TΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΙΤΑΛΙΑ-ΓΑΛΛΙΑ
Μην περιμένετε τον από μηχανής θεό στο Παρίσι.
Εκτός του ότι είναι απασχολημένος στους δρόμους του Φέργκιουσον η απειλή της Ιταλίας και της Γαλλίας οδηγεί τους δανειστές στην πολτοποίηση της Ελλάδας προς παραδειγματισμό.
Το ρεπορτάζ του Γιάννη Αγγέλη από το Capital.gr αποκαλύπτει το γιατί έχει χαθεί κάθε ελπίδα>
«Θα χρειασθεί ένας... από μηχανής θεός, για να κλείσει η συμφωνία με την τρόικα στο Παρίσι» υποστήριζε αργά χθες βράδυ αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος που εμπλέκεται στις διαπραγματευτικές διαδικασίες που θα ξεκινήσουν σήμερα στη γαλλική πρωτεύουσα.
Στις διευκρινίσεις που ακολούθησαν φαινόταν καθαρά πως η προσδοκία για την εμφάνιση του «από μηχανής θεού» στρεφόταν προς την Ουάσιγκτον και αφορά την ελπίδα για παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα «όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν τόσο το 2010 όσο και το 2012...».
Είναι αυτό δυνατό αυτό να επαναληφθεί; Πληροφορίες του Capital.gr, εδώ και αρκετές εβδομάδες, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι αυτή την φορά το ΔΝΤ –παρά τη δυσθυμία και αρχική απροθυμία του να συμμετάσχει στη συνάντηση του Παρισιού– είναι τελικά αποφασισμένο να οδηγήσει τη διαπραγμάτευση σε «δύσκολες περιοχές» και η Ουάσιγκτον «είναι σύμφωνη» με τη στάση της κας Λαγκάρντ. Η αιτία αυτής της διαφοράς με ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν είναι ότι το ΔΝΤ φαίνεται αποφασισμένο να υποχρεώσει την Ευρωζώνη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να σεβασθεί την συμφωνία της 27ης Νοεμβρίου του 2012. Μία συμφωνία η οποία αφορά στην ευθύνη της Ευρωζώνης να αναλάβει τη διασφάλιση του αξιόχρεου του κρατικού χρέους –με αφορμή το ελληνικό δημόσιο χρέος– που είχε ακυρώσει η περιβόητη συναπόφαση Μέρκελ Σαρκοζί στην Ντωβίλ, πυροδοτώντας ένα νέο κύκλο της κρίσης στο δημόσιο χρέος της ευρωζώνης.
Το Eurogroup το Νοέμβριο του 2012 δεσμεύτηκε, εφόσον η Ελλάδα εξασφαλίσει πρωτογενή πλεονάσματα, να κάνει ό,τι χρειασθεί για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Και αυτό σύμφωνα με το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ είναι είτε το «κούρεμα» του χρέους (κούρεμα στο κεφάλαιο του χρέους που διακρατούν οι χώρες της ευρωζώνης) είτε η δρομολόγηση της αμοιβαιοποίησής του (δηλαδή η παρέμβαση της ΕΚΤ για τη στήριξη των κρατικών ομολόγων).
Το εργαλείο που διαθέτει το ΔΝΤ για να επιβάλλει το «σεβασμό» και την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής είναι το περιβόητο δημοσιονομικό κενό, ήτοι τα χρήματα που λείπουν από τον προϋπολογισμό προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ το 2015. Η ύπαρξη δημοσιονομικού κενού αμφισβητεί έτσι το βασικό στοιχείο που υποστηρίζει η Ευρωζώνη, ότι δηλαδή το ελληνικό χρέος είναι πλέον βιώσιμο και δεν χρειάζεται νέο «κούρεμα» ή αναδιάρθρωση του χρέους όπως επιμένει το ΔΝΤ στη λογική της απόφασης του Νοεμβρίου του 2012.
