εχθρούς της και δηλώνει την χιλιόχρονη παρουσία της στο Άγιο Όρος

09/01/2016

Translate this page:

του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου

Μετά την απαίτηση από την Ρωσία να επιστραφεί στην Ορθοδοξία το Σύμβολό της, ο Ναός της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, αναλαμβάνει και την προστασία από την τουρκική επιθετικότητα του ορθόδοξου "Βατικανού", του Ιερού Βουνού του Άθου,του Αγίου Όρους, από την τουρκική επιθετικότητα, του οποίου η ορθόδοξης κληρονομιά απειλείται από τις... τουρκικές ΝΟΤΑΜ και NAVTEX που δεσμεύουν περιοχές ακριβώς μέχρι της ακτές της χερσονήσου για αεροναυτικές ασκήσεις.

Είναι σαφές ότι η Μόσχα κάνει αυτό που δεν μπορεί να κάνει η μήτρα της Ορθοδοξίας η Ελλάδα, να υπερασπιστεί την μια και Αληθινή Θρησκεία απ'ολους τους εχθρούς της. Το Αγιο όρος έχει μέγιστη σημασία για την Ρωσική Ομοσπονδία καθώς φέτος θα εορτασθούν εκεί τα 1000 χρόνια της ρωσική παρουσίας στο Ιερό Βουνό, και για τους Ρώσους σηματοδοτεί την αρχή της δημιουργίας του ορθόδοξου τόξου, που θα περιλαμβάνει όλους τυος ορθόδοξους λαούς.

Το 2016 συμπληρώνονται 1000 χρόνια ρωσικής παρουσίας στο Άγιο Όρος και οι εκδηλώσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στη Ρωσία θα είναι λαμπρές και ποικίλες.

Ο επίσημος εορτασμός της επετείου αναμένεται να ξεκινήσει με ιερές ακολουθίες στο Άγιο Όρος στις 18 - 20 Μαϊου του τρέχοντος έτους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στις 20 Μαΐου (7 με το παλαιό ημερολόγιο) εορτάζεται η μνήμη του "πατέρα του ρωσικού μοναχισμού" Οσίου Αντωνίου κτίτωρος της Λαύρας των Σπηλαίων.

Το Πατριαρχείο Μόσχας, αλλά και το Κρεμλίνο, εργάζονται πυρετωδώς με στόχο να αναδείξουν σε παγκόσμιο θρησκευτικό, πολιτιστικό αλλά και με εθνικές για τους Ρώσους προεκτάσεις γεγονός, τους εορτασμούς που πρόκειται να οργανώσουν στη Μόσχα οι ίδιοι και στο Αγιον Ορος οι αρχές του. Ενδεικτικό της διάστασης που θέλουν να δώσουν είναι το γεγονός ότι πλην της οργανωτικής επιτροπής του Ρωσικού Πατριαρχείου, τη δική του επιτροπή έχει συγκροτήσει και το Κρεμλίνο, με προεδρεύοντα τον σύμβουλο του Πούτιν, Αλεξέι Μπέλοφ.

Οι Ρώσοι επιδιώκουν ο εορτασμός στο Αγιον Ορος να οργανωθεί από την Ιερά Κοινότητα και να λάβει παναγιορείτικο χαρακτήρα, με εκδηλώσεις όχι μόνο στο «ρωσικό» μοναστήρι, αλλά και στις Καρυές, θεωρώντας πως με αυτό τον τρόπο θα αποδοθούν οι δέουσες τιμές στον ρωσικό μοναχισμό.

Οι Ρώσοι εκτός από τις εκδηλώσεις στον Αθω και προκειμένου να σηματοδοτήσουν και τις δικές τους γιορτές στη Μόσχα, θέλουν από τους αγιορείτες και την εικόνα της Παναγίας του «Αξιον Εστί»

Το Άγιο όρος για τουε Ρώσους αποτελεί το κέντρο της Ορθοδοξίας. Βασικός στόχος του Κρεμλίνου στις γεωπολιτικές του επιδιώξεις είναι η δημιουργία ενός ορθόδοξου τόξου (Ρωσία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βουλγαρία, Λευκορωσία, Σερβία, Μολδαβία, Ουκρανία, Γεωργία) με πολιτικούς συνδετικούς κρίκους, με το Άγιον Όρος να βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του σχεδίου.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Ορθοδοξία χτυπιέται τόσο σθεναρά εντός της ελληνικής επιράτειας από διάφορα κέντρα εξουσίας που προωθούν την αθεϊα, όπως δεν είναι τυχαίο που εξοντόνωνται ανηλεώς οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί στην Συρία και στο Ιράκ, από τους κατευθυνόμενους τζιχαντιστές, διότι οι ορθόδοξοι πληθυσμοί πάντα κοιτάζουν προς την πλευρά της... Ρωσίας.

Κάποτε η Ορθοδοξία δεν αποτελούσε απειλή επειδή η Μόσχα κυβερνιόταν από το άθεο σοβιετικό καθεστώς. Τώρα όμως αυτό έχει αλλάξει. Η Ρωσία έχει επανέλθει στην Ορθοδοξία και ως η ισχυρότερη ορθόδοξη χώρα έχει αναλάβει την προστασία της.

Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν οι χριστιανικές ΗΠΑ, αλλά οι άθεες ΗΠΑ, και δεν υπάρχει η υλιστική Σοβιετική Ένωση αλλά η ένθεη πνευματική Ρωσία. Ο "αξονας του Κακού" έχει μετατοπιστεί από την Ανατολή στην Δύση.

Η Ορθοδοξία αναμένεται να αποτελέσει και ήδη αποτελεί ένα από τα κύρια πολιτικά όπλα του Β.Πούτιν την επόμενη δεκαετία.

Επιπλέον τα ρωσικά ΜΜΕ, επικαλούμενα το pronews.gr, υπενθυμίζουν ότι "Οταν τα ρωσικά μοναστήρια στο Άγιο όρος είχαν εκτεθεί σε πίεση και διακρίσεις τότε η Ρωσική Αυτοκρατορία είχε αποφασίσει να στείλει ρωσικά στρατεύματα στο τέλος του 1916 για να προστατευτούν οι ρωσικές Μονές", αφήνοντας με αυτό τον τρόπο να εννοηθεί ότι θα σταλούν ρωσικές αεροναυτκές δυνάμεις για προστασία των ρωσικών μοναστηριιών, αν κριθεί ότι κινδυνεύουν από την τουρκική επιθετικότητα!

Τονίζεται ότι "Η Ρωσία υπερασπίζεται την ανάγκη να διατηρηθεί η χερσόνησος αυτή ως αυτόνομη μοναστική κοινότητα υπό την προστασία όλων των ορθοδόξων κρατών, που διαθέτουν τα μοναστήρια τους στο Άγιον Όρος (Ρωσία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία και Σερβία)".

Πρόκειται πραγματικά για μια εξέλιξη σαφώς αναπάντεχη, αφού ουδέποτε μέχρι σήμερα η Μόσχα δεν είχε επέμβει στο Αιγαίο, ούτε είχε αντιδράσει απέναντι στην τουρκική επθετικότητα, κρατώντας μια μάλλον ουδέτερη στάση, πέρα από τια άδειες που εξασφάλιζε για τα τρία αγκυροβολια από την Αθήνα.

Φαίνεται όμως ότι πολλά άλλαξαν μετά την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού υποστρατηγικής κρούσης Su-24SM στην Συρία στις 24 Νοεμβρίου 2015.

Και η "ανάγκη προστασίας των ρωσικών μοναστηριών" στο Αγιο Ορος δίνει μια εύηχη αφορμή για "να σπάσει τον τσαμπουκά" της Αγκυρας ακριβώς στην έξοδο των Στενών και πάνω από τα πετρελαιοφόρα κοιτάσματα του Β.Αιγαίου.

Την προφητεία του Άγιου Παϊσιου που αναφέρει την καταστροφή της Τουρκίας από την Ρωσία και την επανορθοδοξοποίηση της Κωνσταντινούπολης μετά τον Μεγάλο Πόλεμο, παρουσιάζει η ρωσική τηλεόραση σε ένα λεπτομερές αφιέρωμα-ντοκιμαντέρ πάνω στον βίο του Αγίου και τις διδαχές του.

Στο ρεπορτάζ παρουσιάζονται Ρώσοι προσκυνητές οι οποίοι προσέρχονται για να προσκυνήσουν τον Τάφο του Αγίου και την σκήτη του.

Οι προφητείες του Αγίου Παΐσίου , έχουν κάνει χιλιάδες Ρώσους Ορθοδόξους να επισκέπτονται το Άγιο Όρος, ενώ μετά την αγιοποίση του Παϊσιου από την Ελλαδική Εκκλησία το ρωσικό Πατριαρχείο τον αναγνώρισε και αυτό τοποθετώντας τον στο εορτολόγιο της ρωσικής εκκλησίας.

Όπως είναι φυσικό οι Ρώσοι δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις προφητείες του Αγίου για τον πόλεμο Ρωσίας και Τουρκίας, καθώς αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για ένα επικείμενο μελλοντικό γεγονός, που θα φέρει μαζί του και τον Πόλεμο των Πολέμων, τον επονομαζόμενο Γ' ΠΠ.

«Όλοι ξέρετε για την έναρξη του πολέμου, όταν ο ουρανός «σκοτεινιάσει» πάνω από τη Μεσόγειο Θάλασσα, η Τουρκία θα επιτεθεί στην Ρωσία, Στην αρχή οι Τούρκοι θα νομίζουν ότι κερδίζουν, αλλά αυτό θα οδηγήσει στον πλήρη αφανισμό τους , έτσι η Κωνσταντινούπολη θα γίνει και πάλι ορθόδοξη.»

Αυτή είναι η προφητεία του γέροντα Παΐσίου όπως την παρουσιάζει η ρωσική τηλεόραση και βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων σε Ελλάδα και Ρωσία (αλλά και Τουρκία, οι Τούρκοι φοβούνται πολύ τις ορθόδοξες προφητείες).

