The following text was compiled from various informal statements that Prof. Dugin posted to his Facebook page over the last year which deal with common themes. I have combined and restructured them in an attempt to reshape them into a single, coherent text, and also brushed up the language somewhat.-Ed.
There are different tendencies in the new generation of revolutionary, non-conformist movements in Europe (on the Right as well as the Left), and some of them have been successful in attaining high political positions in their respective countries. The crisis of the West will grow broader and deeper every day, so we should expect an increase in the power and influence of our own Eurasianist resistance movement against the present global order, which is a dictatorship by the worst elements of the Western societies.
Those from either the Right or the Left who refuse American hegemony, ultra-liberalism, strategic Atlanticism, the domination of oligarchic and cosmopolitan financial elites, individualistic anthropology and the ideology of human rights, as well as typically Western racism in all spheres – economic, cultural, ethical, moral, biological and so on – and who are ready to cooperate with Eurasian forces in defending multipolarity, socio-economic pluralism, and a dialogue among civilizations, we consider to be allies and friends.
Those on the Right who support the United States, White racism against the Third World, who are anti-socialist and pro-liberal, and who are willing to collaborate with the Atlanticists; as well as those on the Left who attack Tradition, the organic values of religion and the family, and who promote other types of social deviations – both of these are in the camp of foe.
In order to win against our common enemy, we need to overcome the ancient hatreds between our peoples, as well as those between the obsolete political ideologies that still divide us. We can resolve such problems amongst ourselves after our victory.
At the present time, we are ALL being challenged, and ALL of us are being dominated by the forces of the prevailing global order.
Before we concern ourselves with these other issues, we first need to liberate ourselves.
I am very happy that Gábor Vona, whom I have met, and who is the leader of the Jobbik party in Hungary, understands this perfectly. We need to be united in creating a common Eurasian Front.
In Greece, our partners could eventually be Leftists from SYRIZA, which refuses Atlanticism, liberalism and the domination of the forces of global finance. As far as I know, SYRIZA is anti-capitalist and it is critical of the global oligarchy that has victimized Greece and Cyprus. The case of SYRIZA is interesting because of its far-Left attitude toward the liberal global system. It is a good sign that such non-conformist forces have appeared on the scene. Dimitris Konstakopulous writes excellent articles and his strategic analysis I find very correct and profound in many cases.
There are also many other groups and movements with whom we can work. The case of the Golden Dawn (Chrysi Avgi) is interesting because it is part of the growing (and very exciting indeed) reappearance of radical Right parties in the European political landscape. We need to collaborate with all forces, Right or Left, who share our principles.
The most important factor should not be whether these groups are pro-Russian or not. What they oppose is of much greater importance here. The enemy of my enemy is my friend. It is simple and easy to understand. If we adopt such an attitude in order to appeal to all possible allies (who either approve of us or who do not), more and more people will follow suit – if only due to pragmatism. In doing so, we will create a real, functioning network – a kind of Global Revolutionary Alliance. It is important that we pursue a strategy of uniting the Left and the Right everywhere, including in the United States. We need to save America from its own dictatorship, which is as bad for the American people as it is for all other peoples.
The issue of limited or unlimited government is, as far as I can see, of lesser importance in comparison with geopolitics – it all depends on the historical tradition of the nation in question. Gun ownership is a good thing when the guns are in our hands. Therefore, these two points when taken as a political platform I consider to be absolutely neutral in themselves. Such an American Right can be good or bad, depending on other factors beyond these two points. We need to have a dialogue with those who look deeper into the nature of things, into history and who try to understand the present world order.
I consider the “White nationalists” allies when they refuse modernity, the global oligarchy and liberal-capitalism, in other words everything that is killing all ethnic cultures and traditions. The modern political order is essentially globalist and based entirely on the primacy of individual identity in opposition to community. It is the worst order that has ever existed and it should be totally destroyed. When “White nationalists” reaffirm Tradition and the ancient culture of the European peoples, they are right. But when they attack immigrants, Muslims or the nationalists of other countries based on historical conflicts; or when they defend the United States, Atlanticism, liberalism or modernity; or when they consider the White race (the one which produced modernity in its essential features) as being the highest and other races as inferior, I disagree with them completely.
More than this, I can’t defend Whites when they are in opposition to non-Whites because, being White and Indo-European myself, I recognize the differences of other ethnic groups as being a natural thing, and do not believe in any hierarchy among peoples, because there is not and cannot be any common, universal measure by which to measure and compare the various forms of ethnic societies or their value systems. I am proud to be Russian exactly as Americans, Africans, Arabs or Chinese are proud to be what they are. It is our right and our dignity to affirm our identity, not in opposition to each other but such as it is: without resentment against others or feelings of self-pity.