Η ευρωζώνη για τους αντίθετους λόγους ασκεί επίσης ασφυκτική πίεση (Βερολίνο) προκειμένου να καλυφθεί με νέα μέτρα το δημοσιονομικό κενό που εντοπίζει το ΔΝΤ για να υποστηρίξει ότι μπορεί να επιτευχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα που εξασφαλίζει τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους χωρίς η Ευρωζώνη να χρειάζεται να κάνει κάτι όσον αφορά τη δέσμευσή της του Νοεμβρίου του 2012.
Στην πραγματικότητα πίσω από τη «σκηνή» της διαπραγμάτευσης για το ελληνικό πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη άλλο ένα σκληρό «μπρα ντε φερ» όπου ο ουσιαστικός στόχος από πλευράς ΔΝΤ είναι να σπρώξει την Ευρωζώνη να κάνει το κρίσιμο βήμα και να αναλάβει ευθύνες ανάλογες εκείνων που επί 5-6 χρόνια ασκούσε η Fed με την «ποσοτική χαλάρωση». Η πίεση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο ταχύτερα εκδηλώνεται το απειλητικό αδιέξοδο στις δύο μεγάλες μετά τη Γερμανία οικονομίες της Ευρωζώνης, την Ιταλία και τη Γαλλία, στο φαύλο κύκλο της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπης.
Από την άλλη πλευρά η Ευρωζώνη θέλει πάση «θυσία» και με κάθε μέσο να «κλείσει» την υπόθεση αυτή επιμένοντας στην πολιτική που ακολουθεί μέχρι σήμερα. Και για να γίνει αυτό, το «δημοσιονομικό κενό» στην Αθήνα πρέπει να κλείσει με κάθε τρόπο ακόμα και αν αυτό τροφοδοτεί το εσωτερικό αδιέξοδο στην Ελλάδα με εφιαλτικές παρενέργειες.
Στο Παρίσι είναι μάλλον βέβαιο ότι θα δούμε από σήμερα το μεσημέρι αυτό το «μπρα ντε φερ» να συνεχίζεται με σημεία αναφοράς το δημοσιονομικό κενό των 2,5 δισ. ευρώ και με υποψήφιο «θύμα» τις ασφαλιστικές δαπάνες των επόμενων δεκαετιών... Δεν μπορεί βέβαια να γνωρίζει κανείς ποιες άλλες διαδικασίες έχουν δρομολογηθεί καθώς το βάθος της κρίσης εξαναγκάζει σε αναζήτηση διεξόδου, αλλά προς το παρόν το σενάριο της τραγωδίας δεν προβλέπει εμφάνιση «από μηχανής θεού».
Στις διευκρινίσεις που ακολούθησαν φαινόταν καθαρά πως η προσδοκία για την εμφάνιση του «από μηχανής θεού» στρεφόταν προς την Ουάσιγκτον και αφορά την ελπίδα για παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα «όπως είχε συμβεί και στο παρελθόν τόσο το 2010 όσο και το 2012...».
Είναι αυτό δυνατό αυτό να επαναληφθεί; Πληροφορίες του Capital.gr, εδώ και αρκετές εβδομάδες, συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι αυτή την φορά το ΔΝΤ –παρά τη δυσθυμία και αρχική απροθυμία του να συμμετάσχει στη συνάντηση του Παρισιού– είναι τελικά αποφασισμένο να οδηγήσει τη διαπραγμάτευση σε «δύσκολες περιοχές» και η Ουάσιγκτον «είναι σύμφωνη» με τη στάση της κας Λαγκάρντ. Η αιτία αυτής της διαφοράς με ό,τι έχει συμβεί στο παρελθόν είναι ότι το ΔΝΤ φαίνεται αποφασισμένο να υποχρεώσει την Ευρωζώνη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να σεβασθεί την συμφωνία της 27ης Νοεμβρίου του 2012. Μία συμφωνία η οποία αφορά στην ευθύνη της Ευρωζώνης να αναλάβει τη διασφάλιση του αξιόχρεου του κρατικού χρέους –με αφορμή το ελληνικό δημόσιο χρέος– που είχε ακυρώσει η περιβόητη συναπόφαση Μέρκελ Σαρκοζί στην Ντωβίλ, πυροδοτώντας ένα νέο κύκλο της κρίσης στο δημόσιο χρέος της ευρωζώνης.
