Ο Λιάπης θα δώσει ελληνική εκκλησιαστική γη σε Ορθοδόξους και Έλληνες υπηκόους ή θα κάνει τους αλβανομουσουλμάνους νοικοκύρηδες;

26/12/12

Απαραίτητη η διευκρίνιση

Ο Λιάπης θα δώσει ελληνική εκκλησιαστική γη σε Ορθοδόξους και Έλληνες υπηκόους ή θα κάνει τους αλβανομουσουλμάνους νοικοκύρηδες;

Ολίγα περί της Καταγωγής των Λιάπηδων

Το όνομα Λιάπης είναι κοινό σε πολλούς και δείχνει καταγωγή.
Λιάπηδες ονομάζονταν οι κάτοικοι της ορεινής, άγονης, και δυσπρόσιτης Λιαπουριάς, (Κουρβελέσι), που εκτείνεται δυτικά του το Άρβανου , της Αρβανιτιάς, οπου κατοικούσαν μεταξύ της Χειμάρας, της Αυλώνας, του Τεπελενίου, του Αργυροκάστρου και του Δελβίνου, οι ορθόδοξοι Τσιάμηδες και Τόσκηδες Αρβανίτες, οι απόγονοι των Λαπήθων.
(Οι Λάπηθες αναφέρονται από την Ελληνική μυθολογία και τις παραδόσεις, σαν πολεμικός και ανδρείος λαός. Οι περισσότεροι ήρωες της Αττικής ήσαν Λάπηθες με πρώτο και καλλίτερο τον Θησέα).
Υπήρχαν πέντε μεγάλες φάρες Αρβανιτών, κατά μήκος της ακτής της Αδριατικής και του Ιονίου. Μετά τον Βυζαντινό εμφύλιο Παλαιολόγων Καντακουζινών (1341–1347), και την επιδημία Πανούκλας (1347-1350), οι Μπούηδες κατέβηκαν στα δυτικά της Πίνδου, στις περιοχές του δεσποτάτου της Ηπείρου και στην περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας . Πιο βόρεια, από τους Μπούηδες κυρίως στην περιοχή της Θεσπρωτίας εγκαταστάθηκαν οιΜαζαρακαίοι, ενώ οι Σπάτα, που συγκένεψαν με του Μπούηδες, από την περιοχή της Φοινίκης (Αγίων Σαράντα) κατέβηκαν την Άρτα, και αργότερα ήρθαν στην Αττική, στη δούλεψη των Ενετών. Οι Ζενεβισαίοι ζούσαν στην περιοχή του Αργυροκάστρου, στην βόρεια Ήπειρο. και ακόμη πιο βόρεια στην περιοχή της Κορυτσάς (Πογιάννας) , ήσαν οι Λαμπέτες, που υπηρέτησαν τους Ενετούς στην Κύπρο και ηγήθηκαν των Αρβανιτών της Κύπρου. Ανατολικά της Πίνδου τα ίδια χρόνια κατέβηκαν οι Σέρβοι που κατέλαβαν την Θεσσαλία.
Οι Λιάπηδες, που άρχισαν να αναφέρονται με την ονομασία αυτή σε γραπτά κείμενα κατά τον 14ο με 15ο αιώνα, ακολούθησαν «συν γυναιξί και τέκνοις και κτήνεσι», τις φάρες των Τόσκων και των Τσιάμηδων , στον κυρίως ελλαδικό χώρο και εγκαταστάθηκαν μαζί τους σε περιοχές της Αττικοβοιωτίας, της Εύβοιας στην Αργολιδοκορινθία και από εκεί στις Σπέτσες και την Ύδρα.
Οι Λιάπηδες όταν τους εντοπίζει η ιστορία στις ελληνικές περιοχές δεν ήσαν ορθόδοξοι τον 15ο αιώνα και δεν τους θεωρούσαν Έλληνες.
Οι ορθόδοξοι Τόσκοι και Τσιάμηδες που ήσαν πολεμιστές , τους περιφρονούσαν ως νυχτοκλέφτες, αλλά όχι ως νυκτομάχους, και τους θεωρούσαν κατώτερους.
Είναι γνωστό και το δημώδες ,«Τὸ Σούλι κι ἂν προσκύνησε, κι ἂν τούρκεψεν ἡ Κιάφα,ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει».
Οι τουρκαλβανοί μουσουλμάνοι νυχτοκλέφτες, μετά την απελευθέρωση έγιναν σιγά-σιγά, χριστιανοί και ελληνοποιήθηκαν και έξελήχθηκαν ως εξέχοντες πολιτικοί ως και αρχιεπίσκοποί.

Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες

Το 1966 έφθασε στην Ελλάδα από το Des Moines της Αιόβα των ΗΠΑ, ένας ιουδαίος γιατρός ονόματι Bernard Weiss, που είχε παντρευτεί μιαν Ελληνίδα/Ιουδαία από τη Ρόδο, της οποίας ο παππούς πήγε στις ΗΠΑ από τη Γαλλία το 1917, σαν Έλληνας και ορθόδοξος.
Ο Bernard Weiss και η Evangeline Sebastian-Weiss, είχαν και ένα δεκάχρονο αγοράκι. Στην Ελλάδα ο Bernard και το αγοράκι βαφτίστηκαν ορθόδοξοι και άλλαξαν όνομα. Ο Bernard έγινε Δημήτριος Sevastiades σαν τον παππού της Evangeline.
Και μετά γύρισαν πίσω, και το «ελληνόπουλο» έγινε παπάς , ο πατήρ Φιλήμων, που ήταν το δεξί χέρι για τα μμε του αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα.
Μετά, τον μετέθεσαν από την Νέα Υόρκη στο Duluth, της Μινεσότα όπου πέθανε ξαφνικά στις 27 Αυγούστου 2004.
Αιντε και καλό Χανουκά.