Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012
Η επιστροφή στο μνημόνιο επιταχύνει την πτώση...
Του Γιώργου Κύρτσου
Η κυβέρνηση συνασπισμού της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ εγκατέλειψε πολύ εύκολα τους στόχους που είχε βάλει για αλλαγή της οικονομικής πολιτικής και επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος, οι πολιτικοί ηγέτες που προσυπέγραψαν το Φεβρουάριο του 2012 το νέο μνημόνιο, οργάνωσαν στη συνέχεια την αμφισβήτηση της....
εφαρμογής του, δημιούργησαν σκόπιμα προσδοκίες ουσιαστικής κατάργησής του και τώρα προπαγανδίζουν την επιστροφή στις δεσμεύσεις του Φεβρουαρίου του 2012, σε πολύ χειρότερες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες.Πρόκειται για ένα μοιραίο πολιτικό δίδυμο, με κοινά χαρακτηριστικά την πολιτική υποκρισία, τη διαπλοκή, το λαϊκισμό και φυσικά την αναποτελεσματικότητα. Έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα, η Ελλάδα θα ισοπεδωθεί στον οικονομικό και τον κοινωνικό τομέα, για να διαπιστωθεί στη συνέχεια η πλήρης χρεοκοπία του ελληνικού Δημοσίου και να ανοίξει ο δρόμος για την αναγκαστική έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή.
Πολύτιμος χρόνος
Εξαιτίας των προσωπικών στρατηγικών που ακολούθησαν ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος χάθηκε πολύτιμος χρόνος. Εάν είχε δοθεί στην κυβέρνηση Παπαδήμου μια δυναμική ανάλογη με εκείνη της κυβέρνησης Μόντι στην Ιταλία, θα είχαμε εφαρμόσει τώρα τα περισσότερα μέτρα του νέου μνημονίου και θα ήμασταν σε θέση να αξιοποιήσουμε διπλωματικά την προσαρμογή μας στα συμφωνηθέντα, όπως έκαναν η Ιταλία και η Ισπανία στην τελευταία σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. Δεν θα είχαμε λύσει βέβαια τα βασικά μας προβλήματα, ούτε θα είχαμε αποφύγει τη μεγάλη πτώση του βιοτικού μας επιπέδου. Θα ήμασταν όμως σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Αρκεί να αναφέρουμε ότι το Βερολίνο θεωρεί ότι έχουμε φανεί ασυνεπείς στις 210 από τις 300 υποχρεώσεις που αναλάβαμε στο πλαίσιο του νέου μνημονίου και απαιτεί την προσαρμογή μας σε διάστημα μερικών εβδομάδων για να εγκρίνει τη συνέχιση της δανειοδότησης του ελληνικού Δημοσίου.
Η πραγματική οικονομία
Η αναγκαστική προσαρμογή σε χρόνο ρεκόρ εμποδίζεται από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η πραγματική οικονομία. Τα πολιτικά παιχνίδια γύρω από το νέο μνημόνιο και η σκόπιμη καθυστέρηση στην εφαρμογή του έχουν οδηγήσει στην πλήρη αποσταθεροποίηση της οικονομίας. Το ΑΕΠ πέφτει με ετήσιο ρυθμό 7%, το ποσοστό ανεργίας είναι στο 22,5%, και σύμφωνα με τις προγνώσεις του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ θα φτάσει στο 27%-28% το 2013, ενώ ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός είναι πλέον γεγονός.
Ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος έπρεπε να είχαν εφαρμόσει, στηρίζοντας την κυβέρνηση Παπαδήμου, το νέο μνημόνιο που προσυπέγραψαν το Φεβρουάριο του 2012 ή να είχαν εξασφαλίσει τις οικονομικές και πολιτικές προϋποθέσεις για την υπέρβασή του. Έτσι όπως κινήθηκαν, σπατάλησαν το διπλωματικό κεφάλαιο της χώρας, έχασαν πολύτιμο χρόνο και εξουθένωσαν την ελληνική οικονομία και την κοινωνία, για να επιστρέψουν στην αφετηρία του Φεβρουαρίου του 2012.
Μηδενικό δυναμικό
Τώρα αναζητούν πρόσθετα μέτρα 3 δισ. ευρώ για την κάλυψη των αποκλίσεων του προϋπολογισμού του 2012, προσπαθούν να σταθεροποιήσουν τη δημοσιονομική κατάσταση ελέγχοντας τις δαπάνες στον τομέα της Υγείας και των ασφαλιστικών ταμείων, και προετοιμάζουν πρόσθετα μέτρα 11,5 δισ. ευρώ για τη διετία 2013-2014. Είναι τέτοια η πολιτική αμηχανία τους, ώστε έχουν φτάσει στο σημείο να προβάλλουν την ενδεχόμενη παράταση της δημοσιονομικής προσαρμογής κατά μία διετία σαν τη λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Η παράταση επιβεβαιώνει την αδυναμία έγκαιρης προσαρμογής μας και αναβάλλει επ’ αόριστον την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την ύφεση. Να θυμίσουμε στους ηγέτες της κυβέρνησης συνασπισμού ότι η ελληνική οικονομία μπήκε σε φάση ύφεσης στα τέλη του 2008 και είναι προφανές ότι δεν αντέχει τη συνέχισή της μέχρι το… 2015 ή το 2016.
