Ο Γιώργος Παράσχος δεν είναι και δεν θα
γίνει ποτέ το χαϊδεμένο παιδί των μέσων. Στις δημόσιες σχέσεις ο
άνθρωπος παίρνει ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό. Δεν απασχολεί τον Τύπο με
την εξωγηπεδική ζωή του, δεν "γράφει" στο φακό, περισσότερο θυμίζει το
θείο μας στην επαρχία που πίνει με τις ώρες τσίπουρα στο καφενείο του
χωριού. Δεν πρόκειται καν για αντιστάρ, ο Παράσχος απλώς θεωρεί ότι
κάνει μια δουλειά.
Το θέμα είναι ότι την κάνει εξαιρετικά. Δείτε τι εμφανίζει
τον τελευταίο μήνα στον Ατρόμητο. Παρέλαβε μία ομάδα που δεν μπορούσε να
βρει δίχτυα με τίποτα, με προβληματική ανάπτυξη και ακόμα πιο
προβληματική ψυχολογία. Και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα παρουσίασε
ένα σύνολο που παίζει μοντέρνο, επιθετικό ποδόσφαιρο το οποίο μπορεί να
συνδυάσει την ουσία με το θέαμα. Τα... ασχημόπαπα του δευτέρου γύρου
μετατράπηκαν αίφνης σε κύκνους που μπορούν να διεκδικήσουν την πρώτη
θέση των πλέι οφ και μαζί το όνειρο της συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Φυσικά ουδείς περιμένει από τον Παράσχο να πλέξει το εγκώμιο της δουλειάς του και του εαυτού του. Μία σχετική ερώτηση του υποβάλαμε στη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, την οποία προσπέρασε πολύ γρήγορα πιστώνοντας την επιτυχία της ομάδας στους ποδοσφαιριστές του. Αλλοι θα μπορούσαν να μιλούν για ώρες για την κοπιώδη δουλειά των ιδίων και των συνεργατών τους, για την καμμένη γη που παρέλαβαν και τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουν για να φανούν αντάξιοι της εμπιστοσύνης του προέδρου. Από τον Παράσχο μην περιμένετε τέτοια πράγματα.
Στη μεγάλη και ιδιαίτερα σημαντική διαδρομή του άφηνε πάντα τη δουλειά του να μιλάει γι' αυτόν. Στην Καβάλα δημιούργησε ομάδα που θαύμαζε όλη η Ελλάδα για το γρήγορο και επιθετικό ποδόσφαιρό της, στον Ηρακλή διαχειρίστηκε έξοχα ένα πολύ καλό υλικό, στη Χαλκηδόνα και εν συνεχεία στον Ατρόμητο έγραψε απλώς ιστορία, στον ΟΦΗ λατρεύεται ακόμα ως λαϊκός ήρως, στον Λεβαδειακό έστησε ομάδα που πρωταγωνίστησε στη Superleague μέσα σε λίγες ημέρες. Από τον ΠΑΟΚ νιώθει ακόμη αδικήμενος που δεν του επέτρεψαν να παραμείνει και να δείξει έργο. Είναι το μεγάλο του παράπονο μέχρι και σήμερα.
Ο άνθρωπος αυτός δεν φοβάται να δουλέψει. Αλλος ίσως να μην αναλάμβανε τον Ατρόμητο ελάχιστες αγωνιστικές πριν από το τέλος της κανονικής περιόδου. Ο Παράσχος το έκανε διότι δεν διστάζει να τσαλακώσει την εικόνα του, για την ακρίβεια δεν δίνει δεκάρα γι΄αυτήν. Ξέρει ότι όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα αποσυρθεί στην αγαπημένη του Καστοριά και θα απολαύσει το υπόλοιπο της ζωής του μακριά από τα έτσι και αλλιώς ανεπιθύμητα για τον ίδιο φώτα της δημοσιότητας. Μέχρι τότε απλώς θα δίνει το καλύτερο σε κάθε προπόνηση.
Στον Ατρόμητο υπέγραψε χωρίς να διασφαλίσει εγγράφως το μέλλον του για την επόμενη σεζόν. Για τον Παράσχο μιλούν περισσότερο οι πράξεις και όχι οι όροι άψυχων συμβολαίων. Θα κάνει τη δουλειά και στο τέλος της ημέρας θα του πουν αν τον θέλουν ή όχι. Αν ναι, θα συνεχίσει, αν όχι θα μαζέψει τα μπογαλάκια του και θα φύγει ήσυχα -ήσυχα χωρίς να σηκώσει σκόνη.
Ο Παράσχος συμπερασματικά θα μπορούσε να γίνει ένας Μπαρτζώκας του ποδόσφαιρου. Δεν κατάφερε όμως ποτέ να κερδίσει την εμπιστοσύνη ιδιοκτήτη ή προέδρου μεγάλης ομάδας. Εκανε χρόνια το αγροτικό του περιμένοντας καρτερικά μία ευκαιρία. Ο ΠΑΟΚ του την έδωσε αλλά απότομα του την πήρε πίσω. Στο μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο βλέπετε δεν υπάρχουν ακόμα επενδυτές που να στηρίζουν τους προπονητές (και) στα άσχημα φεγγάρια τους.
