Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Τους πήρε και τους σήκωσε.

 




Aγριο κράξιμο Παναγούλη στο πρωινό του MEGA...
Τους τα 'χωσε κανονικά  πρωί πρωί στο MEGA.
Ο Παναγούλης (ΣΥΡΙΖΑ) βγήκε στο τηλέφωνο και ήταν χείμαρρος.
Βγάλατε χθες τον γυρολόγο (Αδωνη Γεωργιάδη) και για 20 λεπτά τον αφήσατε να μιλάει και να λέει ψέματα.
Σας...
τηλεφώνησα για να  διαμαρτυρηθώ , σας είπα να βγω στην εκπομπή και μου είπατε οχι. 
Επρεπε να περάσουν κάποια δευτερόλεπτα, για να συνέλθουν οι Αναγνωστάκης και Χασαπόπουλος.
Δεν είναι έτσι, του απάντησε ο Αναγνωστάκης. Σας προτείναμε να μιλήσετε την Κυριακή που θα 'χετε περισσότερο χρόνο, πρόσθεσε.
Ο Παναγούλης, δεν σήκωνε κουβέντα. Και τότε οι δυο παρουσιαστές, σε σύγχυση, διέκοψαν άρον άρον για διαφημίσεις...  

οι καλλιέργειες που αφήσαμε να χαθούν

 

ΤΑΝΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
Δραστική επίδραση στη δομή της αγροτικής οικονομίας της χώρας είχαν οι τρεις δεκαετίες εφαρμογής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) της Ευρώπης στην Ελλάδα.
Οι αγρότες στράφηκαν σαφώς προς τα επιδοτούμενα προϊόντα εγκαταλείποντας ακόμα και παραδοσιακές ελληνικές καλλιέργειες όπως τα όσπρια ή τα κτηνοτροφικά φυτά, με αποτέλεσμα οι διατροφικές ανάγκες του πληθυσμού να καλυφθούν με μεγάλη αύξηση των εισαγωγών. Χαρακτηριστικά, στη Θεσσαλία ξεριζώθηκαν πολλές εκτάσεις με αμυγδαλιές προκειμένου να φυτευτεί βαμβάκι, το βασικό προϊόν του οποίου η καλλιέργεια αυξήθηκε δραματικά μετά το 1981 λόγω φυσικά της μεγάλης επιδότησης που έφτανε τρεις φορές πάνω από την εμπορική τιμή του προϊόντος.
«Η εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην Ελλάδα είχε επιπτώσεις στη δομή της γεωργικής παραγωγής με αποτέλεσμα να υστερεί η χώρα σε επάρκεια τροφίμων και να αναγκάζεται να κάνει μεγάλες εισαγωγές. Παράλληλα, υποχώρησε το θέμα της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων και δεν υπήρξε χωροταξικός σχεδιασμός των εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για καλλιέργεια», λέει ο κ. Σταμάτης Σεκλιζιώτης, διδάκτωρ γεωπόνος, βοηθός ακόλουθου γεωργικών θεμάτων στην αμερικανική πρεσβεία.

«Αφησαν» τα όσπρια

Χαρακτηριστικά, τα όσπρια που καλλιεργούνταν παραδοσιακά στην Ελλάδα σιγά σιγά εγκαταλείφθηκαν καθώς η καλλιέργειά τους δεν επιδοτούνταν από την Ε.Ε. Ετσι ενώ το 1961 παράγονταν 12.586 τόνοι φακές και το 1981 8.451 τόνοι, το 2011 η παραγωγή έπεσε στους 2.856 τόνους. Και το 1961 αντίστοιχα παράγονταν 13.365 τόνοι ρεβίθια, το 1981 12.694 τόνοι και το 2011, 2.200 τόνοι. Από τα πέρατα της Γης εισάγουμε όσπρια για να φτιάξουμε παραδοσιακές ελληνικές συνταγές. Φασόλια από την Κίνα, μαυρομάτικα από το Περού και τη Μαδαγασκάρη, φακές από τον Καναδά, ρεβίθια από το Μεξικό και την Τουρκία, κουκιά από τη Συρία.

Ακόμα ένα παραδοσιακό ελληνικό προϊόν, ο χαλβάς -όπως και το ταχίνι- παράγεται κυρίως με εισαγόμενο σουσάμι. Μόλις 33 τόνοι ήταν η παραγωγή ελληνικού σουσαμιού το 2011 σε σύγκριση με το 1981 (1.572 τόνοι) και το 1961 (6.374 τόνοι).

Και η παραγωγή ξηρών καρπών όμως σιγά σιγά έφθινε, καθώς αμύγδαλα, φουντούκια, φιστίκια Αιγίνης κ.ά. έμειναν εκτός επιδότησης. Ενδεικτικά, σήμερα εισάγουμε καρύδια από την Καλιφόρνια, τη Γεωργία αλλά και τη Μολδαβία, αν και τα καρύδια είναι η μόνη καλλιέργεια ξηρών καρπών που έχει σημειώσει αύξηση τα τελευταία χρόνια.

