Του Γιώργου Κράλογλου
Στην κυβέρνηση ο κ. Σαμαράς θα κανονίσει πρόσληψη 770.000 άνεργων μέχρι το 2020. Ο κ. Βενιζέλος προτείνει «μέτρο και εργαζόμενο». Και ο κ. Βρούτσης καθιερώνει «Πιστοποιητικό Επιχειρηματικών Φρονημάτων». Στον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Λαφαζάνης φόρεσε πάλι τα κοντά παντελονάκια και βαράει την γροθιά στην παλάμη σκούζοντας «Δεν πληρώνω». Το «θέατρο σκιών» ετοιμάζει την παράσταση στην ΔΕΘ με τίτλο « Τέρμα σε φόρους και ανεργία».

Επειδή δεν πίστευα στα αυτιά μου όσα άκουσα χθες να δηλώνονται μετά την συνεδρίαση του κυβερνητικού συμβουλίου απασχόλησης έκανα και δικό μου ρεπορτάζ. Ήθελα να βεβαιωθώ ότι αυτά τα είπαν πολιτικοί τεχνοκράτες,  και εκπρόσωποι εργαζομένων και παραγωγικών τάξεων με κοινό νου.

Και επειδή βεβαιώθηκα ότι ειπώθηκαν μόνο για να ειπωθούν δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να ασχοληθούμε με την ουσία των εξαγγελιών. Ούτε ακόμη και «συγκρατημένης αισιοδοξίας» του πλήθους των παρευρισκόμενων. 

Τα πάντα έδειχναν (κατά την γνώμη μου) μόνο πρόβα θιάσου για το γνωστό και καθιερωμένο πολιτικό θέατρο στα εγκαίνια της ΔΕΘ.

Οπότε θα περιοριστώ μόνο σε επτά (δικές μου ) απορίες με την ελπίδα να αποτελέσουν ( το ολιγότερο) αντικείμενο ανταλλαγής απόψεων εντός και εκτός του Capital. Και (το περισσότερο) να προβληματίσουν ίσως ( οι απόψεις που θα διατυπωθούν ) τους κυβερνητικούς και την πολιτική σκηνή. Μήπως συμμαζευτούν τα πολλά και κενά λόγια έστω και την τελευταία στιγμή.

Απορία πρώτη: Προεκλογικά (το 2012) αλλά και ως πρωθυπουργός( το 2013 ) ο κ. Σαμαράς έλεγε ότι θα τακτοποιούσε σε θέσεις εργασίας 440.000 άνεργους. Τι έγινε που δεν πήραμε χαμπάρι ώστε να μας βεβαιώνει σήμερα πως σε πέντε χρόνια, μέχρι το 2020, (το 2014 μας τελείωσε) θα τακτοποιήσει εκτός από τους 440.000 παλαιούς και άλλους 330.000; Τα επίσημα στοιχεία λένε ότι δεν θα επιτύχουμε την ποθητή ύφεση και τα νούμερα για την ανάπτυξη του 2014 πάνε περίπατο…

Απορία δεύτερη: Πως προκύπτει το νούμερο των 770.000 ακριβώς και δεν μιλάμε, ας πούμε, για 773.500 για να είναι και πιο πιστευτό; Και μιας και πρόκειται για αποτέλεσμα αριθμητικής και πίνακα … γιατί δεν λέμε 1.000.000 για να αισιοδοξήσουμε περισσότερο;

Απορία τρίτη: το Κυβερνητικό Συμβούλιο Απασχόλησης συστήθηκε με μεγάλη δόξα και τιμή αλλά δεν είχε κάνει την πρώτη του. Είναι εντελώς συμπτωματικό που η πρώτη συνεδρίασή του έγινε λίγο πριν την ΔΕΘ και την παραμονή των συζητήσεων στο Παρίσι; Μήπως αυτά σημαίνουν συνδυασμό αποτελεσμάτων που να στέκονται ως εξαγγελίες στην ΔΕΘ ; Λέω μήπως…
Απορία τέταρτη: Για να είμαστε δίκαιοι πρωτοβουλίες του υπουργού Εργασίας στην μηχανοργάνωση για τον σχηματισμό εικόνας του εργασιακού περιβάλλοντος σε συνδυασμό με την δυνατότητα διασταύρωσης της νομιμότητας στις εργασιακές σχέσεις και την επιβράβευση της ορθής εργοδοτικής συμπεριφοράς είναι στοιχεία που συνθέτουν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Αλλά εδώ μιλάμε για θέσεις εργασίας που απαιτούν πολιτικές που συνδέονται και με άλλα υπουργεία. 

Απορία πέμπτη: Σύμφωνα με τις οδηγίες του κ. Σαμαρά το πολυπληθές Κυβερνητικό Συμβούλιο Απασχόλησης θα συνδυάσει τις προτάσεις του σε κείμενο ενιαίας πολιτικής για την ανεργία. Θα του το παραδώσει τον Οκτώβριο για να το εντάξει στο κυβερνητικό πρόγραμμα. Θα δεχθεί όμως πιθανότατες (ρεαλιστικές απόψεις) που συνιστούν, για την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας, ρευστότητα , δημόσιες επενδύσεις και γενναίες φορολογικές ελαφρύνσεις;

Γιατί το πλεόνασμα απαιτεί μείωση των δημοσίων επενδύσεων μέχρι και το 2016. Και οι φοροελαφρύνσεις μείωση του κράτους και απολύσεις κρατικών υπαλλήλων. Γίνονται αυτά με εκλογές το 2015 ή και το 2016;

Απορία έκτη: Η προοπτική δημιουργίας 770.000 θέσεων εργασίας μέχρι το 2020 σύμφωνα με τα πιθανά αναπτυξιακά μέτρα και κίνητρα που έχει στο μυαλό της η σημερινή κυβέρνηση σημαίνει ότι το ξεκίνημα του όποιου προγράμματος τοποθετείται αναγκαστικά στις αρχές του 2015. Άλλωστε η πολιτική δεν έχει σχηματοποιηθεί αφού τον Οκτώβριο θα συγκεραστούν οι προτάσεις . Εάν πάμε και για εκλογές ποια η αξία του προγράμματος; Δηλαδή ψηφίστε με να το εφαρμόσω; Και αν δεν με ψηφίσετε και βγει ο ΣΥΡΙΖΑ πάει περίπατο το πρόγραμμα;

Απορία έβδομη: Τον ΣΥΡΙΖΑ και τον επαναστάτη κ. Λαφαζάνη περιμένουν οι άνεργοι , οι επί ξύλου κρεμάμενοι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα με μισθούς πείνας και οι καταδικασμένοι μικρομεσαίοι για να πουν «δεν πληρώνω-δεν πληρώνω»; Δηλαδή τι τους λείπει; Ο κ. Λαφαζάνης και ένα αριστερό κόμμα τους λείπει ή μια ικανή κυβέρνηση που να ξέρει πως δημιουργούνται θέσεις εργασίας για να μην μεταναστεύσουν οι 1.500.00 άνεργοι από τους οποίους 600.000 και πλέον είναι νέα παιδιά;