Κάπως έτσι τα ονειρεύονταν οι φίλοι της ΑΕΚ τα απογεύματα της Κυριακής. Χαλαρά, όμορφα και ξεκούραστα. Να πηγαίνουν στο γήπεδο, να βλέπουν τουλάχιστον ένα ημίχρονο καλή μπαλίτσα, να φορτώνει η ομάδα με γκολ τον αντίπαλο και να κυλάει η ζωή χωρίς άγχος και μίζερες καταστάσεις στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.
Βεβαίως οι ποδοσφαιριστές της ΑΕΚ δεν παίζουν μόνοι τους, έχουν απέναντι τους και ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές. Που άλλοτε συνθέτουν ένα αξιόμαχο και μαχητικό σύνολο (σαν του Αγροτικού Αστέρα, της Βάρης και της Κηφισιάς) και άλλοτε είναι απλώς μια ομάδα γειτονιάς χωρίς πλάνο και αντίσταση (σαν του Κρουσώνα και του Περαμαϊκού). Πάντως για το χάλι της ομάδας του Περάματος, πληροφορηθήκαμε πως φταίει ο Μπατίστα που ήταν προπονητής εκεί στην αρχή της σεζόν. Οι ίδιοι που στάζουν χολή για τον Ντανιέλο, πανηγύριζαν σαν τρελοί τα 78 γκολ που πέτυχε με τη φανέλα της μεγάλης ΑΕΚ. Δέκα απ' αυτά είχαν συμβολή στην κατάκτηση του πρωταθλήματος του '92.
Η ΑΕΚ ήταν πολύ καλή σε μεγάλο διάστημα του δευτέρου ημιχρόνου, όταν επί της ουσίας έπαιζε χωρίς αντίπαλο και οι χαφ της ομάδας, ιδίως ο Ανάκογλου, αποφάσισαν να δραστηριοποιηθούν με καλές ιδέες στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Πάντως κακά τα ψέματα, ο Ανάκογλου πρέπει να ανέβει πολλά σκαλιά ακόμα (σε ετοιμότητα, ωριμότητα, ποιότητα) για να πεις με σιγουριά ότι είναι παίκτης πάνω στον οποίο μπορείς να βασιστείς σε ενάμισι χρόνο στη μεγάλη κατηγορία. Στο τωρινό επίπεδο, μ' αυτά τα μεγάλα νεκρά διαστήματα και τα σκαμπανεβάσματα, και σε μια ΑΕΚ πρωταθλητισμού στην Α' Εθνική, με δυσκολία χτυπάει θέση στην 18άδα.
Η ΑΕΚ θα διευρύνει κι άλλο στη συνέχεια τη διαφορά και στο τέλος θα κόψει πρώτη το νήμα με +15 βαθμούς και άνω. Ακόμα και τρεις βαθμούς να της αφαιρέσουν, διότι ως γνωστόν υπάρχουν κανονισμοί στο ελληνικό ποδόσφαιρο και πρέπει να εφαρμόζονται όπως συνέβαινε ανέκαθεν και σε χοντρά επεισόδια άλλων ομάδων (π.χ. Ν. Σμύρνη 2005 κλπ), η διαφορά είναι χαώδης. Συνεπώς τα ζητούμενα από δω και πέρα είναι δυο:
* Πρώτον, απελευθερωμένη από το άγχος να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο η ομάδα και να δοθεί μεγαλύτερος χρόνος συμμετοχής σε πιτσιρικάδες. Αν δεν γίνει αξιολόγηση του Καζβιρόπουλου, του Παληαρούτα, του Τσεβά, του Κάτσικα στη Γ' Εθνική, το πουλάκι πέταξε. Διότι στη Β' Εθνική θα βλέπουν την 18άδα με τα κιάλια. Αν πάλι ο Δέλλας δεν τους δίνει ούτε 10 λεπτά συμμετοχής, επειδή δεν “το έχουν”, επειδή είναι παντελώς ανέτοιμοι για την πρώτη ομάδα, τότε ας περάσουν οι επόμενοι. Τόσοι και τόσοι 18άρηδες υπάρχουν σ΄ όλη την επικράτεια που κλωτσάνε την μπάλα. Θα έπρεπε να είχε ήδη ενεργοποιηθεί ένα σοβαρό δίκτυο σκάουτινγκ για να φέρει το καλοκαίρι στα Σπάτα τρεις νέους “Παπασταθόπουλους”. Όλο και κάπου, σε κάποιο “Πεταλίδι”, θα είναι κρυμμένοι...