Η κατάσταση γίνεται απελπιστική και εξαιτίας του μηδενικού μεταρρυθμιστικού δυναμικού της κυβέρνησης συνασπισμού. Οι δαπάνες στην Υγεία και στο ασφαλιστικό, συνταξιοδοτικό σύστημα έχουν αρχίσει να αυξάνονται ξανά, εξαιτίας της δυναμικής πολιτικής επιστροφής των γνωστών «γαλάζιων» κερδοσκοπικών κυκλωμάτων. Οι προτάσεις του ΚΕΠΕ για μείωση των δημόσιων δαπανών μέσα από την επιβολή οροφής στις υψηλές συντάξεις στα 2.500 ευρώ μεικτά το μήνα, την κατάργηση των ειδικών επιδομάτων των ενστόλων και την επ’ αόριστον αναβολή των αναδρομικών αυξήσεων στους δικαστικούς, που αποφασίστηκαν το 2008, προσκρούουν όλες στις ειδικές ανάγκες του σκληρού πυρήνα της εκλογικής πελατείας της ΝΔ.
Η κυβέρνηση δεν μπορεί να εξοικονομήσει χρήματα ματαιώνοντας την προμήθεια των δύο επιπλέον γερμανικών υποβρυχίων τύπου 214, γιατί ηγετικά στελέχη της πρωταγωνίστησαν στο κύκλωμα που έβαλε τις αμφιλεγόμενες υπογραφές. Δεν μπορεί να μειώσει το κόστος της διαχείρισης των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, γιατί υποκλίνεται στη συντεχνία των πρυτανικών αρχών και των συνδικαλιστικών παρατάξεων που τη στηρίζουν παρασκηνιακά. Δεν μπορεί να περιορίσει το κόστος της δημόσιας διοίκησης χωρίς οριζόντια μέτρα σε βάρος των δημόσιων λειτουργών, γιατί αποκλείει οποιαδήποτε απόλυση δημοσίου υπαλλήλου, ακόμα κι αν είναι εντελώς άχρηστος, όπως, για παράδειγμα, οι πολλές χιλιάδες αγροφύλακες που προσλήφθηκαν το 2008 από την κυβέρνηση της ΝΔ, όταν ήμασταν ήδη σε οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο.
Σε λάθος κατεύθυνση
Η επιστροφή του κ. Σαμαρά και του κ. Βενιζέλου στο νέο μνημόνιο του Φεβρουαρίου 2012 είναι καταδικασμένη σε αποτυχία επειδή η κοινή γνώμη διαμορφώθηκε από τους ίδιους, σε διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση. Ο ελληνικός λαός, αντιμέτωπος με τον τυχοδιωκτισμό και την υποκρισία της πολιτικής ηγεσίας, αυτονομείται, κι έτσι δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα κοινής αντιμετώπισης της κρίσης. Οι πλούσιοι έχουν βγάλει τα λεφτά τους στο εξωτερικό, ένα μεγάλο τμήμα της μεσαίας τάξης παραμένει προκλητικά αφορολόγητο, τα εκατομμύρια των ανέργων, των νεόπτωχων και των περιθωριοποιημένων εναντιώνονται στη συνέχιση της κακομεταχείρισής τους και οι συνεπείς φορολογούμενοι του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης δεν δέχονται να σηκώσουν τα βάρη που δεν θέλουν ή δεν μπορούν να σηκώσουν όλοι οι άλλοι.
Δεν είναι περίεργο λοιπόν ότι σύμφωνα με τον οργανισμό CMA η Ελλάδα επανήλθε τον Ιούνιο στην πρώτη θέση της παγκόσμιας κατάταξης των χωρών με βάση τις πιθανότητες χρεοκοπίας τους. Η πιθανότητα χρεοκοπίας της Ελλάδας ανέρχεται, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του συγκεκριμένου οργανισμού, στο 96,7%. Για να υπολογίσει τις πιθανότητες πτώχευσης κάθε χώρας, ο CMA έχει σαν βασικό κριτήριο την εξέλιξη του πενταετούς ασφάλιστρου κινδύνου (CDS) έναντι του ενδεχομένου πτώχευσής της. Μετά τις εκλογές της 17ης Ιουνίου και το σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού το ελληνικό CDS «απογειώθηκε» από τις 8.000-9.000 μονάδες, που ήταν μέχρι τα μέσα Ιουνίου, στις 12.000 μονάδες στα τέλη του μήνα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Από: citypress.gr
0 σχόλια: