Εύστοχη & απαραίτητη ερώτηση για τη ντροπή στην Τουρκία

 

 Print  PDF

Μόνο να συνυπογράψουμε την ερώτηση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένας Δούρου, μπορούμε, εφόσον αφορά την εθνική μας ντροπή με τον χειρισμό της υπόθεσης του νεκρού συμπατριώτη μας, το πτώμα του οποίου ξεβράστηκε στις ακτές της Τουρκίας. Πόσο μάλλον όταν ορθώς εστιάζει το πρόβλημα όχι στο επίπεδο των ατόμων, αλλά στο προφανέστατα πάσχων – και μάλιστα βαρύτατα – θεσμικό…

Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο της ερώτησης:

Σύμφωνα με καταγγελία που έκανε στον τηλεοπτικό σταθμό Αντένα, το πρωί της Πέμπτης, 28 Νοεμβρίου, ο δήμαρχος Σύμης, Ελευθέριος Παπακαλοδούκας, που είχε συνοδεύσει στην Τουρκία, τους συγγενείς του Κώστα Αργυρόπουλου, θύματος των πλημμυρών στη Ρόδο, η υπάλληλος του ελληνικού προξενείου στη Σμύρνη ζήτησε, αμέσως μετά από την αναγνώριση της σωρού, 500 ευρώ για το φέρετρο που θα μετέφερε τον άτυχο άνδρα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το αίτημα διατυπώθηκε ενώ η αδελφή του νεκρού δεν είχε ακόμη συνέλθει μετά από τη λιποθυμία της κατά τη διαδικασία αναγνώρισης του πτώματος. Στη σκηνή, όπως δήλωσε ο κ. Παπακαλοδούκας, παραβρίσκονταν και την κατέγραψαν και Τούρκοι δημοσιογράφοι. Οι συγγενείς του νεκρού κατέβαλαν το χρηματικό ποσό, το οποίο τελικά ανέλαβε να τους επιστρέψει ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου.

Ασχέτως της τελικής αυτής εξέλιξης, το γεγονός παραμένει. Δηλαδή πέραν των αρνητικών εντυπώσεων που προκαλεί, φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις συνθήκες λειτουργίας των προξενείων της χώρας. Και τούτο σημαίνει ότι οι ευθύνες για το καταγγελθέν περιστατικό θα πρέπει να αναζητηθούν, όχι σε επίπεδο προσώπων, αλλά στις ίδιες τις δομές λειτουργίας, στο μηχανισμό, την αλυσίδα των εντολών.

Κατόπιν αυτών, ερωτάται ο κ. υπουργός Εξωτερικών:

>Ποια η θέση του για το γεγονός αυτό που, πέραν της ανάλγητης στάσης έναντι της οικογένειας του νεκρού, εκθέτει διεθνώς τη χώρα;

>Το γεγονός σχετίζεται με υποχρηματοδότηση των προξενείων, σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορούν να διαχειριστούν ζητήματα που άπτονται της επίδειξης στοιχειώδους ανθρώπινης συμπεριφοράς;

Ή μήπως σχετίζεται με τον ευρύτερο τρόπο / δομή / μηχανισμό λειτουργίας των προξενείων; Πώς σκοπεύει θεσμικά να αντιμετωπίσει τέτοιου είδους φαινόμενα δυσλειτουργίας το υπουργείο;