Χιλιάδες άνθρωποι από όλο τον κόσμο έρχονται να προσκυνήσουν τον τάφο του Αγίου, που έζησε και «κοιμήθηκε» στο Άγιο Όρος. Αυτός ο Άγιος προέβλεψε το ατύχημα του Τσερνομπίλ, την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ακόμη και το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας"

Ο Άγιος Παϊσιος μαζί με τον Εθνομάρτυρα Πατροκοσμά, αλλά για πολλούς και μαζί με τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό, θεωρούνται ως οι πιο λεπτομερείς αφηγητές του τι μέλλει να συμβεί στην Ανθρωπότητα και ποια πορεία θα ακολουθήσει μετά από μια σειρά σκοτεινών γεγονότων που δυστυχώς θα περιλαμβάνουν και την έλευσι του βδελύγματος της ερημώσεως του υιού της απωλείας, του επονομαζόμενου "Αντίχριστου"

Η μέχρι τώρα δικαίωση αυτών των Άγιων ανθρώπων προβληματίζει για αυτά που μπορεί να ζήσουμε λίαν συντόμως, καθώς για πρώτη φορά διαφαίνεται στον ορίζοντα η πιθανότητα η Τουρκία να κλείσει τα "Στενά" υπογράφοντας την θανατικής της καταδίκη.

Όπως έλεγε ο Άγιος: "Οι Τούρκοι έχουν τα κόλυβα στο ζωνάρι τους". Υπενθυμίζεται ότι οι Τούρκοι νιώθουν τον τελευταίο καιρό ότι η Αγία Σοφία "προσπαθεί" να επιστρέψει στην Ορθοδοξία και ανηυχούν γιατί ξέρουν τι σημαίνει αυτό.

Θυμίζουμε ότι η Ρωσία απαιτεί από την Τουρκία την επιστροφή της Αγίας Σοφίας στην Ορθοδοξία ως ένδειξη "καλής θέλησης" από την Άγκυρα και το Ισλάμ και θα χρηματοδοτήσει την αποκατάσταση του συμβόλου της Χριατιανοσύνης προσφέροντας και τους καλύτερους επιστήμονες και συντηρητές της.

Οι Τούρκοι προφανώς δεν θα δεχτούν αυτή την απαίτηση αλλά και μόνο το ζήτημα τους προκαλεί τρόμο καθώς εδώ και καιρό έχουν την εντύπωση (όπως ήδη έχει γράψει το pronews.gr) ότι το ιερότερο μνημείο της Ορθοδοξίας "θέλει να ξαναεπιστρέψει εκεί που ανήκει", και αυτό όπως έχει προφητευθεί από τους Άγιους της Ορθοδοξίας θα συνοδευτεί από την καταστροφή του όποιου τουρκικού κράτους.

Κάτι που οι Τούρκοι το φοβούνται σφόδρα καθώς είναι οι πρώτοι που φοβούνται την έγερση του "μαρμαρωμένου βασιλιά" Οι Τούρκοι ανησυχούν τα τελευταία χρόνια με επίκεντρο την Αγία Σοφία, ότι η Ορθοδοξία θα τους εκδιώξει από την γη που δεν τους ανήκει και σφετερίσθηκαν από τους από τους νόμιμους κληρονόμους.

Ούτε τυχαία είναι τα ρωσικά ντοκιμαντέρ για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία που οι Ρώσοι πιστεύουν ότι αποτελούν την συνέχειά τους, ως προς την ορθόδοξη κληρονομιά.

Τα ρωσικά ΜΜΕ εντόνως τονίζουν την ανάγκη επέμβασης της Ρωσίας στο Βόρειο Αιγαίο. Φέτος είναι τα χιλιόχρονα, υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι θα αφήσει η Μόσχα τους Τούρκους να "αλωνίζουν" κατά την διάρκεια των εορτασμών στο Β.Αιγαίο;

Μόνο έκπληξη δεν θα είναι το μόνιμο "παρκάρισμα" ενός ή δύο κύριων μονάδων επιφανείας έξω από την την χερσόνησο του Αθω ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του pronews.gr ο πρόεδρος Β.Πούτιν θα παρευρεθεί στους μεγαλειώδεις εορτασμούς.

- See more at: http://www.pronews.gr/portal/20160109/religion/%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%B9%CE%B1/%CE%B7-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BB%CE%B1%CE%BC%CE%B2%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BF%CF%81%CE%B8%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CE%BE%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CF%87%CE%B8%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82#sthash.wPfW8wTR.dpuf

Έκθεση-Φωτιά: Τι εκτιμούν οι Αμερικάνοι για το 2016 (Vids)

Το 2016 αναμένεται να αναδειχθεί σε ένα ιδιαίτερα δύσκολο έτος για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία εξακολουθούν να βρίσκονται «κλειδωμένες» σε μια σκληρή αντιπαράθεση. Ο εθνικισμός απλώνεται απειλητικά σε ολόκληρη τηνΕυρώπη. Η τιμή του πετρελαίου και άλλων βασικών εμπορευμάτων κινείται σε χαμηλά επίπεδα. Οι δείκτες κατανάλωσης στην Κίνα ακολουθούν πτωτική τάση. Και χώρες από όλο τον κόσμο εντείνουν τις στρατιωτικές τους επιθέσεις ενάντια στο «Ισλαμικό Χαλιφάτο», (ISIS).Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι τάσεις συνδέονται μεταξύ τους, και πως η εξέλιξη τους εντός του τρέχοντος έτους, θα καθορίσουν την ένταση της «θύελλας» που θα χτυπήσει τον πλανήτη το 2017.

