ΟΙ ΕΠΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΕΡΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΠΟΥ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ

Περισσότερα άρθρα από τον-ην Kristin ZZZ »

Γράφτηκε από: Kristin ZZZ 
 

 η κλοπή ενός έργου τέχνης είναι μάλλον μια δύσκολη αποστολή.

Η λεία μιας τέτοιας ληστείας είναι σχετικά εύκολο να μεταφερθεί και να κρυφτεί, μιας και ένας καμβάς -όσο πολύτιμος και αν είναι- καταλαμβάνει λίγο χώρο, συνήθως ζυγίζει ελάχιστα και μπορεί να αποφέρει εκατομμύρια. Από την άλλη όμως, παραμένει μια εξαιρετικά εξειδικευμένη υπόθεση, αφού η αγορά για ένα κλεμμένο έργο τέχνης είναι εξαιρετικά μικρή και δύσκολα προσβάσιμη.

Παρόλα αυτά εξακολουθούμε από καιρό εις καιρό να μαθαίνουμε για παράτολμες ληστείες σε καλά φυλαγμένα μουσεία και πινακοθήκες.

Ακολουθούν επτά από τους πολυτιμότερους πίνακες που εκλάπησαν και μέχρι σήμερα αγνοούνται.

Poppy Flowers, Vincent van Gogh, 1887

Ο πίνακας αυτός απεικονίζει ένα κίτρινο βάζο με κίτρινα αγριολούλουδα και παπαρούνες σε σκούρο φόντο και αποτελεί έναν φόρο τιμής του δημιουργού στον, επίσης ζωγράφο, Adolphe Monticelli το έργο του οποίου τον επηρέασε όταν το πρωτοείδε στο Παρίσι το 1886. Χρονολογείται από το 1887 (τρία μόλις χρόνια πριν τον θάνατο του van Gogh) και αν και έχει διαστάσεις μόλις 65 x 54 cm η αξία του εκτιμάται στα 50 με 55 εκατομμύρια δολάρια.

Στις 4 Ιουνίου 1977 εκλάπη από το Μουσείο Mohammed Mahmoud Khalil του Καΐρου και βρέθηκε 10 χρόνια μετά στο Κουβέιτ.

Τον Αύγουστο του 2010 εκλάπη ξανά από το ίδιο μουσείο. Οι αρχές θεώρησαν ότι θα μπορούσαν να ανακτήσουν το έργο μέσα σε λίγες ώρες. Παρακολουθώντας δυο υπόπτους έφτασαν στο αεροδρόμιο από όπου εκείνοι επρόκειτο να ταξιδέψουν για την Ιταλία και τους σταμάτησαν. Ο πίνακας ωστόσο δεν βρέθηκε και η τύχη του αγνοείται μέχρι σήμερα, ενώ η αμοιβή που δίδεται για σχετικές πληροφορίες που θα βοηθήσουν την επιστροφή του στο μουσείο αγγίζει τις $175,000.

View of Auvers-sur-Oise, Paul Cezanne, 1879 – 1882

Ο Cezanne ζωγράφισε μια σειρά έργων στην μικρή πόλη Auvers-sur-Oise. Ο πίνακας στον οποίο αναφερόμαστε ανήκει σε αυτούς, έχοντας όμως την ιδιαιτερότητα ότι ο ζωγράφος, θεωρώντας τον ημιτελή, δεν τον υπέγραψε ποτέ. Είναι ένα χαρακτηριστικό έργο της μεταβατικής περιόδου, που σηματοδοτεί το πέρασμα από το ύφος της πρώιμης σε εκείνο της ώριμης περιόδου του καλλιτέχνη και χρονολογείται κάπου ανάμεσα στο 1879 με1882.

Το έργο αυτό κλάπηκε από το Ashmolean Museum στην Οξφόρδη, στις 31 Δεκεμβρίου 1999 (με τους εορτασμούς του Millennium να δρουν σαν αντιπερισπασμός). Η αξία του εκτιμάται γύρω στα 5 εκατομμύρια δολάρια.

View of the Sea at Scheveningen, Vincent van Gogh, 1882

Ο Vincent van Gogh ζωγράφισε αυτή την θαλασσογραφία με “En plein air” στην παραλία του  Scheveningen (μιας παραθεριστικής πόλης κοντά στην Χάγη) το 1882. Αναπαριστά την ταραγμένη θάλασσα ενώ πλησιάζει η καταιγίδα.

Συνήθως ο καλλιτέχνης που δουλεύει στην φύση, σχεδιάζει το θέμα του και στη συνέχεια το ολοκληρώνει στο στούντιο. Το έργο αυτό αυτό ολοκληρώθηκε όμως στην ύπαιθρο, ενάντια στα στοιχεία της φύσης τα οποία παρασύροντας  άμμο από την παραλία την μετέφεραν πάνω στον καμβά. Αν και ο ζωγράφος κατάφερε αργότερα να αφαιρέσει την περισσότερη, υπάρχουν ακόμα κόκκοι άμμου παγιδευμένοι στα στρώματα της μπογιάς.

