Πέμπτη, 16 Ιανουαρίου 2014 07:00
UPD:08:18
REUTERS/YANNIS BEHRAKIS
Αναδημοσίευση από τη «Ναυτεμπορική».
Αν θελήσει κανείς να καταμετρήσει τα χαρακτηριστικά και τους τρόπους με τους οποίους εκδηλώθηκε η κρίση και οι συνέπειές της, θα διαπιστώσει ότι η ανεργία δεν είναι παράπλευρη απώλεια της κρίσης ή της μάχης για την καταπολέμηση των συνθηκών που οδήγησαν στην κρίση. Είναι το βασικό και ολέθριο χαρακτηριστικό της, το πιο «γκρίζο» χρώμα στο σκηνικό που υπάρχει στη χώρα μας και στην Ευρώπη. Είναι η ίδια η κρίση.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει προσπαθήσει να ενισχύσει την απασχόληση αξιοποιώντας κοινοτικά κονδύλια σε προγράμματα επανακατάρτισης και επιδότησης θέσεων εργασίας, αλλά οι δράσεις αυτές θυμίζουν την προσπάθεια να καταπολεμηθεί μια βαριά ασθένεια με τη χρήση ασπιρίνης, μόνο και μόνο επειδή αυτό το φάρμακο είναι άμεσα διαθέσιμο.
Προφανώς, η περιστασιακή προσέγγιση του προβλήματος δεν δίνει λύσεις αποφασιστικές και βιώσιμες. Η γάγγραινα της ανεργίας θα συνεχίσει να υποσκάπτει την ελληνική οικονομία και κυρίως την ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια ακόμη, αν δεν αντιμετωπιστεί μακροπρόθεσμα και όχι με κρατικά ή κοινοτικά προγράμματα, αλλά με χαλάρωση των όρων λιτότητας που πλήττουν βάναυσα την αγορά και της στερούν συνεχώς νέες θέσεις εργασίας και με την υιοθέτηση ενός αναπτυξιακού μοντέλου που θα μπορέσει να δώσει απασχόληση για πολλά χρόνια, ανασυγκροτώντας το διαλυμένο ελληνικό παραγωγικό δυναμικό.
Το κλίμα και η αίσθηση στην ελληνική οικονομία έχουν μεταβληθεί προς το καλύτερο, αλλά η πραγματικότητα δεν έχει αντιληφθεί ακόμη τις μεταβολές αυτές. Είναι άλλωστε πολύ συγκεκριμένη η επιστημονική παραδοχή ότι ακόμη και στην έναρξη της διαδικασίας ανάκαμψης της οικονομίας, η απασχόληση θα είναι το τελευταίο στη σειρά πεδίο όπου θα καταγραφούν σημάδια βελτίωσης.
Στην Ευρώπη το χάσμα μεταξύ των χωρών-μελών μεγαλώνει αντί να συρρικνώνεται. Ομως στην πράξη, πέρα από την αποσπασματική αντιμετώπιση, δεν υπάρχει ουσιαστικό πρόγραμμα που θα μπορούσε να δώσει ώθηση στην απασχόληση, δεδομένου ότι οι εθνικές δημόσιες δαπάνες είναι καλά κλειδωμένες από τα προγράμματα λιτότητας, τα οποία μάλιστα έχουν πάρει επ’ αόριστον παράταση.
Το πρόγραμμα σταθεροποίησης που εφαρμόζεται στην Ελλάδα της κρίσης έχει άλλες προτεραιότητες και οι προβλέψεις του για την αντιμετώπιση της ανεργίας παραμένουν αβέβαιες. H λύση του προβλήματος βρίσκεται στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης, που οφείλει να προτείνει και να δομήσει το νέο παραγωγικό μοντέλο, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που οφείλει να επιτρέψει την απελευθέρωση πόρων προς την ανάπτυξη, τους οποίους τώρα έχει στρατεύσει στη μάχη της δημοσιονομικής καθαρότητας.
Χρειάζεται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και ευρηματικότητα για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της ανεργίας. Αλλιώς το μόνο που θα μπορούμε να κάνουμε είναι να καταμετρούμε τις απώλειες και να περιμένουμε τις επερχόμενες ολέθριες συνέπειές τους.
ΝΙΚΟΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ - nfran@naftemporiki.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.