Με τις παλαιές γεωπολιτικές διαμάχες να αναδύονται ξανά στην επιφάνεια σε ολόκληρη την Ευρασία και τις τιμές των εμπορευμάτων να παραμένουν σε ύφεση, το 2016 προβλέπεται δύσκολο για το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.
Το προφανές σημείο εκκίνησης για τις προβλέψεις της Stratfor –όπως τίθεται- εντοπίζεται στη χώρα-γέφυρα ανάμεσα στην Ευρώπη και την Ασία: την Τουρκία. Αυτό είναι το έτος κατά το οποίο η Τουρκία, «νευρική» αλλά με ισχυρότερη πολιτική συνοχή σε σχέση με πέρυσι, πιθανώς θα εισβάλλει στρατιωτικά στη βόρεια Συρία, σε μια προσπάθεια ισχυροποίησης της επιρροής της στο βόρειο Ιράκ. Σύμφωνα με την αμερικανική εταιρεία γεωπολιτικής στρατηγικής και πληροφοριών, η Τουρκία όχι μόνο θα αντιμετωπίσει το στρατό του Ισλαμικού Χαλιφάτου, αλλά ταυτόχροναθα περιορίσει την επέκταση των κουρδικών δυνάμεων, καθώς ανεβάζει τον πήχη της αντιπαράθέσης με τους δύο παλιούς της αντιπάλους, τη Ρωσία και το Ιράν.

Το τελευταίο που θα ήθελε η Ρωσία είναι μια διαρκή αντιπαράθεση με την Τουρκία, την «κλειδοκράτορα» της πρόσβασης στη Μαύρη Θάλασσα και τη Μεσόγειο, αν και η αντιπαράθεση αποτελεί δεδομένο που δε δύναται να αποφύγει. Όμως η Ρωσία δεν αναμένεται να αναλωθεί σε μία κόντρα με την Τουρκία εντός του τρέχοντος έτους, καθώς αναβαθμίζει τη συμμετοχή της στα πεδία των μαχών της Συρίας. Βέβαια, το ISIS δε θα μονοπωλήσει την προσοχή της Μόσχας στη Συρία, καθώς θα αποπειραθεί να αναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε κάποιου τύπου συμβιβασμό που θα επιβραδύνει τη Δυτική επέλαση σε μια περιοχή που κάποτε βρισκόταν στη ζώνη επιρροής της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αποδειχθούν πρόθυμες να διαπραγματευτούν σε σχέση με θέματα τακτικής, αλλά θα αρνηθούν στη Μόσχα τα αντισταθμιστικά μέτρα που η τελευταία επιδιώκει, συνδέοντας την συνεργασία σε επίπεδο αντιτρομοκρατικής πολιτικής με μια ευρύτερη διαπραγματευτική συζήτηση για τη χάραξη στρατηγικής στην περιοχή. Αντίθετα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα αναλάβει πρωτοβουλίες για να ενδυναμώσει τη συμμετοχή των ευρωπαικών συμμαχικών δυνάμεων στην πρώτη γραμμή των μαχών μαζί με τη Ρωσία.

Ανεξάρτητα από τα δευτερεύοντα κίνητρα των συμμετεχόντων, μια αναβαθμισμένη στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του ISIS θα πλήξει σημαντικά τον πυρήνα της τζιχαντιστικής οργάνωσης. Ωστόσο, το Ισλαμικό Χαλιφάτο δεν προβλέπεται να εξαλειφθεί στο τρέχον έτος. Η έλλειψη «αξιόπιστων» χερσαίων δυνάμεων δυσχεραίνει την αντιτρομοκρατική εκστρατεία. Και καθώς οι συμβατικές δυνατότητες του Ισλαμικού Χαλιφάτου θα αποδυναμώνονται, τόσο πιο έντονα η εξτρεμιστική οργάνωση θα εστιάσει σε τρομοκρατικές επιθέσεις εκτός Μέσης Ανατολήςγια να διατηρήσει την ισχύ της. Κατά συνέπεια, το γεγονός θα οδηγήσει σε οξύτερο ανταγωνισμό εντός του τζιχαντιστικού τοπίου, καθώς οι φατρίες της Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο, το Μαγκρέμπ, τη Δυτική Αφρική και τη Νότια Ασία προσπαθούν να ακολουθήσουν το ρυθμό των εξελίξεων.

