Οι συντάξεις, οι μαϊμούδες και ο εξυγιαντής Στουρνάρας. Αφήστε κάτω τα γερόντια, ρε…

 Βρε τους αφιλότιμους τους συνταξιούχους! Κοντέψανε να μας χρεοκοπήσουνε οι άπληστοι. Κάθε γέρος και μια μαϊμού (σύνταξη). Καλά που έχουμε αυτήν την φοβερή συγκυβέρνηση των Σαμαράδων και μαθαίνουμε και το ποιος φταίει για τα χάλια μας.

Θυμάστε τι μας έλεγαν πριν λίγο καιρό, έτσι; «Τουλάχιστον 100.000 συντάξεις – μαϊμού δίνονται σε μη δικαιούχους». Πω, πω, τον αφιλότιμο τον μπάρμπα Νίκο και άλλους 99.999 τουλάχιστον ομοίους του μπαρμπάδες… Μας ρούφηξαν το αίμα οι πονηροί!
100.000; Τεράστιο νούμερο, ρε παιδί μου. Και έτσι καταλαβαίνουμε και τους Στουρνάρηδες… Τι να κάνουν; Σε τέτοιο διεφθαρμένο λαό που είναι υποχρεωμένοι να κυβερνήσουν, υποχρεώνονται να κάνουν και οριζόντιες περικοπές στις συντάξεις. Και μία, και δύο, και τρεις και χίλιες τρεις φορές. Και σου λέει ο άλλος: «εμ, ας μην έτρωγαν τόσα μουσαντένια λεφτά οι γέροι τόσα χρόνια, να μην τίναζαν το σύστημα! Μοιραία, τώρα θα την πληρώσουν και όσοι δεν έσφαλαν».
Και είχε και ενοχές ο μπάρμπα Νίκος. Που δούλεψε 45 χρόνια σαν τον σκύλο, για να βγάλει το μεροκάματο. Για να μεγαλώσει και να μορφώσει τα παιδάκια του. Για να χτίσει με αίμα ένα σπιτάκι. Και που τώρα στα 71 του, κλαίει κάθε ημέρα γιατί δεν έχει ένα ευρώ στην άκρη να δώσει στο εγγόνι του. Που μετράει τα ψιλά του για να πάρει φάρμακα στη γριά του. «Τίμιος ήμουν μια ζωή, άνθρωπο δεν πείραξα, λεφτά δεν έκλεψα αλλά τι τα θες; Αν 100.000 άλλοι ήταν απατεώνες, με πήρανε και εμένα στο λαιμό τους».
Και κοιτάζονται καχύποπτα οι γέροντες στις ουρές έξω από τις τράπεζες. Δε μπορεί… Η πλειοψηφία της ουράς παίρνει και μια… μαϊμού! 100.000 είναι αυτοί, ε;
Και έρχεται ξαφνικά η ενημέρωση ότι οι μαϊμουδοσυντάξεις δεν ήταν 100.000. Ήταν περίπου 5.000… Αντιλαμβάνεστε δούλεμα; Καταλαβαίνετε τι κάνουν τα χονδροειδή καθάρματα που παλεύουν να μας… σώσουν; Επικοινωνιακά παιχνίδια κάνουν οι εθελόδουλοι… Τρικ επίπεδου επικοινωνιολόγων ΠΑΣΟΚ (αυτών που πίστεψαν ότι το κόμμα θα ανέβει αν βάλουν τον Βενιζέλο να ποζάρει σαν τον Κλούνεϊ με το χέρι στο στόμα… Το μαρτίνι σου έλειπε, πανάθεμα σε).
Τι σας λέει, μωρέ, Το ΧΩΝΙ από τις 25 του Μάρτη που είδε το πρώτο φως στα περίπτερα; Τι σας λέει, διαρκώς, Το ΧΩΝΙ μέχρι σήμερα; Ότι θα φωνάξει την αλήθεια που επιμελώς σας κρύβουν, σας λέει. Ποιον να εμπιστευτείς για να μάθεις τι γίνεται γύρω σου; Τη διαρροή που κάνει ο υπουργός της κυβέρνησης που υπηρετεί τους δανειστές της χώρας στο δημοσιογράφο που δουλεύει στο κανάλι ή την εφημερίδα της οποίας ιδιοκτήτης είναι ο μεγαλοεργολάβος που έχει ως παιδί για τα θελήματα τον υπουργό; Θέλει μυαλό πολύ για να το καταλάβεις δηλαδή ότι τρως παραπληροφόρηση με το κιλό και την καταπίνεις αμάσητη;
Για να κλείσουμε το θέμα: εμείς οι νεώτεροι δεν έχουμε να φοβόμαστε τίποτα. Την υγεία μας να παλέψουμε να διατηρήσουμε, τη ψυχική μας ισορροπία, την ευθυκρισία μας και αργά ή γρήγορα θα τη βρούμε την άκρη. Πάντα την έβρισκε την άκρη ο έλληνας. Αργά ή γρήγορα. Κάποια στιγμή, θα ξυπνήσουμε μαζικά, θα καταλάβουμε ότι το παιχνίδι του κοινωνικού αυτοματισμού που μας βάζει και παίζουμε ο πρώην πρόεδρος της ΠΟΛΑΝ είναι παιχνίδι στημένο και άχαρο, θα ενωθούμε και θα τους στείλουμε από εκεί που ήρθαν.
Τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, όμως, τους φοβάμαι. Τους έχουν βάλει κάτω και τους πατάνε στο λαιμό. Και είναι κρίμα, ρε. Είναι κρίμα γιατί ούτε στο χρηματιστήριο παίξανε τα λεφτά τους, ούτε δόξες υπερδανεισμού γνώρισαν ως νέοι, ούτε κορόιδεψαν ποτέ κανέναν. Δούλευαν. Και περίμεναν ένα όμορφο, αξιοπρεπές τελευταίο στάδιο στη ζωή τους. Και έπεσαν πάνω στους Στουρνάρες και στους Σταϊκούρες και στους Βενιζέλους και στους Παπακωνσταντίνηδες. Και τους ρουφάνε το αίμα με το καλαμάκι.
Και τους κάνουν να βουρκώνουν καθημερινά. Και επειδή δεν είναι νεόφτωχοι νεοελληναράδες αλλά βασανισμένοι Έλληνες που έζησαν και Κατοχή, στέκονται υπερήφανοι. Αλλά ως πότε; Θα λυγίσουν. Για αυτούς και μόνο, μωρέ, δεν αξίζει να ξυπνήσουμε μία ωρα αρχύτερα;
Στέλιος Ποτηράκης