Oπως όλα δείχνουν η Μέρκελ είναι αποφασισμένη να “μικρύνει” την Ελλάδα χρησιμοποιώντας σαν αιχμή του δόρατός της τον Σουλτάνο Ταγίπ Ερντογάν. Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι απειλές του Ερντογάν που έρχονται σε μια χρονική συγκυρία που ο Πούτιν και ο Ολάντ αδειάζουν τον Τσίπρα και ο “φίλος” Ομπάμα μετράει μέρες στον Λευκό Οίκο.
Ο Σουλτάνος Ερντογάν είναι ένα χρήσιμο όργανο στα σατανικά σχέδια της Μέρκελ. Μόλις τον τελευταίο χρόνο η Μέρκελ επισκέφθηκε 2 φορές την Τουρκία. Εδώ όπου κυριαρχούν οι γερμανικές πολυεθνικές-όπως και στην Ελλάδα. Παράλληλα με τις επίσημες συναντήσεις οι μυστικές υπηρεσίες των χωρών τους βρίσκονται διαρκώς σε ανοιχτή γραμμή.
Βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού κι αυτή τη φορά ο κλοιός σφίγει από παντού γύρω μας…
Στις 8-12-2011 ο αδελφός του ήρωα σμηναγού Κώστα Ηλιάκη, Φίλιππας θα έγραφε στον ιστότοπο που διατηρεί στην μνήμη του αδελφού του.
Πολιτικό σύστημα: Είναι υπερήφανοι οι εκπρόσωποι του;
Γράφει ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΗΛΙΑΚΗΣ
Πολιτικό σύστημα είναι το σύνολο των θεσμών, σύμφωνα με τους οποίους κυβερνάται ένα κράτος.
Οπως λειτούργησε στη χώρα μας από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και με λίγες μόνο εξαιρέσεις, οδηγήθηκε στην απαξίωσή του εφόσον αποδείχθηκε σαθρό, διαβρωμένο μέσα και έξω από αυτό (κρατικοδίαιτοι, κομματικοδίαιτοι, διαπλεγμένα συμφέροντα, συντεχνίες, επίορκοι κρατικοί λειτουργοί, λαδώματα, διασπάθιση εθνικού πλούτου και περιουσίας), το διέλυσαν στέλνοντας τον φουσκωμένο λογαριασμό στον λαό καθιστώντας τον επιπλέον αναξιόπιστο και παράδειγμα προς αποφυγή στο εξωτερικό.
Οι ετήσιες εκθέσεις του ελεγκτή δημόσιας διοίκησης, οι αποδεδειγμένες αποκαλύψεις διαφθοράς, η κωλυσιεργία στη λήψη σημαντικών αποφάσεων, η ταύτιση με συμφέροντα συντεχνιών και όχι του συνόλου, η αίσθηση στον λαό ότι και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος λειτουργούν σαν συντεχνία έφεραν τη σημερινή κατάντια της χώρας και των πολιτών της.
Αμοιροι ευθυνών δεν υπάρχουν σε κανέναν πολιτικό σχηματισμό, εφόσον ακόμη και τώρα, αμετανόητοι, προτάσσουν το προσωπικό ή κομματικό αντί το εθνικό συμφέρον. Στην κρίση που έπληξε και την Ιταλία, μόλις συνειδητοποίησαν το μέγεθος και τις επιπτώσεις για το μέλλον τους, οι πολιτικοί δήλωσαν ότι πάνω από όλα είναι η Ιταλία, συμφώνησαν ταχύτατα για σχηματισμό ολιγομελούς κυβέρνησης σωτηρίας δίχως χρονικές ή άλλες δεσμεύσεις. Εδώ και ενώ είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση, προτάχθηκε όχι η Ελλάδα, αλλά το κομματικό συμφέρον, ζητήθηκαν επίμονα πρόωρες εκλογές δίχως να εξηγούν τι θα γίνει την επομένη τους, παίχτηκε άθλιο θέατρο παραλόγου, έγιναν άθλια παζάρια και ανεύθυνες προτάσεις από τα κόμματα που συμφώνησαν να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας, για να πρόκυψη τελικά και με μεγάλη καθυστέρηση μια πολυμελής και πολυέξοδη κυβέρνηση, με χρονικό περιορισμό, δίχως ξεκάθαρη εντολή να παράγει έργο (η ΝΔ δήλωσε ότι δεν συγκυβερνά, αλλά απλώς συμμετέχει, όμως, ζήτησε και πήρε 2 από τα 3 πλέον σημαντικά Υπουργεία και υφυπουργό στο τρίτο!).