«Είναι επίσης προβληματικό ότι εισάγουμε το μεγαλύτερο ποσοστό των ζωοτροφών που χρησιμοποιούμε, κυρίως σόγια. Αν σκεφτούμε ότι η ζωοτροφή αποτελεί το 80% του κόστους της παραγωγής κρέατος καταλαβαίνουμε τι σημαίνουν όλες αυτές οι εισαγωγές για την κτηνοτροφία μας», τονίζει ο κ. Σεκλιζιώτης. Ενα από τα βασικά κτηνοτροφικά φυτά (που καλλιεργείται δηλαδή για ζωοτροφή) είναι ο σόργος και μόνο 84 τόνοι σόργου καλλιεργήθηκαν το 2011 σε σχέση με 1.198 τόνους το 1981 και 8.775 τόνους το 1961. «Την ίδια στιγμή που τα αποξηραμένα φρούτα παγκοσμίως είναι περιζήτητα, εμείς έχουμε πολύ μικρή παραγωγή αφήνοντας την Τουρκία να κυριαρχεί», προσθέτει ο γεωπόνος.

Μειώθηκαν τα λεμόνια

Σημαντικότατη πτώση έχει και η εγχώρια παραγωγή λεμονιών, που από 216.874 τόνους το 1981 έπεσε στους 70.314 το 2011. Φυσικά, οι ανάγκες καλύπτονται με εισαγωγές. Η συνολική παραγωγή εσπεριδοειδών της χώρας δεν έχει μειωθεί ιδιαίτερα (997.205 τόνοι το 1981 και 938.866 τόνοι το 2011), αλλά όπως εξηγεί ο κ. Σεκλιζιώτης, οι ποικιλίες πορτοκαλιού που καλλιεργούμε αφορούν κυρίως την εσωτερική αγορά και δεν είναι κατάλληλες για εξαγωγές.

Η παραγωγή ντομάτας, από την άλλη, δείχνει να έχει μια σημαντική αύξηση, αλλά πρόκειται κυρίως για ποσότητες βιομηχανικής ντομάτας που επίσης ήταν επιδοτούμενο προϊόν.
Ο κ. Σεκλιζιώτης τονίζει ότι η Ελλάδα διαθέτει πολλά διαφορετικά μικροκλίματα και θα μπορούσε να έχει ένα μωσαϊκό πολλών μικρών καλλιεργειών εφόσον όμως κάποιος έκανε τον κόπο να ασχοληθεί και να δώσει κατευθύνσεις.

Στροφή των νέων στη γεωργία

Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται ένα αυξημένο ενδιαφέρον για την αγροτική παραγωγή, κυρίως από νέους ανθρώπους που αναζητούν μια διέξοδο στην ανεργία και την οικονομική κρίση.

Σε δημοσκόπηση του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, το 19,3% των ερωτώμενων είχε απαντήσει ότι έχει προχωρήσει σε συγκεκριμένες ενέργειες προκειμένου να μετοικήσει από τα αστικά κέντρα (Αθήνα - Θεσσαλονίκη) στην επαρχία.

Το 43,5% όσων σχεδιάζουν να εγκαταλείψουν Αθήνα και Θεσσαλονίκη έχει πτυχίο Πανεπιστημίου, το 25,9% έχει κάνει μεταπτυχιακό και το 4,1% έχει και διδακτορικό τίτλο.

Περίπου οι μισοί (ποσοστό 47,6%) από εκείνους που σχεδιάζουν την αποχώρησή τους από την πόλη θα ήθελαν να δουλέψουν στον αγροτικό τομέα, όμως όχι μόνο στο επίπεδο της παραγωγής αλλά και σε όλη την αλυσίδα, στη συσκευασία και τη διάθεση των προϊόντων.

Η ελιά και το ελαιόλαδο είναι η πρώτη επιλογή όσον αφορά τη γεωργία, πιθανότατα γιατί μεγάλο ποσοστό των κατοίκων των πόλεων διαθέτει ακόμα ελαιόδεντρα. Αντίστοιχα μεγάλο ποσοστό ενδιαφερομένων προτιμά τις βιολογικές καλλιέργειες, καθώς θεωρεί ότι θα έχουν ένα αυξανόμενο ποσοστό πωλήσεων.
Καθημερινή

Kι όμως οι επικίνδυνοι κρατιστές μας οδηγούν στην δραχμή!

ΤΟ ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ MOODY’S ΧΛΕΥΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΕΤΣΙΝΗ ΕΞΟΔΟ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ
 
