Γιωργακη, εκανες χοντρη μαλακια, παιδι μου. Πιο χοντρη κι απο τη μαλακια του αλλου Γιωργακη, να σε βαλει σε τετοια θεση. Δες γιατι σου προσαπτω τετοιας ελαφροτητας χαρακτηρισμους: Οταν θελεις να κανεις λαδιά, πρεπει να εχεις μελετησει απο πριν το χειροτερο σεναριο. Παιρνεις, π.χ., στα χερια σου ενα CD με τη λιστα της μανταμ. Την οποια τη ζητησες εσυ, επειδη πρωτοξαδερφα ειχαν ακουσει για τη λιστα στη Γερμανια κλπ., ειχαν βγαλει τουβλο στην HSBC, ειχαν τη μυιγα, μυγιαστικαν και σου ειπαν "δεν την παιρνεις να τη δουμε, μπας και..."
Πολυ ωραια. Ως κρετινος, πρεπει να ξερεις οτι ενα κλειδωμενο CD δεν αλλοιωνεται, αρα αν θελεις να διαγραψεις, να προσθεσεις κλπ. παπαριές, τι κανεις; Το ανοιγεις και το μεταγραφεις στο laptop σου (οχι ρε μαπα το PC του γραφειου, σπιτι σου, μονος σου, σε κλειδωμενο δωματιο). Καθεσαι ωρες ατελειωτες και μελετας τα ονοματα, μετα σβυνεις τα πρωτοξαδερφα. (Αν μαλιστα εισαι πονηρομαλακας, τοτε σβυνεις και μερικα αλλα ονοματα, ασχετα η σχετικα, κατα προτιμησιν σχετικα με τον Βενιζελο και αλλους. Αμ, αυτο δεν το εκανες). Και τοτε κανεις τη μαλακια. Κανεις save τη νεα λιστα στο σκληρο και μετα την κανεις save και σε στικακι. Χοντρη μαλακια, παληκαρι μου. Γιατι ολοι ξερουν οτι η λιστα ειχε ερθει σε CD. Αν ησουν λιγο πιο ξυπνιος ρεμουλαδορος, θα ειχες κανει τα εξης:
(1) Θα εβλεπες προσεκτικα τι εγραφε το αυθεντικο CD και αν ειχε ταυτοτητα κατασκευαστη (μαρκα).
(2) Αν ηταν generic (αγνωστου προελευσης) θα ευρισκες στο εμποριο καποιο ιδιο σε εμφανιση, αλλιως θα ευρισκες της ιδιας μαρκας και εμφανισης CD.
(3) Θα εκαιγες τη νεα λιστα στο CD και θα το κλειδωνες.
(4) Αν το αυθεντικο ειχε τιτλο κλπ. χαρακτηριστικα, θα το εκανες scan και μετα θα τυπωνες το νεο CD με τα ιδια χαρακτηριστικα.
(5) Θα το πηγαινες την επομενη στο γραφειο σου και θα το πρωτοκολλουσες για να εχεις αποδειξη οτι το πεπέ ηταν αυθεντικο.
(6) Στο φουρνο μικροκυματων του σπιτιου σου, καταμεσης της νυχτας, θα εβαζες το αυθεντικο μεχρι να λυωσει. Μετα θα εβγαζες τον σκληρο απο το laptop και θα τον μαγειρευες στον ιδιο φουρνο μικροκυματων (οχι reformat, μαλακα μου, γιατι τα στοιχεια του σβυσμενου ανακτωνται). Τελος, θα εριχνες μια κουπα καφέ στο λαπτοπ για να εχεις αλλοθι στην περιπτωση που σου το κατασχεσει η αστυνομια.
(7) Παπαλα, καθαρισες.
Αντι για τα παραπανω, εκανες τη χοντρη μαλακια (α) να φτιαξεις στικακι που φωναζει "αντιγραφο" και (β) να πεις οτι εδωσες το αυθεντικο για φυλαξη και χαθηκε, αρα να χτιζεις μονος σου τη λιστα υποψηφιων μαρτυρων για τον εισαγγελεα.
Αυτο που σου ειπα, λεγεται απατη σχεδον foolproof. H δικη σου ηταν απατη τοσο ερασιτεχνικη, που να εχουν φρικαρει τωρα οι απανταχου κομπιουτεραδες, πιτσιρικαδες και αλλοι που κατι τετοια τα τρωνε για πρωινο.
