Ο 90χρονος Arnold Abbott συνελήφθη μαζί με δύο λειτουργούς της τοπικής εκκλησίας (Sanctuary Church). Κατά τη διάρκεια της σύλληψης οι παρευρισκόμενοι φώναζαν στους αστυνομικούς ότι αυτές οι συλλήψεις αποτελούν ντροπή.
Ο ίδιος ο 90χρονος δήλωσε ότι: «Ένας από τους αστυνομικούς με πλησίασε φωνάζοντας “άσε κάτω το πιάτο”, σαν να κρατούσα όπλο» και πρόσθεσε ότι «αυτοί οι άνθρωποι είναι οι πιο φτωχοί από τους φτωχούς, δεν έχουν τίποτα, δεν έχουν μία στέγη πάνω από το κεφάλι τους. Πως θέλεις να τους διώξουμε;»
Το 1999 ο Arnold Abbott μήνυσε την πόλη του Fort Lauderdale, επειδή είχε απαγορεύσει τη διανομή τροφίμων στην παραλία. Το δικαστήριο τον είχε δικαιώσει καθώς έκρινε αντισυνταγματική την απαγόρευση.
Ο νέος νόμος, που πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα, και εφαρμόζεται ή θα εφαρμοστεί το επόμενο διάστημα στο Seattle, το Los Angeles, το Phoenix, το Dallas, και τη Philadelphia, ορίζει ότι η διανομή τροφίμων μπορεί να γίνεται μόνο σε απόσταση 152 μέτρων από κατοικημένες περιοχές. Ο νέος νόμος έχει δεχθεί σφοδρή κριτική και έχει κατηγορηθεί ότι στοχεύει σε κοινωνική εκκαθάριση.
Ο Arnold Abbott - ο οποίος δήλωσε ότι πιστεύει στο «αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου»- δήλωσε ότι θα καταθέσει μήνυση κατά της πολιτείας και θα συνεχίσει να ασκεί το λειτούργημά του.
Πηγή: Independent
Η επιστολή ενός πρώην σκλάβου στα παλιά αφεντικά του στο Νότο
Σύμφωνα με την μυθολογία των Γιάνκηδων, η οποία πέρασε σε όλον τον κόσμο, οι Νότιοι πριν από τον λεγόμενο «εμφύλιο» πόλεμο, δεν ήταν τίποτε άλλο παρά σκληροί αφέντες σκλάβων και οι καημένοι οι μαύροι Νότιοι περίμεναν πως και πως την ευκαιρία να ξεσηκωθούν και να καταστρέψουν τόσο το σύστημα της δουλείας, όσο και στους σκληρούς κυρίους τους.
Στο φυλλάδιο “Bill Yopp: Narrative of a Slave” («Bill Yopp: Η Αφήγηση ενός Σκλάβου» - o Yopp υπηρέτησε στον στρατό των Νοτίων ως λοχαγός και πολέμησε στην μάχη του Fredericksburg) ο συγγραφέας λέει για τη σύζυγο ενός ιεροκήρυκα από τοΚονέκτικατ (Βορράς) ο οποίος έφτασε στο Νότο πριν από τον πόλεμο. Αυτή η ταλαίπωρη παραπλανημένη κυρία από τον Βορρά φαντάζεται ότι είναι ιεραπόστολος σε μια ξένη χώρα όπου σκλαβωμένοι άνθρωποι καταπιέζονται και υποφέρουν καθημερινά τις ωμότητες των βάρβαρων αφεντάδων τους. Έμεινε έκπληκτη όταν διαπίστωσε ότι, σε γενικές γραμμές, οι Λευκοί Νότιοι ήταν γενναιόδωροι και καλοσυνάτοι και θεωρούσαν τους μαύρους Νότιους όχι ως σκλάβους, αλλά ως υπηρέτες. Η έκπληξή της μεγάλωσε όταν βρήκε ότι οι μαύροι Νότιοι ήταν γενικά ευχαριστημένοι και χαρούμενοι...