Οι άθλιοι κρατιστές μας οδηγούν στην δραχμή.
Και μας οδηγούν στην δραχμή για να υπερασπισθούν το άθλιο πελατειακό κράτος τους, των χυδαίων κομματικών στρατών.
4 χρόνια τώρα και οι πολιτικοί κρατιστές χιμπατζήδες υποδύονται τους πετυχημένους με το αίμα των πολιτών από τις ουρές του Άουσβιτς της ΔΕΗ.
Το χαστούκι από την Moody' s μας δείχνει το δρόμο προς τη δραχμή κι αυτό γιατί οι ξένοι γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει στο εσωτερικό του άθλιου πελατειακού κράτους στον οποίο ακόμη και όσοι δημόσιοι υπάλληλοι είδαν την έξοδο επιστρέφουν με αποφάσεις του ΣτΕ.
Ο Στουρνάρας που γνωρίζει πολύ καλά πόσο μπουρδέλο είναι το κράτος  επιχειρεί να φυγαδευθεί άρον-άρον από το υπουργείο πριν αρχίσει η πραγματική κόλαση.
Στο μεταξύ ο φόβος της διαπλοκής, ότι πλησιάζει το τέλος του Σαμαρά, κινητοποίησε τα αντανακλαστικά της. Αρκούσε ένα τηλεφώνημα μεγαλοπαράγοντα του τόπου για να μπει σε λειτουργία ο μηχανισμός του Κώστα Σημίτη.
Έτσι ένας πυρετός ραντεβού, με πολιτικούς, δημοσιογράφους και πρόσωπα από την 8ετία της παντοδυναμίας του στο Μέγαρο Μαξίμου αποκαλύπτουν έναν πολιτικό που βρίσκεται σε επιστράτευση.
Η διάχυτη αίσθηση ότι πλησιάζει το τέλος της πρωθυπουργικής θητείας του Σαμαρά έκανε αμερικανούς και γερμανούς, να επικοινωνούν αγωνιωδώς με το Μέγαρο Μαξίμου αυξάνοντας το επίπεδο πολιτικού συναγερμού της χώρας.
Ο Σημίτης αυτή τη φορά, όπως όλα δείχνουν, θα αναγκασθεί να βγει μπροστά καθώς ο Γιάννης Στουρνάρας που θα μπορούσε να αποτελεί μια αξιόπιστη λύση για την ηγεσία της Ελιάς έχει σαν νούμερο 1 στόχο μια θέση στο Δ.Σ. της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας.
Και είναι πολύ κοντά σ΄αυτό μια και έχει την καλή μαρτυρία Ρεν, Ντράγκι, Σόιμπλε κλπ.
Η άνοδος όμως της Χρυσής Αυγής είναι εκείνη που τρομάζει εντός και εκτός συνόρων και απειλεί να ανατινάξει την επίπλαστη εικόνα επιτυχίας που πασχίζει να δημιουργήσει μια κυβέρνηση ενός πελατειακού κρατικού μηχανισμού ο οποίος αρνείται τις μεταρρυθμίσεις σε βάρος της εθνικής μας επιβίωσης.
Πριν από αυτή όμως προηγείται (χρονικά) η επιβίωση της κυβέρνησης Σαμαρά για την οποία όπως όλα δείχνουν πέφτουν οι τίτλοι του τέλους...Ο Σημίτης σηκώνει τα μανίκια...
Κι όλα αυτά εξαιτίας των χυδαίων κρατιστών που μας κυβερνάνε. Διαβάστε για μια ακόμη φορά το συγκλονιστικό ρεπορτάζ της Ιόλης Πιερίδη για τους χυδαίους κρατιστές που επέλεξαν να θυσιάσουν έναν λαό για να διασώσουν το πελατειακό κράτος.
Ο Μπομπ Τρα, μόνιμος αντιπρόσωπος του IMF στην Αθήνα, κατοικούσε αρχικά σε ένα διαμέρισμα της Φιλοθέης το οποίο η ΕΛ.ΑΣ. έχει μετατρέψει σε φρούριο. Ακόμη και το κροτάλισμα των εξατμίσεων από τα παπιά των  delivery boys  που ακούγονται στο βάθος πίσω από τις φυλλωσιές προκαλεί κόκκινο συναγερμό.
Οι άνδρες ασφαλείας τινάζονται σαν αιλουροειδή, κάποιοι από δαύτους φοράνε τις μάσκες του χημικού πολέμου ενώ κάποιοι αλλοι ξαπλώνουν πίσω από τον μαντρότοιχο με το δάχτυλο στην σκανδάλη. Χαλαρώνουν μόνο όταν ακούσουν τον επικεφαλής να τους φωνάζει
-Πιτσαδόρος ρε χαιβάνια, δεν είχατε πιτσαδόρο στα χωριά σας;
Ένα βράδι δύο δημοσιογράφοι μεγάλης αθηναικής εφημερίδας επιχείρησαν να προσεγγίσουν το σημείο και να πάρουν συνέντευξη από τον σκληροτράχηλο Μπομπ Τρα.
Οι περίοικοι τους πήραν χαμπάρι και ειδοποίησαν την ασφάλεια. Σε κλάσματα δευτερολέπτου, όσο χρειάζεται ένα κοράκι να σφυρίξει πέναλτυ υπέρ του Ολυμπιακού στο πρόσταγμα«Θωμάς», η περιοχή γέμισε περιπολικά. Ο ένας από τους δύο δημοσιογράφους, ο πλέον έμπειρος, κατάφερε να χαθεί στο σκοτάδι. Ο άλλος, πιο ψάρακλας, έδωσε μια και άρχισε να σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο σαν τον Ταρζάν για να μην τον εντοπίσουν τα όργανα. Έζησε ένα θρίλερ αλλά στο τέλος τα κατάφερε.
Ο Μπομπ σε αντίθεση με τον Πολ Τόμσεν και τις γνωστές περιπέτειές του με την Σουζάνα- της  μεγάλης εγχώριας Τράπεζας- ζει στην Αθήνα μια αυστηρή, τυπική ζωή. Το χειρότερό του είναι οι διαρροές στα ΜΜΕ γι αυτό και έκανε ολόκληρο επεισόδιο με τον δημοσιογράφο τουΒΗΜΑτος Ζώη Τσώλη.
Ο ίδιος σε αραιά διαστήματα δέχεται να συναντήσει εκπροσώπους του ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου, ανθρώπους της αγοράς που λέμε και να κουβεντιάσει μαζί τους για τον αντίκτυπο των μέτρων που έχουν ενσκήψει σαν τον τυφώνα  Sandy.
Σε μία από αυτές τις συναντήσεις, ένα βράδι σε σπίτι της Φιλοθέης, ο Μπομπ Τρά έδωσε την δική του ανατριχιαστική μαρτυρία για το πως επιλέχθηκε το πετσόκομα μιθών και συντάξεων, μαζί με τα χυδαία χαράτσια που ακολούθησαν. 
Η παράθεση των γεγονότων είναι σοκαριστική για το μέγεθος της ενοχής δύο εκ των πρωταγωνιστών της κόλασης που βιώνουμε. Των κ.κ Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου. Έτσι το κυνήγι του Παπανδρέου στο εστιατόριο του Βερολίνου,είναι το λιγότερο από όλα όσα θα μπορούσαν να του συμβούν στην κλίμακα από το μηδέν έως τον «Καντάφι».
-Δώσαμε (η Τρόικα) 3 εναλλακτικές στον κ. Παπακωνσταντίνου-άρχισε να διηγείται οΜπομπ Τρα. H πρώτη ήταν να απολυθούν άμεσα 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Ο Παπακωνσταντίνου που τον είχαμε στην άλλη άκρη του ακουστικού μας είπε «περιμένετε να ενημερώσω τον κ. Παπανδρέου». Ήμασταν στη γραμμή όταν μας μετέφερε την κάθετη άρνηση του τότε πρωθυπουργού, «με τίποτε, είναι ψηφοφόροι μας, αυτοί μας στηρίζουν». Η δεύτερη εναλλακτική ήταν να γίνει άμεσα και χωρίς καθυστέρηση μια καταιγίδα αποκρατικοποιήσεων. Κι αυτό το αρνήθηκε με το ίδιο επιχείρημα «αυτοί μας στηρίζουν». Η τρίτη και τελευταία εναλλακτική ήταν το κόψιμο μισθών και συντάξεων.«Ναι αυτή είναι η καλύτερη λύση...Αυτό να κάνουμε...» μας απάντησαν ομόφωνα οι κ.κ Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου.
Οι συνομιλητές του πάγωσαν. Τον άκουγαν άφωνοι να διηγείται μέσα σε λίγα λεπτά την επιλογή του ολέθρου για έναν ολόκληρο λαό. 
Δύο γόνοι πολιτικών οικογενειών, άψητοι και ανερμάτιστοι στην εξουσία, επέλεξαν με κριτήριο την διατήρηση του κρατικοδίαιτου κομματικού κράτους, των συμμοριών, του δημοσίου την πιο καταστροφική λύση για την χώρα.
Μας οδήγησαν αλυσοδεμένους στο Μνημόνιο για να μην διαταραχθεί το σαθρό πολιτικό οικοδόμημα της μεταπολίτευσης που βασίζεται στο κομματικό κράτος.