Καταλαβες, Γιωργακη; Για να κανει καποιος απατη, πρεπει να εχει πριν πιστοποιησει οτι δεν ειναι μαλακας.
Φιλια,
Νικος
Υ.Γ. Οποιαδηποτε ομοιοτητα με υπαρκτα προσωπα, ειναι απολυτως συμπτωματικη.
Πολυ ωραια. Ως κρετινος, πρεπει να ξερεις οτι ενα κλειδωμενο CD δεν αλλοιωνεται, αρα αν θελεις να διαγραψεις, να προσθεσεις κλπ. παπαριές, τι κανεις; Το ανοιγεις και το μεταγραφεις στο laptop σου (οχι ρε μαπα το PC του γραφειου, σπιτι σου, μονος σου, σε κλειδωμενο δωματιο). Καθεσαι ωρες ατελειωτες και μελετας τα ονοματα, μετα σβυνεις τα πρωτοξαδερφα. (Αν μαλιστα εισαι πονηρομαλακας, τοτε σβυνεις και μερικα αλλα ονοματα, ασχετα η σχετικα, κατα προτιμησιν σχετικα με τον Βενιζελο και αλλους. Αμ, αυτο δεν το εκανες). Και τοτε κανεις τη μαλακια. Κανεις save τη νεα λιστα στο σκληρο και μετα την κανεις save και σε στικακι. Χοντρη μαλακια, παληκαρι μου. Γιατι ολοι ξερουν οτι η λιστα ειχε ερθει σε CD. Αν ησουν λιγο πιο ξυπνιος ρεμουλαδορος, θα ειχες κανει τα εξης:
(1) Θα εβλεπες προσεκτικα τι εγραφε το αυθεντικο CD και αν ειχε ταυτοτητα κατασκευαστη (μαρκα).
(2) Αν ηταν generic (αγνωστου προελευσης) θα ευρισκες στο εμποριο καποιο ιδιο σε εμφανιση, αλλιως θα ευρισκες της ιδιας μαρκας και εμφανισης CD.
(3) Θα εκαιγες τη νεα λιστα στο CD και θα το κλειδωνες.
(4) Αν το αυθεντικο ειχε τιτλο κλπ. χαρακτηριστικα, θα το εκανες scan και μετα θα τυπωνες το νεο CD με τα ιδια χαρακτηριστικα.
(5) Θα το πηγαινες την επομενη στο γραφειο σου και θα το πρωτοκολλουσες για να εχεις αποδειξη οτι το πεπέ ηταν αυθεντικο.
(6) Στο φουρνο μικροκυματων του σπιτιου σου, καταμεσης της νυχτας, θα εβαζες το αυθεντικο μεχρι να λυωσει. Μετα θα εβγαζες τον σκληρο απο το laptop και θα τον μαγειρευες στον ιδιο φουρνο μικροκυματων (οχι reformat, μαλακα μου, γιατι τα στοιχεια του σβυσμενου ανακτωνται). Τελος, θα εριχνες μια κουπα καφέ στο λαπτοπ για να εχεις αλλοθι στην περιπτωση που σου το κατασχεσει η αστυνομια.
(7) Παπαλα, καθαρισες.
Αντι για τα παραπανω, εκανες τη χοντρη μαλακια (α) να φτιαξεις στικακι που φωναζει "αντιγραφο" και (β) να πεις οτι εδωσες το αυθεντικο για φυλαξη και χαθηκε, αρα να χτιζεις μονος σου τη λιστα υποψηφιων μαρτυρων για τον εισαγγελεα.
Αυτο που σου ειπα, λεγεται απατη σχεδον foolproof. H δικη σου ηταν απατη τοσο ερασιτεχνικη, που να εχουν φρικαρει τωρα οι απανταχου κομπιουτεραδες, πιτσιρικαδες και αλλοι που κατι τετοια τα τρωνε για πρωινο.
Καταλαβες, Γιωργακη; Για να κανει καποιος απατη, πρεπει να εχει πριν πιστοποιησει οτι δεν ειναι μαλακας.
Φιλια,
Νικος
Υ.Γ. Οποιαδηποτε ομοιοτητα με υπαρκτα προσωπα, ειναι απολυτως συμπτωματικη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.