I can’t defend the concept of the nation, because the idea of the “nation” is a bourgeois concept concocted as a part of modernity in order to destroy traditional societies (empires) and religions, and to replace them with artificial pseudo-communities based on the notion of individualism. All of that is wrong. The concept of the nation is now being destroyed by the same forces that created it, back during the first stage of modernity. The nations have already fulfilled their mission of destroying any organic and spiritual identity, and now the capitalists are liquidating the instrument they used to achieve this in favor of direct globalization. We need to attack capitalism as the absolute enemy which was responsible for the creation of the nation as a simulacrum of traditional society, and which was also responsible for its destruction. The reasons behind the present catastrophe lie deep in the ideological and philosophical basis of the modern world. In the beginning, modernity was White and national; in the end, it has become global. So White nationalists need to choose which camp they want to be in: that of Tradition, which includes their own Indo-European tradition, or that of modernity. Atlanticism, liberalism, and individualism are all forms of absolute evil for the Indo-European identity, since they are incompatible with it.
In his review of my book The Fourth Political Theory, Michael O’Meara criticized it on the grounds of advocating a return to the unrealized possibilities of the Third Political Theory. It is good that people from different camps present their responses to the Fourth Political Theory, but it uses typically old Right/Third Way racist/anti-Semitic arguments. It is not too profound, nor too hollow. I doubt that we can get anywhere by repeating the same agenda of Yockey and so on. This draws the line between the Third Way and the Fourth Way. At the same time, I consider Heidegger to be a precursor of the Fourth Political Theory, and he was acting and thinking in the context of the Third Political Theory.
Concerning the “identitarians,” I have never uttered the name of Faye in all of my writing – he is not bad, but also not good. I consider Alain de Benoist to be brilliant – simply the best. Those “identitarians” who view the positive attitude toward Islam or Turks as a negative aspect of the Fourth Political Theory do so, I believe, partly due to the manipulation of globalist forces who seek to divide those revolutionary forces which are capable of challenging the liberal-capitalist Atlanticist hegemony.
Muslims form a part of the Russian population, and are an important minority. Therefore, Islamophobia implicitly calls for the break-up of Russia. The difference between Europe and Russia in our attitude toward Islam is that, for us, Muslims are an organic part of the whole, while for Europe they are a post-colonial wave of re-invaders from a different geopolitical and cultural space. But since we have a common enemy in the globalist elite, which is pro-Pussy Riot/Femen, pro-gay marriage, anti-Putin, anti-Iran, anti- Chávez, anti-social justice and so on, we all need to develop a common strategy with the Muslims. Our traditions are quite different, but the anti-traditional world that is attacking us is united, and so must we become.
If “identitarians” really love their identity, they should ally themselves with the Eurasianists, alongside the traditionalists and the enemies of capitalism belonging to any people, religion, culture or political camp. Being anti-Communist, anti-Muslim, anti-Eastern, pro-American or Atlanticist today means to belong to the other side. It means to be on the side of the current global order and its financial oligarchy. But that is illogical, because the globalists are in the process of destroying any identity except for that of the individual, and to forge an alliance with them therefore means to betray the essence of one’s cultural identity.
The problem with the Left is different. It is good when it opposes the capitalist order, but it lacks a spiritual dimension. The Left usually represents itself as an alternative path to modernization, and in doing so it also opposes organic values, traditions and religion, just as liberalism does.
I would be happy to see Left-wing identitarians who defend social justice while attacking capitalism on one hand, and who embrace spiritual Tradition and attack modernity on the other. There is only one enemy: the global, liberal capitalist order supported by North American hegemony (which is also directed against the genuine American identity).
In terms of traditionalism, usually traditionalism is defensive or is considered to be such. What we need is to break this assumption and promote offensive traditionalism. We should attack (hyper)modernity and make the status quo explode, in the name of the Return. I mean “offensive” in all ways. We need to insist.
Politics is the instrument of modernity. I think neo-Gramscism is an important tool. We have to form a historic bloc of traditionalists alongside organic intellectuals of a new type. We have Orthodox Christians (and perhaps other types of Christians as well), Muslims, Buddhists, and Hindus who all reject the idea of the “Lockean heartland” (as per Kees van der Pijl) becoming global. We need attack it together, not by ourselves. And we need to attack in any possible way – everyone as he or she is able – physically, politically, and intellectually…
It is time to be offensive.
Soon the world will descend into chaos. The financial system is going to collapse. Disorder, ethnic and social conflicts will be breaking out everywhere. Europe is doomed. Asia is in tumult. The oceans of immigrants everywhere will overthrow the existing order. The present system will be broken and disbanded.