Το Eurogroup το Νοέμβριο του 2012 δεσμεύτηκε, εφόσον η Ελλάδα εξασφαλίσει πρωτογενή πλεονάσματα, να κάνει ό,τι χρειασθεί για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Και αυτό σύμφωνα με το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ είναι είτε το «κούρεμα» του χρέους (κούρεμα στο κεφάλαιο του χρέους που διακρατούν οι χώρες της ευρωζώνης) είτε η δρομολόγηση της αμοιβαιοποίησής του (δηλαδή η παρέμβαση της ΕΚΤ για τη στήριξη των κρατικών ομολόγων).
Το εργαλείο που διαθέτει το ΔΝΤ για να επιβάλλει το «σεβασμό» και την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής είναι το περιβόητο δημοσιονομικό κενό, ήτοι τα χρήματα που λείπουν από τον προϋπολογισμό προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3% του ΑΕΠ το 2015. Η ύπαρξη δημοσιονομικού κενού αμφισβητεί έτσι το βασικό στοιχείο που υποστηρίζει η Ευρωζώνη, ότι δηλαδή το ελληνικό χρέος είναι πλέον βιώσιμο και δεν χρειάζεται νέο «κούρεμα» ή αναδιάρθρωση του χρέους όπως επιμένει το ΔΝΤ στη λογική της απόφασης του Νοεμβρίου του 2012.
Η ευρωζώνη για τους αντίθετους λόγους ασκεί επίσης ασφυκτική πίεση (Βερολίνο) προκειμένου να καλυφθεί με νέα μέτρα το δημοσιονομικό κενό που εντοπίζει το ΔΝΤ για να υποστηρίξει ότι μπορεί να επιτευχθεί το πρωτογενές πλεόνασμα που εξασφαλίζει τη «βιωσιμότητα» του ελληνικού χρέους χωρίς η Ευρωζώνη να χρειάζεται να κάνει κάτι όσον αφορά τη δέσμευσή της του Νοεμβρίου του 2012.
Στην πραγματικότητα πίσω από τη «σκηνή» της διαπραγμάτευσης για το ελληνικό πρόγραμμα βρίσκεται σε εξέλιξη άλλο ένα σκληρό «μπρα ντε φερ» όπου ο ουσιαστικός στόχος από πλευράς ΔΝΤ είναι να σπρώξει την Ευρωζώνη να κάνει το κρίσιμο βήμα και να αναλάβει ευθύνες ανάλογες εκείνων που επί 5-6 χρόνια ασκούσε η Fed με την «ποσοτική χαλάρωση». Η πίεση αυτή είναι τόσο μεγαλύτερη όσο ταχύτερα εκδηλώνεται το απειλητικό αδιέξοδο στις δύο μεγάλες μετά τη Γερμανία οικονομίες της Ευρωζώνης, την Ιταλία και τη Γαλλία, στο φαύλο κύκλο της οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπης.
Από την άλλη πλευρά η Ευρωζώνη θέλει πάση «θυσία» και με κάθε μέσο να «κλείσει» την υπόθεση αυτή επιμένοντας στην πολιτική που ακολουθεί μέχρι σήμερα. Και για να γίνει αυτό, το «δημοσιονομικό κενό» στην Αθήνα πρέπει να κλείσει με κάθε τρόπο ακόμα και αν αυτό τροφοδοτεί το εσωτερικό αδιέξοδο στην Ελλάδα με εφιαλτικές παρενέργειες.