Νέο πακέτο βοήθειας, νέο μνημόνιο, ποτέ ξανά κούρεμα! Share →

ΒΟΜΒΑ ΣΟΙΜΠΛΕ ΣΤΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 

4
 


Νέο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα και νέο μνημόνιο προαναγγέλει ο Wolfgang Schaeuble με συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής», όπως μεταδίδει το skai.gr.
Kι αυτό την ώρα που η κυβέρνηση Σαμαρά επιχειρεί να μετατρέψει την έξοδο στις αγορές σε επικοινωνιακό αντιμερισπασμό για την πανωλεθρία που υπέστη εξαιτίας του Μπαλτάκου.
Αλήθεια μπορεί να μας εξηγήσει κάποιος πως είναι δυνατόν να βγαίνουμε στις αγορές με χρέος μεγαλύτερο από εκείνο του 2010 και με το spread διπλάσιο από εκείνο της Πορτογαλίας;
Τι είναι αυτό που κάνει την Ψωροκώσταινα του 2014 πιο αξιόπιστη από την Ψωροκώσταινα του 2010;
Αλήθεια, τι συμβαίνει εδώ αδέλφια;
Αντιλαμβάνεται κανείς εκεί έξω τι σημαίνει η φράση του Schaeuble, "ποτέ ξανά" κούρεμα του ελληνικού χρέους, όταν κάθε μήνα που περνάει οι Έλληνες πολίτες φεσώνουν το ελληνικό δημόσιο με 1 δις ευρώ;
Ποιο πλεόνασμα και απίδια μάντολες, όταν το έκτακτο χυδαίο χαράτσι του Βενιζέλου έγινε μόνιμο και για το 2015 ετοιμάζουν πατώντας πάνω στο περιουσιολόγιο ένα ακόμη πιο βίαιο χαράτσι επί του συνόλου της περιουσίας ώστε να αποφευχθεί το αλά Κύπρος κούρεμα των καταθέσεων;
Ανοιχτό το ενδεχόμενο ενός τρίτου πακέτου βοηθείας προς την Ελλάδα, με στόχο την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού τα επόμενα δύο χρόνια, αφήνει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Wolfgang Schaeuble με συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής», όπως μεταδίδει το skai.gr.

Ο κ. Schauble αποφεύγει να αναφερθεί στο ύψος της ενδεχόμενης βοηθείας, ωστόσο επισημαίνει ότι θα είναι πολύ μικρότερη από τα δύο προηγούμενα προγράμματα.

