ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ «ΑΝΑΣΑ» ΑΝΑΖΗΤΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι –εταίροι και δανειστές- επέμειναν να διεκδικούν και εν τέλει πέτυχαν να διαμορφωθεί αφ’ ενός ένας αυτόματος μηχανισμός περικοπής δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων της χώρας από το αρχικό σχέδιο και αφ’ ετέρου να ενεργοποιηθεί ειδικός λογαριασμός για την εξυπηρέτηση του χρέους, με προνομιακή χρηματοδότηση μέσω των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις ή το υπερβάλλον πρωτογενές πλεόνασμα, εφ’ όσον διαπιστωθεί τέτοιο.
Επί της ουσίας, πολιτικά, η κυβέρνηση δείχνει να έχει ηττηθεί σε δύο κεντρικά σημεία στα οποία εξ’ αρχής εμφανιζόταν να προβάλλει έντονες αντιρρήσεις, προβάλλοντας εμφατικά το επιχείρημα της πράσπισης της εθνικής κυριαρχίας.
Επιπρόσθετα, αν και εν προκειμένω η Ελλάδα δεν έχει διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο, είναι απορίας άξια η υποχώρηση που διαπιστώνεται από την πλευρά του ΔΝΤ ως προς το κομβικό θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.
Ζητημα που εγείρει υποψίες αναφορικά με τα μελλούμενα για την ελληνική πλευρά. Ειδικά δε όταν, αντιθέτως με τις εκτιμήσεις των Ευρωπαίων, ο ΟΟΣΑ προβλέπει διατήρηση της ύφεσης, με αρνητικό πρόσημο για το ΑΕΠ, από το -4,5% το 2013 στο -1,3% το 2014 και παράλληλα αυξητική τάση του δείκτη της ανεργίας από το 26,7% το 2013 στο 27,2% το 2014.
Δεδομένων των αριθμητικών εκτιμήσεων, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να ενισχύσει πολιτικά τον θετικό απολογισμό των διαδοχικών συνεδριάσεων του Eurogroup, κατά τη σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου, όπου θα παρουσιάσει τα τελικά αποτελέσματα της συμφωνίας και θα ζητήσει από την κυβερνησή του να επιταχύνει τους ρυθμούς υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων και διαμόρφωσης των συνθηκών ανάπτυξης.
Νωρίτερα ωστόσο, στη συνάντηση με τους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, που στηρίζουν την κυβέρνηση, θα επιχειρήσυν από κοινού να διαμορφώσουν το πολιτικό πλαίσιο που θα δώσει πνοή ζωής στην κυβέρνηση.
Οι περιορισμένες κοινωνικές αντοχές άλλωστε καταγράφονται, όχι μόνο στα δημοσκοπικά ευρήματα τα οποία εμφανίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ σταθερή –αν και όχι αυτόνομη- πολιτική δύναμη έναντι της τρικομματικής κυβέρνησης.
Αποτυπώνεται και στην αδυναμία συνεκτικής δομής της κοινοβουλευτικής παρουσίας των τριών κυβερνητικών κομμάτων, με τις πρόσφατες αποχωρήσεις.
Το περιβάλλον αυτό, όπως έχει διαμορφωθεί, απαιτεί άμεσες κινήσεις από πλευράς του κ. Σαμαρά, οι οποίες επί της ουσίας, μπορούν να αναδειχθούν ως αποτελεσματικές μόνο διαμέσου ενός ριζικού μετασχηματιστικού μοντέλου που θα προσδιοριστεί πολιτικά από τη δομική διαφοροποίηση του κυβερνητικού σχήματος.
