Ναι στα ακίνητα, αλλά...

ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014 - 00:05

Οι τιμές των ακινήτων έχουν υποχωρήσει δραματικά και σε ορισμένες περιπτώσεις ο πωλητής μοιάζει να χαρίζει την περιουσία του και όχι να την πουλάει. Ειδικά στην πρωτεύουσα μοιάζει σαν να έχουμε γυρίσει το χρόνο πίσω, στη δεκαετία του ΄80. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο στα ακίνητα κρύβονται σπουδαίες επενδυτικές ευκαιρίες. Από την άλλη, η προσφορά είναι μεγάλη και δεν προβλέπεται να απορροφηθεί σύντομα... Αυτό που έχουμε δεδομένο στα ακίνητα είναι μόνο η προσφορά. Τα χιλιάδες αδιάθετα νεόδμητα της περιόδου 2008 -2010 και ακόμη τα ακίνητα εκείνα που μπήκαν στην αγορά προς πώληση λόγω των αναγκών που προκάλεσε η κρίση στους ιδιοκτήτες τους. Η εικόνα αυτή και μόνο είναι αρκετή για να μας βάλει σε σκέψεις για το πόσο σύντομα θα δούμε την ανάκαμψη στις τιμές των ακινήτων. Είναι βέβαιο ότι αρκετοί ιδιοκτήτες θα νιώσουν προδομένοι σε σχέση με εκείνο το παλιό γνωμικό που απέκλειε τις απώλειες στο real estate. Κι είναι αβέβαιο αν αρκετοί από εμάς θα είμαστε εν ζωή όταν θα έρθει η ανάκαμψη... Σαν να μην έφτανε η κρίση και η πίεση που αυτή άσκησε σε χιλιάδες ανθρώπους, σαν να μην έφταναν τα δεκάδες χιλιάδες απούλητα καινούργια διαμερίσματα, η Αθήνα δέχτηκε ένα ακόμη κτύπημα:  Ένα μεγάλο κύμα εγκατάλειψης από τους κατοίκους της. Άλλοι για να αναζητήσουν εργασία στο εξωτερικό και άλλοι για να βρουν απλά και μόνο καταφύγιο στην επαρχία, εκεί που η ζωή μοιάζει να είναι πιο απλή και πιο φθηνή. Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι αφήνουμε πίσω την ύφεση, θα χρειαστούμε περισσότερα από δέκα χρόνια για να επιστρέψουμε σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ζωής. Πριν συμβεί αυτό δεν βλέπουμε τον λόγο γιατί οι τιμές των ακινήτων θα πρέπει να αρχίσουν να ανακάμπτουν. Θα πρέπει να φτάσει η Οικονομία σε ένα τέτοιο σημείο που η Αθήνα να αρχίσει να προσελκύει και πάλι κόσμο, έτσι ώστε να απορροφηθεί η προσφορά του παρελθόντος και να αρχίσει να γέρνει η πλάστιγγα υπέρ των πωλητών. Αυτό ακούγεται σήμερα μακρινή μουσική... Από την άλλη δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι η Αθήνα έχει πεθάνει σαν πόλη. Το real estate θα έχει πάντα ενδιαφέρον. Αλλά κάτω από ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις. Η πρώτη είναι η θέση του ακινήτου. Το πιο φθηνό ακίνητο του κόσμου μπορεί να παραμείνει για πάντα απούλητο αν η θέση του είναι κακή. Κι αντίστροφα. Ακόμη κι ένα ακριβό ακίνητο μπορεί να φύγει πάρα πολύ γρήγορα αν η θέση του το κάνει ελκυστικό για κάποιον αγοραστή.   Κι η δεύτερη προϋπόθεση είναι η τιμή. Αν κανείς προβλέπει ότι οι τιμές των ακινήτων δεν θα ανακάμψουν στα επόμενα δέκα χρόνια, τότε θα πρέπει να αναζητήσει μία ιδιαίτερα χαμηλή αποτίμηση. Σαν να παραμένει η τιμή του ακινήτου σταθερή για αυτά τα δέκα χρόνια και ο πωλητής να επωμίζεται όλο το βάρος της συντήρησης και των φόρων. Με άλλα λόγια η ευκαιρία πρέπει να είναι πραγματική ευκαιρία. Σε τέτοιο βαθμό που να προκύπτει κέρδος ακόμη κι αν αναγκαστεί ο αγοραστής να πουλήσει σε έναν τρίτο και μάλιστα σε τιμή που σε αυτόν τον τρίτο να μοιάζει με εξόφθαλμη περίπτωση ευκαιρίας. Στα ακίνητα λέμε ναι, αλλά το ερώτημα είναι σε ποιά τιμή! Κι ίσως τα ακίνητα αποδειχτούν τότε μία αρκετά καλή επένδυση. Όπως την ήθελαν οι παλαιότεροι επενδυτές, εκείνοι που πέρασαν από περισσότερες μπόρες από τις δικές μας. Θανάσης Μαυρίδης thanasis.mavridis@capital.gr

Πηγή:www.capital.gr