Στις 7 Δεκεμβρίου του 2002, ο πίνακας αυτός ήταν ο ένας από τους δύο -συνολικής εκτιμώμενης αξίας 30 εκατομμύριον δολαρίων- που εκλάπησαν από το Μουσείο Van Gogh στο  Άμστερνταμ και αγνοούνται έκτοτε.

Η αμοιβή που δίδεται για το κάθε ένα είναι $133,000.

Congregation Leaving the Reformed Church in Nuene, Vincent van Gogh, 1884

Στις αρχές του 1884 ο van Gogh ζωγράφισε αυτό το έργο για τους γονείς του: ο πατέρας του ήταν ο εφημέριος της εκκλησίας που εικονίζεται από το 1882 και η μητέρα του ανάρρωνε από ένα μηριαίο κάταγμα.

Ο ζωγράφος ανέφερε το έργο στην αλληλογραφία του με τον αδερφό του, στον οποίο έστειλε και ένα σχέδιο όπου στην σύνθεση περιλαμβάνονται  μόνο δύο άνθρωποι μπροστά από την εκκλησία. H ανάλυση με ακτίνες Χ έδειξε πως τα φθινοπωρινά φύλλα, καθώς και οι οι υπόλοιπες φιγούρες προστέθηκαν από τον καλλιτέχνη αργότερα, μετά το 1885, ενώ εικάζεται πως τη γυναικεία μαυροντυμένη μορφή την προσέθεσε στην μνήμη του πατέρα του μετά τον θάνατο του.

Το έργο αυτό είναι το δεύτερο που χάθηκε από το Μουσείο Van Gogh στις 7 Δεκεμβρίου του 2002, στην ληστεία που αναφέρθηκε στον προηγούμενο πίνακα.

The Storm on the Sea of Galilee, Rembrandt van Rijn, 1633

Το θέμα της μοναδική θαλασσογραφίας, που φιλοτέχνησε ο Rembrandt το 1633, είναι το θαύμα του Ιησού στην θάλασσα της Γαλιλαίας όπως περιγράφεται στο κατά Μαρκον Ευαγγέλιο. Εικάζεται από πολλούς ότι ο δημιουργός έδωσε την δική του μορφή στον βαρκάρη που συνοδεύει τον Ιησού και τους 12 μαθητές του.

Ο πίνακας αυτός είναι ένας από τους 13 (συνολικής αξίας 300 εκατομμυρίων δολαρίων) που εκλάπησαν από το Isabella Stewart Gardner Museum της Βοστώνης,  στις 18 Μαρτίου 1990.

Η αμοιβή που δίδεται για την ανάκτηση του είναι 5 εκατομμύρια δολάρια.

Landscape with an Obelisk, GovertFlinck, 1638

Αν και ιστορικά είχε εσφαλμένα αποδοθεί στον Rembrandt, το τοπίο αυτό είναι έργο του, επίσης Φλαμανδού ζωγράφου, Govert Flinck. Ο Flinck μαθήτευσε κοντά στον Rembrandt και τα πρώιμα έργα του είναι τόσο επηρεασμένα από το στυλ του, που συχνά συγχέονται με εκείνα του δάσκαλου του.

Ο πίνακας αυτός είναι ένας από τους 13 που εκλάπησαν στην μεγαλύτερη ληστεία έργων τέχνης, το Μάρτιο του 1990, από το Isabella Stewart Gardner Museum της Βοστώνης.  Η αμοιβή για την επιστροφή του είναι 5 εκατομμύρια δολάρια.

The Concert , JohannesVermeer, 1664

Ο Vermeer ζωγράφισε αυτό το έργο, σχετικά μικρών διαστάσεων (69 χ 63 cm), το 1664. Η σύνθεση περιλαμβάνει δύο φιγούρες να παίζουν μουσική και μια γυναίκα να τραγουδά, έχοντας  φόντο δύο πίνακες: ένα τοπίο και το γνωστό έργο του Dirck van Baburen “The Procuress” , μια από τις τρεις εκδοχές του οποίου ανήκε στην οικογένεια της γυναίκας του Vermeer.

Η αξία του εκτιμάται γύρω στα 200 εκατομμύρια δολάρια και είναι σήμερα ο πολυτιμότερος πίνακας που αγνοείται.

Χάθηκε και αυτός μαζί με τους δύο προαναφερθέντες στις 18 Μαρτίου 1990, από το Stewart Gardner Museum της Βοστώνης και η αμοιβή για την ανάκτησή του είναι 5 εκατομμύρια δολάρια.