Τόνι Μπλερ>
O Ghost Writer θέλει να επιστρέψει στο τόπο του εγκλήματος.

Από τον Βαγγέλη Βιτζηλαίο

http://newpost.gr/

 

Όταν προβλήθηκε η ταινία «Τhe Ghost Writer» κάποιοι έγραψαν ότι ο Τόνι Μπλέρ, ένας από τους πιο σκοτεινούς πρωθυπουργούς της Αγγλίας και συνεταιράκι του παέρα Μπους στον πόλεμο του Κόλπου, κρεμάστηκε στη θηλιά του Ρομάνη πολάνσκι (σκηνοθέτης). Η ιστορία διαδραματίζεται στο στενό περιβάλλον ενός πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας, του Ανταμ Λανγκ, στον οποίο ο Πολάνσκι φωτογραφίζει τον Τόνι Μπλερ. Η Βρετανία είναι παγιδευμένη στο Ιράκ και ο Λανγκ, που την έσυρε σε αυτή την περιπέτεια, έχει αποσυρθεί στο παρασκήνιο της πολιτικής. Φιλοξενείται σε μια βίλα δίπλα στην άμμο, σε ένα νησάκι της Ανατολικής Ακτής των ΗΠΑ, και είναι αποφασισμένος να δημιουργήσει πάταγο με την αυτοβιογραφία του. Επειδή, όμως, δεν τον διακρίνουν το ταλέντο και η διάθεση για συγγραφή, ο εκδοτικός οίκος που έχει αναλάβει την παραγωγή της αυτοβιογραφίας του προσλαμβάνει για λογαριασμό του έναν «αόρατο» συγγραφέα.

Έχουν συμπληρωθεί 5 χρόνια από τη μέρα που ο Μπλερ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και μιλώντας (μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη) στην εφημερίδα London Evening Standard ο πρώην ηγέτης των Εργατικών δηλώνει ότι θα ξαναγινόταν πρωθυπουργός αν του δινόταν η ευκαιρία.

Ο επί 10 συναπτά έτη πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας (1997-2007) δήλωσε στην εφημερίδα ότι θα ήταν «έτοιμος για μια νέα πρωθυπουργική θητεία», αν και θεωρεί ότι το ενδεχόμενο αυτό είναι σχεδόν απίθανο.

Παράλληλα, είπε ότι με τα ταξίδια του στον κόσμο έχει δει πράγματα που θα του χρησίμευαν εάν ήταν πρωθυπουργός. «Εάν δεις πώς αναπτύσσεται ο κόσμος, έχεις μία καθαρότερη εικόνα για τα ζητήματα στη χώρα σου» επεσήμανε χαρακτηριστικά.  Ο Μπλερ κατηγόρησε παράλληλα τον διάδοχό του στην ηγεσία των Εργατικών, Γκόρντον Μπράουν, ότι οδήγησε το κόμμα των Εργατικών σε μια αναπόφευκτη ήττα, αφού «απέτυχε να ακολουθήσει την ιδεολογική ταυτότητα της παράταξης».
 

Σε ερώτηση για το πόσο έχει αλλάξει η βρετανική πολιτική σκηνή από τότε που ήταν πρωθυπουργός, δήλωσε ότι παρά το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του συνέβησαν σημαντικά γεγονότα όπως η 11η Σεπτεμβρίου, θα χαρακτήριζε το πολιτικό σκηνικό «ήρεμο, κατά κάποιο τρόπο» αφού όπως ανέφερε υπήρχε μία «προβλεψιμότητα» των εξελίξεων. «Δεν μπόρεσα να δω τι θα ερχόταν» είπε για την παγκόσμια κρίση.
 

Μερικές αλήθειες για τον Τόνι Μπλερ
 

Ο πρώην βρετανός πρωθυπουργός άφησε κυριολεκτικά συντρίμμια πίσω του, εντός και εκτός Βρετανίας, και φαίνεται πως «ανταμείφθηκε» γι' αυτό. Ο Μπλερ έμεινε στην ιστορία περισσότερο ως σύμμαχος του αλήστου μνήμης αμερικανού προέδρου, Τζορτζ Μπους, με τον οποίο προχώρησαν στον πόλεμο του Ιράκ, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο στα συμφέροντα της «βιομηχανίας του πολέμου».
 

Η συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο του Ιράκ ήταν ενδεχομένως ο βασικότερος λόγος παραίτησης του Μπλερ και της μετέπειτα εκλογικής συντριβής του Labour Party. O Μπλερ κατηγορεί τον Μπράουν για την ήττα, όμως ήταν εκείνος που του παρέδωσε καμμένη γη και ένα διεφθαρμένο κόμμα.
 

Πάντως, όλως τυχαίως, η επαγγελματική αποκατάσταση για τον Μπλερ, μετά την αποχώρησή του από τα κοινά, ήταν ταχύτατη και σε αυτό έβαλε το χέρι της η αμερικανική επενδυτική εταιρεία JPMorgan. Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο επισκεπτόταν ως «λομπίστας» τη Λιβύη επί Καντάφι και έκλεινε τραπεζικά ντιλ! Σύμφωνα με λιβυκή πηγή  ο Μπλερ ήταν ένας από τους τρεις επιφανείς Δυτικούς που σύναπταν συχνά συμφωνίες με τον γιο του Μουαμάρ Καντάφι, Σαΐφ αλ Ισλάμ, ενώ σε ένα από τα ταξίδια του χρησιμοποίησε ιδιωτικό αεροσκάφος του συνταγματάρχη και συνοδευόταν από έναν αμερικανό επιχειρηματία.
 

Παράλληλα έχει αποκαλυφθεί ότι ενεργούσε ως μεσάζων, κάνοντας συμβόλαια με τη βασιλική οικογένεια του Κουβέιτ, με το Άμπου Ντάμπι, με το Ισραήλ. Φαίνεται πως η δραστηριοποίησή του ως ειδικού απεσταλμένου του Κουαρτέτου για την ειρήνευση στη Μέση Ανατολή τον βοήθησε να... ανοίξει τους ορίζοντές του και να λειτουργήσει ως επιτυχημένος επιχειρηματίας.
 

Στο πολιτικό κομμάτι, εκτός από το ότι διέλυσε ουσαστικά το Εργατικό Κόμμα στη Βρετανία, έβαλε το λιθαράκι του στη στροφή της Ε.Ε. προς τον συντηρητισμό τα τελευταία χρόνια. Μπορεί να μην είδε, όπως είπε, αυτό που θα επακολουθούσε -εννοώντας την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση- αλλά ουσιαστικά έβαλε ένα λιθαράκι στη δημιουργία της.
 

Γι' αυτό και έμεινε στην ιστορία ως ένας πολιτικός τυχοδιώκτης...