ΜΙΛΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ : Η ρωσική Πολεμική Αεροπορία έγινε 100 ετών

16 Αυγούστου 2012
Πιότρ Ντεϊνέκιν, περιοδικό "Νεζαβίσιμοε βοέννοε ομποζρένιε"

Τον ιωβηλαίο των 100 χρόνων της παρουσίας της στους αιθέρες γιορτάζει με μεγαλοπρέπεια και σεβασμό η θρυλική Αεροπορία των δύο παγκοσμίων και ενός «ψυχρού», πολέμων.

Πηγή: Ροσσίσκαγια γκαζέτα

Το 1912, ο Μέγας Δούκας Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς μέλος της Αυτοκρατορικής οικογένειας των Ρομανόφ, απευθύνθηκε στον λαό με τα εξής λόγια: «Η Αεροπορία της Ρωσίας θα πρέπει να είναι ισχυρότερη από τις αντίστοιχες των γειτονικών μας χωρών. Αυτό θα πρέπει να θυμούνται όλοι, όσοι θέλουν να είναι στρατιωτικά δυνατή η Πατρίδα μας».

Αμέσως, άρχισαν να λειτουργούν αεροπορικές Σχολές στη Σεβαστούπολη (στην Κριμαία) και στην πόλη Γκάτσινα (κοντά στην Αγία Πετρούπολη, πρωτεύουσα της Ρώσικης Αυτοκρατορίας). Στις Σχολές οργανώθηκε πρόγραμμα εκπαίδευσης για πιλότους – εθελοντές, με συμμετοχή αξιωματικών από όλους τους κλάδους, Σώματα και όπλα των ρώσικων Ενόπλων Δυνάμεων. Το πρόγραμμα σπουδών, οι νέοι Ίκαροι το διδάσκονταν στις εγκαταστάσεις του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου της Αγίας Πετρούπολης.

Στο νέο κλάδο πήγαν αμέσως τα καλύτερα μυαλά της Ρωσίας και το πρόγραμμα επιχορηγήθηκε γενναιόδωρα. Οι πτήσεις είχαν ήδη γίνει ένα πολύ δημοφιλές και ελκυστικό «άθλημα» ανάμεσα στους νέους της ρώσικης πολιτικο-κοινωνικής ελίτ. Κατά την αεροπορική εβδομάδα του 1910 στην Αγία Πετρούπολη, ο πρωθυπουργός, Στολίπιν, πέταξε στις 22 Σεπτεμβρίου 1910 με τον πιλότο Ματσίεβιτς, με το διπλάνο «Farman» και ο θρύλος των αιθέρων, Εφίμοφ, ήταν ο πιλότος-συνοδός πτήσεων στην Νίκαια της Γαλλίας, της αδελφής του Αλεξάντρ Μιχαήλοβιτς, Μεγάλης Δούκισσας Αναστασίας, που ήταν διάσημη στο διεθνές jet-set της εποχής, για την ομορφιά της. Ο μεγάλος ρώσος πιλότος, Πιότρ Νεστέροφ, ήταν ο πρώτος πιλότος που εκτέλεσε την αεροπορική μανούβρα επίδειξης vertical loop και ο εγγονός του ζωγράφου Αϊβαζόβσκι, Κονσταντίν Αρτσεούλοφ, έκανε επίσης δύσκολες ακροβατικές ασκήσεις, με ελεγχόμενες περιστροφές του αεροσκάφους. Τον Ιούλιο του 1914 έγινε η πρώτη aller - retour πτήση τετρακινητήριου αεροσκάφους από την Αγία Πετρούπολη στο Κίεβο, με πιλότο τον διάσημο σχεδιαστή αεροσκαφών, Ίγκορ Σικόρσκι.

Το ιπτάμενο θωρηκτό

Δείτε το βίντεο από τις γιορταστικές εκδηλώσεις των πολεμικών αεροσκαφών

Με την έναρξη του πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο ρώσικος στρατός είχε 256 μαχητικά αεροσκάφη και 250 πιλότους, που συγκροτούσαν 39 αεροπορικές μοίρες, μοιρασμένες στα Σώματα στρατού. Από τι πρώτες εχθροπραξίες ακόμα, η Πολεμική Αεροπορία μπήκε ενεργά στις μάχες. Άρχισε να εκτελεί αποστολές εναέριας αναγνώρισης και να κατευθύνει-διορθώνει τις βολές του Πυροβολικού. Οι πιλότοι, με δική τους πρωτοβουλία άρχισαν να καταρρίπτουν στον αέρα τα εχθρικά γερμανικά «Αλμπατρος». Τον Δεκέμβριο του 1914, στην ρώσικη Πολεμική Αεροπορία εντάχθηκε η πρώτη παγκοσμίως πτέρυγα βαρέων βομβαρδιστικών αεροσκαφών, των «ιπτάμενων θωρηκτών, Μούρομετς».

Το 1916 ο Μέγας Δούκας, Αλεξάντρ Ρομανόφ, διορίστηκε γενικός επιθεωρητής του αεροπορικού στόλου. Υπό την ηγεσία του, έγινε αναδιοργάνωση των μονάδων σε πτέρυγες και σε αεροπορικά Σώματα. Το Αυτοκρατορικό Επιτελείο στο Μογκιλιόφ και η πρωτεύουσα της Ρωσίας, Αγία Πετρούπολη, προστατεύονταν πλέον από τις αεροπορικές επιδρομές με μοίρες μαχητικών αεροσκαφών που περιπολούσαν συνεχώς στον αέρα, και με αντιαεροπορικά πυροβόλα. Το Σώμα εφοδιασμού έδινε ό,τι εφόδια και μέσα χρειάζονταν η νέα εναέρια μονάδα ελίτ του αυτοκρατορικού στρατού.

Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1917, η Προσωρινή Κυβέρνηση συνέβαλε στη διάλυση του στρατού. Και τον Οκτώβριο του 1917 ήρθε η ώρα της Μεγάλης Σοσιαλιστικής Επανάστασης. Και μαζί με αυτήν, η υπογραφή της ταπεινωτικής για τη Ρωσία συνθήκης (ειρήνης) του Μπρεστ-Λιτόφσκ. Στη συνέχεια ήρθε στη Ρωσία η ξένη επέμβαση (των συμμάχων) και ο Εμφύλιος Πόλεμος. Ένας από τους κορυφαίους άσους του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο συνταγματάρχης Καζακόφ (με το βαθμό του ταγματάρχη της βρετανικής RAF), πολέμησε εναντίον των πιλότων του Κόκκινου Στρατού. Την αξία της αεροπορίας στα πεδία και στους ουρανούς των μαχών του ρώσικου εμφυλίου είχε αναγνωρίσει και ο Λένιν, που ως Πρόεδρος των Λαϊκών Επιτρόπων (Κυβέρνηση της Σοβιετικής Ρωσίας), ζητούσε επίμονα από τους επιτελείς του Κόκκινου Στρατού τη χρήση των αεροπλάνων σε μάχες, ακόμα και εναντίον του εχθρικού … Ιππικού.

Έτσι, από τα πεδία και τους αιθέρες των μαχών των αρχών του 20 αιώνα, η ρώσικη Πολεμική Αεροπορία συνέχισε, δοξάζοντας τη χώρα στην εκατόχρονη διαδρομή της στην ιστορία. Πιλότοι ήταν οι πρώτοι Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης (το ανώτατο μετάλλιο ανδραγαθίας στη χώρα), που τιμήθηκαν μετά τη διάσωση του πληρώματος του πλοίου «Τσελιούσκιν» στους πάγους του Αρκτικού Ωκεανού. Οι ρώσοι πιλότοι, πέταξαν για πρώτη φορά πάνω από το Βόρειο Πόλο στην Αμερική. Οι αεροπόροι της Ρωσίας πολέμησαν γενναία, μαχόμενοι εναντίον των εχθρών τους, στους ουρανούς της Κίνας, της Ισπανίας και της Μογγολίας. Οι ίδιοι, πάντως, κυνηγήθηκαν ανελέητα στα χρόνια του «τρόμου» και της κορύφωσης των διωγμών στη χώρα (τέλη δεκαετίας ’30, στη Σοβιετική Ένωση). Ακόμη και τα χρυσά πεντάκτινα Αστέρια (του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης) δεν μπορούσαν να σώσουν τα «γεράκια του Στάλιν» από την εκτέλεση.

Η εποποιΐα

Αλλά η πιο σοβαρή δοκιμασία για το έθνος μας, για τον Κόκκινο Στρατό και την Πολεμική Αεροπορία ήταν ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος. Μετά από τις σκληρές ήττες του 1941 από τη γερμανική Λουφτβάφε, η σοβιετική Πολεμική Αεροπορία ανασυγκροτήθηκε και τελικά απέκτησε τον έλεγχο του αέρα στα πεδία των μαχών.

Οι γερμανοί, έχασαν στο Ανατολικό μέτωπο 72.000 αεροσκάφη, εκ των οποίων τα 56.000 τα κατέρριψαν οι χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας του Κόκκινου Στρατού. Τα υπόλοιπα γερμανικά αεροσκάφη καταρρίφτηκαν από τα αντιαεροπορικά του Ναυτικού και από τις δυνάμεις αεράμυνας. Στον αέρα επίσης, μάχονταν τρία αεροπορικά συντάγματα με γυναίκες πιλότους (με αεροσκάφη Pe-2, Yak-3 και Po-2). Εικοσιέξι συνολικά γυναίκες πιλότοι παρασημοφορήθηκαν και έγιναν Ηρώισσες της Σοβιετικής Ένωσης και της Ρώσικης Ομοσπονδίας.

Ο Ψυχρός Πόλεμος

Η γενιά μου ήρθε στην Πολεμική Αεροπορία όταν η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων έφτασε στο αποκορύφωμά της και ο κόσμος βρίσκονταν στα πρόθυρα ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Συνεχίζοντας την παράδοση των πιλότων του ’41-45, υπερασπιστήκαμε την ειρηνική εργασία του σοβιετικού λαού κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Πετάξαμε στον ανοικτό ωκεανό για αναγνωριστικές πτήσεις πάνω από τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ και περιπολούσαμε για να προλάβουμε και να ανατρέψουμε τυχόν επίθεση από τον αέρα προερχόμενη από τις ακτές της Αμερικής. Φρουρούσαμε τα εναέρια σύνορα και καταρρίψαμε τους εισβολείς. Χάσαμε συντρόφους μας στα όπλα, στους ουρανούς της Κορέας και του Αφγανιστάν...

Η Πολεμική μας Αεροπορία δεν γνώρισε στασιμότητα και στο τέλος της όγδοης δεκαετίας του περασμένου αιώνα, έφτασε στο απόγειο της δύναμης της. Οι πανίσχυρες αεροπορικές στρατιές και οι αεροπορικές δυνάμεις, ήταν αναπτυγμένες από το Βερολίνο μέχρι τη νήσο Σαχαλίνη. Αεροπλάνα και οπλικά συστήματα κάθε είδους και τεχνολογικής γενιάς. Υπερηχητικά αεροπλάνα, αεροσκάφη παντός καιρού, με σύγχρονα πυραυλικά συστήματα, και στρατηγικά αεροσκάφη μεγάλης εμβέλειας. Συνολικά 13.000 αεροσκάφη και 6.000 πολεμικά ελικόπτερα, με 500 χιλιάδες άτομα στρατιωτικό προσωπικό και 30 χιλιάδες μάχιμους πιλότους. Η εκπαίδευση, τόσο στους πιλότους των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ, όσο και σε πιλότους των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, παρεχόταν σε οκτώ ειδικές Σχολές της Πολεμικής Αεροπορίας, σε 20 Σχολές Ικάρων και σε δύο στρατιωτικές Ακαδημίες.

Η ρώσικη Πολεμική Αεροπορία

Το Μάιο του 1992 ξεκινήσαμε τη συγκρότηση της νέας ρώσικης Πολεμικής Αεροπορίας, με σκληρές περικοπές σε στελεχικό προσωπικό και δραστική μείωση του στόλου των αεροσκαφών. Ήταν μια δύσκολη περίοδος. Το στρατιωτικό προσωπικό να είναι απλήρωτο για μήνες, να μην εφοδιαζόμαστε με κηροζίνη για το πτητικό μας έργο και με 40 χιλιάδες οικογένειες να περιμένουν στην ουρά για να τους παραχωρηθεί η πρώτη κατοικία τους. Παρόλα αυτά, δεκάδες αεροπορικά συντάγματα στα Δυτικά σύνορα επανεξοπλίστηκαν με σύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη MiG-29 και Su-27 και στη βάση των αεροπορικών δυνάμεων των στρατιωτικών περιοχών, συγκροτήθηκαν τρεις ισχυρές αεροπορικές στρατιές. Για το προσωπικό δημιουργήσαμε δεκάδες στρατιωτικές βάσεις με σύγχρονες υποδομές. Μετά ήρθε ο πόλεμος στην Τσετσενία, η επετειακή αεροπορική παρέλαση της Νίκης πάνω από την Μόσχα, η συγχώνευση της Πολεμικής Αεροπορίας και των δυνάμεων αεράμυνας, σε μια ενιαία Πολεμική Αεροπορία.

Ήταν μια δύσκολη περίοδος στην ιστορία του ρώσικου αεροπορικού στόλου, αλλά επιβιώσαμε με αξιοπρέπεια. Τα τελευταία χρόνια του πρώτου αιώνα της ρώσικης Πολεμικής Αεροπορίας μας βρίσκουν στη διαδικασία μεταρρυθμίσεων και ανασυγκρότησης της πάλαι ποτέ αεροπορικής μας ισχύος. Σήμερα, λαμβάνουμε καύσιμα σε επαρκή μεγέθη, εκσυγχρονίζουμε τα αεροπορικά μέσα και την τεχνολογία που τα στηρίζει ηλεκτρονικά. Δίνονται σημαντικές χρηματοδοτήσεις για την ανάπτυξη προηγμένων συστημάτων, και για τον εξοπλισμό όλων των ειδών των στρατιωτικών αεροσκαφών. Ενισχύεται η διεθνής θέση της αεροναυπηγικής βιομηχανίας της Ρωσίας. Βελτιώθηκε αισθητά το βιοτικό επίπεδο των στρατιωτικών και των βετεράνων των Ενόπλων Δυνάμεων. Έτσι, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, ότι η μεγάλη πτήση της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, συνεχίζεται.

Το άρθρο πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Νεζαβίσιμοε βοέννοε ομποζρένιε".

Ο Πιότρ Ντεϊνέκιν είναι Πτέραρχος, πρώην Αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας της Ρωσίας

TAGS: ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣΕΠΕΤΕΙΟΣ

Current ratio: 5 (4 voted)