Η στρατηγική πρόκληση και ο τακτικισμός του Τσίπρα. 

Του Σταύρου Λυγερού

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥΣ, οι 53, αλλά και άλλοι που απέφυγαν να συνυπογράψουν, πιέζουν τον Τσίπρα να επανέλθει στη δική τους αγκαλιά και να εγκαταλείψει τα όποια δειλά ανοίγματά του. Για την ακρίβεια, επιχειρούν να υφάνουν ιστό πολιτικής κηδεμονίας του. Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι συχνά ο ίδιος τους διευκολύνει. Προ ημερών πραγματοποιήθηκε άτυπη σύναξη στελεχών αυτής της κατηγορίας με τη συμμετοχή

και του ίδιου του Τσίπρα, γεγονός που παραβιάζει κάθε καταστατική λειτουργία.

Ας σημειωθεί ότι το προεδρικό μπλοκ είναι από μόνο του μειοψηφία στην Κεντρική Επιτροπή και για να εξασφαλίσει πλειοψηφία στηρίζεται σε άλλες ομάδες. Οι εσωκομματικοί συσχετισμοί, όμως, αντανακλούν την εκλογική βάση του 3-5% κι όχι του 27%. Η εκλογική εκτόξευση δεν οφείλεται σε μαζική ψήφο προσχώρησης. Κεντροαριστεροί που δεν τους εξέφραζε πια το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, κατέφυγαν μαζικά στον ΣΥΡΙΖΑ ως εκλογικοί πρόσφυγες κι όχι επειδή ασπάστηκαν τις ιδεολογικές αντιλήψεις του.

Το κείμενο των 53 είναι εσωστρεφές και πολιτικοφανές, με την έννοια ότι είναι έξω από τον ορίζοντά του οι μεγάλες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ εάν κληθεί να κυβερνήσει. Αντανακλά τη λογική κόμματος διαμαρτυρίας κι όχι κόμματος εξουσίας. Το κρίσιμο ερώτημα αφορά τον Τσίπρα. Θα παραμείνει εγκλωβισμένος στους σημερινούς εσωκομματικούς συσχετισμούς που αντανακλούν το μικρό κόμμα διαμαρτυρίας ή θα μετεξελίξει ιδεολογικά και προγραμματικά τον ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα εξουσίας, ικανό να διαμορφώσει ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα;

Προς το παρόν, ο Τσίπρας κινείται αντιφατικά και χωρίς ηγετικό βηματισμό, επειδή ούτε ο ίδιος έχει κάνει τη δική του ιδεολογικοπολιτική υπέρβαση. Η έλλειψη στρατηγικού ορίζοντα τον εγκλωβίζει σε αλλεπάλληλους τακτικισμούς. Αλλοτε παρακάμπτει το κόμμα του και άλλοτε επανέρχεται στα οικεία μονοπάτια. Πατώντας, όμως, σε δύο βάρκες είναι μοιραίο να περιέλθει σε κατάσταση ασταθούς ισορροπίας.

Πηγή: real.gr