After this transitional period, direct global dictatorship will be implemented. We should be prepared and start to organize the global resistance right now – the planetary network of traditionalists, Conservative Revolutionaries, Heideggerians, the partisans of the Fourth Political Theory and multipolarity, and non-conformists of all sorts – a kind of Sacred Front beyond Right and Left, and consisting of different, older political and ideological taxonomies. All three of the political theories have been phased out of modernity, and also out of conventional and assumed history. We, and also our enemies, are entering absolutely new ground.
Every traditionalist should ask himself (or herself) the following questions:
1. Why have I arrived to be on the side of Tradition in opposition to modernity?
2. What is the reality that makes me what I am, in essence? Where have I got it from?
3. Is my vocation as a traditionalist the result of my socio-cultural heritage (society, family, and culture) or is it the result of some other factor?
4. How it is possible, in the midst of modernity and postmodernity, to be differentiated from them?
5. In which way can I cause the modern world around me real damage? (In other words, how can I effectively fight against the Devil?)
The Fourth Political Theory struggles for the cause of all peoples, but it is not made for the people. It is a call to the intellectual elite of every human society, and rejects hegemony in all senses (philosophical, social, and political). This time, the people cannot help us. This time, we must help the people.
Opposing us is nothing more than an intellectual elite, but it is a hegemonic one. All its material power is nothing but an illusion and a phantasm: its texts, discourse and words are what really counts. Its force lays in its thought. And it is on the level of thought that we have to fight and, finally, win. Everything material that opposes us is actually nothing but pure privation. Only thought really exists.
It is easy to manipulate the masses, much easier than to persuade the few. Quantity is the enemy of quality – the more so, the worse. The capitalist elite thinks differently. That error will be fatal. For them. And we are going to prove it.
We need an open, undogmatic Front that is beyond Right and Left.
We have prepared for the coming moment of opportunity for too long. But now, finally, it is not so far in the future.
We will change the course of history. At present, it is on a very wrong course.
We can only win if we combine our efforts.
Moskova Büyükelçisi Kurtuluş Taşkent, Rusya ile vedalaştı
Το κείμενο που ακολουθεί συντάχθηκε από διάφορες ανεπίσημες δηλώσεις που Καθ Ντούγκιν δημοσιεύτηκε στη σελίδα του στο Facebook τον τελευταίο χρόνο που ασχολούνται με κοινά θέματα. Έχω συνδυάσει και να αναδιαρθρωθεί τους σε μια προσπάθεια να τους αναμορφώσει σε ένα ενιαίο, συνεκτικό κείμενο, καθώς επίσης και brushed μέχρι τη γλώσσα somewhat.-Ed.
Υπάρχουν διαφορετικές τάσεις στη νέα γενιά της επαναστατικής, μη συμβατικές κινήσεις στην Ευρώπη (στα δεξιά όσο και της Αριστεράς), και μερικοί από αυτούς είχαν επιτυχία στην επίτευξη υψηλών πολιτικές θέσεις στις αντίστοιχες χώρες τους. Η κρίση της Δύσης θα αυξηθεί ευρύτερη και βαθύτερη κάθε μέρα, έτσι θα πρέπει να περιμένουμε μια αύξηση στη δύναμη και την επιρροή της δικής μας Eurasianist κίνημα αντίστασης εναντίον της σημερινής παγκόσμιας τάξης, η οποία είναι μια δικτατορία από τα χειρότερα στοιχεία των δυτικών κοινωνιών.
Αυτοί είτε από τη Δεξιά ή την Αριστερά που αρνούνται αμερικανική ηγεμονία, υπερ-φιλελευθερισμό, στρατηγικό ατλαντισμό, η κυριαρχία των ολιγαρχικών και κοσμοπολίτικη οικονομικές ελίτ, ατομικιστική ανθρωπολογία και η ιδεολογία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς και τυπικά Δυτική ρατσισμού σε όλες τις σφαίρες - την οικονομική, πολιτιστικές, ηθικές, βιολογικών και ούτω καθεξής - και οι οποίοι είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με τις δυνάμεις της Ευρασίας στην υπεράσπιση πολυπολικότητα, κοινωνικο-οικονομική της πολυφωνίας, καθώς και ένας διάλογος μεταξύ των πολιτισμών, θεωρούμε συμμάχους και φίλους.