Η τζιχαντιστική απειλή θα τροφοδοτήσει την ισλαμοφοβία στη Δύση και θα περιχαρακώσει την Ευρώπη. Οι αυστηροί έλεγχοι στα σύνορα και τυχόν μέτρα με στόχο την προστασία της εθνικής ταυτότητας θα κλονίσουν την βασική αρχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης περί ελεύθερης μετακίνησης των ατόμων. Τα κλειστά σύνορα θα δημιουργήσουν συμφόρηση μεταναστών στα Δυτικά Βαλκάνια, μια περιοχή στην οποία αναζωπυρώνονται διαρκώς εθνοτικές και θρησκευτικές εντάσεις. Αλλά η βασική ιστορία της Ευρώπης για το 2016 θα εξελιχθεί στη Γαλλία και τηΓερμανία, τους δύο βασικούς πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και οι δύο χώρες προετοιμάζονται για εκλογές εντός του 2017, και αρχίζουν να κλίνουν προς μια πιο εθνικιστική και ευρωσκεπτικιστική κατεύθυνση. Με την πάροδο του χρόνου, η Γερμανία θα στηρίξει πολιτικές που ενώνουν, παρά χωρίζουν τα κράτη-μέλη μεταξύ τους, σε μία ισχυρή Ευρώπη.

Η συνέχιση της ποσοτικής χαλάρωσης, καθώς και άλλη μια χρονιά χαμηλών πετρελαϊκών τιμών, θα επιδράσει ανακουφιστικά στις βαθύτερες τριβές εντός της Ευρώπης, αντίθετα με τις παγκόσμιες αγορές εμπορευμάτων που θα συνεχίσουν να πλήττονται. Η προσθήκη του ιρανικούπετρελαίου στην παγκόσμια αγορά κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, θα αντισταθμίσει την πτώση της παραγωγής από τις ΗΠΑ. Οποιαδήποτε αλλαγή στην παραγωγή πετρελαίου από τη Σαουδική Αραβία θα επέλθει αργότερα μέσα στο έτος, αφότου το Ριάντ θα έχει αξιολογήσει τις επιπτώσεις των τιμών από την επιστροφή του Ιράν στις διεθνείς αγορές, καθώς και το αποτέλεσμα της παραγωγής σχιστολιθικού πετρελαίου στις ΗΠΑ. Οποιαδήποτε προσπάθεια από το Ριάντ για μείωση της παραγωγής σε συντονισμό με το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, θα αποφασισθεί μόνο μετά την αξιολόγηση αυτή. Ανεξάρτητα από τον αντίκτυπο της παραγωγής του Ιράν, η Σαουδική Αραβία θα βρίσκεται σε ετοιμότητα προκειμένου να αυξήσει το χρέος της και να μειώσει τα αποθέματα της, ώστε να αντιμετωπίσει τις χαμηλές τιμές του πετρελαίου.

Από την πλευρά της ούτε η Κίνα πρόκειται να «ανακουφίσει» τις τιμές των εμπορευμάτων. Οι ρυθμοί κατανάλωσης θα μειωθούν, καθώς το Πεκίνο αγωνίζεται να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις εν μέσω εντεινόμενων διαφωνίων μεταξύ της κομματικής ελίτ. Ακόμη και αν το Πεκίνο αντιμετωπίζει την απειλή πολυδιάσπασης του κόμματος, θα εξακολουθεί να διαθέτει οικονομική ισχύ ικανή να προσφέρει κίνητρα στα κράτη της Νοτιοανατολικής Ασίας, με στόχο να αντισταθμίσει την ισχυρότερη παρουσία δυνάμεων των ΗΠΑ στην περιοχή. με το πρόσχημα προσφοράς ασφάλειας και σταθερότητας.

Οι χαμηλές τιμές των βασικών εμπορευμάτων και η άνοδος των επιτοκίων στις ΗΠΑ, που επηρεάζουν τις συναλλαγματικές αξίες, θα σημάνουν επίσης μια ακόμη δύσκολη χρονιά για το μεγαλύτερο μέρος της Λατινικής Αμερικής. Η απειλή της μομφής θα «κρέμεται» διαρκώς πάνω από την Πρόεδρο της Βραζιλίας, Dilma Rousseff, γεγονός που σε σύντομο χρονικό διάστημα θα επηρεάσει περαιτέρω αρνητικά το επενδυτικό κλίμα στη Βραζιλία. Η Αργεντινή μπορεί να διαθέτει έναν νέο Πρόεδρο με διάθεση για μεταρρυθμίσεις, αλλά η μάχη με τον υψηλό πληθωρισμό και οι ελλείψεις σε ξένο συνάλλαγμα σημαίνουν πως οποιεσδήποτε κινήσεις προς εξόφληση του χρέους και λήψης προστατευτικών μέτρων θα είναι περιορισμένες. Στη Βενεζουέλα, το τέλος του κινήματος του Τσάβες είναι κοντά. Το Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βενεζουέλας θα κατακερματίσει τελικά κάτω από τις αυξανόμενες πολιτικές και οικονομικές πίεσεις και η χώρα κινδυνεύει να αθετήσει τις υποχρεώσεις πληρωμής του εξωτερικού της χρέους εντός του τρέχοντος έτους.

Τα καθοριστικά γεγονότα του 2016 θα ενισχύσουν την αβεβαιότητα σε όλο τον πλανήτη, οδηγώντας σε ένα ακόμη πιο ταραχώδες έτος το 2017, καθώς οι υπάρχουσες εξελισσόμενες συγκρούσεις θα κλιμακωθούν. Το βασικό σημείο που πρέπει να τονισθεί είναι πως όλες αυτές οι ανωτέρω αναφερομένες εξελίξεις αλληλοσυνδέονται. Η αντιπαράθεση ΗΠΑ-Ρωσίας, η άνοδος του εθνικισμού στην Ευρώπη, η επανεμφάνιση της Τουρκίας στο παγκόσμιο πολιτικό προσκήνιο και άλλες γεωπολιτικές τάσεις θα συνδεθούν μεταξύ τους και θα «αναζωπυρώνονται» εξαιτίας των άλλων. Και αν οι εξελίξεις το 2016 φαντάζουν περίπλοκες, η «μεγαλύτερη εικόνα» αναμένεται να αποκαλυφθεί το 2017.

