Η Ουκρανία δεν βρίσκεται μακριά

 

Άραγε πόσοι αναλογίζονται τι θα συμβεί αν πράγματι ξεσπάσει οικονομικός πόλεμος -ο ένοπλος, μάλλον αποκλείεται- Δύσης και Ρωσίας
Η αλήθεια είναι πως ζούμε στον μικρόκοσμό μας, μη αντιλαμβανόμενοι πολλοί ότι αυτά που συμβαίνουν στην υφήλιο -ακόμη και στη Βόρειο Κορέα, ή στην Βενεζουέλα- έχουν άλλοτε άμεση, άλλοτε έμμεση αλλά ουσιώδη σχέση με τα δρώμενα στην Ελλάδα. Λησμονείται πως δεν υπάρχουν «πέρατα» του κόσμου, κι ότι είμαστε μια γειτονιά.
 

Δεν ξέρω πόσοι αναλογίσθηκαν, τι θα συμβεί αν πράγματι ξεσπάσει οικονομικός πόλεμος -ο ένοπλος, μάλλον αποκλείεται- Δύσης και Ρωσίας. Προ πενταετίας, σε άλλη ρωσοουκρανική κρίση, είχαν διακόψει οι Ρώσοι την τροφοδοσία φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, λόγω του ότι οι αγωγοί περνούν από το ουκρανικό έδαφος. Καλό είναι να θυμηθούμε τον τεράστιο όγκο των προβλημάτων που δημιουργήθηκε.
Η Ελλάδα, όπως και οι άλλες χώρες φυσικά, έχουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά δεν προσφέρονται για μεγάλης διάρκειας κρίσεις. Η χώρα μας, μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της το πολύ για δύο εβδομάδες (άνω του μισού των αναγκών μας καλύπτονται από το ρωσικό αέριο που διέρχεται μέσω αγωγού από Βουλγαρία), με προϋπόθεση πως δεν θα έχουμε πολύ κρύες ημέρες το επόμενο διάστημα, και πως θα γίνουν ανεκτές περικοπές στην ενέργεια. Κι αν η κρίση διαρκέσει περισσότερο;
Βεβαίως, το φυσικό αέριο που παίρνουμε μέσω Τουρκίας, δεν θα φθάνει στην χώρα μας, αφού οι Τούρκοι διακόπτουν την παροχή για να εξυπηρετήσουν τις δικές τους ανάγκες.
 

Μπορεί να υπάρχουν αισιόδοξες προβλέψεις ότι η Ρωσία δεν θα έφτανε ποτέ στο σημείο να δημιουργήσει τόσο μεγάλο πρόβλημα στην ευρωπαϊκή οικονομία, αλλά όταν τα πράγματα εκτραχύνονται, οι προβλέψεις δεν έχουν θέση. Η Ρωσία θα είναι υποχρεωμένη να απαντήσει αναλόγως του μεγέθους των επιπτώσεων που θα υπάρχουν από τα μέτρα που θα λάβει η Δύση. Η οποία την απειλεί με οικονομικό εμπάργκο.
Πόσο πιθανό είναι αυτό το οικονομικό εμπάργκο; Πιστεύω πως θα είναι περιορισμένης έκτασης. Οι Ευρωπαίοι είναι διχασμένοι. Από τη μια πλευρά υπάρχουν ακραίες φωνές, όπου πρωτοστατούν η Πολωνία, η Γεωργία και οι χώρες της Βαλτικής, με σαφή και απόλυτο αντιρωσικό πολιτικό προσανατολισμό -με δεδομένες τις σημερινές πολιτικές καταστάσεις που υπάρχουν σ’ αυτές τις χώρες, για αύριο δεν ξέρει κανείς τι θα συμβεί-, οι οποίες δεν θα ήθελαν επανάληψη του «ουκρανικού μοντέλου».
Μόνο που βλέπουν μονόπλευρα, επειδή την «βορειοευρωπαϊκή άνοιξη» άλλοι την σχεδιάζουν.
 

Απέναντι σ’ αυτό το μπλοκ υπάρχουν χώρες, όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία και το Βέλγιο, οι οποίες επιθυμούν να μη χαλάσουν εντελώς τις σχέσεις τους με τη Ρωσία και δεν επιθυμούν να παρέμβουν στην Ουκρανία. Η Γαλλία μάλιστα έχει και ιδιαίτερο λόγο, να διαφοροποιείται από όλους, επειδή δεν θέλει αυτό το ζήτημα να λυθεί μεταξύ Γερμανών και Ρώσων, όπως έγινε στο παρελθόν με την γερμανο-σοβιετική συμφωνία.
Αυτός είναι και ο λόγος που η Γαλλία δεν θέλει η σύνδεση της Ουκρανίας με την Ευρώπη να γίνει τώρα και να οξυνθούν τα πράγματα, όπως ζήτησε η κα. Κάθριν Άστον, η εκπρόσωπος εξωτερικών υποθέσεων της Ε.Ε. -χαρακτηρίζοντας τη νέα κυβέρνηση της Ουκρανίας ως νόμιμη κυβέρνηση- να υπογραφεί δηλαδή συμφωνία μεταξύ Ουκρανίας και ΕΕ πριν από τις πρόωρες εκλογές που έχουν οριστεί για τις 25 Μαΐου. Για να προλάβει δηλαδή να υπογράψει ο έμπιστος της Δύσης ναζιστής πρωθυπουργός της Ουκρανίας.
 

Αξιοσημείωτη είναι η δήλωση του κ. Ζακ Μάτλοουκ, ο οποίος διετέλεσε παλαιότερα πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Μόσχα, και αποτελεί κριτική στις αμερικανικές κατηγορίες ότι η Ρωσία καταλύει την κυριαρχία της Ουκρανίας. Είπε μεταξύ άλλων:
«Οι Αμερικανοί αγνοούν ό,τι δεν τους βολεύει, όπως στην περίπτωση με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ που παραβίασαν την εδαφική ακεραιότητα της Σερβίας, αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, δέχθηκαν την απόσχιση του Νοτίου Σουδάν, όπως και της Ερυθραίας από την Αιθιοπία και του Ανατολικού Τιμόρ από την Ινδονησία».
Ο Μακεδών

voria.gr