Διατάξεις για το δικαίωμα που υποστηρίζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ρατσισμό των λευκών εναντίον του Τρίτου Κόσμου, που είναι αντι-σοσιαλιστική και φιλο-φιλελεύθερη, και οι οποίοι είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν με τους Ατλαντικιστές? καθώς και εκείνες που αφορούν την Αριστερά που επιτίθενται παράδοση, τις οργανικές αξίες της θρησκείας και της οικογένειας, και οι οποίοι προωθούν άλλα είδη κοινωνικών αποκλίσεις - και οι δύο από αυτές είναι στο στρατόπεδο του εχθρού.
Για να κερδίσει ενάντια στον κοινό μας εχθρό, πρέπει να ξεπεράσουμε τα αρχαία μίση μεταξύ των λαών μας, καθώς και εκείνες μεταξύ των παρωχημένων πολιτικών ιδεολογιών που εξακολουθούν να μας χωρίζουν. Μπορούμε να επιλύσουμε αυτά τα προβλήματα μεταξύ μας μετά τη νίκη μας.
Προς το παρόν, είμαστε όλοι υπό αμφισβήτηση, και όλοι μας κυριαρχείται από τις δυνάμεις της επικρατούσας παγκόσμιας τάξης.
Πριν ασχοληθούμε με αυτά τα άλλα θέματα, θα πρέπει πρώτα να απελευθερώσουν τους εαυτούς μας.
Είμαι πολύ χαρούμενος που Gábor Vona, τους οποίους έχω συναντήσει, και ποιος είναι ο ηγέτης του κόμματος Jobbik στην Ουγγαρία, το καταλαβαίνει αυτό τέλεια. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι στη δημιουργία μιας κοινής Ευρασίας Μέτωπο.
Στην Ελλάδα, οι εταίροι μας θα μπορούσε τελικά να Αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αρνείται τον ατλαντισμό, ο φιλελευθερισμός και η κυριαρχία των δυνάμεων του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού συστήματος. Απ 'όσο γνωρίζω, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντι-καπιταλιστική και αυτό είναι κρίσιμης σημασίας της παγκόσμιας ολιγαρχίας που έχει κακοποιήσει Ελλάδα και η Κύπρος. Η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ενδιαφέρον, λόγω της άκρας αριστεράς στάση του προς το φιλελεύθερο παγκόσμιο σύστημα. Είναι ένα καλό σημάδι ότι η εν λόγω μη συμβατικές δυνάμεις έχουν εμφανιστεί στη σκηνή. Δημήτρης Konstakopulous γράφει εξαιρετική άρθρα και στρατηγική ανάλυση του βρίσκω πολύ σωστή και βαθιά σε πολλές περιπτώσεις.
Υπάρχουν επίσης πολλές άλλες ομάδες και κινήματα, με τους οποίους μπορούμε να συνεργαστούμε. Η περίπτωση της Χρυσής Αυγής (Χρυσή Αυγή) είναι ενδιαφέρουσα, επειδή είναι μέρος της αυξανόμενης (και πολύ συναρπαστικό πράγματι) επανεμφάνιση των ριζοσπαστικών δεξιών κομμάτων στο ευρωπαϊκό πολιτικό τοπίο. Πρέπει να συνεργαστούμε με όλες τις δυνάμεις, δεξιά ή αριστερά, οι οποίοι συμμερίζονται τις αρχές μας.
Ο πιο σημαντικός παράγοντας που δεν θα πρέπει να είναι αν αυτές οι ομάδες είναι φιλο-ρωσικά ή όχι. Αυτό που αντιτίθενται έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία εδώ. Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου. Είναι απλό και εύκολο να κατανοηθεί. Αν υιοθετήσουμε μια τέτοια στάση ώστε να απευθύνω έκκληση προς όλους τους πιθανούς συμμάχους (οι οποίοι είτε εγκρίνει από εμάς ή που δεν), όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα ακολουθήσουν το παράδειγμά τους - έστω και μόνο λόγω του πραγματισμού. Με αυτόν τον τρόπο, θα δημιουργήσουμε μια πραγματική, λειτουργεί δίκτυο - ένα είδος Παγκόσμια Επαναστατική Συμμαχία. Είναι σημαντικό να ακολουθήσει μια στρατηγική που ενώνει την Αριστερά και τη Δεξιά παντού, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών. Πρέπει να σώσουμε την Αμερική από τη δική του δικτατορία, η οποία είναι τόσο κακή για τον αμερικανικό λαό όσο και για όλους τους άλλους λαούς.