Τις εξετάσεις του ως πρωθυπουργός καλείται πλέον να δώσει ο Αντώνης Σαμαράς, καθώς το εμπόδιο της θεσμικής απόφασης για εκταμίευσης επόμενης δόσης ανήκει στο παρελθόν. Οι επόμενες εβδομάδες θα αποτελέσουν το στενό χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου ο κ. Σαμαράς θα κληθεί να αποδείξει αν μπορεί να αξιοποιήσει την τελευταία ευκαιρία που δίνει στην Ελλάδα η Ευρώπη.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι Ευρωπαίοι –εταίροι και δανειστές- επέμειναν να διεκδικούν και εν τέλει πέτυχαν να διαμορφωθεί αφ’ ενός ένας αυτόματος μηχανισμός περικοπής δαπανών σε περίπτωση αποκλίσεων της χώρας από το αρχικό σχέδιο και αφ’ ετέρου να ενεργοποιηθεί ειδικός λογαριασμός για την εξυπηρέτηση του χρέους, με προνομιακή χρηματοδότηση μέσω των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις ή το υπερβάλλον πρωτογενές πλεόνασμα, εφ’ όσον διαπιστωθεί τέτοιο.
Επί της ουσίας, πολιτικά, η κυβέρνηση δείχνει να έχει ηττηθεί σε δύο κεντρικά σημεία στα οποία εξ’ αρχής εμφανιζόταν να προβάλλει έντονες αντιρρήσεις, προβάλλοντας εμφατικά το επιχείρημα της πράσπισης της εθνικής κυριαρχίας.
Επιπρόσθετα, αν και εν προκειμένω η Ελλάδα δεν έχει διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο, είναι απορίας άξια η υποχώρηση που διαπιστώνεται από την πλευρά του ΔΝΤ ως προς το κομβικό θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.
Ζητημα που εγείρει υποψίες αναφορικά με τα μελλούμενα για την ελληνική πλευρά. Ειδικά δε όταν, αντιθέτως με τις εκτιμήσεις των Ευρωπαίων, ο ΟΟΣΑ προβλέπει διατήρηση της ύφεσης, με αρνητικό πρόσημο για το ΑΕΠ, από το -4,5% το 2013 στο -1,3% το 2014 και παράλληλα αυξητική τάση του δείκτη της ανεργίας από το 26,7% το 2013 στο 27,2% το 2014.
Δεδομένων των αριθμητικών εκτιμήσεων, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να ενισχύσει πολιτικά τον θετικό απολογισμό των διαδοχικών συνεδριάσεων του Eurogroup, κατά τη σημερινή συνεδρίαση του υπουργικού Συμβουλίου, όπου θα παρουσιάσει τα τελικά αποτελέσματα της συμφωνίας και θα ζητήσει από την κυβερνησή του να επιταχύνει τους ρυθμούς υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων και διαμόρφωσης των συνθηκών ανάπτυξης.
Νωρίτερα ωστόσο, στη συνάντηση με τους αρχηγούς του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, που στηρίζουν την κυβέρνηση, θα επιχειρήσυν από κοινού να διαμορφώσουν το πολιτικό πλαίσιο που θα δώσει πνοή ζωής στην κυβέρνηση.
Οι περιορισμένες κοινωνικές αντοχές άλλωστε καταγράφονται, όχι μόνο στα δημοσκοπικά ευρήματα τα οποία εμφανίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ σταθερή –αν και όχι αυτόνομη- πολιτική δύναμη έναντι της τρικομματικής κυβέρνησης.
Αποτυπώνεται και στην αδυναμία συνεκτικής δομής της κοινοβουλευτικής παρουσίας των τριών κυβερνητικών κομμάτων, με τις πρόσφατες αποχωρήσεις.
Το περιβάλλον αυτό, όπως έχει διαμορφωθεί, απαιτεί άμεσες κινήσεις από πλευράς του κ. Σαμαρά, οι οποίες επί της ουσίας, μπορούν να αναδειχθούν ως αποτελεσματικές μόνο διαμέσου ενός ριζικού μετασχηματιστικού μοντέλου που θα προσδιοριστεί πολιτικά από τη δομική διαφοροποίηση του κυβερνητικού σχήματος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.