Είναι αδιανόητο πρόσφατα μόνο να τίθεται θέμα ανοίγματος λογαριασμών και φορολόγησης των παράνομων χρημάτων στην Ελβετία από το Ελληνικό Κοινοβούλιο δίχως να έχει κυρώσει ακόμη τη σύμβαση με την Ελβετία. Ακόμη και αύριο αν την κυρώσουν, πρακτικά θα υπάρξουν αποτελέσματα λόγω των διαδικασιών στις αρχές του 2013 δίνοντας έτσι τον χρόνο στους κατόχους τους να τα διοχετεύσουν σε άλλους φορολογικούς παραδείσους!
Οι παράνομες καταθέσεις στην Ελβετία υπολογίζονται σε 80 – 90 δισ. ευρώ, η φορολόγηση των οποίων σε βάθος δεκαετίας όπως έγινε στη Γερμανία θα απέφερε περισσότερα από αυτά που επιμέρισαν στον λαό με τις οριζόντιες περικοπές στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Οι κάτοχοι αυτών των χρημάτων, στην πλειοψηφία είναι διαπλεγμένοι με το πολιτικό σύστημα ή και μέλη του, επιθυμούν διακαώς την πτώχευση και την επιστροφή στη δραχμή, διότι έτσι θα τριπλασιαστεί τουλάχιστον η αξία των χρημάτων τους, θα τα επιστρέψουν πίσω σαν εισερχόμενο συνάλλαγμα με επιπλέον ευεργετικές διατάξεις για να αγοράσουν σε εξευτελιστική τιμή ότι θα μας έχει απομείνει!
Η άποψη ότι όλοι μέσα στο πολιτικό σύστημα είναι ίδιοι δεν είναι δίκαιη, γιατί έτσι δίνονται ελαφρυντικά σε αυτούς που πραγματικά έβλαψαν εθνικά συμφέροντα, που πλούτισαν παράνομα, που ανέχθηκαν σκάνδαλα και διασπάθιση εθνικού πλούτου, που μας έφεραν στη σημερινή ηθική και οικονομική απαξίωση. Οι πραγματικοί υπαίτιοι και οι στενοί συνεργάτες τους είχαν συνειδητά αποκοιμίσει τον λαό μετατρέποντας τον σε λαό του καναπέ, αποχαυνωτικών και αποπροσανατολιστικών εκπομπών της τηλεόρασης, του κίτρινου Τύπου ή τον έπειθαν ότι όλα είναι υπό έλεγχο, ότι το κράτος έχει χρήματα, σπρώχνοντάς τον είτε να μην είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία είτε σε επιπλέον διεκδικήσεις και προνόμια, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι δεν υπήρχαν περιθώρια.
Ποτέ δεν προέταξαν το συμφέρον του λαού, αλλά μόνο τα κομματικά δικά τους, των κλειστών συντεχνιών και των διαπλεγμένων συμφερόντων. Μιλούν με λογοπαίγνια και όχι ουσία, πάντα φταίνε οι άλλοι και όχι οι ίδιοι, έχει γίνει βίωμα τους η υποκρισία. Αυτούς πληρώνει το σύστημα σήμερα και δυστυχώς ολόκληρη η χώρα. Είναι ειρωνεία ή θράσος αυτούς τους ίδιους να προβάλει ακόμη και σήμερα ως ικανούς το σύστημα και να αγνοεί επιδεικτικά άξιους και έντιμους συναδέλφους τους.