Το θέμα της περιορισμένης ή απεριόριστης κυβέρνηση, όσο μπορώ να δω, μικρότερης σημασίας σε σχέση με τη γεωπολιτική - όλα εξαρτώνται από την ιστορική παράδοση του έθνους εν λόγω. Gun ιδιοκτησία είναι ένα καλό πράγμα όταν τα όπλα είναι στα χέρια μας. Ως εκ τούτου, αυτά τα δύο σημεία, όταν λαμβάνεται ως πολιτική πλατφόρμα θεωρώ ότι είναι απολύτως ουδέτερη από μόνα τους. Μια τέτοια αμερικανική δεξιά μπορεί να είναι καλό ή κακό, ανάλογα και με άλλους παράγοντες, πέρα από αυτά τα δύο σημεία. Πρέπει να έχουμε ένα διάλογο με όσους αναζητούν βαθύτερα τη φύση των πραγμάτων, στην ιστορία και που προσπαθούν να κατανοήσουν την παρούσα παγκόσμια τάξη.
Θεωρώ ότι το "Λευκό εθνικιστές» των συμμάχων, όταν αυτοί αρνούνται τη νεωτερικότητα, την παγκόσμια ολιγαρχία και φιλελεύθερο καπιταλισμό, με άλλα λόγια, ό, τι σκοτώνει όλους τους εθνικούς πολιτισμούς και παραδόσεις. Η σύγχρονη πολιτική τάξη είναι ουσιαστικά παγκοσμιοποίησης και βασίζεται εξ ολοκλήρου στην υπεροχή της ατομικής ταυτότητας σε αντίθεση με την κοινότητα. Είναι η χειρότερη τάξη που έχει υπάρξει ποτέ και θα πρέπει να καταστραφεί εντελώς. Όταν το "Λευκό εθνικιστές" επιβεβαιώνουν Παράδοση και τον αρχαίο πολιτισμό των ευρωπαϊκών λαών, έχουν δίκιο. Αλλά όταν επιτίθενται μετανάστες, μουσουλμάνοι ή οι εθνικιστές των άλλων χωρών που βασίζονται σε ιστορικές συγκρούσεις? ή όταν υπερασπίζονται τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον ατλαντισμό, ο φιλελευθερισμός ή νεωτερικότητα? ή όταν θεωρούν ότι η λευκή φυλή (το ένα που παράγεται νεωτερικότητας σε ουσιώδη χαρακτηριστικά του), όπως είναι το υψηλότερο και άλλες φυλές ως κατώτερα, διαφωνώ μαζί τους εντελώς.
Περισσότερο από αυτό, δεν μπορώ να υπερασπιστώ τα λευκά όταν είναι σε αντίθεση με μη-λευκούς, επειδή, είναι λευκό και Ινδο-Ευρωπαϊκή εαυτό μου, αναγνωρίζω τις διαφορές των άλλων εθνοτικών ομάδων, όπως είναι φυσικό πράγμα, και δεν πιστεύουν σε καμία ιεραρχία μεταξύ των λαών, διότι δεν υπάρχει και δεν μπορεί να είναι οποιοδήποτε κοινό, καθολικό μέτρο με το οποίο να μετρά και να συγκρίνει τις διάφορες μορφές εθνικών κοινωνιών ή συστήματα αξιών τους. Είμαι υπερήφανος να είναι ρωσική ακριβώς όπως οι Αμερικανοί, Αφρικανοί, Άραβες ή οι Κινέζοι είναι υπερήφανο για να είναι αυτό που είναι. Είναι δικαίωμά μας και την αξιοπρέπειά μας για να επιβεβαιώσουμε την ταυτότητά μας, δεν σε αντίθεση με κάθε άλλο αλλά, όπως είναι: χωρίς δυσαρέσκεια εναντίον των άλλων ή τα συναισθήματα της αυτο-οίκτο.
