ΜΙΛΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ : Μία τιμωρία για κάθε έγκλημα

Σύνταγμα της Ελλάδας, άρθρο 1, παράγραφος 3: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα».
Άρθρο 2, παράγραφος 1. «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».
Άρθρο 4, παράγραφος 1. «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», παράγραφος 2. «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις».
Άρθρο 5, παράγραφος 2. «Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων. Εξαιρέσεις επιτρέπονται στις περιπτώσεις που προβλέπει το διεθνές δίκαιο».

Όλα τα παραπάνω τμήματα από τον καταστατικό χάρτη της χώρας, που είχε γίνει κουρελόχαρτο πολύ πριν την άφιξη της τρόικας στην Αθήνα, αποτελούν τον καλύτερο δυνατό σχολιασμό στα κλειστά παράθυρα και τις μισοκατεβασμένες γρίλιες που κρύβουν πίσω τους κατατρομαγμένες ψυχές μοναχικών ανθρώπων. Ισχυροί και ανίσχυροι αυτού του τόπου πληρώνουν τοις μετρητοίς τους εθνικούς πόρους που έκλεβαν με δόσεις οι πολιτικοί διαχειριστές του μεταπολιτευτικού εκτρώματος. Όλοι κάνουν απέλπιδες προσπάθειες να μην συναπαντήσουν το τέλος τους μαζί με το μαχαίρι του ληστή. Οι Έλληνες είναι φυλακισμένοι χειμώνα-καλοκαίρι στα σπίτια τους και σηκώνουν το αβάσταχτο φορτίο των μαύρων σκέψεών τους. Αυτοεξόριστοι από τη ζωή και την ανεμελιά περνούν άσχημα για να αποφύγουν τα χειρότερα. Κρύβονται στο καβούκι τους γνωρίζοντας ότι η εύθραυστη ηρεμία τους μπορεί να θρυμματιστεί το ίδιο εύκολα με την θωρακισμένη εξώθυρά τους. Περπατούν στη γειτονιά και κάθε τόσο κοιτούν πίσω τους μην τυχόν και τους ακολουθήσει ένας από τις πολλές χιλιάδες των παραβατικών, που δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για τα δικαιώματα των άλλων. Στις χώρες από τις οποίες προέρχονται οι περισσότεροι, η λέξη «δικαίωμα» ταυτίζεται με το όπλο, την ισχύ, τον εξαναγκασμό, τη βία, την επιβολή. Όσο προχωράει η νύχτα, οι συμπατριώτες μας σκιάζονται, επιταχύνουν βήμα και θυμίζουν τους Έλληνες της Κατοχής που βιάζονταν να γυρίσουν στις εστίες τους πριν την απαγόρευση της κυκλοφορίας. Η προστασία της ζωής, της αξίας του ανθρώπου, ο σεβασμός, η ισότητα, η τιμή, η ελευθερία και η περιουσία των αιματοδοτών του παραδομένου κράτους υπάρχουν μόνο ως κείμενα και προεκλογικά τρικ όσων ποντάρουν στο έσχατο όριο της ανθρώπινης αντοχής, δηλαδή στην ελπίδα.

Οι «κονσιλιέρε»