Η παρακάτω επιστολή έχει μεταγραφεί από την αρχική. Γράφτηκε στις 17 Νοεμβρίου 1929, από τον Jim Holliman, πρώην σκλάβο. Έγραφε απαντώντας στους “white folks” του (μεταφράζεται και ως "λευκούς συγγενείς" του) για να ανακαλύψει τι τους είχε συμβεί από τότε που μετακόμισε από το Τενεσί στο Τέξας. Ήταν ογδόντα εννέα χρονών όταν έγραψε αυτό το γράμμα. Αυτή η επιστολή λάμπει μέσα στο σκοτάδι του ψεύδους που διαδίδεται από τους Γιάνκηδες μυθοπλάστες και φωτίζει μια εποχή που οι άνθρωποι, ακόμη και αν είχαν διαφορετικό χρώμα δέρματος και κατάσταση ζωής, είχαν μια αίσθηση αμοιβαίου σεβασμού και θαυμασμού που είναι η πεμπτουσία της ανθρώπινης αγάπης.
Χέντερσον, Τέξας 17 του Νοέμβρη του 1929
Κύριες Henry Holleman, Αγαπητέ κύριε,
Έλαβα μια επιστολή από εσάς πριν από λίγους μήνες και ήμουν πολύ περήφανος για αυτό. Αλλά λόγω του ότι είχα πολλές δουλειές δεν κατάφερα να απαντήσω αμέσως, όπως θα έπρεπε να είχα κάνει. Αλλά ελπίζω να μην μου θυμώσετε κλπ Είμαι στην κατάσταση τώρα να απαντήσω στις επιστολές σας. Θέλω ακόμα να ακούσω νέα από την πολιτεία που γεννήθηκα και από τους λευκούς και έγχρωμους φίλους και αν μπορέσετε να μου απαντήσετε θα γράψω μια ιστορία για σας. Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην οικογένειαHolleman και ποτέ δεν ανήκε σε καμία άλλη μέχρι που πέθανε ο γέρος Mark Holliman. Ο πατέρας του Mark τον μεγάλωσε και του φέρθηκε σαν ένα από τα λευκά παιδιά και μετά το θάνατο του γέρου έπεσε στον Mark ο οποίος, επίσης, τον αντιμετώπισε σαν έναν λευκό. Του επετράπη να φέρει το όπλο του, κάτι που ήταν αυστηρά ένα΄ντια στη νομοθεσία για τους σκλάβους. Η γιαγιά ήταν η μαγείρισσα για τους λευκούς και για τους μαύρους. Το τραπέζι στρωνόταν 3 φορές την ημέρα για τους μαύρους, όπως το ίδιο και για τους λευκούς.
Δεν μπορώ να σας πω πάρα πολλά τώρα εάν θέλω να αφήσω αρκετά για την ιστορία. Αλλά θα πω ότι οι Hollemans ήταν καλοί λευκοί.
Είμαι ένας ντόπιος του Τενεσί. Η καλύτερη πολιτεία στην Ένωση. Αλλά ήταν στο Τέξας που πέρασα το καλύτερο μέρος της ζωής μου. Θέλω να ακούσω νέα από εσάς και όλους τους υπόλοιπουςHollimans. Ζει κάποιος από την οικογένεια του Joel Hollimans ; ΟBill τον οποίον λέγανε άχρηστο όταν ήταν αγόρι, είναι τώρα επιχειρηματίας. Παρακαλώ γράψτε μου λίγα λόγια και εγώ μπορεί να έχω κάτι καλό να σας απαντήσω.
Jim Holliman
(ΥΓ) Θέλω να μου δώσετε την ημερομηνία πώλησης του MarkHolliman [της πώλησης της περιουσίας του Mark Holleman] γιατί ήμουν, κατά το χρόνο της πώλησης, ένα αγόρι 10 ή 12 ετών, όλη η περιουσία πωλήθηκε και ο μπαμπάς μου, Abe, και η Sueπωλήθηκαν σε νέο αφεντικό. Ο Δρ Shelby αγόρασε τον μπαμπά. Κάποια άλλη φορά θέλω να πάρετε το άλογό σας ή με κάποιο τρόπο να έρθετε και να πάμε στο νεκροταφείο Smith και να μου δώσετε τις ημερομηνίες θανάτων των παλιών αφεντικών και εγώ θα σας πληρώσω και αν νομίζετε ότι θα είναι πάρα πολύ μεγάλη δουλειά, γράψτε μου πρώτα και επιτρέψτε μου να ξέρω τι θα μου κοστίσει και θα κάνουμε συμφωνία. Επιτρέψτε μου να ακούσω νέα από σας γρήγορα.
Jim Holliman
ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ – Από το “The South Was Right!”(James Ronald Kennedy, Walter Donald Kennedy)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.