Δεν μπορώ να υπερασπιστεί την έννοια του έθνους, διότι η ιδέα του «έθνους» είναι μια έννοια αστική εποίησαν ως μέρος της νεωτερικότητας, προκειμένου να καταστρέψει τις παραδοσιακές κοινωνίες (αυτοκρατορίες) και θρησκειών, και να τους αντικαταστήσει με τεχνητό ψευδο-κοινοτήτων με βάση την έννοια του ατομικισμού. Όλα αυτά είναι λάθος. Η έννοια του έθνους τώρα καταστρέφεται από τις ίδιες δυνάμεις που το δημιούργησε, πίσω κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης της νεωτερικότητας. Τα έθνη έχουν ήδη εκπληρώσει την αποστολή τους, καταστρέφοντας οποιαδήποτε οργανική και πνευματική ταυτότητα, και τώρα οι καπιταλιστές ρευστοποίηση του μέσου που χρησιμοποιείται για να επιτευχθεί αυτό υπέρ της άμεσης παγκοσμιοποίησης. Θα πρέπει να επιτεθεί ο καπιταλισμός ως το απόλυτο εχθρό που ήταν υπεύθυνη για τη δημιουργία του έθνους ως ένα ομοίωμα της παραδοσιακής κοινωνίας, και η οποία ήταν επίσης υπεύθυνη για την καταστροφή τους. Οι λόγοι πίσω από την σημερινή καταστροφή βρίσκονται βαθιά στην ιδεολογική και φιλοσοφική βάση του σύγχρονου κόσμου. Στην αρχή, νεωτερικότητα ήταν λευκό και εθνικό? στο τέλος, έχει γίνει παγκόσμια. Έτσι Λευκό εθνικιστές πρέπει να επιλέξετε ποια στρατόπεδο θέλουν να είναι σε: ότι από παράδοση, η οποία περιλαμβάνει τη δική τους Ινδο-ευρωπαϊκή παράδοση, ή της νεωτερικότητας. Ατλαντισμού, ο φιλελευθερισμός και ο ατομικισμός είναι όλες οι μορφές του απόλυτου κακού για την ινδο-ευρωπαϊκή ταυτότητα, δεδομένου ότι δεν είναι συμβατά με αυτό.
Στην κριτική του για το βιβλίο μου Η τέταρτη πολιτική θεωρία, ο Μιχαήλ O'Meara επέκρινε για λόγους υπέρ μιας επιστροφής σε μη πραγματοποιηθείσες δυνατότητες της Τρίτης Πολιτική Θεωρία. Είναι θετικό το γεγονός ότι οι άνθρωποι από διαφορετικά στρατόπεδα παρουσιάσει τις απαντήσεις τους στην Τέταρτη Πολιτική Θεωρία, αλλά χρησιμοποιεί συνήθως παλιά Δεξιά / Τρίτου Δρόμου ρατσιστικές / αντι-σημιτικές επιχειρήματα. Δεν είναι πάρα πολύ βαθιά, ούτε πολύ κούφια. Αμφιβάλλω ότι μπορούμε να πάρουμε οπουδήποτε επαναλαμβάνοντας την ίδια ημερήσια διάταξη της Yockey και ούτω καθεξής. Αυτό τραβάει την γραμμή μεταξύ του Τρίτου Δρόμου και της τέταρτης Way. Ταυτόχρονα, θεωρώ Heidegger να είναι ένας πρόδρομος της τέταρτης Πολιτική Θεωρία, και δρούσε και σκέψης στο πλαίσιο της τρίτης Πολιτική Θεωρία.
Όσον αφορά τις "identitarians," Ποτέ δεν πρόφερε το όνομα του Faye σε όλα τα γραπτά μου - αυτός δεν είναι κακό, αλλά επίσης δεν είναι καλό. Θεωρώ ότι ο Alain de Benoist να είναι λαμπρό - απλά το καλύτερο. Αυτές οι «identitarians" που βλέπουν τη θετική στάση απέναντι Ισλάμ ή Τούρκοι ως αρνητική πτυχή της τέταρτης Πολιτική Θεωρία πράξει, πιστεύω, εν μέρει λόγω της χειραγώγησης της παγκοσμιοποίησης δυνάμεις που επιδιώκουν τη διαίρεση και αυτές τις επαναστατικές δυνάμεις οι οποίες είναι σε θέση να αμφισβητήσουν τη φιλελεύθερη -capitalist ατλαντικό ηγεμονία.
Μουσουλμάνοι αποτελούν μέρος του ρωσικού πληθυσμού, και είναι μια σημαντική μειονότητα. Ως εκ τούτου, η ισλαμοφοβία καλεί εμμέσως για τη διάλυση της Ρωσίας. Η διαφορά μεταξύ της Ευρώπης και της Ρωσίας στη στάση μας προς το Ισλάμ είναι ότι, για εμάς, οι μουσουλμάνοι αποτελούν οργανικό τμήμα του συνόλου, ενώ για την Ευρώπη είναι μια μετα-αποικιακή κύμα του νέου εισβολείς από μια διαφορετική γεωπολιτική και πολιτιστικό χώρο. Αλλά δεδομένου ότι έχουμε έναν κοινό εχθρό, το παγκόσμιας ελίτ, η οποία είναι προ-Pussy Riot / Femen, προ-γάμο, αντι-Πούτιν, αντι-Ιράν, αντι-Τσάβες, αντι-κοινωνική δικαιοσύνη και ούτω καθεξής, όλοι πρέπει να αναπτύξουν μια κοινή στρατηγική με τους μουσουλμάνους. Παραδόσεις μας είναι αρκετά διαφορετική, αλλά η αντι-παραδοσιακή κόσμο που μας επιτίθενται είναι ενωμένη, και έτσι πρέπει να γίνουμε.