Απαντώντας στο ενδεχόμενο «κουρέματος» του ελληνικού χρέους, ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ τονίζει «ποτέ ξανά». Δεν αποκλείει ωστόσο μία άλλη μορφή ελάφρυνσης του χρέους.

Ερωτηθείς για το αν θα άλλαζε κάτι στο ελληνικό πρόγραμμα προσαρμογής, ο κ. Σόιμπλε τονίζει τουναντίον πως μία αυστηρή δημοσιονομική πολιτική συνιστά προϋπόθεση για την ανάπτυξη, προσθέτοντας ότι τα «τελευταία οικονομικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η πορεία ήταν σωστή».

Σχετικά με το ύψος της ανεργίας στη χώρα μας, επισημαίνει πως αυτό «δεν είναι απόρροια της ευρωπαϊκής πολιτικής». «Αυτό είναι πλάνη. Και μην ακούτε όσους ισχυρίζονται ότι υπήρχε ευκολότερος τρόπος», συμπληρώνει.
Το ρεπορτάζ τα λέει όλα, ας ετοιμασθούμε για μεγαλύτερη κατάδυση στην κόλαση...


Πηγή:www.capital.gr
Δημοσίευση: 5 Απριλίου 2014, 22:34
More News Desk

Πρ. Παυλόπουλος> Ο Ηγέτης πρέπει να επιλέγει με ιδιαίτερη προσοχή τους συνεργάτες του

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ
 

Του Κ. Μελισσόπουλου

  1. Κύριε Παυλόπουλε, η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου βρήκε την Κυβέρνηση μ’ έναν ακόμη Βουλευτή λιγότερο. Πιστεύετε ότι οι αντοχές της είναι τόσο ισχυρές ώστε να εξαντλήσει την τετραετία όπως λέει ο Πρωθυπουργός;

Στα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα, πέρα από τον αριθμό των Βουλευτών που στηρίζουν μια Κυβέρνηση, σημασία έχει, για την μακροημέρευσή της, η αποδοχή της κοινωνίας.Άρα η Κυβέρνηση, εφόσον έχει τη λαϊκή αποδοχή -πράγμα που, ελπίζω, να φανεί στις Ευρωεκλογές- μπορεί να εξαντλήσει την τετραετία.Τα ως τώρα αποτελέσματα της πολιτικής της –μαζί με τις τελευταίες διαπιστώσεις του Eurogroup και του Ecofin- αφήνουν αυτή την προοπτική ανοιχτή.  Άλλωστε η «πρόταση» της Αντιπολίτευσης, ιδίως δε της Αξιωματικής, δεν αφήνει περιθώρια εναλλακτικής λύσης.
  1. Το φερόμενο επεισόδιο μεταξύ Βενιζέλου και Απ. Κακλαμάνη, αλλά και Βενιζέλου-Παπανδρέου, σόκαρε αρκετούς. Εσείς είστε στη Βουλή αδιαλείπτως από το 1996. Το σημερινό επίπεδο της Βουλής, πως το κρίνετε;

Πριν απ’ όλα μια γενική διαπίστωση: Ο Λαός αποφασίζει για τους εκπροσώπους του στο Κοινοβούλιο.Εύχομαι οι επιλογές του ν’ αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων που διέρχεται η Χώρα.Δεδομένου μάλιστα ότι η Λαϊκή Κυριαρχία και η «δίδυμη αδελφή της», η δημοκρατική αρχή, σημαίνουν ότι ο Λαός αποφασίζει μεν κατά την κρίση του.Πλην όμως, κι αυτός, είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του.Όπως ακριβώς αποδεικνύει η επιλογή των εκλογών του 2009, όταν μεγάλο μέρος του Εκλογικού Σώματος «γοητεύθηκε» από το «λεφτά υπάρχουν» του κ. Γ. Παπανδρέου -όχι όμως, δυστυχώς, από την ειλικρίνεια του κ. Κώστα Καραμανλή- με τις εντεύθεν γνωστές, κι επώδυνες εθνικώς, συνέπειες.
  1. Η πρόσφατη απόπειρα του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει πρόταση μομφής κατά Υπουργού, ορθώς απορρίφθηκε κατά τη γνώμη σας; 

Είναι αυτονόητο ότι απορρίφθηκε ορθώς.Τόσο το Σύνταγμα, όσο και ο Κανονισμός της Βουλής –ο οποίος, ως τυπικώς υποδεέστερός του κανόνας δικαίου, πρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με το Σύνταγμα- είναι σαφείς:Πριν την παρέλευση εξαμήνου δεν υποβάλλεται παραδεκτώς νέα πρόταση δυσπιστίας, έστω και κατά μεμονωμένου Υπουργού.Πολλώ μάλλον όταν ο Υπουργός απλώς εφαρμόζει την κυβερνητική πολιτική, και δεν δρα στο πλαίσιο ατομικών επιλογών. Υπό διαφορετική εκδοχή, η Βουλή θα μπορούσε να μετατραπεί σε όργανο που κάθε εβδομάδα ασχολείται με τόσες προτάσεις δυσπιστίας, όσες και οι Υπουργοί!Ας μην ξεχνάμε δε και τούτο:Το ίδιο το Σύνταγμα, κάνοντας την επιλογή της κυβερνητικής σταθερότητας, δυσχεραίνει τις προτάσεις δυσπιστίας, ενώ διευκολύνει το τεκμήριο ύπαρξης κοινοβουλευτικής εμπιστοσύνης υπέρ της Κυβέρνησης.Απορώ δε πως συνάδελφοι στο πεδίο του Συνταγματικού Δικαίου αγνοούν αυτές τις αυτονόητες –ακόμη και για τους φοιτητές- έννοιες.
  1. Είστε σε στενή επαφή με την κοινωνία. Τι σας λέει σήμερα ο κόσμος; Τι μηνύματα στέλνει ενόψει Ευρωεκλογών;

