Εθνική Συννενόηση για διαπραγμάτευση με τους δανειστές

 

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Σεπτεμβρίου 10, 2013

Του Ηλία Καραβόλια,

Η χώρα θα μπεί σύντομα, αν δεν αλλάξει ρότα, μάλλον σε παρόμοια περιπέτεια σαν και αυτή που μπήκαμε μετά την προσφυγή μας στον μηχανισμό στήριξης ΕΕ/ΔΝΤ. Οι αγορές δεν θα μας δανείσουν επειδή θα έχουμε τακτοποιήσει δήθεν το ταμείο μας (το οποίο όλοι ξέρουν ότι το φτιάξαμε με το τεχνητό πλεόνασμα) .Ούτε φυσικά οι εταίροι- δανειστές θα μας κουρέψουν χρέος. Το αντίθετο:προσπαθούν να μας ξαναδανείσουν ώστε να σιγουρέψουν το σκοπό τους:να πληρωθούν κανονικά. Οι ιδιώτες επενδυτές πάντως ξέρουν καλά ότι για να μας δανείσουν χωρίς να κινδυνεύουν, πρέπει να αυξήσουμε το ΑΕΠ,τις εξαγωγές,την παραγωγή μας, το διάθεσιμο εισόδημα μας. Ξέρουν ότι δεν μπορούν μια ζωή να πληρώνονται 
τα ομόλογα απο λεφτά που μαζεύει το Δημόσιο με φόρους ή απο λεφτά που θα μας δανείζουν η ΕΕ και το ΔΝΤ. Είναι εντελώς λάθος να πιστεύουμε ότι θα μας εμπιστευθούν αγοραστές ομολόγων και παραγωγικά επενδυτικά κεφάλαια, επειδή το Κράτος συμμάζεψε τα οικονομικά του με ανορθόδοξο τρόπο: βάζοντας χαράτσια και σε νόμιμες (εκτός απο παράνομες περιουσίες) οδηγώντας 1 εκατομμύριο ανθρώπους στην ανεργία,μειώνοντας τον μισθό έντιμων λειτουργών παράλληλα με τις περικοπές και απολύσεις στους ανέντιμους και ανίκανους, δημιουργώντας λουκέτα στο εμπόριο και απαξιώνοντας ανθρώπους σε νοσοκομεία και σχολεία (και όχι απο το σπάταλο μέρος του κομματικού κράτους) .Οι ξένοι επενδυτές, και οι έλληνες κεφαλαιούχοι, θέλουν να σταματήσει η σπατάλη στο Δημόσιο( δηλαδή να κλείσουν οι δεκάδες ΔΕΚΟ με τα ελλείμματα), να μειωθεί η φορολογία σε εισοδήματα και ακίνητα (γιατί ξέρουν καλά ότι φόρος που μπαίνει,όπως τα χαράτσια, δύσκολα…βγαίνει) και φυσικά να υπάρχουν, εκτός απο άνεργοι για να δουλέψουν, και καταναλωτές με στοιχειώδη αγοραστική δύναμη και θέληση για συνεχή αποδοτικότητα στην εργασία τους(όχι να δουλεύουν απλά για να …ξεχρεώσουν τράπεζες, εφορία)
Ξεκινώ με αυτές τις επισημάνσεις διότι οι ιδεολογικές αγκυλώσεις και οι ταμπέλες στις προτάσεις και στις πράξεις των πολιτικών, που διαβάζω αυτές τις μέρες, είναι ότι χειρότερο για την κοινωνία. Ζούμε καταστάσεις οριακές στην ελληνική οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα.Οι μικροκομματικές επιδιώξεις είναι πλέον ανεπίτρεπτες. Το μεγάλο μέρος του πληθυσμού -ακόμα και αυτοί που είχαν κομπόδεμα στην άκρη-βλέπει ραγδαία συρρίκνωση εισοδημάτων και ραγδαία αύξηση υποχρεώσεων. Δεν είναι λοιπόν ”λαϊκισμός” το λέμε ότι δεν ενδιαφέρεται η πλειοψηφία της κοινωνίας για το αν έχουμε βιώσιμο η τεχνητό πλεόνασμα, όταν κάθε μήνα, κάθε εβδομάδα, στα σπίτια και στις δουλειές τους, οι Έλληνες βλέπουν το έλλειμμα τους να αυξάνει τα χρέη τους. Και πλέον, δεν έχουν μόνο έλλειμμα και χρέη αυτοί που υπερδανείστηκαν και επιδοτήθηκαν παρονόμως και αγόραζαν σπίτια και αυτοκίνητα με ποσά δυσανάλογα των οικονομικών τους δυνατοτήτων. Σε μόνιμο έλλειμμα