Η αποτυχία των ΑΝΕΛ.

 

Πέρα από την εσωκομματική κρίση που ξέσπασε στους ΑΝΕΛ έρχονται και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που δείχνουν μεγάλη υποχώρηση των ποσοστών του κόμματος αυτού. Λίγη σημασία έχει αν αυτή η υποχώρηση είναι τεχνητή ή πραγματική. Στην τελική, η υποχώρηση θα καταγραφεί στο λαό ως πραγματική και θα...

έχει ανάλογη επίπτωση στην ύπαρξη του κόμματος.

Οι ΑΝΕΛ του Καμμένου ανέβηκαν σε ένα κύμα οργής και αγανάκτησης του κόσμου εναντίον της πολιτικής των μνημονίων, εναντίον του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, κατέγραψαν υψηλά ποσοστά και εξέλεξαν νέους στην πλειοψηφία τους βουλευτές. Όμως, όπως και παλιότερα η ΠΟΛΑΝ του Σαμαρά, πίστεψαν ότι το κύμα θα συνέχιζε να τους πηγαίνει προς την εξουσία. Δυστυχώς όμως, τα κύματα λαϊκής οργής εύκολα κοπάζουν και εάν δεν δημιουργηθεί στο μεταξύ δίαυλος άμεσης επαφής με την κοινωνία, τα κόμματα εξαφανίζονται και αφομοιώνονται από το σύστημα.

Δυστυχώς οι ΑΝΕΛ θεώρησαν τον εαυτό τους ως ένα ακόμα συστημικό κόμμα και προσπάθησαν να συμπεριφερθούν σύμφωνα με τους κανόνες του συστήματος, διατηρώντας έναν καταγγελτικό πολιτικό λόγο που κούρασε και ξεφούσκωσε. Δεν πρότειναν ούτε πειστική εναλλακτική λύση εξουσίας, αλλά ούτε αμφισβήτησαν στην πράξη τους κανόνες του σάπιου συστήματος.

Από την αρχή, όταν ακόμα είχαν ακροατήριο και ευήκοα ώτα,  θα έπρεπε να αλλάξουν αμέσως πολιτική αντζέντα φέρνοντας στο προσκήνιο το πραγματικό πρόβλημα της χώρας που είναι το πολιτειακό. Όμως ακόμα από τη δημιουργία τους, από την ιδρυτική τους διακήρυξη, οι ΑΝΕΛ δήλωσαν πίστη στο ισχύον πολιτειακό σύστημα που μας έφτασε στο σημερινό χάλι και έτσι ομολόγησαν την πλήρη ταύτισή τους με το σύστημα.

Τώρα ο Καμμένος τρέχει και φωνάζει με τηλεβόες για συντακτική εθνοσυνέλευση, για Νέο Σύνταγμα κ.λ.π., αλλά είναι πλέον αργά και μάλλον περισσότερο θα κάψει και αυτή τη προοπτική που προωθούν ανεξάρτητες γνήσιες κοινωνικές πρωτοβουλίες και κοινωνικά κινήματα, εξυπηρετώντας με την όψιμη στάση του το σάπιο πολιτικό σύστημα.