Η επίθεση στο Φύλο και στην Οικογένεια: Η κληρονομιά της Σχολής της Φρανκφούρτης

«Η σεξουαλική ηθική - όπως η την ορίζει κοινωνία - μου φαίνεται άξια μεγάλης περιφρόνησης. Συνηγορώ υπέρ μιας ασύγκριτα πιο ελεύθερης σεξουαλικής ζωής». Sigmund Freud, 1908.

«Θα υπάρξουν και άλλες μορφές εκτός του κλασικού σε εμάς γάμου... Θα βιώσουμε ένα ευρύ φάσμα κοινωνικά αποδεκτών μορφών σεξουαλικής ζωής». Volkmar Sigusch, 2015.

Ο Volkmar Sigusch (1940-) στους περισσότερους δεν είναι πολύ γνωστό όνομα, αλλά και για όσους ανησυχούν για την επίθεση ενάντια στις παραδοσιακές αντιλήψεις για τα φύλα και τη σεξουαλικότητα, θα έπρεπε να είναι. Ίσως έχετε συναντήσει τον όρο “cisgender”, μια λέξη που δημιούργησε ο Sigusch, και που κερδίζει γρήγορα έδαφος στην ‘καθημερινή’ γλώσσα. Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτή την λέξη, αυτή ήρθε να αντικαταστήσει την λέξη «φυσιολογικό» ("νορμάλ") άτομο - που θεωρείται πλέον «τρανοσφοβική» (!) - και ακόμη περισσότερο, τον όρο «ετεροφυλόφιλος». Κατά τα «προοδευτικά» μυαλά, “cisgender” είναι ένα άτομο «που νοιώθει πως είναι το φύλο που γεννήθηκε». Θεωρείστε δηλαδή, ‘cisgender’ εάν το πιστοποιητικό γέννησής σας λέει ότι είστε άνδρας και εσείς θεωρείτε τον εαυτό σας άντρα!

Ο στόχος εκείνων που επινοούν και «ρίχνουν» μετά στην καθημερινή ομιλία τέτοιες περίεργες και μπερδεμένες λέξεις, είναι ο στιγματισμός κάθε φυσιολογικού και υγιούς και η περαιτέρω αλλοίωση της ταυτότητας του ανθρώπου, προβάλλοντας στις επόμενες γενιές τον ισχυρισμό, και πείθοντας όλους μας τελικά, ότιδεν υπάρχει «νορμάλ», παρά μόνο διαφορετικές θέσεις μέσα σε ένα όλο και πιο πολύχρωμο φάσμα.

Με το να υπομονεύεται η έννοια άντρας και γυναίκα, υπονομεύεται η έννοια της οικογένειας. Και όταν υπονομεύεται η έννοια της οικογένειας η οποία προσδιορίζεται από μια συγκεκριμένη ομάδα, η ομάδα αυτή ωθείται όλο και πιο κοντά στην έννοια τηςγενοκτονίας μέσω της (σύμφωνα με το λεξικό των Ηνωμένων Εθνών) «σκόπιμης πρόκλησης των συνθηκών ζωής που υπολογίζεται ότι θα επιφέρουν τη φυσική καταστροφή της ομάδας αυτής» και μέσω της «επιβολής μέτρων που αποσκοπούν στην αποτροπή των γεννήσεων».

Ο πονηρός νεολογισμός “cisgender”, που με ανησυχητική συχνότητα χρησιμοποιείται από τους "σεξολόγους", βοηθά στο να υποβαθμιστεί ο γάμος μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας και η ανατροφή των παιδιών μέσα σε αυτή την ένωση, και να γίνει (ο γάμος) απλά μια "επιλογή" σε ένα ‘πλούσιο’ κατάλογο πιθανών σεξουαλικοτήτων, έμφυλων ταυτοτήτων και οικογενειακών δομών. Σε αυτόν τον θαυμαστό νέο κόσμο δεν υπάρχει τίποτα το «κανονικό» ή το «ιδανικό», αφού όλα τα «μοντέλα» παρουσιάζονται ως έγκυρα και ίσα. Πρόκειται περί της προώθησης ενός «σχετικισμού» στα φύλα, ενός σχετικισμoύ ο οποίος στην ουσία προσβάλει την ίδια την Δημιουργία!

Η ετεροφυλοφιλία είναι «ο φυσικός κύκλος ζωής» ανθρώπων και ζώων, ενώ η ομοφυλοφιλία είναι απλώς «ένας τρόπος για μερικούς ανθρώπους με εξωτικές γεύσεις για την επίτευξη του οργασμού», όπως λέει ο F. Roger Devlin (αρθρογράφος στο ‘The Occidental Quarterly’ και στο ‘VDARE’). Κάθε επιχείρημα που προσπαθεί να εξισώσει κάθε είδους σχέση με ατελείωτες αναφορές στο θέμα της «αγάπης», ωθεί την συζήτηση μακριά από αυτή την αδιάψευστη βιολογική πραγματικότητα.