και σε διογκούμενο συνεχές χρέος μπήκαν πλέον δεκάδες χιλιάδες νοικοκυραίοι. Δεκάδες χιλιάδες συντηρητικοί και παραγωγικοί άνθρωποι που ίδρωσαν για να αποκτήσουν ένα σπίτι, μια επιχείρηση, ένα κομπόδεμα για τα παιδιά τους. Φορολογώντας ασύστολα τους πάντες και τα πάντα( δηλαδή εκτός απο τους έχοντες περιουσία με αδήλωτες πηγές, και τους έχοντες περιουσία απο νόμιμο ιδρώτα, σαφέστατα και δημιουργείς στα δημόσια ταμεία πλεόνασμα! (ειδικά αν ενσωματώσεις σε αυτό και διάφορα άλλα τερτίπια μακροοικονομικής λογιστικής).
Δεν απαξιώνω την δίκαιη επιμονή της κυβέρνησης για δημιουργία πλεονάσματος. Η ερώτηση μου είναι όμως η εξής: πώς ακριβώς θα ανοίξουν δουλειές και θα απασχοληθεί άνεργος κόσμος, όταν δείξουμε στους δανειστές μας έχουμε πλέον έσοδα μεγαλύτερα των εξόδων μας ; Με την λογική ότι οι τράπεζες θα βγούν στην διεθνή διατραπεζική αγορά και θα δανειστούν χρήμα να το ρίξουν στην οικονομία; Ξέρουμε καλά ότι δανειστήκαμε για αυτές,εμείς οι πολίτες, 110 δις για να ανακεφαλαιοποιηθούν.Είμαστε ουσιαστικά μέτοχοι των τραπεζών, αλλά δυστυχώς τα δάνεια των πολιτών-μετόχων τους, δεν διακανονίζονται! Οι υγιείς επιχειρήσεις δεν δανείζονται (μονο οι γνωστοί εκδότες, καναλάρχες, εργολάβοι.) Πώς λοιπόν να πειστεί ο Έλληνας ότι θα πέσει χρήμα στην αγορά ώστε να συνεχίσει να αιμοραγεί για το καλό όλων που ….κάποτε θα προκύψει ;
Το να μοιραστεί το 70% του πλεονάσματος (τεχνητού ή μή) σε κοινωνικές ομάδες που αδικήθηκαν εδώ και τρία χρόνια, ακούγεται κατ αρχήν σαν μια θετική εξέλιξη, άσχετα αν αυτό δεν μας το επιτρέπουν οι μνημονιακές μας υποχρεώσεις με την τρόικα (για να μην ξεχνιόμαστε…)Που σημαίνει ότι αν κλείσουμε με 3 δις πλεόνασμα το 2013, τότε 2,1 δις θα μοιραστούν σε χαμηλόμισθους, ανέργους, χαμηλοσυνταξιούχους, απολυμένους ! Ίδωμεν, εκτός και αν έχει ανοίξει επίσημα η προεκλογική περίοδος…
Αλλά όλους μας απασχολεί όμως όχι μόνο η πραγματικότητα αλλά και οι προτάσεις διεξόδου απο αυτήν και κυρίως το πότε θα δούμε φως στο τούνελ.Αυτό που συνέβη στον τόπο εδώ και 4 χρόνια, για όσους γνωρίζουν Μακροικονομικά, θα έχει μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες. Τι εννοώ: καταστράφηκε το 25% του ελληνικού ΑΕΠ και το 10% δεν θα επανέλθει πριν απο 18-20 χρόνια, όπως επισημαίνουν εγχώρια και ξένα επιστημονικά ινστιτούτα. Αυτό είναι μια πραγματικότητα η οποία με οικονομετρικές μακροοικονομικές προβλέψεις, είναι αδιαμφισβήτητη. Όσοι την αμφισβητούν, απλά δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει σε μια οικονομία καταστροφή παραγωγικού κεφαλαίου,απαξίωση πλούτου, περιουσίας, εργασίας, σε καιρό λιτότητας, ύφεσης, φοροεπιδρομής.
Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι αμετανόητα προσκολλημένοι στον κοινωνικό και οικονομικό αυτοματισμό.Που πιστεύουν ότι η οικονομία έπρεπε να υποστεί αυτό το σοκ της ανεργίας, της εισοδηματικής, έμπορικής, καταναλωτικής, επενδυτικής καθίζησης ώστε η χώρα να νοικοκυρευτεί(λογικότατο αυτό) και να ανακάμψει…κάποτε! Νομίζω ότι =F