Αν το "identitarians" αγαπούν πραγματικά την ταυτότητά τους, θα πρέπει να συμμαχήσουν με τους Ευρασιάτες, παράλληλα με τις παραδοσιακούς και τους εχθρούς του καπιταλισμού που ανήκουν σε οποιοδήποτε ανθρώπους, τη θρησκεία, τον πολιτισμό ή πολιτική παράταξη. Όντας αντι-κομμουνιστική, αντι-μουσουλμανική, αντι-Ανατολής, σημαίνει φιλοαμερικανική ή ατλαντικό σήμερα ανήκουν στην άλλη πλευρά. Αυτό σημαίνει να είναι από την πλευρά της σημερινής παγκόσμιας τάξης και την οικονομική ολιγαρχία του. Αλλά αυτό είναι παράλογο, διότι οι παγκοσμιοποίησης βρίσκονται στη διαδικασία της καταστροφής κάθε ταυτότητα, εκτός από εκείνη του ατόμου, και να συνάψει συμμαχία με τους επομένως σημαίνει να προδώσει την ουσία της πολιτιστικής του ταυτότητας.
Το πρόβλημα με την Αριστερά είναι διαφορετική. Είναι καλό όταν αντιτίθεται στην καπιταλιστική τάξη, αλλά στερείται μια πνευματική διάσταση. Η Αριστερά αποτελεί συνήθως τον εαυτό της ως μια εναλλακτική πορεία προς τον εκσυγχρονισμό, και με τον τρόπο αυτό αντιτίθεται επίσης οργανικά αξίες, τις παραδόσεις και τη θρησκεία, όπως ακριβώς κάνει ο φιλελευθερισμός.
Θα ήμουν ευτυχής να δω identitarians Αριστεράς που υπερασπίζονται την κοινωνική δικαιοσύνη, ενώ επιτίθεται καπιταλισμός από τη μια πλευρά, και οι οποίοι αγκαλιάζουν την πνευματική παράδοση και νεωτερικότητα επίθεση από την άλλη. Υπάρχει μόνο ένα εχθρό: το παγκόσμιο, φιλελεύθερη καπιταλιστική τάξη που υποστηρίζεται από τη Βόρεια αμερικανική ηγεμονία (η οποία κατευθύνεται προς την πραγματική αμερικανική ταυτότητα).
Όσον αφορά την παραδοσιοκρατία, συνήθως παραδοσιοκρατία είναι αμυντική ή θεωρείται ότι είναι τέτοια. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι να σπάσει αυτήν την παραδοχή και την προώθηση προσβλητικό τετριμμένα. Θα πρέπει να επιτεθεί (υπερ) νεωτερικότητα και να κάνει το status quo εκραγεί, στο όνομα της Επιστροφής. Θέλω να πω "προσβλητικό" με όλους τους τρόπους. Πρέπει να επιμείνουμε.
Η πολιτική είναι το μέσο της νεωτερικότητας. Νομίζω νεο-Gramscism είναι ένα σημαντικό εργαλείο. Πρέπει να σχηματίσουν ένα ιστορικό μπλοκ παραδοσιακούς παράλληλα οργανικών διανοουμένων ενός νέου τύπου. Έχουμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί (και ίσως και άλλα είδη των Χριστιανών, καθώς και), Μουσουλμάνοι, Βουδιστές, Ινδουιστές και οι οποίοι όλοι απορρίπτουν την ιδέα της «ενδοχώρα του Locke» (σύμφωνα με τον Kees van der Pijl) να γίνει παγκόσμια. Χρειαζόμαστε επιτεθούν μαζί, όχι από τον εαυτό μας. Και εμείς πρέπει να επιτεθεί με κάθε δυνατό τρόπο - ο καθένας όπως αυτός ή αυτή είναι σε θέση - σωματικά, πολιτικά, πνευματικά και ...
Είναι καιρός να είναι προσβλητικό.
Σύντομα ο κόσμος θα κατέβει στο χάος. Το οικονομικό σύστημα θα καταρρεύσει. Διαταραχή, εθνοτικές και κοινωνικές συγκρούσεις θα ξεσπάσει παντού. Η Ευρώπη είναι καταδικασμένη. Η Ασία είναι σε αναταραχή. Οι ωκεανοί των μεταναστών παντού θα ανατρέψουν την υπάρχουσα τάξη. Το ισχύον σύστημα θα πρέπει να σπάσει και να διαλυθεί.