Ο αριθμός των θυμάτων, τα κατασφαγμένα κορμιά, οι βιασμένες ψυχές, τα στραγγαλισμένα όνειρα και οι καρδιές των συγγενών που σπαρταρούν από την ανησυχία όταν «δεν σηκώνει το τηλέφωνο» δεν λένε κάτι στους εκπρόσωπους τύπου των δουλεμπόρων και στα ελληνόφωνα πολιτικά υποκαταστήματα της διεθνούς μαφίας. Ούτε τα όσια και τα ιερά, τα οικογενειακά κειμήλια, τα δώρα ενός γάμου, τα χρυσαφικά της γιαγιάς από την Σμύρνη, τα μπρούτζινα που φυγάδευσε ένας πρόγονος από την Πόλη δεν συγκινούν τους θεματοφύλακες του δικαιώματος τους ξένου να εισβάλλει στο σπίτι σου για να σε κλέψει, να σε σπάσει στο ξύλο, να σε απειλήσει, να σε βιάσει, να σε σκοτώσει. Η κατάντια είναι τόσο μεγάλη κι η αποφορά από την απόλυτη σήψη τόσο έντονη που χτυπάει ακόμα και τα άψυχα υλικά της συσκευής της τηλεόρασης. Εκεί βλέπεις ηθικά ράκη όπως διάφοροι αρλεκίνοι υπουργοί που μιλούν για «αποσυμφόρηση» του σωφρονιστικού συστήματος! Σε απλά ελληνικά θέλουν να βγάλουν έξω όσα αποβράσματα μπορούν για να ξεσκιστούν οι ζωές ακόμα περισσότερων φιλήσυχων ανθρώπων. Πάντα οι μαφίες, οι οικογένειες με τα τεράστια αποθεματικά ματωμένου χρήματος, έχουν ανάγκη από «κονσιλιέρε», νομικούς, οικονομικούς και επιχειρηματικούς συμβουλάτορες. Πάντα τους προσέχουν, τους φροντίζουν, τους ποτίζουν με το αφιόνι της συμμετοχής στη φαύλη εξουσία τους. Αρκεί να μην συγκρουστούν ποτέ τα συμφέροντά τους. Σ' αυτές τις περιπτώσεις είθισται να νικούν οι... οικογένειες.

Κρεμάστε τους ψηλά!

Η λύση για το πρόβλημα των ελεύθερων-πολιορκημένων Ελλήνων που κλειδαμπαρώνονται μέσα στον καύσωνα και ανάβουν το κλιματιστικό στο φουλ είναι απλή: Όποιος παραβαίνει το νόμο να πηγαίνει φυλακή και να κάθεται εκεί όσο προβλέπεται. Ούτε χάρες, ούτε αναστολές, ούτε υφ' όρους απολύσεις, ούτε αποσυμφορήσεις. Καμία κατανόηση, καμία ανοχή, κανένα έλεος. Σκέτος νόμος.Αυτός από μόνος του, αν τηρηθεί, μπορεί να αποτελέσει μια χαρά «εργαλείο» επανένταξης στην κοινωνία. Και κάτι τελευταίο. Η Αμερική άρχισε να γίνεται υπερδύναμη όταν οι νόμοι της ήταν απλοί, είχαν καθολική ισχύ και άμεση εφαρμογή. Η κλοπή αλόγου σε οδηγούσε την κρεμάλα... Δημοσιεύτηκε στην«Κυριακάτικη Δημοκρατία» στις 29/7/2012

ΣΆΒΒΑΤΟ, ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 04, 2012

Η φλόγα που πρέπει να επιστραφεί στους Τούρκους είναι εκείνη που έκαψε την Σμύρνη και τις πόλεις των Ελλήνων

þetta lag er fyrir þig, en vitur, hljóður og kyrrlátur

ΤΡΊΤΗ, ΙΟΥΛΊΟΥ 31, 2012

Όσοι ζωντανοί σαν τον Ίωνα Δραγούμη!

Σαν σήμερα το 1920 οι ξενόδουλοι Βενιζελικοί δολοφόνησαν το μέλλον της χώρας. Δόξα και τιμή στον εθνικιστή Ίωνα Δραγούμη. Τα κείμενά του ακόμα τρομάζουν τους λατρευτές του όφεως.
Στη Βασιλίσσης Σοφίας, απέναντι από το Χίλτον βρίσκεται το μνημείο του, μια λιτή στήλη, στον τόπο της δολοφονίας του. Εκεί είναι ο τόπος της συγκέντρωσης για απότιση φόρου τιμής και μνήμης στον ωραίο Έλληνα - τελετή που εγκαθίδρυσε στον πατριωτικό χώρο το Ελληνικό Μέτωπο του Βορίδη. Καθ' όλη τη διάρκεια του έτους οι διαβάτες βλέπουν αφημένα στην αναθηματική στήλη του Ίωνος λουλούδια, σημειώματα, επιστολές, βιβλία. Όσο υπάρχουν ακόμα γνήσιες πνευματικές σπορές του Ελληνισμού, δεν ξεχνιέται ο μπροστάρης μας. Όσοι ζωντανοί...

