Του Γιώργου Καισάριου
Το ευρώ συνεχίζει και διολισθαίνει έναντι του δολαρίου, μερικά pips καθημερινά και σε σταθερή βάση. Ορισμένοι θα πείτε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει διαφορά απόδοσης ΗΠΑ με Ευρώπη. Πράγματι είναι και αυτό, αλλά για μένα παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο και οι προοπτικές της Ευρώπης, τόσο της οικονομίας όσο και του επενδυτικού ρίσκου.
Πολύ απλά, προκειμένου να μπορεί να φτιαχτεί η κατάσταση των τραπεζών στην Ευρώπη, απαιτούνται τεράστιες διαγραφές προβληματικών δανείων και assets (sovereign debt για παράδειγμα) καθώς και αυξήσεις κεφαλαίου, που μάλλον είναι της τάξεως των εκατοντάδων δισ. ευρώ.
Αυτό το δεδομένο, για αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να δουν μακροχρόνια, θα αλλοιώσει κατά κάποιο τρόπο το ευρώ, ενώ παράλληλα θα κάνει μη ελκυστικές τις επενδυτικές προοπτικές της Ευρώπης, ειδικά του χρηματοπιστωτικού τομέα.
Το ευρώ συνεχίζει και διολισθαίνει έναντι του δολαρίου, μερικά pips καθημερινά και σε σταθερή βάση. Ορισμένοι θα πείτε ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι υπάρχει διαφορά απόδοσης ΗΠΑ με Ευρώπη. Πράγματι είναι και αυτό, αλλά για μένα παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο και οι προοπτικές της Ευρώπης, τόσο της οικονομίας όσο και του επενδυτικού ρίσκου.
Πολύ απλά, προκειμένου να μπορεί να φτιαχτεί η κατάσταση των τραπεζών στην Ευρώπη, απαιτούνται τεράστιες διαγραφές προβληματικών δανείων και assets (sovereign debt για παράδειγμα) καθώς και αυξήσεις κεφαλαίου, που μάλλον είναι της τάξεως των εκατοντάδων δισ. ευρώ.
Αυτό το δεδομένο, για αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να δουν μακροχρόνια, θα αλλοιώσει κατά κάποιο τρόπο το ευρώ, ενώ παράλληλα θα κάνει μη ελκυστικές τις επενδυτικές προοπτικές της Ευρώπης, ειδικά του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Το πιο πάνω διάγραμμα είναι της αγαπημένης μου ευρωπαϊκής μετοχής, της Deutsche Bank, την οποία μου αρέσει να κριτικάρω. Εδώ και αρκετά χρόνια ορισμένοι φίλοι με ρωτούν που βλέπω το χαρτί μακροχρόνια και η απάντηση μου συνεχώς είναι ότι την βλέπω στο μηδέν.
Όχι, η τράπεζα δεν θα πάψει να υπάρχει, αλλά μεταξύ των αυξήσεων κεφαλαίου (έχει κάνει 3-4 έως τώρα) και μεταξύ της πώλησης του ενεργητικού της ή διαγραφή αυτού προκείμενου να μειωθεί η μόχλευση της τράπεζας, στο τέλος οι μέτοχοι θα χάσουν τη συντριπτική πλειοψηφία της αξίας της, αν όχι το 100%.
Νομίζω ότι έχει καταγραφεί μια ανάλογη πορεία έως τώρα στο Ιρλανδικό, Ιταλικό και Ισπανικό τραπεζικό σύμπλεγμα, με την Ελλάδα βέβαια να έχει πρωτοστατήσει. Η Γερμανία και η Γαλλία ίσως ακολουθήσουν τελευταίες, αλλά εκτιμώ ότι και οι δικοί τους τραπεζικοί οργανισμοί εκεί θα καταντήσουν.
Αυτό το δεδομένο, λοιπόν, κάνει μη ελκυστική την Ευρώπη σαν επενδυτικό προορισμό, παρ΄ όλο που η Γερμανική αγορά στο σύνολό της δεν μπορεί να πει κανείς ότι είναι ακριβή.
Και το Ρωσικό χρηματιστήριο δεν είναι ακριβό (ίσα ίσα είναι ίσως το φτηνότερο στον κόσμο), αλλά το γεγονός ότι κάποιος γραφειοκράτης στο Κρεμλίνο μπορεί ξαφνικά να σου κατασχέσει τις μετοχές, αναγκάζει την αγορά να τιμολογήσει την Ρωσία με τεράστια έκπτωση.
Κάπως έτσι βλέπω και ορισμένες χρηματαγορές στην Ευρώπη. Λόγω, δηλαδή, του ότι μελλοντικά θα γίνει ολίγον... χαμός, προκειμένου κάποτε να φτιαχτούν τα τραπεζικά προβλήματα, αλλά και το πρόβλημα χρέους που έχουν πολλές χώρες, θα χρειαστεί μια τεράστια αλλοίωση στο ευρώ, με σκοπό η Κεντρική Τράπεζα να κάνει μαγικά κόλπα για να διευθετηθούν πολλά ζητήματα.
Σημειώστε ότι παρ΄ όλο που πολλά από αυτά τα μαγικά δεν επιτρέπονται σήμερα, εκτιμώ ότι στο μέλλον θα αλλάξουν οι κανόνες προκείμενου να μπορεί να γίνουν.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, το ευρώ συνεχίζει και πέφτει, παρ΄ όλο που θεωρητικά είναι ένα πολύ υγιές νόμισμα και οι περισσότερες οικονομίες της ζώνης δεν έχουν ιδιαίτερα προβλήματα.
george.kesarios@capital.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.