Μετά από αυτή τη μεταβατική περίοδο, η άμεση παγκόσμια δικτατορία θα υλοποιηθεί. Θα πρέπει να προετοιμάζονται και να αρχίσουμε να οργανώνουμε την παγκόσμια αντίσταση τώρα - το πλανητικό δίκτυο της παράδοσης, των Συντηρητικών Επαναστατών, Heideggerians, οι θιασώτες της τέταρτης Πολιτική Θεωρία και πολυπολικότητα, και μη κομφορμιστές όλων των ειδών - ένα είδος του Ιερού Μετώπου πέρα Δεξιά και της Αριστεράς, και αποτελείται από διάφορα, τα μεγαλύτερα πολιτικά και ιδεολογικά ταξινομήσεων. Και οι τρεις από τις πολιτικές θεωρίες έχουν καταργηθεί σταδιακά της νεωτερικότητας, αλλά και έξω από τα συμβατικά και ανέλαβε την ιστορία. Εμείς, καθώς επίσης και τους εχθρούς μας, εισέρχονται απολύτως νέο έδαφος.
Κάθε παραδόσεις θα πρέπει ο ίδιος (ή ο ίδιος) οι παρακάτω ερωτήσεις:
1. Γιατί έχω φτάσει να είναι από την πλευρά της Παράδοσης σε αντίθεση με τη νεωτερικότητα;
2. Ποια είναι η πραγματικότητα που με κάνει αυτό που είμαι, στην ουσία; Όταν πήρα από;
3. είναι η αποστολή μου ως παραδοσιοκρατική το αποτέλεσμα μου κοινωνικο-πολιτιστικής κληρονομιάς (κοινωνία, οικογένεια, και τον πολιτισμό) ή είναι το αποτέλεσμα κάποιου άλλου παράγοντα;
4. Πώς είναι δυνατόν, στη μέση της μοντερνικότητας και μετανεωτερικότητα, να διαφοροποιηθεί από αυτούς;
5. Με ποιο τρόπο μπορώ να προκαλέσει τον σύγχρονο κόσμο γύρω μου πραγματική ζημία; (Με άλλα λόγια, πώς μπορώ να καταπολεμήσει αποτελεσματικά εναντίον του Διαβόλου;)
Η Τέταρτη Πολιτική Θεωρία παλεύει για την αιτία όλων των λαών, αλλά αυτό δεν γίνεται για τους ανθρώπους. Είναι μια πρόσκληση για την πνευματική ελίτ της κάθε ανθρώπινης κοινωνίας, και απορρίπτει την ηγεμονία σε όλες τις αισθήσεις (φιλοσοφικές, κοινωνικές και πολιτικές). Αυτή τη φορά, οι άνθρωποι δεν μπορούν να μας βοηθήσουν. Αυτή τη φορά, πρέπει να βοηθήσουμε τους ανθρώπους.
Η αντίσταση μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια πνευματική ελίτ, αλλά είναι μια ηγεμονική ένα. Όλο το υλικό της εξουσίας δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση και ένα φάντασμα: κείμενα, λόγου και τα λόγια του είναι αυτό που πραγματικά μετράει. Η δύναμή του καθορίζει στη σκέψη του. Και είναι στο επίπεδο της σκέψης που πρέπει να πολεμήσουμε και, τελικά, να κερδίσει. Όλα υλικό που μας αντιτίθεται στην πραγματικότητα είναι τίποτα, αλλά καθαρό στέρηση. Μόνο σκέφτηκε πραγματικά υπάρχει.
Είναι εύκολο να χειραγωγήσουν τις μάζες, πολύ πιο εύκολο από το να πείσει τους λίγους. Ποσότητα είναι ο εχθρός της ποιότητας - πολύ περισσότερο, το χειρότερο. Η καπιταλιστική ελίτ σκέφτεται διαφορετικά. Το σφάλμα αυτό θα είναι μοιραία. Γι 'αυτούς. Και θέλουμε να το αποδείξει.
Χρειαζόμαστε μια ανοικτή, χωρίς δογματισμούς μέτωπο που είναι πέρα από δεξιά και αριστερά.
Έχουμε ετοιμάσει για την επόμενη στιγμή της ευκαιρίας για πάρα πολύ καιρό. Αλλά τώρα, τελικά, δεν είναι τόσο μακριά στο μέλλον.
Θα αλλάξουμε την πορεία της ιστορίας. Προς το παρόν, είναι σε μια πολύ λάθος πορεία.
Μπορούμε να κερδίσουμε μόνο αν ενώσουμε τις προσπάθειές μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.