ΔΕΥΤΈΡΑ, ΙΟΥΛΊΟΥ 30, 2012

SAY NO TO TOURISM - ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Αξίζει να γραφτεί ένα κείμενο για την χαμέρπεια που κρύβουν τα χαμόγελα της φιλάργυρης "φιλοξενίας" στο απέραντο... γαλάζιο. Η τουριστικοποίηση της Ελλάδας είναι κατάντια χειρότερη από το Μνημόνιο. Οι Θεοί δεν όρισαν τις αρμονικές γραμμές της Ελληνικής ακτογραμμής για να εξέρχονται ως μπουρμπουλήθρες οι πορδές των αιματοφάγων Γερμανών και των παιδεραστών της Εσπερίας. Κανονικά, οι επισκέπτες της χώρας θα έπρεπε να περνούν ενδελεχές... κάστινγκ πριν εγκριθεί η βραχεία παραμονή τους εδώ.

Ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου "κάρφωσε" την Βούλα Παπαχρήστου στον χορηγό της!

Οικτρό, αηδιαστικό και θυμίζει σκηνές από ελληνικές ταινίες με θέμα την Κατοχή. Ο αριστερός δημιοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου (δημιουργός του ντοκιμαντέρ Catastroika) "κάρφωσε" την Παπαχρήστου στον χορηγό της Procter & Gambleμε την κατηγορία του νεοναζισμού! Ο δημοσιογράφος προσπάθησε δηλαδή να της κόψει -διχως πολλά πολλά- και το ψωμί. Δείτε τον διάλογο στο tweeter.

Την αποκάλυψη έκανε πρώτο το Hellas-Orthodoxy, το οποίο βρήκε και την φωτό του αγωνιστή δημοσιογράφου από μαρξιστικό συνέδριο.

ΣΆΒΒΑΤΟ, ΙΟΥΛΊΟΥ 28, 2012

Ιερά Οδός - Άγγελος Σικελιανός

ΤΕΤΆΡΤΗ, ΙΟΥΛΊΟΥ 25, 2012

Η υποκρισία της Αριστεράς βαλσαμώνει ελέφαντα

Σάλος, λέει, από το τάχα «ρατσιστικό» σχόλιο της ελληνίδας πρωταθλήτριας του τριπλούν Βούλας Παπαχρήστου που έγραψε στο twitter: «Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό»! Με αφορμή το σχόλιο, διάφοροι επαγγελματίες ευαίσθητοι (που ουδόλως ενοχλούνται από τον υπαρκτό κεμαλοναζισμό) αποπειράθηκαν να φάνε την ίδια!
Η σταλινική και η ροζ Αριστερά, αρέσκονται να δημιουργούν αισθήματα ενοχής στους Έλληνες ακόμα και για τη σάτιρα, που ισχυρίζονται ότι δεν έχει όρια (μόνο όταν βολεύει τους νοσταλγούς του Στάλιν και του Μάο). Οι διαδικτυακοί τοποτηρητές της Άκρας Αριστεράς ξιφούλκησαν εναντίον της Παπαχρήστου για το ανέκδοτό της με τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου αλλά όταν ακούγονται ανέκδοτα για τους Ποντίους δεν ενοχλούνται, αλλά τα αναπαράγουν! Ο Λαζόπουλος όταν σατιρίζει απλούς πολίτες με διάφορα προβλήματα (από εμφάνιση μέχρι νοητική στέρηση) δεν είναι "ρατσιστής". Κακός σύμβουλος η εμπάθεια...