Το φαινόμενο της έλλειψης πραγματικών ηγετών είναι υπαρκτό και στην Ευρώπη, αποδεικνύεται από τους κάκιστους χειρισμούς τους στην κρίση που έχει εξαπλωθεί στους κόλπους της, όμως, οι θεσμοί των πολιτικών συστημάτων στις χώρες τους λειτουργούν διαχρονικά, εφαρμόζουν τους νόμους, δεν καλύπτουν ούτε συγκαλύπτουν παρανομίες και φοροφυγάδες, ελέγχουν τους δημόσιους λειτουργούς, δεν διστάζουν να στέλνουν στη δικαιοσύνη τους παραβάτες όσο ψηλά και αν βρίσκονται στην ιεραρχία. Το απόλυτα δημοκρατικό και ουσιαστικό εργαλείο για κρίσιμα εθνικά θέματα, το δημοψήφισμα, τέθηκε καθυστερημένα και έχασε τη συγκεκριμένη στιγμή την αξία του.
Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος να μην χρησιμοποιηθεί στο άμεσο μέλλον, π.χ. ταυτόχρονα με τις εκλογές που θα είναι και ανέξοδο, προκειμένου ο λαός να αποφασίσει για κρίσιμα ζητήματα που απαιτούν οριστικές αποφάσεις και δεν τολμά το πολιτικό σύστημα να ακουμπήσει λόγω του επάρατου κομματικού κόστους και ιδιοτελών συμφερόντων, αλλά βολεύεται με νεφελώδεις προεκλογικές δεσμεύσεις για τη λύση τους που δεν υλοποιούνται ποτέ. Επίλογος αυτού του σημειώματος είναι ο τίτλος του.
Οπως λειτούργησε στη χώρα μας από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα και με λίγες μόνο εξαιρέσεις, οδηγήθηκε στην απαξίωσή του εφόσον αποδείχθηκε σαθρό, διαβρωμένο μέσα και έξω από αυτό (κρατικοδίαιτοι, κομματικοδίαιτοι, διαπλεγμένα συμφέροντα, συντεχνίες, επίορκοι κρατικοί λειτουργοί, λαδώματα, διασπάθιση εθνικού πλούτου και περιουσίας), το διέλυσαν στέλνοντας τον φουσκωμένο λογαριασμό στον λαό καθιστώντας τον επιπλέον αναξιόπιστο και παράδειγμα προς αποφυγή στο εξωτερικό.
Οι ετήσιες εκθέσεις του ελεγκτή δημόσιας διοίκησης, οι αποδεδειγμένες αποκαλύψεις διαφθοράς, η κωλυσιεργία στη λήψη σημαντικών αποφάσεων, η ταύτιση με συμφέροντα συντεχνιών και όχι του συνόλου, η αίσθηση στον λαό ότι και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος λειτουργούν σαν συντεχνία έφεραν τη σημερινή κατάντια της χώρας και των πολιτών της.
Αμοιροι ευθυνών δεν υπάρχουν σε κανέναν πολιτικό σχηματισμό, εφόσον ακόμη και τώρα, αμετανόητοι, προτάσσουν το προσωπικό ή κομματικό αντί το εθνικό συμφέρον. Στην κρίση που έπληξε και την Ιταλία, μόλις συνειδητοποίησαν το μέγεθος και τις επιπτώσεις για το μέλλον τους, οι πολιτικοί δήλωσαν ότι πάνω από όλα είναι η Ιταλία, συμφώνησαν ταχύτατα για σχηματισμό ολιγομελούς κυβέρνησης σωτηρίας δίχως χρονικές ή άλλες δεσμεύσεις. Εδώ και ενώ είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση, προτάχθηκε όχι η Ελλάδα, αλλά το κομματικό συμφέρον, ζητήθηκαν επίμονα πρόωρες εκλογές δίχως να εξηγούν τι θα γίνει την επομένη τους, παίχτηκε άθλιο θέατρο παραλόγου, έγιναν άθλια παζάρια και ανεύθυνες προτάσεις από τα κόμματα που συμφώνησαν να γίνει κυβέρνηση συνεργασίας, για να πρόκυψη τελικά και με μεγάλη καθυστέρηση μια πολυμελής και πολυέξοδη κυβέρνηση, με χρονικό περιορισμό, δίχως ξεκάθαρη εντολή να παράγει έργο (η ΝΔ δήλωσε ότι δεν συγκυβερνά, αλλά απλώς συμμετέχει, όμως, ζήτησε και πήρε 2 από τα 3 πλέον σημαντικά Υπουργεία και υφυπουργό στο τρίτο!).
