Το (πολύ) μεγάλο στοίχημα του Φ.Κουβελη και η Ελλάδα στην …κόψη του ξυραφιού

 

Πρωτόγνωρες πολιτικές εξελίξεις για την πνέουσα τα λοίσθια μεταπολίτευση επιφύλασσε η χθεσινή ημέρα φέρνοντας την Ελλάδα για μια ακόμη φορά στην κόψη του ξυραφιού. Ο μέχρι πρότινος κατά γενική ομολογία μετριοπαθής Φ.Κoυβέλης που φέρονταν ως «παρακλάδι» του «μεγάλου» ΠΑ.ΣΟ.Κ εξέπληξε τους πάντες και τα πάντα και έθεσε βέτο στις ρυθμίσεις που αφορούν τα εργασιακά αναγκάζοντας τον κ. Βενιζέλο να ακολουθησει ασθμαίνοντας.

Η κίνηση αυτή της ΔΗΜ.ΑΡ είναι ομολογουμένως, παρά τα προβλήματα που δημιουργεί, μια κίνηση ρουα ματ σε δυο μέτωπα:

Πρώτον διαλύει οριστικά τον μύθο ότι η ΔΗΜ.ΑΡ είναι παρακλάδι του ΠΑ.ΣΟ.Κ που κάποτε θα την απορροφούσε και δημιουργεί τις προϋποθέσεις μάλλον για το αντίθετο! Με την χθεσινή του κίνηση ο κ.Κουβελης έδειξε προς του διαφωνούντες του παλαι ποτέ μεγάλου ΠΑ.ΣΟ.Κ ότι υπάρχει γνήσιος αριστερός, φιλοευρωπαϊκός πολιτικός χώρος που μπορεί όμως ανά πάσα στιγμή να «στυλώσει» τα πόδια στις όποιες παράλογες η μη απαιτήσεις της Τρόικα εκφράζοντας έτσι επάξια τον κεντροαριστερό χώρο. Και συνεπώς έτοιμος να τους υποδεχτεί ανά πάσα στιγμή!

Συμφώνα με καλά γνωρίζοντες τα της Ιπποκράτους η μίση περίπου κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι υδρατμών και εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα. Από χθες το βράδυ είναι προφανές ότι έχει να σκεφτεί και άλλο ένα!

Δεύτερον η ΔΗΜ.ΑΡ με το βέτο στα εργασιακά κόλλησε ταυτόχρονα στον τοίχο τους άσπονδους πρώην φίλους της στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο μύθος ότι και «οι τρεις είναι ίδιοι» που εδώ και μήνες έδινε πολιτική δύναμη στον κ.Αλεξη Τσιπρα καταρρέει και ο προβληματισμός στις συνιστώσες είναι έκδηλος. Ο ΣΥΡΙΖΑ από χθες το βράδυ έχασε οριστικά το μονοπώλιο του «επαναστάτη εναντίον του μνημονίου» και φυσικά έχασε ολοκληρωτικά όλους του μετριοπαθείς αριστερούς που αναζητούν μια νέα πολιτική αριστερή έκφραση χωρίς όμως να επιθυμούν την Ελλάδα εκτός ευρώ.

Η συνέχεια αναμένεται εξαιρετικά ενδιαφέρουσα κι’αυτό γιατί πέραν της εγχώριας πολίτικης σκηνής δυστυχώς ή …  ευτυχώς ο Κ. Κουβελης τα έχει βάλει και με τις Βρυξέλλες. Θα μπορέσει να αντέξει τις αφόρητες πιέσεις που ήδη  ασκούνται ; Θα μπορέσει να αντέξει μέχρι να κάνει λίγο πίσω η Τρόικα; Αν τα καταφέρει θα έχει καταγάγει μια από τις πιο μεγάλες πολιτικές νίκες στην μεταπολίτευση, νίκες η ποιότητα των οποίων είναι αυτή που ανοίγει σιγά σιγά τον δρόμο προς την εξουσία σε μεταγενέστερο στάδιο.

Αν λογω του κ.Κουβελη η τρόικα κάνει έστω και ένα εκατοστό πίσω τότε ανοίγει ο δρόμος σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα να απορροφήσει η ΔΗΜ.Αρ το ΠΑ.ΣΟΚ και στην συνέχεια σταθερή στην ευρωπαϊκή αριστερή προοπτική της να επιχειρήσει να αναρριχηθεί στην εξουσία.

Είναι ο Φ.Κουβελης η νέα πολιτική μορφή που εναγωνίως αναζητά η κοινωνία μέσα στον επιθανάτιο ρόγχο της μεταπολίτευσης ;