Επειδή μιλάμε για Ευρωεκλογές, το μήνυμα είναι, κατά κύριο λόγο, η απογοήτευση για μιαν Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία στερείται πραγματικών ηγετών.Και η οποία βρίσκεται πολύ μακριά από το όραμα των ιδρυτών της. Γι’ αυτό φοβάμαι –κι αυτό δεν είναι «ευρωσκεπτικισμός», αλλά γνήσια «ευρωαγωνία»- ότι το αποτέλεσμα των προσεχών Ευρωεκλογών θα οδηγήσει σε μια σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με διευρυμένη συμμετοχή των εχθρικών φωνών έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Δυστυχώς, αυτά τα λάθη Ευρωπαίων ταγών πληρώνει σήμερα και η Ελλάδα.Και μη νομίζετε ότι αυτό το λέω τώρα.Ήδη από το 2011 το είχα επισημάνει, με συγκεκριμένα παραδείγματα που επαληθεύθηκαν, στο βιβλίο μου «Το λυκόφως των πολιτικών ηγεσιών».
  1. Η σταθερότητα της Κυβέρνησης εξαρτάται από την σταθερότητα του ΠΑΣΟΚ. Είσθε αισιόδοξος για την σταθερότητα της Κυβέρνησης μετά τις εκλογές, ή φοβάσθε πιθανή αστάθεια;

Θέλω να πιστεύω ότι, όπως ήδη τόνισα, το Εκλογικό Σώμα θα επιλέξει, κατά τις προσεχείς Ευρωεκλογές, τη λύση εκείνη που θα ενισχύει την κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα της Χώρας, ως το τέλος της τετραετίας.  Η Κυβέρνηση, και με τις ως τώρα επιδόσεις της, πρέπει να κριθεί κατά το πέρας της συνταγματικής της θητείας.  Υπό τις σημερινές μάλιστα κρίσιμες, κοινωνικές και οικονομικές, συνθήκες, οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις δεν οδηγούν πουθενά. Ιδίως όταν δεν υπάρχει δομημένη και αξιόπιστη αντιπρόταση της Αντιπολίτευσης.  Άρα δεν μπορούμε να βρούμε λιμάνι σωτηρίας «ταξιδεύοντας με βάρκα την ελπίδα».
  1. Σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ υποστεί συντριβή, τότε τι πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί στο πολιτικό τοπίο μετά τις Ευρωεκλογές;
Θεωρώ ότι ήδη σας απάντησα.  Απευθύνω μόνο μιαν έκκληση προς το ΠΑΣΟΚ: Ας αντιληφθεί, επιτέλους, ότι στηρίζει τη σημερινή Κυβέρνηση όχι γιατί αυτή ακολουθεί την πολιτική του.  Αλλά γιατί, όλως αντιθέτως, αγωνίζεται να βγάλει τη Χώρα από τον εφιάλτη των πολιτικών των Κυβερνήσεων Γ. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμου.  Μ’ άλλες λέξεις αυτή η στήριξη του ΠΑΣΟΚ είναι ένα, έστω και καθυστερημένο, «mea culpa» για τα πολιτικά ολισθήματα του παρελθόντος του, απώτερου και, ιδίως, πρόσφατου. Ας μη λησμονούν στο ΠΑΣΟΚ και τούτο:  Τουλάχιστον ο ιδρυτής τους, ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε το θάρρος να μιλήσει για «mea culpa».  Και, ιστορικώς, μάλλον δεν έχασε.
  1. Ποιος θα είναι ο πήχης που, κατά την άποψή σας, θα πρέπει να περάσει η ΝΔ ώστε να είναι ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα της 25ης Μαΐου, και να μην υπάρξει αφορμή για εξελίξεις αστάθειας;

Στα δημοκρατικά πολιτεύματα ο μόνος τέτοιος πήχης είναι η κοινωνική αποδοχή.  Ιδίως με τη μορφή της σύγκρισης του έργου της σημερινής Κυβέρνησης σε σχέση με το «πολιτικό νεφέλωμα» της πανσπερμίας «ιδεών» της Αντιπολίτευσης. Σας θυμίζω τη φράση που εκφράζει την πεμπτουσία της πολιτικής: «Πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού».  Και το εφικτό αυτό αντιστοιχεί σ’ εκείνο που μπορείς, αποδεδειγμένα, να επιτύχεις.  Και όχι, βεβαίως, σ’ αυτό που υπόσχεσαι ανεύθυνα –πολύ δε περισσότερο με υστερόβουλες σκέψεις- ή σ’ αυτό που ελπίζεις, δίχως όμως η ελπίδα αυτή να έχει στέρεη θεμελίωση στην απάντηση την οποία δίνεις στις προκλήσεις, που οφείλεις ν’ αντιμετωπίσεις.
  1. Πρόσφατα ιδρύθηκε ένα Κόμμα με την επωνυμία «Ποτάμι», από έναν προβεβλημένο δημοσιογράφο. Θεωρείτε ότι αποτελεί κίνδυνο για τα υπάρχοντα Κόμματα αυτός ο σχηματισμός, ή απλώς είναι ένα σύμπτωμα του καιρού μας;

Ο καιρός θα δείξει.  Άλλωστε η ίδια η πολιτική εμπειρία έχει τεκμηριώσει, μ’ απτά δείγματα, ότι από μόνη της η επικοινωνία δεν δημιουργεί βιώσιμους πολιτικούς οργανισμούς.  Και μην εκλάβετε, παρακαλώ, αυτή μου την απάντηση ως απαξίωση οιουδήποτε, αφού δεν έχω κανένα τέτοιο δικαίωμα.  Είναι μια απλή διαπίστωση. Μια διαπίστωση, όμως, που βρίσκει έρεισμα και στην πολύ πρόσφατη πολιτική μας εμπειρία. Θυμηθείτε πόσα πολιτικά κόμματα γεννήθηκαν, υπό ορυμαγδό επικοινωνιακής κάλυψης, με «μεγάλες προσδοκίες» και, τελικώς, κατέληξαν άδοξα. Στην πολιτική ισχύει ο εξής διαχρονικός κανόνας:  Τα πολιτικά κόμματα πρέπει να δημιουργούνται όταν ανταποκρίνονται στις κοινωνικές απαιτήσεις. Αλλιώς, από «κόμματα» γίνονται «τελείες» και, σε τελική ανάλυση «ερωτηματικά».
  1. Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων έχει περιεχόμενο πραγματικά, ή απλώς είναι προς εσωτερική κατανάλωση; Σας το ρωτώ, επειδή οι Γερμανοί λένε ότι «έχει κλείσει το θέμα», και παραπέμπουν σε υποτιθέμενες μυστικές συμφωνίες του Κωνσταντίνου Καραμανλή την περίοδο 50-60.
Οι ελληνικές απαιτήσεις, και ως προς το κατοχικό δάνειο και ως προς τις λοιπές αποζημιώσεις της γερμανικής θηριωδίας, είναι νομικώς ενεργές.  Και μάλιστα στο ακέραιο.  Άρα η νομική τους βάση είναι ασφαλής.  Απομένει το θέμα της οικονομικής τους αποτίμησης.  Και αυτό είναι το κύριο ζήτημα που πρέπει ν’ αντιμετωπισθεί μ’ αίσθημα εθνικού χρέους και πολιτικής ενότητας, και όχι με αντιπολιτευτικές «κορώνες».  Κατά τα λοιπά, αποτελεί στυγνή προσβολή στη μνήμη του Κωνσταντίνου Καραμανλή οιοσδήποτε υπαινιγμός περί «μυστικών συμφωνιών».  Το αντίθετο μάλιστα.  Τόσον οι Κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή όσο και οι λοιπές Κυβερνήσεις, ουδέποτε απεμπόλισαν τα εθνικά μας δικαιώματα. Πέραν τούτου είναι γνωστή και η εθνικώς υπεύθυνη στάση του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας του κ. Κάρολου Παπούλια, ως Υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος υπερασπίσθηκε στο ακέραιο τις ως άνω εθνικές μας απαιτήσεις.  Κι ακόμη τούτο:  Το κατοχικό δάνειο είναι πλήρως αναγνωρισμένο ως και από τον ίδιο τον Χίτλερ, ο οποίος άρχισε να το αποπληρώνει μέσα στην Κατοχή. Ας μου επιτραπεί δε να επισημάνω και τα εξής, απαντώντας σε κάποιες «φωνές» στην Ελλάδα που τολμούν ν’ αμφισβητήσουν τις εθνικές μας απαιτήσεις: Ακόμη και το ίδιο το Γερμανικό Κοινοβούλιο, ακόμη και Γερμανοί συνάδελφοι στο πεδίο του δημόσιου δικαίου, μας δικαιώνουν.  Είναι δυνατό λοιπόν ν’ αφήνουμε, έστω και υπαινιγμούς, γι’ αμφισβητήσεις αυτών των εθνικών απαιτήσεων;  Ας σοβαρευθούν, επιτέλους, ορισμένοι. 
  1. Είστε στενός συνεργάτης του πρώην Πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή. Η ψήφος του στη Βουλή, είναι σε αντιστοιχία με τη γνώμη του για τα όσα συμβαίνουν;
Όπως το έχει αποδείξει με την όλη πολιτική του πορεία, ο κ. Κώστας Καραμανλής αποφασίζει μόνο κατά συνείδηση. Και με μόνο γνώμονα το εθνικό συμφέρον.  Το ίδιο ισχύει, φυσικά, και σήμερα. Κι αυτό δεν χρειάζεται να το ισχυρισθεί κάποιος συνεργάτης του ή φίλος του.  Είναι αυταπόδεικτο και, άρα, κοινώς γνωστό.
  1. Πως σχολιάζετε την άρνηση του κ. Γιώργου Παπανδρέου να μην ψηφίσει το άρθρο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών;
Δίχως να το θεωρήσετε ως δείγμα αλαζονείας, απαντώ ότι δεν επιτρέπω στον εαυτό μου ν’ ασχολείται πια με τον κ. Γ. Παπανδρέου.  Είναι «άξιος» της τύχης του.  Ατυχώς, η συμπεριφορά του δεν προσβάλλει μόνο τον Τόπο, αλλά και την ίδια του την Παράταξη.  Ως το σημείο μάλιστα που ο κ. Βενιζέλος αναγκάζεται να ομιλεί περί «εκκρεμοτήτων» του κ. Γ. Παπανδρέου έναντι του ΠΑΣΟΚ.  Τι εννοεί άραγε; Εκτός τούτου ας αναλογισθεί ο κ. Γ. Παπανδρέου ποίων μεθόδων μετήλθε ως Υπουργός Εξωτερικών για να «χτίσει» την εικόνα του στο μέλλον και πως ο κ. Κ. Σημίτης του έδωσε το «δαχτυλίδι» του Αρχηγού του ΠΑΣΟΚ στην οδό Αναγνωστοπούλου.  Υπάρχει μεγαλύτερη προσβολή –με βάση και τις διατάξεις του άρθρου 29 του Συντάγματος- της εσωκομματικής δημοκρατίας;

