Update:
Σε, περίπου, κυβερνητική φιέστα εξελισσεται η επίσκεψη των νομικών, με τη σύζυγο Κλούνεϊ να βρίσκεαι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και των φακών. «Θα τα καταφέρουμε» δήλωσε, μπαίνοντας στη συνάντηση με τον υπουργό Πολιτισμού Κ. Τασούλα. Ο κ. Τασούλας απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση για την τακτική που θα υιοθετήσει η Ελλάδα, καθώς δέχεται εισηγήσεις να αποφευχθεί η δικαστική προσφυγή που έχει λίγες πιθανότητες επιτυχίας. Αύριο θα παραχωρηθεί συνέντευξη Τύπου στην Ακρόπολη, μετά τη συνάντηση της Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ με τον πρωθυπουργό.
Σε, περίπου, κυβερνητική φιέστα εξελισσεται η επίσκεψη των νομικών, με τη σύζυγο Κλούνεϊ να βρίσκεαι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και των φακών. «Θα τα καταφέρουμε» δήλωσε, μπαίνοντας στη συνάντηση με τον υπουργό Πολιτισμού Κ. Τασούλα. Ο κ. Τασούλας απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση για την τακτική που θα υιοθετήσει η Ελλάδα, καθώς δέχεται εισηγήσεις να αποφευχθεί η δικαστική προσφυγή που έχει λίγες πιθανότητες επιτυχίας. Αύριο θα παραχωρηθεί συνέντευξη Τύπου στην Ακρόπολη, μετά τη συνάντηση της Αμάλ Αλαμουντίν-Κλούνεϊ με τον πρωθυπουργό.
Μέτρησα περισσότερους δημοσιογράφους και κάμερες στο Μ. Βρετάνια τη Δευτέρα το βράδυ από ό,τι στη Βουλή την Παρασκευή. Χθες ήταν η Αμάλ Αλαμουντίν που έφτασε στο ξενοδοχείο, τις προάλλες ήταν η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος του κόσμου η εικόνα θα ήταν αντίστροφη. Από τη μια, σε λίγες ώρες μπορεί να μην υπήρχε κυβέρνηση κι από την άλλη μια άφιξη μίας -σχεδόν άγνωστης στον μέσο Έλληνα- δικηγόρου, η οποία -όμως- μπήκε απότομα στη ζωή του τηλεθεατή τον τελευταίο καιρό. Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για το ποιος μάζεψε όλη τη δόξα.
Το θλιβερό με την όλη υπόθεση δεν είναι η Αλαμουντίν. Είναι μία γοητευτικότατη 36αρα κοσμοπολίτισσα, επιτυχημένη δικηγόρος εξ όσων διαβάζω, η οποία παντρεύτηκε τον πιο διάσημο εργένη (τςςςς, αγαπημένο κλισέ στα μεσημεριανάδικα), ο οποίος δεν αποκλείεται να είναι κυβερνήτης σε κάποια πολιτεία των ΗΠΑ σε λίγα χρόνια (άρχισαν ήδη δημοσιεύματα που τον θέλουν και στον Λευκό Οίκο). Το ήμισυ του απόλυτου ζευγαριού της show biz αυτή τη στιγμή δηλαδή βρίσκεται στην Αθήνα. Κανένα πρόβλημα, τίποτα να προσάψεις.
Το θλιβερό με την όλη υπόθεση δεν είναι ούτε τα media. Είναι τα ίδια που ενώ στους δρόμους υπήρχαν εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές με την Γιαννάκου υπουργό Παιδείας αυτά ασχολούνταν με τον μικρό Άλεξ στη Βέροια. Τα ίδια που ακόμη και τώρα, Οκτώβρη μήνα, δείχνουν ρεπορτάζ για τη Μύκονο του Αυγούστου την ώρα που στον κόσμο θερίζει ο Εbola κι οι τζιχαντιστές του ISIS. Πολλά προβλήματα, αλλά τι να προσάψεις; Εξάλλου, ζούμε στη χώρα που η έκθεση της ΕΛΣΤΑΤ για τη φτώχεια είναι συμπιεσμένη ανάμεσα σε αρχαίους τάφους κι επιστροφή μαρμάρων. Συνήθισες.
Το θλιβερό με την όλη υπόθεση είναι ο πολιτικός κόσμος. Σήμερα, Τρίτη, η Αλαμουντίν θα συναντηθεί με τον Τασούλα, αύριο με τον Σαμαρά. Δεν είναι θλιβερό που 30 χρόνια μετά τη Μελίνα δεν έχει υπάρξει ένας υπουργός Πολιτισμού να θέσει το δικό του όραμα στο τραπέζι; Που δεν έχει βρει ένα θέμα να το υψώσει ψηλά ως έμβλημα της θητείας του και να το βάλει στο επίκεντρο της πολιτικής του; Είμαστε σαν τα μηρυκαστικά. Μασάμε και ξαναμασάμε την ίδια καραμέλα. Μάρμαρα, αρχαίοι τάφοι, αρχαιολαγνεία. Η ίδια καραμέλα από την εποχή που η Μερκούρη έκανε καμπάνιες στο εξωτερικό για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, απαιτώντας να μην τα αποκαλούν Ελγίνεια. Γραφικοί όπως οι ίδιες απεικονίσεις των Μαρμάρων σε t-shirt και κούπες στα μαγαζιά στο Μοναστηράκι.
Καλώς ή κακώς, ο πολιτισμός απαιτεί πρώτα απ' όλα φαντασία. Και μετά πάθος, θάρρος και θράσος. Κι εμείς, εδώ και χρόνια, δεν έχουμε τίποτα απ' όλα τα παραπάνω. Πρέπει, λοιπόν, να τα δημιουργήσουμε. Γι' αυτό, ας βρούμε μια προσωπικότητα -είτε αυτή ονομάζεται Αλαμουντίν, είτε Κλούνεϊ, είτε Παπαδόπουλος- που να μπορεί να σταθεί σε πανευρωπαϊκό έστω (αν όχι παγκόσμιο) επίπεδο κι ας της αναθέσουμε το χαρτοφυλάκιο. Αυτοί που είχαν αυτό το πόστο την τελευταία 10ετία είναι οι: Τασούλας, Παναγιωτόπουλος, Αρβανιτόπουλος, Γερουλάνος, Σαμαράς, Λιάπης, Βουλγαράκης, Καραμανλής, Βενιζέλος. Πόσο χειρότερα μπορεί να τα πάει;
Υ.Γ. Ακούω πως το τριήμερο της Αλαμουντίν κόστισε στο υπουργείο Πολιτισμού σχεδόν 11.000€, μόνο για εισιτήρια και ενοικίαση αυτοκινήτου κι οδηγού. Διαμονή και λοιπά έξοδα μένουν εκτός. Κάποια στιγμή ο κ. Τασούλας, εκεί που θα φωτογραφίζεται δίπλα της, ας μας πει -έστω κι off the record- πόσο κόστισε συνολικά το νταβαντούρι. Θα έχει ενδιαφέρον. Περισσότερο, ίσως, από τις καθημερινές ανακοινώσεις για την Αμφίπολη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.