Για το τέλος δύο λόγια για έναν άλλο, αφανή αυτή τη φορά, ήρωα του Ατρομήτου. Ο Σωτήρης Κακαργιάς εργάζεται στους Περιστεριώτες περισσότερα από πέντε χρόνια έχοντας πάντα το ρόλο του γυμναστή αποκατάστασης. Ο Παράσχος του έδωσε τη δυνατότητα να πάρει τα ηνία στη φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών. Και να που ο Ατρόμητος στα μέσα του Μάη τρέχει σαν να πρόκειται για αρχές της σεζόν. Είναι εξόχως σημαντική μα και τόσο παραγνωρισμένη ταυτόχρονα η δουλειά τόσων ανθρώπων στο ποδόσφαιρο.
Φυσικά ουδείς περιμένει από τον Παράσχο να πλέξει το εγκώμιο της δουλειάς του και του εαυτού του. Μία σχετική ερώτηση του υποβάλαμε στη συνέντευξη Τύπου μετά το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, την οποία προσπέρασε πολύ γρήγορα πιστώνοντας την επιτυχία της ομάδας στους ποδοσφαιριστές του. Αλλοι θα μπορούσαν να μιλούν για ώρες για την κοπιώδη δουλειά των ιδίων και των συνεργατών τους, για την καμμένη γη που παρέλαβαν και τη μεγάλη προσπάθεια που κάνουν για να φανούν αντάξιοι της εμπιστοσύνης του προέδρου. Από τον Παράσχο μην περιμένετε τέτοια πράγματα.
Στη μεγάλη και ιδιαίτερα σημαντική διαδρομή του άφηνε πάντα τη δουλειά του να μιλάει γι' αυτόν. Στην Καβάλα δημιούργησε ομάδα που θαύμαζε όλη η Ελλάδα για το γρήγορο και επιθετικό ποδόσφαιρό της, στον Ηρακλή διαχειρίστηκε έξοχα ένα πολύ καλό υλικό, στη Χαλκηδόνα και εν συνεχεία στον Ατρόμητο έγραψε απλώς ιστορία, στον ΟΦΗ λατρεύεται ακόμα ως λαϊκός ήρως, στον Λεβαδειακό έστησε ομάδα που πρωταγωνίστησε στη Superleague μέσα σε λίγες ημέρες. Από τον ΠΑΟΚ νιώθει ακόμη αδικήμενος που δεν του επέτρεψαν να παραμείνει και να δείξει έργο. Είναι το μεγάλο του παράπονο μέχρι και σήμερα.
Ο άνθρωπος αυτός δεν φοβάται να δουλέψει. Αλλος ίσως να μην αναλάμβανε τον Ατρόμητο ελάχιστες αγωνιστικές πριν από το τέλος της κανονικής περιόδου. Ο Παράσχος το έκανε διότι δεν διστάζει να τσαλακώσει την εικόνα του, για την ακρίβεια δεν δίνει δεκάρα γι΄αυτήν. Ξέρει ότι όταν θα έρθει το πλήρωμα του χρόνου θα αποσυρθεί στην αγαπημένη του Καστοριά και θα απολαύσει το υπόλοιπο της ζωής του μακριά από τα έτσι και αλλιώς ανεπιθύμητα για τον ίδιο φώτα της δημοσιότητας. Μέχρι τότε απλώς θα δίνει το καλύτερο σε κάθε προπόνηση.
Στον Ατρόμητο υπέγραψε χωρίς να διασφαλίσει εγγράφως το μέλλον του για την επόμενη σεζόν. Για τον Παράσχο μιλούν περισσότερο οι πράξεις και όχι οι όροι άψυχων συμβολαίων. Θα κάνει τη δουλειά και στο τέλος της ημέρας θα του πουν αν τον θέλουν ή όχι. Αν ναι, θα συνεχίσει, αν όχι θα μαζέψει τα μπογαλάκια του και θα φύγει ήσυχα -ήσυχα χωρίς να σηκώσει σκόνη.
Ο Παράσχος συμπερασματικά θα μπορούσε να γίνει ένας Μπαρτζώκας του ποδόσφαιρου. Δεν κατάφερε όμως ποτέ να κερδίσει την εμπιστοσύνη ιδιοκτήτη ή προέδρου μεγάλης ομάδας. Εκανε χρόνια το αγροτικό του περιμένοντας καρτερικά μία ευκαιρία. Ο ΠΑΟΚ του την έδωσε αλλά απότομα του την πήρε πίσω. Στο μίζερο ελληνικό ποδόσφαιρο βλέπετε δεν υπάρχουν ακόμα επενδυτές που να στηρίζουν τους προπονητές (και) στα άσχημα φεγγάρια τους.
Για το τέλος δύο λόγια για έναν άλλο, αφανή αυτή τη φορά, ήρωα του Ατρομήτου. Ο Σωτήρης Κακαργιάς εργάζεται στους Περιστεριώτες περισσότερα από πέντε χρόνια έχοντας πάντα το ρόλο του γυμναστή αποκατάστασης. Ο Παράσχος του έδωσε τη δυνατότητα να πάρει τα ηνία στη φυσική κατάσταση των ποδοσφαιριστών. Και να που ο Ατρόμητος στα μέσα του Μάη τρέχει σαν να πρόκειται για αρχές της σεζόν. Είναι εξόχως σημαντική μα και τόσο παραγνωρισμένη ταυτόχρονα η δουλειά τόσων ανθρώπων στο ποδόσφαιρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.