Κατά τον ίδιο τρόπο που είδαμε το πόσο πολύ προωθήθηκε η λεγόμενη «ισότητα στον γάμο» (δηλ. «γάμο» ομοφυλόφιλων), βλέπουμε επίσης την αγωνιώδη προσπάθεια να «εξυμνηθούν» εκείνα τα άτομα που πάσχουν από την ατυχή αυταπάτη ότι μπορεί να γεννήθηκαν «σε λάθος σώμα».

χωρίς λόγια

Όσοι μπορούν να δουν «την όλη εικόνα» του νεοταξικού επαναπρογραμματισμού της κοινωνίας, αντιλαμβάνονται ότι με τον ίδιο τρόπο που ο "transgenderism" επιχειρείται να προβληθεί ως κάτι απόλυτα «νορμάλ» και υγιής, ο πολιτιστικός σχετικισμός, που αναπτύσσεται ταχύτητα μέσα στη Δύση, πασχίζει να δημιουργήσει μια τεχνητή ισοτιμία μεταξύ του ευρωπαϊκού πολιτισμού και γενικότερα των μεγάλων επιτευγμάτων της Λευκής φυλής και των πενιχρών επιτευγμάτων λιγότερο προηγμένων φυλών και πολιτισμών, δημιουργώντας μια τεχνητή ισοτιμία «όλων των πολιτισμών», ακόμα και των πιο βάρβαρων και διεστραμμένων. Και στις δύο περιπτώσεις, το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι κάποιου είδους «ισότητα», αλλά η σταδιακή υποβάθμιση του υγιούς και ανώτερου και η αύξηση του άρρωστου και του παρανοϊκού.

Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι ενώ ένα βασικό δόγμα της θρησκείας του «προοδευτισμού» είναι ότι όλοι οι πολιτισμοί είναι «ίσοι» (ταυτόχρονα με την καλλιέργεια συναισθημάτων ενοχής στους γηγενείς πληθυσμούς για την ιστορία τους και τον πολιτισμό τους, ώστε να επιτευχθεί η «πολυπολιτισμικότητα»), την ίδια ώρα οι ίδιοι οι κομισάριοι της «διαφορετικότητας» κάνουν μαθήματα στους κατά κύματα εισερχόμενους τριτοκοσμικούς μετανάστες, λαθρομετανάστες και «πρόσφυγες», περί των «αρχών» της Ευρώπης και της «δημοκρατίας», λέγοντάς τους ότι «δεν είναι καλό», να βιάζουν γυναίκες (!), να κάνουν κλειτοριδεκτομή στα κορίτσια τους, να προβαίνουν σε «εγκλήματα τιμής» και άλλα που είναι βασικά στοιχεία του δικού τους πολιτισμού.

Στην φωτογραφία αριστερά βλέπετε μια έγκυο γυναίκα που πάσχει από την αυταπάτη ότι είναι «άντρας». Αυτή είναι η «οικογένεια» του μέλλοντος, που ζητά να επιτευχθεί μέσω της «ισότητας», αν όχι της υπεροχής έναντι, της υγιούς οικογενειακής μονάδας (φωτογραφία δεξιά), που είναι το κλειδί για την ύπαρξή μας.

Volkmar Sigusch

Αλλά ποιος ακριβώς εισάγει αυτούς τους όρους και τις ιδέες και ως εκ τούτου μηχανεύεται την ριζική αλλαγή στις δυτικές κοινωνίες; Για την απάντηση σε αυτήν την ερώτηση, θα πρέπει να επιστρέψουμε στον Volkmar Sigusch. Ο Sigusch, που ήταν Γερμανός, αυτο-περιγράφεται ως "σεξολόγος," γιατρός και κοινωνιολόγος. Ως ιδρυτής και συνεκδότης του “Zeitschrift fürSexualforschung” (Εφημερίδα Σεξουαλικής Έρευνας) και Διευθυντής του “Institut für Sexualwissenschaft” (Ινστιτούτο για τις Σεξουαλικές Επιστήμες) του Πανεπιστημίου Γκαίτε στη Φρανκφούρτη από το 1973 μέχρι το 2006, ο Siguschχαρακτηρίζεται από το Der Spiegel ως "ένας από τους κύριους στοχαστές πίσω από την σεξουαλική επανάσταση της δεκαετίας του 1960". Ο λόγος που αυτός ο νέος που ήθελε να γίνει ιατρός, εξελίχθηκε σε φανατικό του ‘πολιτιστικού πολέμου’ είναι αρκετά εύκολο να τον φανταστεί κανείς. Μετά την φυγή του από την Ανατολική Γερμανία, ο Sigusch σπούδασε ιατρική, ψυχολογία και φιλοσοφία στη Φρανκφούρτη. Ο Sigusch σπούδασε φιλοσοφία υπό τον Μαξ Χορκχάιμερ και τον Τέοντορ Αντόρνο (κι οι δύο εβραϊκής καταγωγής), οι οποίοι είχαν τότε επιστρέψει από τις Ηνωμένες Πολιτείες και επανίδρυσαν το περιβόητο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών της Φρανκφούρτης (Frankfurt Institute forSocial Research). Με λίγα λόγια, ο Sigusch, πρωτοπόρος στην συνεχώς εξελισσόμενη σεξουαλική επανάσταση, υπήρξε ένας προστατευόμενος της περιβόητης Σχολής της Φρανκφούρτης(Frankfurter Schule) που ιδρύθηκε από μπολσεβίκους, κατά κύριο λόγο εβραϊκής καταγωγής, στην Φρανκφούρτη, το 1920. [Για να εξυπηρετήσει το σκοπό της "αναίρεσης" της παραδοσιακής δυτικής κοινωνίας, που θεωρείτο «καταπιεστική», η Σχολή της Φρανκφούρτης ανέπτυξε ένα ισχυρό εργαλείο που ονομάζεται "Κριτική Θεωρία." Την θεωρία του να επικρίνεις κάθε παραδοσιακό θεσμό, αρχής γενομένης από την οικογένεια. Βλέπε εκτενέστερα: εδώ κι εδώ].

