Η περίοδος του Νάσερ επικύρωσε την άνοδο του κοινοτισμού καθιερώνοντας ανεπίσημα το 1964 την υποχρέωση να παραχωρείται στους Κόπτες , ένας ορισμένος αριθμός εδρών στην Βουλή καθώς και δύο υπουργικά χαρτοφυλάκια στην Κυβέρνηση.
Στο «μεγάλο αραβικό έθνος» που εκθειάζεται από τον Ραΐς (πρόεδρος της Αιγυπτου), οι χριστιανοί της Αίγυπτου αισθάνονται ωστόσο τελείως απομονωμένοι... Η απόγνωσή τους αυξάνεται ακόμη περισσότερο από την κοινωνική αποδιάρθρωση που προκάλεσε η απώλεια της επιρροής που είχε η μη θρησκευτική αστική τάξη των Κοπτών, η οποία καταστράφηκε από τις εθνικοποιήσεις.
Με τον Σαντάτ, η επάνοδος του ισλαμισμού στην κοινωνική και πολιτική σκηνή αυξάνει το αίσθημα περιθωριοποίησης που αισθάνονται οι Κόπτες, οι οποίοι ανησυχούν για τις συνέπειες που θα έχει η εισαγωγή της Σαρίας στο Σύνταγμα.Οι δυσκολίες ευνοούν την αναδίπλωση σε επίπεδο ταυτότητας και την επιστροφή στη θρησκεία, κάτω από την ποιμαντική ράβδο της Εκκλησίας· τα μοναστήρια αναζωογονήθηκαν από την έντονη πνευματική άνοιξη.
Από τη μουσουλμανική πλευρά, αυτή η εξέλιξη αποτελεί εύκολο πρόσχημα που εστιάζει τις ανησυχίες και την έκφραση των δυσαρεσκειών. Οι νέοι προσανατολισμοί της κοινότητας των Κοπτών θεωρούνται σαν πρόκληση, σαν μια νέα εκδήλωση της αλαζονείας (ιστικμπάρ) τους.
Αφού πρώτα κατηγορήθηκαν για σφετερισμό των οικονομικών πόρων, οι Κόπτες κατηγορούντοι για πιο σκοτεινά σχέδια. Τους αποδίδουν ενα σχέδιο δημουργιας αυτονομο κράτος γύρω από τον προμαχώνα τους στη Μέση Αίγυπτο, τους υποπτεύονται για προώθηση στρατηγικών που αφορούν τη γεννητικότητα με σκοπό να ανατρέψουν υπέρ τους το δημογραφικό συσχετισμό με τη μουσουλμανική κοινότητα, καταγγέλλεται συνωμοσία κατά του Iσλάμ που εξυφάνθηκε με τη βοήθεια των Δυτικών, οι οποίοι είναι πάν τα έτοιμοι να ανανεώσουν τα όνειρά τους για σταυροφοριες...
Το αίσθημα του πρόσκαιρου που είναι σύμφυτο με την κατάσταση μιας μειονότητας αποτρέπει τη χριστιανική κοινότητα από την τάση για αμφισβήτηση και τη συγκρατεί σε γενικές γραμμές στα πλαίσια της επίσημης γραμμής. Αυτή η αντικειμενική συμμαχία συντηρεί στους ισλαμιστές την ιδέα ότι οι επιθέσεις ενάντια στα συμφέροντα των Κοπτών μπορεί να αποτελέσουν ένα πλάγιο τρόπο επίθεσης ενάντια στην εξουσία* οι διαφορές στη μεταχείριση που πιστεύουν ότι εντοπίζουν στη συνέχεια ανάμεσα σε Κόπτες και μουσουλμάνους, ενισχύουν αυτή την ιδέα της συμπαιγνίας με την εξουσία και οδηγούνται σιγά-σιγά στην εξίσωση: Κόπτες=καταστολή.
Αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ οδηγεί πολύ λογικά στην αύξηση των διαθρησκευπκών συγκρούσεων. Απο την αρχη της δεκαετίας του '70, παρατηρούνται κάποια επεισόδια στην περιοχή του Δέλτα στην πρωτεύουσα προτού κορυφωθούν στην περιοχή Ασιουτ και Μίνε: εκκλησιές καίγονται, καταστήματα χριστιανών λεηλατούνται ...