Στο Παρίσι είναι μάλλον βέβαιο ότι θα δούμε από σήμερα το μεσημέρι αυτό το «μπρα ντε φερ» να συνεχίζεται με σημεία αναφοράς το δημοσιονομικό κενό των 2,5 δισ. ευρώ και με υποψήφιο «θύμα» τις ασφαλιστικές δαπάνες των επόμενων δεκαετιών... Δεν μπορεί βέβαια να γνωρίζει κανείς ποιες άλλες διαδικασίες έχουν δρομολογηθεί καθώς το βάθος της κρίσης εξαναγκάζει σε αναζήτηση διεξόδου, αλλά προς το παρόν το σενάριο της τραγωδίας δεν προβλέπει εμφάνιση «από μηχανής θεού».
Στο μεταξύ σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Κώστα Συμεωνίδη για την DW εκτενείς είναι οι αναφορές του γερμανικού τύπου στο ραντεβού των Παρισίων>
Για επίπονες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και τρόικας κάνει λόγο η Frankfurter Rundschau σημειώνοντας ότι «δεν απομένει πλέον πολύς χρόνος δεδομένου ότι το τρέχον πρόγραμμα βοήθειας λήγει στα τέλη του χρόνου. Η Αθήνα όμως χρειάζεται περαιτέρω στήριξη».
«Συνεχίζονται οι συνομιλίες της τρόικας με την Ελλάδα», είναι ο τίτλος άρθρου στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Handelsblatt, η οποία χαρακτηρίζει τη συνάντηση των Παρισίων «σημαντική για την πορεία του ελληνικού προγράμματος σταθεροποίησης».
Στενεύουν τα χρονικά περιθώρια
Συγκρατημένη αισιοδοξία στην ελληνική πλευρά
Σε σχετικό του άρθρο το περιοδικό Der Spiegel σημειώνει ότι «το οικονομικό επιτελείο της ελληνικής κυβέρνησης δεν έχει πλέον πολύ χρόνο στη διάθεσή του για να πείσει τους δανειστές του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της ΕΕ για τους αριθμούς του. Παρόλα αυτά, οι συνομιλίες προχωρούν μετά δυσκολίας».
Όπως σημειώνει το γερμανικό περιοδικό, μέσα στις επόμενες τρεις ημέρες το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να παρουσιάσει κατά πόσον έχει προχωρήσει με το πρόγραμμα περικοπών.
«Η πίεση είναι τεράστια: εντέλει, το ερώτημα είναι εάν η Αθήνα μπορεί να συνεχίσει το πρόγραμμα σταθεροποίησης των δημοσιονομικών της. Χωρίς στήριξη όμως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Η συμφωνία με την τρόικα των δανειστών (…) είναι βασική προϋπόθεση για να συνεχιστούν οι συνομιλίες αναφορικά με τον τρόπο περαιτέρω στήριξης της Ελλάδας. Το τρέχον πρόγραμμα στήριξης λήγει στα τέλη του έτους».
Διαφωνίες για δημοσιονομικό κενό
Θα επέλθει συμφωνία μέχρι το Eurogroup της 8ης Δεκεμβρίου;
Επικαλούμενο πληροφορίες του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa, το Spiegel αναφέρεται στις διαφωνίες που προέκυψαν το τελευταίο διάστημα μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και τρόικας.
«Για το 2015 η τρόικα υπολογίζει με ένα δημοσιονομικό κενό ύψους 2,5 δις ευρώ και ζητά περικοπές, μεταξύ άλλων στις συντάξεις, όπως λέγεται. Το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών δεν βλέπει κενό και το απορρίπτει».
Σύμφωνα με το Spiegel, η βραδύτητα των συνομιλιών προκαλεί όλο και μεγαλύτερη ανησυχία στις Βρυξέλλες. «Εάν δεν υπάρξει συμφωνία στο Παρίσι, τότε η πιστωτική γραμμή -η οποία πρόκειται να αποφασιστεί στις 8 Δεκεμβρίου από το Eurogroup- θα είναι δύσκολη έως αδύνατη, ανέφεραν κύκλοι της ΕΕ τη Δευτέρα. Στην Αθήνα, αντίθετα, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι μπορεί να επιτευχθεί λύση ‘ακόμη και την τελευταία στιγμή’, όπως λένε».
More Economy
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.