Η Σχολή της Φρανκφούρτης

Ο καθηγητής Kevin MacDonald στο βιβλίο του “Culture ofCritique” («Κουλτούρα της Κριτικής»), που ασχολείται με τον διαχρονικό ρόλο Εβραίων διανοούμενων της Δύσης στην προώθηση θεωριών και τάσεων που αποβλέπουν στον κατακερματισμό της δυτικής κοινωνίας, εξηγεί ότι η Σχολή της Φρανκφούρτης στιγμάτισε υγιείς έννοιες, όπως ο εθνικισμός και οιστενές συγγενικές σχέσεις ως ένδειξη «ψυχιατρικής διαταραχής». Εν συνεχεία, κατά τις τελευταίες δεκαετίες του δέκατου ένατου αιώνα, Εβραίοι διανοούμενοι άρχισαν να αποθεώνουν τους «απόβλητους» και τους «μη συμβατικούς» της δυτικής κοινωνίας. Έτσι, θα μπορούσαν να πετύχουν τηνδιάσπαση της ομοιογένειας της κοινωνίας και να διεξάγουν μια μυστική εκστρατεία για την αποδοχή του «πλουραλισμού».

Όπως σημειώνει ο MacDonald, η Σχολή της Φρανκφούρτης πρόσφερε μια σημαντική συνταγή στον άρρωστο δυτικό κόσμο: «ένα ριζοσπαστικό ατομικισμό και την αποδοχή του πλουραλισμού. Οι άνθρωποι έχουν ένα εγγενές δικαίωμα να είναι διαφορετικοί από τους άλλους και να γίνουν αποδεκτοί από τους άλλους ως διαφορετικοί. Στην ουσία, με το να διαφοροποιηθείς από τους άλλους ανεβαίνεις στο υψηλότερο επίπεδο της ανθρωπότητας». Κατόπιν αυτών, μια κοινωνία που έχει υποκύψει στην ιδεολογία της Σχολής της Φρανκφούρτης, είναι επόμενο να βρίσκει ατελείωτους όρους για ατελείωτες Ταυτότητες, Φύλα, επιλογές τρόπου ζωής, κλίκες και υποκουλτούρες.

Ένα ηχηρό παράδειγμα αυτού του εφιάλτη που έχει γίνει πραγματικότητα είναι ο όρος “otherkin” (διάβασε εδώ). Σύμφωνα με το Google, otherkin είναι άνθρωποι που ταυτίζονται ως μερικώς ή πλήρως μη-ανθρώπινοι. Μερικοί λένε ότι είναι, κατά το πνεύμα, αν όχι στο σώμα, μη ανθρώπινοι. Σε μία κανονική, υγιή κοινωνία αυτή η ανοησία θα έπρεπε να θεωρηθεί ως παιδαριώδης ή παράφρων, και σίγουρα κανείς δεν θα ενέδιδε σε τέτοιες γελοιότητες. Αλλά σήμερα, στον απόηχο της νίκης της Σχολής της Φρανκφούρτης, η κοινότητα otherkin είναι άλλη μία «κοινότητα» από τις πολλές αυτής της διαλυμένης κοινωνίας.

Είναι επίσης αναμενόμενο, σε μια κοινωνία που έχει πλήρως υποκύψει στην ιδεολογία της Σχολής της Φρανκφούρτης, να βλέπουμε να αποθεώνονται ως «παραδείγματα υψηλότερου επιπέδου ανθρωπότητας», άτομα όπως ο Bruce Jenner, ο οποίος επιλέχθηκε ως «Γυναίκα της Χρονιάς» από το περιοδικό Glamour. Αυτού του είδους η «εξέλιξη» της κοινωνίας δικαίως πρέπει να θεωρείται ως ο θρίαμβος της Σχολής της Φρανκφούρτης.

Welcome to the Twilght Zone

Η ιστορία που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας τα τελευταία χρόνια, είναι η ιστορία της μεθοδευμένης αποσύνθεσης μίας κάποτε υγιούς κοινωνίας.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