Αν ζούσε η Αθλητική Ηχώ θα γινόταν σήμερα 69 ετών. Δεν ξέρω πώς θα ήταν.Καλογερασμένη ή αφημένη, δημοσιογραφικά αξιοπρεπής ή χαρτί περιτυλίγματος για CD-τσόντες, όπως έγινε στην τελευταία φάση τής ζωής της από ανθρώπους ξένους με αυτήν. Ξένους με την ιστορία της, με την οικογένειά της, με τουςδεσμούς αίματος και ψυχής που είχαν με την «Ηχώ» οι ιστορικοί εκδότες της.
Ένα είναι σίγουρο: ότι η Αθλητική Ηχώ – γεννημένη την 1η Οκτωβρίου του 1945, μέσα απ’ τα ερείπια του πολέμου – αντιστέκεται σήμερα στη μνήμη μας ως κάτι ωραίο, ως σημείο αναφοράς μια αθλητικής δημοσιογραφίας που, πέρα από τα πάμπολλα θετικά της στοιχεία, είχε συχνά λαϊκισμούς, ακρότητες, παρορμητικές συμπεριφορές, αλλά μαζί είχε και ΟΡΙΑ – αυτά που πολλοί σήμερα ξεπερνούν. Αν ζούσε σήμερα η Αθλητική Ηχώ, στα σωστά χέρια – και όχι σε εκείνα που της έκλεισαν τα μάτια αφού προηγουμένως της τα έβγαλαν– είναι πιθανό να συνέχιζε τα ίδια λάθη που την οδήγησαν αργά και σταθερά, σε μια φθίνουσα πορεία χρόνων.
Προσωπικά, έτσι κι αλλιώς, σωστή και με λάθη, τη θυμάμαι με όμορφα συναισθήματα ως μια μεγάλη, υπέροχη περιπέτεια της ζωής μου. Την αγαπάω με τα λάθη της και με τα λάθη μου - αυτά που μπορεί να έκανα όταν είχα την ύψιστη τιμή να αναλάβω τη διεύθυνσή της. Γιατί «λάθη στραβά και πάθη μ’ έβγαλαν σωστό», που λέει και ο τραγουδοποιός, αγαπημένη Πριγκιπέσσαδεκάδων δημοσιογράφων.
Διον. Βραϊμάκης
Το από καρδιάς άρθρο μου για την Αθλητική Ηχώ το έγραψα στο μπλογκ πριν ακριβώς δυο χρόνια, την 1η Οκτωβρίου του 2012. Αν σας ενδιαφέρει, διαβάστε το εδώ. Από εκείνο το άρθρο αναδημοσιεύονται πιο κάτω σχόλια παλιών συντακτών και συνεργατών της «Α.Η.» που συνόδευσαν τη δημοσίευσή του και την ανάρτησή του στο facebook. Η σειρά τών σχολίων είναι όπως ακριβώς βρίσκονται καταχωρημένα σε εκείνο το άρθρο +/- Διαβάστε τα σχόλια συντακτών της Αθλητικής Ηχούς
Ένα είναι σίγουρο: ότι η Αθλητική Ηχώ – γεννημένη την 1η Οκτωβρίου του 1945, μέσα απ’ τα ερείπια του πολέμου – αντιστέκεται σήμερα στη μνήμη μας ως κάτι ωραίο, ως σημείο αναφοράς μια αθλητικής δημοσιογραφίας που, πέρα από τα πάμπολλα θετικά της στοιχεία, είχε συχνά λαϊκισμούς, ακρότητες, παρορμητικές συμπεριφορές, αλλά μαζί είχε και ΟΡΙΑ – αυτά που πολλοί σήμερα ξεπερνούν. Αν ζούσε σήμερα η Αθλητική Ηχώ, στα σωστά χέρια – και όχι σε εκείνα που της έκλεισαν τα μάτια αφού προηγουμένως της τα έβγαλαν– είναι πιθανό να συνέχιζε τα ίδια λάθη που την οδήγησαν αργά και σταθερά, σε μια φθίνουσα πορεία χρόνων.
Προσωπικά, έτσι κι αλλιώς, σωστή και με λάθη, τη θυμάμαι με όμορφα συναισθήματα ως μια μεγάλη, υπέροχη περιπέτεια της ζωής μου. Την αγαπάω με τα λάθη της και με τα λάθη μου - αυτά που μπορεί να έκανα όταν είχα την ύψιστη τιμή να αναλάβω τη διεύθυνσή της. Γιατί «λάθη στραβά και πάθη μ’ έβγαλαν σωστό», που λέει και ο τραγουδοποιός, αγαπημένη Πριγκιπέσσαδεκάδων δημοσιογράφων.
Διον. Βραϊμάκης
Το από καρδιάς άρθρο μου για την Αθλητική Ηχώ το έγραψα στο μπλογκ πριν ακριβώς δυο χρόνια, την 1η Οκτωβρίου του 2012. Αν σας ενδιαφέρει, διαβάστε το εδώ. Από εκείνο το άρθρο αναδημοσιεύονται πιο κάτω σχόλια παλιών συντακτών και συνεργατών της «Α.Η.» που συνόδευσαν τη δημοσίευσή του και την ανάρτησή του στο facebook. Η σειρά τών σχολίων είναι όπως ακριβώς βρίσκονται καταχωρημένα σε εκείνο το άρθρο +/- Διαβάστε τα σχόλια συντακτών της Αθλητικής Ηχούς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.