ΚΥΡΙΑΚΉ, ΙΟΥΛΊΟΥ 22, 2012

Εμπρηστικό κουίζ στο tweeter από τον Φαήλο

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης στο tweeter: "Τεμπέλης, βαψομαλλιάς, μουστακάκι, "φυζίκ" συνταξιούχου Αργεντίνου ζιγκολό ή παλιού γκαρσονιού στο "Διόνυσο". Θα μας "σώσει"...Έρμη Πατρίδα".

Ποιον εννοεί άραγε;

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, ΙΟΥΛΊΟΥ 20, 2012

Των οικιών ημών εμπιπραμένων

Πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας (περιοχή Σέλλα στην Αχαϊα). Οι διονυσιασμένοι κάτοικοι γλεντούν. Πίσω καλπάζει το πύρινο μέτωπο. Και η Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου του Πόε ταιριάζει εδώ...

ΠΈΜΠΤΗ, ΙΟΥΛΊΟΥ 19, 2012

Σωκράτης Γκιόλιας. Δύο χρόνια μετά

Τό τραγούδι αὐτό, γιά τόν λυκόσχημο ἀμνό!
Ὁ κόσμος, σίγουρο πώς δέν τόν βλέπει, κι ὅμως, δόξα καί τιμή τοῦ πρέπει!
Λυκόσχημος ἀμνός, πράκτωρ τοῦ φωτός, ἐντός τοῦ κόσμου καί συγχρόνως ἐκτός, στήν περιοχή τῆς βοώσας σιωπῆς, ὁ ἀφανής, ἐργάτης τῆς ἀρετῆς.
Ἡ πνευματική ἀναφορά, μές στή φθορά, ἡ εὐωδία τοῦ μύρου, στή δυσώδη ἀποφορά.
Φορᾶ τοῦ λύκου τή δορά· αὐτή εἰν’ ἡ στολή του! προσηλωμένος σταθερά στήν ἀποστολή του!
Σέ στάσιμη κίνηση κι ἀεικίνητη στάση. Πίσ’ ἀπ’ τίς ἐχθρικές γραμμές καλεῖται νά δράσει.
Ἐθελοντής στόν πόλεμο κατά τοῦ matrix, ἀπ’ ὅταν πρωτοσήμανε χρυσόφωνη σάλπιγξ!
Φρουρός, ἐξ ὄρθρου ἄχρι νυκτός, ὁ ἀληθινός, ὁ ὄντως πολεμιστής τοῦ φωτός, σαμποτέρ πνευματικός, μέ σοφίαν ἐξ ὕψους, γκρεμιστῆς τῶν τεχνασμάτων τοῦ κήτους!
Χάος ὁλόγυρα, βαβελική ἀτμόσφαιρα, κι αὐτός κρατᾶ τῆς ἱερῆς παράδοσης τά ζώπυρα.
Ἀπαστράπτων σάπφειρος στόν βόρβορο, ἱστάμενος μέσα στόν γενικότερο ὄλεθρο.
Τή βιοτή του καί τό ἦθος, δέν ὑποψιάζεται τό πλῆθος, ἀφοῦ κρίνει ἐξ ὄψεως συνήθως.
Ὅλοι ξεγελιοῦνται ἀπ’ τό ἐξωτερικό του σχῆμα κι ὅμως αὐτός ἔχει τό ἀντίδοτο στοῦ ὄφεως τό δῆγμα.
Κάθε πράξη κάθε βῆμα, γίνεται ἱεροκρυφίως, στούς πολλούς ἄγνωστος τελείως, παρότι πρόκειται γιά τ’ ἀόρατου πόλεμου τόν γνώστη, τόν λυκόσχημο ἀμνό, τόν πυρφόρο στρατιώτη!

Από το olympia.gr, προσυπογράφεται.

ΔΕΥΤΈΡΑ, ΙΟΥΛΊΟΥ 16, 2012

Η ψευδαίσθηση της εργασιακής ελευθερίας

Το μαρκάρισμα των σκλάβων ήταν πάγια πρακτική στιςΗΠΑ την εποχή της δουλοκτησίας.

«Οι τοκογλύφοι είχαν ανακαλύψει ότι το σύστημα τηςδουλοκτησίας απέφερε λιγότερα κέρδη σε σχέση με τοσύστημα της 'ελεύθερης' εργασίας. Όποιος ήτανιδιοκτήτης δούλου έπρεπε να τον συντηρεί στη ζωή καισε καλή κατάσταση, ώστε να είναι σε θέση να εργαστεί.Το σύστημα της δουλείας παρουσίαζε μεγαλύτεροκόστος απ' ό,τι η 'ελεύθερη' εργασία βάσει της οποίαςστο καπιταλιστικό σύστημα ο εργοδότης δεν έφερεοποιαδήποτε ευθύνη. Η ήττα των δουλοκτητών είχε ήδηκαθοριστεί, είχε προαποφασιστεί». Έζρα Πάουντ, «ΗΑμερική και οι αιτίες του Β΄ ΠαγκοσμίουΠολέμου», σελ. 51, Εκδόσεις Περίπλους

Ο Έζρα Πάουντ είναι ένας από τους πιο σημαντικούς«καταραμένους» Αμερικανούς ποιητές καιδοκιμιογράφους του 20ού αιώνα. Είχε την «τύχη» ναγευτεί την καθημερινότητα ενός φυλακισμένου αγριμιούόταν στις 2 Μαΐου 1945 οι Ιταλοί παρτιζάνοι, που τονείχαν συλλάβει ως υποστηρικτή του Μουσολίνι, τονπαρέδωσαν στον Αμερικανικό στρατό σε μια τοποθεσίαέξω από την Πίζα. Αμέσως μόλις τον συνέλαβαν οισυμπατριώτες του έκαναν κάτι που δεν συνηθιζότανιδιαίτερα: τον έβαλαν σε ένα ανοιχτό κλουβί! Επί 25ημέρες, όσο διήρκεσε αυτό το μαρτύριο, η μοίρα δοκίμαζετην αντοχή του ψυχικού κόσμου του ποιητή – μέχρι τηνκατάρρευσή του. Ωστόσο, αυτό το ανυπότακτο καιπερίεργο πνεύμα, ακόμα και σε συνθήκες ταπεινωτικούεγκλεισμού βρήκε τη δύναμη και τα αποθέματα οίστρουγια να γράψει τα περίφημα «Κάντος της Πίζας».

Αυτός, λοιπόν ο σημαντικός δημιουργός, παρά τις όποιεςιδεολογικές ταυτίσεις και προσανατολισμούς του,μπόρεσε και «διάβασε» ένα κομβικό σημείο τηςΑμερικανικής ιστορίας δίχως προκαταλήψεις καιδιάθεση διδακτισμού. Στο απόσπασμα που αναφέρθηκεπροηγουμένως, αποδίδει την κατάργηση του θεσμού τηςδουλείας στη βούληση των τοκογλύφων να διευρύνουντα κέρδη τους και να... απορρυθμίσουν τα όποιαδικαιώματα είχαν «περισσέψει» στους ταλαίπωρουςδούλους της υπερδύναμης.

Ευφημισμοί της βίας

Ένα αντικλείδι που ανοίγει το ντουλάπι με τα μυστικάτης τρέχουσας συγκυρίας είναι ότι η υποδούλωση, ηεκμετάλλευση και η υποτίμηση του καρπού τουανθρώπινου μόχθου πάντοτε έρχονταικαμουφλαρισμένα με το ένδυμα της «απελευθέρωσης».Όλοι οι επινοητές συμφορών βρίσκουν θετικάφορτισμένες έννοιες για να μεταμφιέσουν τις προθέσειςτους. Κλασικό παράδειγμα το κόλπο των ΜηΚυβερνητικών Οργανώσεων. Αν και ο τίτλος τουςπαραπέμπει σε... ρομαντισμό και εθελοντισμό, μερικές εξαυτών είναι τόσο «Μη» κυβερνητικές που λαμβάνουναφειδώς κρατικές επιχορηγήσεις και σε πολλέςπεριπτώσεις λειτουργούν σε βάρος του κράτους στοοποίο εδρεύουν. Διοργανώνουν από «ακτιβισμούς» σεβάρος κυβερνήσεων μη αρεστών στους χειριστές τουςέως «πορτοκαλί επαναστάσεις». Τώρα, η υπαγωγή τουεργατικού δυναμικού στην κατηγορία του υποζυγίουέχει βαφτιστεί «μεταρρύθμιση». Η διασποράανασφάλειας έχει οριστεί ως «σύμβαση έργου» και ηασιατοποίηση των απολαβών και του τρόπου ζωής μαςείναι η περιβόητη «ανταγωνιστικότητα». Η δουλείααλλάζει τονισμό και ταμπέλα. Γίνεται «δουλειά» καιμάλιστα «ελεύθερη». Το κλωτσοσκούφι χαρακτηρίζεται«κινητικότητα». Πόσες εύηχες λέξεις και πόσα πολλάδράματα συνεπάγονται... Οι τοκογλύφοι, που αναφέρει οΠάουντ, απόλυτα δικτυωμένοι και δαιμονικάπροσηλωμένοι στο έργο τους, γνωρίζουν το παιχνίδι τωνορίων της ελευθερίας και της... αποδοτικότητάς της στησυσσώρευση κεφαλαίων. Έτσι το κατάστημα τηςεκμετάλλευσης συνεχίζει απρόσκοπτα το έργο του, αρκείνα καταφέρνει να πείθει τα θύματα του συστήματος γιατο πόσο δίκαιο και αναπόφευκτο είναι να το ανέχονταικαι να το... στηρίζουν! Κανονική σφαγή με τη σύμφωνηγνώμη του αμνού.

Ποιότητα ζωής

Είναι απόλυτα ψευδής η θεωρία πως ο εργοδότηςαπομυζά μόνο τον κόπο των εργαζομένων. Πάνω απ'όλα και πριν απ' όλα, εκείνος πουπροσφέρει θέσεις εργασίας λαμβάνει ως αντίτιμο τημοναδική περιουσία που διαθέτει ο άνθρωπος: τον χρόνοτου! Οι ζωές μας συμβαίνουν άπαξ (μέχρι της αποδείξεωςτου αντιθέτου) και ένα σεβαστό τμήμα από αυτέςαναλίσκεται στην προσφορά έργου με την προσδοκίατης αμοιβής. Αυτό που προσφέρουμε, στ' αλήθεια, δενμπορεί να αποζημιωθεί με οποιοδήποτε ποσόν. Συνεπώς,οποιαδήποτε παραχώρηση σ' αυτόν τον τομέα συνιστάυποβιβασμό της εκτίμησής μας προς την ίδια μας τηνζωή. Οι μειώσεις μισθών και η υποτίμηση της αξίας τηςεργασίας δεν είναι τίποτα λιγότερο από «βελούδινη»γενοκτονία (σε δόσεις). Στο απύθμενο πηγάδι τηςαπληστίας των τοκογλύφων έχουν πνιγεί τα όνειρα καιοι ελπίδες και έχουν ναυαγήσει οι ζωές δισεκατομμυρίωνανθρώπων. Ούτε μία απ' αυτές δεν έπρεπε να είχε χαθείγια να ικανοποιηθούν οι αρρωστημένες έξεις αυτών τωνυποκειμένων.

Δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη δημοκρατία, 15-07-2012