Παραδόξως, η επιδείνωση των σχέσεων μεταξύ της εξουσίας και της κοινότητας των Κοπτών, το 1980, αντί να εξαλείψει τις κατηγορίες για συμπαιγνία με το καθεστώς, θα συμβάλει ακόμα περισσότερο στην επιδείνωση του κλίματος. Η κυβέρνηση κατηγορεί τώρα την ηγεσία της κοπτικής κοινότητας , της οποίας η εικόνα φθείρεται ακόμη περισσότερο. Σ’ αυτή την τεταμένη Ατμόσφαιρα ξεσπούν στη Μίνιε, την άνοιξη you 1980' βίαια επεισόδια ανάμεσα σε Κόπτε,μουσουλμάνους και δυνάμεις της τάξης, συνοδευόμενα από βάρβαρες πράξεις ανήκουστης βίας, σ’ ένα υποβαθμισμένο προάστιο του Καΐρου, το Αλ-Τζαουίγια αλ- Χάμρα, όπου συνωστίζονται πλήθος σαΐντις (χωρικοί από τη νότια Αίγυπτο) προσεγμένοι οπό την αστυφιλία.
Στις 8 Σεπτεμβρίου οι Γκαμα’άτ διαλύονται από τον Σαντάτ. Για να μην δυσαρεστηθούν οι μουσουλμάνοι, χτύπησε επίσης την Εκκλησία των Κοπτών.Μετά από μια περίοδο ηρεμίας ακολουθεί μια νέα περίοδος βίας. Από το 1987 ως το 1969 ξαναρχίζουν οι δολοφονίες Κοπτων οι εμπρησμοί εκκλησιών και χριστιανικών μαγαζιών, η περιοχή Ασιούτ γίνεται ρ νέου το επίκεντρο των βιαιοπραγιών.
Την άνοιξη του 1990, ξεσπά μια σειρά εξεγέρσεων και βιαιοπραγιών. Στις περιοχές της Μίνιε και του Φαγιουμ οιδιαδηλωτές επιτίθενται στα σύμβολα της ευημερίας των Κοπτών, σπίτια,| μαγαζιά, αυτοκίνητα και καταγγέλλουν την ανάμιξη των χριστιανών σε θέματα ηθικής . Την περίοδο 1991-1992, το κίνημα εξαπλώνεται στα προάστια του Ντεϊρουτ απο μέλη των Γκαμά 'ατ , με πρόσχημα οτι εκδικούνται το θάνατο μέλους τους, που σκοτώθηκε δυο μερες νωρίτερα.
Στο τέλος της χρονιάς, ο απολογισμός είναι βαρύς: είκοσι δύο νεκροί Κόπτες, πολλές καμένες εκκλησίες, δεκάδες μαγαζιά λεηλατημένα. Οι ένοπλες επιθέσεις σε χριστιανικά κοσμηματοπωλεία συνδυάζουν το διαθρησκευπκό μίσος και το γέμισμα των ισλαμιστικών ταμείων. Επιπλέον οι Κόπτες αναγκάζονται σε ορισμένα χωριά να πληρώνουν έναν παλιό φόρο που πλήρωναν οι μειονότητες την παλιά εποχή. Τα αιματηρά επεισόδια συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια. Η παθητικότητα της κυβέρνησης απέναντι στις υπεξαιρέσεις στις οποίες υποβάλλονται οι χριστιανοί, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αφήνονται να αποτελέσουν έναν εύκολο στόχο για τους εξτρεμιστές μουσουλμάνους, ώστε να προστατεύεται καλύτερα η ίδια από τα πυρά τους. Όλο και μεγαλύτερος αριθμός Κοπτών επιλέγουν να μεταναστεύσουν στον Καναδά, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία χωρίς ελπίδα επιστροφής.
Περισσότερα:
Στο τέλος της χρονιάς, ο απολογισμός είναι βαρύς: είκοσι δύο νεκροί Κόπτες, πολλές καμένες εκκλησίες, δεκάδες μαγαζιά λεηλατημένα. Οι ένοπλες επιθέσεις σε χριστιανικά κοσμηματοπωλεία συνδυάζουν το διαθρησκευπκό μίσος και το γέμισμα των ισλαμιστικών ταμείων. Επιπλέον οι Κόπτες αναγκάζονται σε ορισμένα χωριά να πληρώνουν έναν παλιό φόρο που πλήρωναν οι μειονότητες την παλιά εποχή. Τα αιματηρά επεισόδια συνεχίζονται και τα επόμενα χρόνια. Η παθητικότητα της κυβέρνησης απέναντι στις υπεξαιρέσεις στις οποίες υποβάλλονται οι χριστιανοί, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αφήνονται να αποτελέσουν έναν εύκολο στόχο για τους εξτρεμιστές μουσουλμάνους, ώστε να προστατεύεται καλύτερα η ίδια από τα πυρά τους. Όλο και μεγαλύτερος αριθμός Κοπτών επιλέγουν να μεταναστεύσουν στον Καναδά, τη Γαλλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία χωρίς ελπίδα επιστροφής.
Περισσότερα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.