* Δεύτερον, να γίνει ένας σοβαρός σχεδιασμός για την επόμενη χρονιά με ορίζοντα και την Σούπερ Λίγκα. Δεν είναι κακό που παρελαύνουν ονόματα και γίνονται επαφές.
Επιβάλλεται να γίνει από τώρα και σε μεγάλο βαθμό να έχει ολοκληρωθεί την άνοιξη. Δεκάδες συμβόλαια ποδοσφαιριστών, εντός και εκτός συνόρων, λήγουν στις 30 Ιουνίου. Άρα είναι διαθέσιμοι προς διαπραγμάτευση. Αρκετοί εξ αυτών θα πληρούν τις προϋποθέσεις που έχει θέσει η ΑΕΚ και φτάνουν μέχρι το οικονομικό.
Από τα ονόματα που έχουν κυκλοφορήσει πάντως, είναι διάχυτη η εντύπωση ότι ο σχεδιασμός σε πολύ μεγάλο βαθμό διαμορφώνεται σε σχέση με τις ανάγκες του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής. Μέχρι ενός σημείου απολύτως δικαιολογημένα. Δεν μπορείς επί παραδείγματι και να θέλεις, να πληρώσεις και να φέρεις τον Σκόκο στη βήτα κατηγορία. Δεν είναι το απλούστερο πράγμα να πείσεις για παράδειγμα τον Φορτούνη να αγωνιστεί στην ελληνική Φούτμπολ Λιγκ. Ακόμα και να το κάνεις πρέπει να πληρώσεις πολλά χρήματα και να εκτοξεύσεις στα ύψη το μπάτζετ. Η αίσθηση μου είναι ότι ο Μελισσανίδης δεν θα μπει ποτέ στη διαδικασία να ανοίξει μαύρη τρύπα, με υπέρογκες σπατάλες και χωρίς ανταποδοτικότητα. Συμβόλαια ακριβά και μεταγραφές εκατομμυρίων μπορείς να κάνεις μονάχα στη Σούπερ Λίγκα, έχοντας βάλει στο κάδρο το δέλεαρ του Τσάμπιονς Λιγκ.
Σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές, από τον κλεισμένο Σαρρή μέχρι τον Κολοβέτσιο και τον Λαμπρόπουλο, αλλά και τον έτοιμο να επιστρέψει και να ηγηθεί στα 33 της κιτρινόμαυρης άμυνας Βαγγέλη Μόρα, είναι παίκτες που στη Β' Εθνική κάνουν τη διαφορά. Τα ίδια ισχύουν για τον Αραβίδη που δεν είναι κανένας 20άρης ταλαντούχος και εξελίξιμος, αλλά ένας 27χρονος φορ ο οποίος ανακάλυψε μόλις πέρσι τη σχέση με τα αντίπαλα δίχτυα. Μερικοί εξ αυτών θα αρπάξουν την ευκαιρία και θα παίξουν και στη μεγάλη κατηγορία.
Εκεί όπου η ΑΕΚ θα χρειαστεί δυο κατηγορίες ποδοσφαιριστών: Πρώτον, τουλάχιστον 3-4 ποιοτικούς ξένους παίκτες (αρκετά πάνω από τον Κορδέρο) που θα κάνουν τη διαφορά. Και δεύτερον, φρέσκους, ταλαντούχους , εξελίξιμους παίκτες από την ελληνική αγορά. Σαν τον Μάνταλο και τον Φαγέ. Σαν τον Κουρμπέλη που θα έρθει μόνο αν πειστούν στην ΑΕΚ ότι αξίζει να τα σκάσουν χοντρά στον Μπάκο και τον Καϊμενάκη. Σαν τον Τριάδη που λέγεται πως είναι μια πιο εξελιγμένη περίπτωση Βλαχοδήμου. Και ο,τι άλλο καλό και ελπιδοφόρο προκύψει στην πορεία, εκεί μεταξύ 19-21, και προλάβει να το καπαρώσει η ΑΕΚ, πριν καταλήξει να γίνει ο 39ος δανεικός παίκτης της ομάδας με τα κόκκινα....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.