«Αναστήθηκε» και ο Σημίτης παραμονή των εκλογών!

«Αναστήθηκε» και ο Σημίτης παραμονή των εκλογών!

Αναρτήθηκε από τον/την economikos στο Απριλίου 27, 2012

Άρθρο – παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού στους Βρετανικούς Guardian.

Σημίτης και Στουρνάρας προσπαθούν να αποδείξουν ότι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη δεν ήταν λάθος.

Το άρθρο έχει τίτλο «Δεν προκάλεσε η Ελλάδα την κρίση στην Ευρωζώνη. Ναι, η χώρα μου ήταν η σπίθα, που απλώς αποκάλυψε τις δομικές αδυναμίες εντός της ευρωζώνης».

Στο άρθρο επισημαίνεται ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Ελλάδα έκανε μια τεράστια προσπάθεια για να ανταποκριθεί στα κριτήρια σύγκλισης, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα: τη δημοσιονομική, νομισματική και εισοδηματική πολιτική, καθώς και την ευρεία ιδιωτικοποίηση τραπεζών και των δημόσιων επιχειρήσεων.

Αναφέρεται, επίσης, ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα μειώθηκε κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες, από 12,5% του ΑΕΠ το 1993 σε 2,5% το 1999, και με βάση αυτά τα οικονομικά στοιχεία εγκρίθηκε η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Στο άρθρο γράφουν ότι ο ισχυρισμός πως η Ελλάδα εισήλθε στην ευρωζώνη με παραποιημένα οικονομικά στοιχεία, δηλώνει αν όχι υποκρισία, τουλάχιστον άγνοια, καθώς -ακόμα και με τα αναθεωρημένα στοιχεία- το έλλειμμα του 1999 έφτασε στο 3,1% του ΑΕΠ (από 2,5%), δηλαδή χαμηλότερο από τα αντίστοιχα αναθεωρημένα ελλείμματα των άλλων κρατών μελών, που αξιολογήθηκαν με βάση τα στοιχεία του 1997 και τα οποία οδήγησαν στην δημιουργία της Ευρωζώνης το 1999.

Για την ακρίβεια, λένε, το έλλειμμα ήταν 3,07%, σύμφωνα με την Eurostat.

Μάλιστα, επιρρίπτουν ευθύνες σε Κομισιόν και Eurostat.

Για την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία λένε ότι το 2006 αποφάσισε ότι η σωστή μέθοδος καταγραφής των αμυντικών δαπανών ήταν κατά την παράδοση του υλικού, παρόμοια μέθοδος με αυτή που χρησιμοποιούσε η ελληνική κυβέρνηση πριν το 2004, τονίζουν και ότι δεν διόρθωσε αναδρομικά τα ελληνικά δημοσιονομικά στοιχεία και το έλλειμμα του 1999 παρέμεινε στο 3,07% του ΑΕΠ.

Όσο για το μνημόνιο 1; Λένε ότι οι προβλέψεις του πρώτου Μνημονίου δεν ήταν ρεαλιστικές, «ακόμα και για χώρες με ισχυρότερες οικονομίες απ’ ότι η Ελλάδα», ενώ δίνουν την αίσθηση ότι οι συνθήκες που έχουν επιβληθεί είναι μία τιμωρία, ώστε να διδαχθούν το μάθημα και άλλες χώρες.