Είναι αδιανόητο πρόσφατα μόνο να τίθεται θέμα ανοίγματος λογαριασμών και φορολόγησης των παράνομων χρημάτων στην Ελβετία από το Ελληνικό Κοινοβούλιο δίχως να έχει κυρώσει ακόμη τη σύμβαση με την Ελβετία. Ακόμη και αύριο αν την κυρώσουν, πρακτικά θα υπάρξουν αποτελέσματα λόγω των διαδικασιών στις αρχές του 2013 δίνοντας έτσι τον χρόνο στους κατόχους τους να τα διοχετεύσουν σε άλλους φορολογικούς παραδείσους!
Οι παράνομες καταθέσεις στην Ελβετία υπολογίζονται σε 80 – 90 δισ. ευρώ, η φορολόγηση των οποίων σε βάθος δεκαετίας όπως έγινε στη Γερμανία θα απέφερε περισσότερα από αυτά που επιμέρισαν στον λαό με τις οριζόντιες περικοπές στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Οι κάτοχοι αυτών των χρημάτων, στην πλειοψηφία είναι διαπλεγμένοι με το πολιτικό σύστημα ή και μέλη του, επιθυμούν διακαώς την πτώχευση και την επιστροφή στη δραχμή, διότι έτσι θα τριπλασιαστεί τουλάχιστον η αξία των χρημάτων τους, θα τα επιστρέψουν πίσω σαν εισερχόμενο συνάλλαγμα με επιπλέον ευεργετικές διατάξεις για να αγοράσουν σε εξευτελιστική τιμή ότι θα μας έχει απομείνει!
Η άποψη ότι όλοι μέσα στο πολιτικό σύστημα είναι ίδιοι δεν είναι δίκαιη, γιατί έτσι δίνονται ελαφρυντικά σε αυτούς που πραγματικά έβλαψαν εθνικά συμφέροντα, που πλούτισαν παράνομα, που ανέχθηκαν σκάνδαλα και διασπάθιση εθνικού πλούτου, που μας έφεραν στη σημερινή ηθική και οικονομική απαξίωση. Οι πραγματικοί υπαίτιοι και οι στενοί συνεργάτες τους είχαν συνειδητά αποκοιμίσει τον λαό μετατρέποντας τον σε λαό του καναπέ, αποχαυνωτικών και αποπροσανατολιστικών εκπομπών της τηλεόρασης, του κίτρινου Τύπου ή τον έπειθαν ότι όλα είναι υπό έλεγχο, ότι το κράτος έχει χρήματα, σπρώχνοντάς τον είτε να μην είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία είτε σε επιπλέον διεκδικήσεις και προνόμια, ενώ γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι δεν υπήρχαν περιθώρια.
Ποτέ δεν προέταξαν το συμφέρον του λαού, αλλά μόνο τα κομματικά δικά τους, των κλειστών συντεχνιών και των διαπλεγμένων συμφερόντων. Μιλούν με λογοπαίγνια και όχι ουσία, πάντα φταίνε οι άλλοι και όχι οι ίδιοι, έχει γίνει βίωμα τους η υποκρισία. Αυτούς πληρώνει το σύστημα σήμερα και δυστυχώς ολόκληρη η χώρα. Είναι ειρωνεία ή θράσος αυτούς τους ίδιους να προβάλει ακόμη και σήμερα ως ικανούς το σύστημα και να αγνοεί επιδεικτικά άξιους και έντιμους συναδέλφους τους.
Το φαινόμενο της έλλειψης πραγματικών ηγετών είναι υπαρκτό και στην Ευρώπη, αποδεικνύεται από τους κάκιστους χειρισμούς τους στην κρίση που έχει εξαπλωθεί στους κόλπους της, όμως, οι θεσμοί των πολιτικών συστημάτων στις χώρες τους λειτουργούν διαχρονικά, εφαρμόζουν τους νόμους, δεν καλύπτουν ούτε συγκαλύπτουν παρανομίες και φοροφυγάδες, ελέγχουν τους δημόσιους λειτουργούς, δεν διστάζουν να στέλνουν στη δικαιοσύνη τους παραβάτες όσο ψηλά και αν βρίσκονται στην ιεραρχία. Το απόλυτα δημοκρατικό και ουσιαστικό εργαλείο για κρίσιμα εθνικά θέματα, το δημοψήφισμα, τέθηκε καθυστερημένα και έχασε τη συγκεκριμένη στιγμή την αξία του.
Αυτός, όμως, δεν είναι λόγος να μην χρησιμοποιηθεί στο άμεσο μέλλον, π.χ. ταυτόχρονα με τις εκλογές που θα είναι και ανέξοδο, προκειμένου ο λαός να αποφασίσει για κρίσιμα ζητήματα που απαιτούν οριστικές αποφάσεις και δεν τολμά το πολιτικό σύστημα να ακουμπήσει λόγω του επάρατου κομματικού κόστους και ιδιοτελών συμφερόντων, αλλά βολεύεται με νεφελώδεις προεκλογικές δεσμεύσεις για τη λύση τους που δεν υλοποιούνται ποτέ. Επίλογος αυτού του σημειώματος είναι ο τίτλος του.
Στον ίδιο ιστότοπο ο Φίλιππας Ηλιάκης θα έγραφε σε παλαιότερη ανάρτησή του:
Εκείνη την περίοδο η Τουρκία με την τακτική της στον αέρα έδειχνε ξεκάθαρα ότι ζητά θερμό επεισόδιο, (αποδείχθηκε πρόσφατα με την υπόθεση Βαριοπούλα- Εργκενεκόν). Συν/φοι του είχαν αντιμετωπίσει παρόμοια περιστατικά το αμέσως προηγούμενο διάστημα (πέρα από τις προφορικές, υπάρχει και γραπτή αναφορά ).
Δεν ήταν βέβαια άτσαλοι χειρισμοί ούτε έλλειψη αεροπορικής παιδείας των Τούρκων πιλότων όπως αναφέρει το πόρισμα που δόθηκε στη δημοσιότητα (και που στην ερήμην δίκη του Τούρκου πιλότου μετά από μήνυση δύο Ελλήνων πολιτών και όχι από την πολιτεία, το δικαστήριο δεν μπορούσε να απαγγείλει κακουργηματική ενέργεια αλλά πλημμέλημα!).
Ήταν καλά σχεδιασμένη τακτική η οποία δυστυχώς για την χώρα μας , πέρα από τον χαμό του Σμηναγού, οδήγησε σε άλλη μια γκρίζα ζώνη στο Αιγαίο με όσα επακολούθησαν αμέσως μετά στην περισυλλογή του Τούρκου πιλότου και την απαράδεκτη εντολή της πολιτικής ηγεσίας, για αποχώρηση των Ελλήνων διασωστών που πρώτοι μετέβησαν στο πλοίο που τον περισυνέλεξε( και που τυχαίως;; , ενώ είχε προορισμό τον Πειραιά, αμέσως μετά άλλαξε πορεία και κατευθύνθηκε στην Μάλτα)! Επικαλέστηκαν ανθρωπιστικούς τάχα λόγους, ενώ στο παρελθόν σε 3 πτώσεις Τουρκικών α/φων στο Αιγαίο, περισυλλέξαμε τους πιλότους , τους μεταφέραμε σε νοσοκομεία για πρώτες βοήθειες και κατόπιν τους επιστρέψαμε στις βάσεις τους.
Επιπλέον, υπήρξε νεκρός αξιωματικός από τις ενέργειες του, είχαμε κάθε λόγο και δικαίωμα να ζητήσουμε εξηγήσεις για το περιστατικό. Μετά το φυσικό κτύπημα και την θυσία του, ο σμηναγός δέχθηκε αρκετά ανήθικα κτυπήματα (παράδοση αυτού που τον κτύπησε, ιταμό Τουρκικό διάβημα, σιωπή αυτών που γνωρίζουν, δεν μίλησαν στην ερήμην δίκη του Τούρκου πιλότου με άνωθεν εντολή επικαλούμενοι λόγους εθνικής ασφαλείας , κλοπή της προτομής του κ.α.) .
Λεπτομέρειες για το ποιος ήταν ο Κώστας και για το τραγικό περιστατικό υπάρχουν σε εφημερίδες και διαδίκτυο, μπορεί ο καθένας να τις αξιολογήσει , να σταθεί στα πραγματικά γεγονότα και να βγάλει τα συμπεράσματα του. Άνθρωποι που δεν τον γνώρισαν , διαβάζοντας ποιος ήταν και τι έγινε, τον αγάπησαν και το εκδηλώνουν με κάθε τρόπο στην οικογένεια , σε σχόλια και ΜΜΕ .Με σκληρή δουλειά και εκπαίδευση καλλιέργησε το ταλέντο του παραμένοντας ταυτόχρονα απλός και ήρεμος κάτω από οιασδήποτε συνθήκες, ευσυνείδητος , αγαπητός σε φίλους και συν/φους.
Κυκλοφορούσε για λόγους πρακτικούς και οικονομίας με την παλιά μεταχειρισμένη μοτοσικλέτα του, με αυτήν πήγε το πρωί της 23/5/2006 στην μονάδα του για την μοιραία αποστολή. <Έφυγε> στα 36 του, πετώντας με ένα από τα τελειότερα και ακριβότερα α/φη, δίχως να μπορέσει να αγοράσει μια καινούργια μοτοσικλέτα , σε μια περίοδο επίπλαστης ευημερίας, τότε που <λεφτά υπήρχαν>, για άλλες όμως κατηγορίες προνομιούχων, κομματικών στελεχών κτλ.
Ο σμηναγός, οι συν/φοι του πρώτης γραμμής σε αέρα, στεριά και θάλασσα, αφοσιωμένοι στην αδιάλειπτη εκπαίδευση και επιμόρφωση για να είναι πάντα έτοιμοι για την υπεράσπιση της εδαφικής μας ακεραιότητας και αξιοπρέπειας είχαν και έχουν τις μικρότερες αποδοχές σε σχέση με την προσφορά τους. Η εκάστοτε εξουσία και πρόσφατα οι τοποτηρητές- δανειστές μας, ασχολούνται μόνο με οικονομικά ζητήματα , μεγέθη και περικοπές, σε βάρος του λαού και της ίδιας της χώρας.
Στελέχη και παράγοντες του πολιτικού συστήματος και όχι μόνο, εντός και εκτός της Ελλάδος, παραβλέπουν συνειδητά ότι η χώρα μας δεν συνορεύει με το Βέλγιο ή την Ελβετία αλλά με μια χώρα που συνεχώς προκαλεί, δεν σέβεται τις διεθνείς συνθήκες και έχει μόνιμα την αφορμή πολέμου (casus belli) εναντίον της χώρας μας. Υποβάθμισαν το τραγικό περιστατικό στις 23/5/2006, ενώ η Τουρκική αποστολή ήταν ταυτόχρονα κατασκοπευτική και πολεμική σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς.
Σκόπιμα απαξιώνουν την έννοια και το νόημα του αγνού και άδολου πατριωτισμού της πλειοψηφίας των Ελλήνων με σκοπό να τον κάμψουν, να τον γελοιοποιήσουν. Επιδιώκουν να ντρεπόμαστε να λέμε ή να αισθανόμαστε ότι είμαστε πατριώτες, ότι αγαπάμε την πατρίδα μας ,ότι σεβόμαστε τα σύμβολα της, να μην αντιδρούμε όταν βλέπουμε την κακή πορεία της εξαιτίας λαθών και παραλείψεων τους .
Παρομοιάζουν ή ταυτίζουν, τον πατριωτισμό με τον επικίνδυνο και πηγή πολλών δεινών εθνικισμό και τα παρακλάδια του. Όμως, εξαιτίας της αγάπης στην πατρίδα, της εργασίας, της ανιδιοτελούς προσφοράς πολλών και συνάμα του αγώνα και της θυσίας χιλιάδων πατριωτών όποτε χρειάστηκε, με τελευταίο μέχρις στιγμής τον σμηναγό, σήμερα είμαστε και θα συνεχίσουμε να είμαστε Έθνος.
Ας είναι αιωνία η μνήμη του και παράδειγμα το θάρρος ,η αξιοπρέπεια και η στάση του στη σύντομη αλλά γεμάτη προσφορά ζωή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.