  1. Πρόσφατα παρουσιάσατε το τελευταίο σας βιβλίο, το οποίο θεωρήθηκε, από τους παρουσιαστές του ως «νομική πλατφόρμα αμφισβήτησης του Μνημονίου». Πιστεύετε ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα πραγματικά;
Το βιβλίο μου αυτό συμπυκνώνει τις πανεπιστημιακές μου παραδόσεις, μεταξύ 2012 και 2013, στο Μεταπτυχιακό Τμήμα του Τομέα Δημόσιου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.  Άρα, περιέχει όσα ως Καθηγητής πιστεύω σύμφωνα μ’ εκείνο που ορίζει το Σύνταγμα.  Κατά συνέπεια, δεν είμαι μόνον εγώ εκείνος που αμφισβητεί καίριες πτυχές των Μνημονίων που κληρονόμησε η σημερινή Κυβέρνηση, αλλά το ίδιο το Σύνταγμα.  Πράγμα που επιβεβαιώνει, χωρίς δυνατότητα αμφισβήτησης, η εντελώς πρόσφατη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Απλώς προσθέτω τούτο:  Χαίρομαι που είχα δίκιο, όταν έγραφα ότι από τον οικονομικό Λαβύρινθο και το νεοφιλελεύθερο Μινώταυρο, που λυμαίνονται σήμερα την Ελλάδα –και όχι μόνο- ο «θεσμικός Θησέας» έχει τη δύναμη να μας λυτρώσει.  Δηλαδή η Δικαιοσύνη. Χαίρομαι δηλαδή γιατί το Συμβούλιο της Επικρατείας αίρεται στο ύψος των περιστάσεων, ακολουθώντας τα βήματα της ιστορίας του. Κι ελπίζω τα ίδια θαρραλέα βήματα ν’ ακολουθήσουν τόσο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.  Το οφείλουν, άλλωστε, στο ευρωπαϊκό ιδεώδες, το οποίο έχει τις ρίζες του στον Ανθρωπισμό και τη Δημοκρατία.
  1. Και μια τελευταία ερώτηση: «Υπόθεση Μπαλτάκου»;
     Δύο απλές απαντήσεις:  Πρώτον, ο Ηγέτης πρέπει να επιλέγει με ιδιαίτερη προσοχή τους συνεργάτες του.   Και, δεύτερον, θα ήταν εντελώς αυθαίρετο και άδικο ν’ αποδώσει κανείς στον Πρωθυπουργό κ. Α. Σαμαρά τις πράξεις συνεργατών του, που δεν έχουν τη συναίνεσή του.  Άλλωστε τι λέει ο ίδιος ο κ. Μπαλτάκος, εφόσον το σχετικό video είναι αληθινό;  Ότι ο Πρωθυπουργός είχε εντελώς αντίθετη άποψη σε σχέση με την εγκληματική δραστηριότητα της «Χρυσής Αυγής»  Αλλ’ ας σταματήσουμε εδώ.  Στο μέτρο των μικρών μου δυνάμεων δεν θα επιτρέψω αυτήν την, τόσο κρίσιμη, συγκυρία και καμπή της πολιτικής μας ζωής, να την καθορίζουν οι εγκληματικές μέθοδοι των υπολειμμάτων του ναζισμού.  Μ’ άλλες λέξεις όσοι «επιχαίρουν» για την «Υπόθεση Μπαλτάκου», απλώς «ρίχνουν νερό στο μύλο» της «Χρυσής Αυγής».  Κι αυτό δεν συμφέρει κανένα, αφού βλάπτει τον Τόπο.
Δημοσίευση: 5 Απριλίου 2014, 23:29
More News Desk

Lagarde (ΔΝΤ): Δεν ζητάμε νέα μέτρα από την Ελλάδα - Το ζήτημα του χρέους πρέπει να αντιμετωπιστεί για να γίνει βιώσιμο

  12/10/2017 - 16:52 μέγεθος γραμματοσειράς       Εκτύπωση   E-mail «Αρμονία» στην ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομία...