Θα αντέξουν οι Ευρωπαίοι τις συγκρούσεις κορυφής που απειλούν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα;
Aντιμέτωπη με μια ιστορική κρίση βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς είναι πλέον ολοφάνερο ότι τα κράτη - μέλη δεν μπορούν να ανεχθούν την παντοκρατορία της Γερμανίας, την πολιτική σκληρής λιτότητας που υποδαυλίζει την ανάπτυξη και μία ένωση δύο ταχυτήτων.
Τα ανοικτά μέτωπα είναι πολλά - Cameron εναντίον Merkel, Juncker εναντίον Renzi, Draghi εναντίον Weidmann - γεγονός που καταδεικνύει τις τεράστιες διαφορές στους κόλπους της Ε.Ε. και προκαλεί σοβαρή κρίση αξιοπιστίας της λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ε.Ε. η ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είναι σε θέση να αντέξουν τις συγκρούσεις κορυφής και να βρουν τον βηματισμό τους με στόχο την ευημερία των λαών της Ευρώπης.
Με έξοδο από την Ε.Ε. απειλεί η Βρετανία
Σφοδρή είναι η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό της Βρετανίας Dacid Cameron και την Καγκελάριο της Γερμανίας Angela Merkel.
Για πρώτη φορά μια παραδοσιακή δύναμη της Ευρώπης απειλεί με αποχώρηση από την Ε.Ε. προκαλώντας την οργή της Γερμανίας, με την Καγκελάριο ουσιαστικά να δηλώνει ότι η Βρετανία είναι ελεύθερη να επιλέξει το μέλλον της, αρνούμενη να υποκύψει στον εκβιασμό, όπως διαμηνύει το Βερολίνο.
Ο πρωθυπουργός Cameron αναγκάστηκε να σκληρύνει τη ρητορική του κατά της Ευρώπης, με φόντο τη ραγδαία άνοδο του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος του Nigel Farage, το οποίο ωστόσο εξακολουθεί να καταγράφει εντυπωσιακά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.
Βεβαίως ενδεχόμενη αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε. δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και θα συντάραζε συθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Πάντως η Βρετανία φαίνεται πως αποτελεί ξένο σώμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με φόντο την επιμονή της για την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση των ευρωπαίων εργαζομένων και την άρνησή της να καταβάλει τα 2,1 δισ. ευρώ για τον προϋπολογισμό της Ε.Ε.
Η Βρετανία χάνει τους συμμάχους της και οδεύει προς την απομόνωση.
Θα απαιτηθεί τεράστια διπλωματική προσπάθεια από το στρατόπεδο Cameron, προκειμένου να αντιστραφεί το κλίμα.
Άγρια κόντρα Juncker – Renzi
Άγρια κόντρα έχει ξεσπάσει ανάμεσα στον πρόεδρο της Κομισιόν Jean Claude Juncker και τον πρωθυπουργό της Ιταλίας Mateo Renzi.
O πρόεδρος της Κομισιόν έσπευσε να απαντήσει στις κατηγορίες που εκτόξευσε σε βάρος των Βρυξελλών ο Renzi, τονίζοντας ότι δεν είναι πρόεδρος μιας ομάδας γραφειοκρατών, όπως χαρακτηρίζει την Ε.Ε. ο Ιταλός πρωθυπουργός.
«Δεν είμαι πρόεδρος μιας ομάδας γραφειοκρατών. Καλώ όλους τους πρωθυπουργούς να σεβαστούν τον θεσμό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Juncker.
«Εδώ είναι Ιταλία», είχε δηλώσει πρωθυπουργός της Ιταλίας σε τηλεοπτική του συνέντευξη, καλώντας τις Βρυξέλλες να σεβαστούν τη χώρα του.
Σημειώνεται ότι το «αντάρτικο» των Renzi και Francois Hollande οι οποίοι γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το Σύμφωνο Σταθερότητας, έχει προκαλέσει εκνευρισμό στους κόλπους της Ε.Ε. αλλά και στο Βερολίνο.
Μείζον ηθικό ζήτημα για τον Juncker το φορολογικό σκάνδαλο στο Λουξεμβούργο
Η υπόθεση των μυστικών φορολογικών συμφωνιών ανάμεσα στο Λουξεμβούργο και εκατοντάδες πολυεθνικές εταιρείες, μετατρέπεται σε μείζον ηθικό ζήτημα για τον πρόεδρο της Κομισιόν και πρώην πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, Jean Claude Juncker.
Οι αρχές της χώρας μέσα από ένα πολύ σύνθετο οικονομικό σύστημα, βοήθησαν ώστε κάποιες επιχειρήσεις να πληρώσουν λιγότερο από 1% φόρους.
Αυτός ο τρόπος φοροαποφυγής δεν είναι παράνομος, ωστόσο δημιουργείται ζήτημα αν το Λουξεμβούργο παραβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο περί ανταγωνισμού, αλλά και για τον ρόλο του ίδιου του Jean Claude Juncker στην υπόθεση.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung:
«O Juncker μετέτρεψε το μεγάλο Δουκάτο σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές αγορές του κόσμου.
Τώρα είναι πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θέλει θα αντιμετωπίσει με ιδιαίτερη σκληρότητα αυτούς που φοροδιαφεύγουν και να αναγκάσει τις τράπεζες να συμμετάσχουν στα έξοδα της κρίσης.
Στους πολίτες δεν αρέσει όταν μεγάλοι όμιλοι δεν πληρώνουν καθόλου φόρους και οι ίδιοι θα πρέπει να παραιτηθούν από βασικές κοινωνικές παροχές».
Μάλιστα το πρακτορείο Bloomberg προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, τονίζοντας ότι ο Juncker πρέπει να παραιτηθεί από την προεδρία της Κομισιόν, καθώς έκανε όντας πρωθυπουργός για δύο δεκαετίες, έκανε πλούσια τη χώρα του, κλέβοντας από τις άλλες χώρες!
«Εμφύλιος» στην ΕΚΤ
Μπορεί ο διοικητής της EKT, Mario Draghi να έστειλε μήνυμα ενότητας και ομοφωνίας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου μετά τη συνεδρίαση του Οκτωβρίου την περασμένη Πέμπτη, ωστόσο είναι γνωστός ο πόλεμος που μαίνεται ανάμεσα στον Ιταλό κεντρικό τραπεζίτη και τον διοικητή της γερμανικής Bundesbank, Jens Weidmann.
Το Βερολίνο υψώνει τείχος στην προσπάθεια Draghi να σώσει το ευρώ, αντιδρώντας σθεναρά στο ενδεχόμενο ποσοτικής χαλάρωσης μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Telegraph, αν η ΕΚΤ επιμείνει και τελικά προχωρήσει στις αγορές κρατικών ομολόγων, ο γερμανός Weidmann θα παραιτηθεί από το εκτελεστικό συμβούλιο της ΕΚΤ.
Πάντως οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Draghi θα είναι ο νικητής αυτής της αντιπαράθεσης, με την ΕΚΤ να προχωρά σε ποσοτική χαλάρωση (QE) στις αρχές του 2015, καθώς είναι το μόνο όπλο στη φαρέτρα της για την αντιμετώπιση της απειλής του αποπληθωρισμού και την τόνωση της ανάπτυξης στην ευρωζώνη.
Τα ανοικτά μέτωπα είναι πολλά - Cameron εναντίον Merkel, Juncker εναντίον Renzi, Draghi εναντίον Weidmann - γεγονός που καταδεικνύει τις τεράστιες διαφορές στους κόλπους της Ε.Ε. και προκαλεί σοβαρή κρίση αξιοπιστίας της λειτουργίας των ευρωπαϊκών θεσμών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ε.Ε. η ευρωζώνη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, είναι σε θέση να αντέξουν τις συγκρούσεις κορυφής και να βρουν τον βηματισμό τους με στόχο την ευημερία των λαών της Ευρώπης.
Με έξοδο από την Ε.Ε. απειλεί η Βρετανία
Σφοδρή είναι η αντιπαράθεση ανάμεσα στον πρωθυπουργό της Βρετανίας Dacid Cameron και την Καγκελάριο της Γερμανίας Angela Merkel.
Για πρώτη φορά μια παραδοσιακή δύναμη της Ευρώπης απειλεί με αποχώρηση από την Ε.Ε. προκαλώντας την οργή της Γερμανίας, με την Καγκελάριο ουσιαστικά να δηλώνει ότι η Βρετανία είναι ελεύθερη να επιλέξει το μέλλον της, αρνούμενη να υποκύψει στον εκβιασμό, όπως διαμηνύει το Βερολίνο.
Ο πρωθυπουργός Cameron αναγκάστηκε να σκληρύνει τη ρητορική του κατά της Ευρώπης, με φόντο τη ραγδαία άνοδο του ευρωσκεπτικιστικού κόμματος του Nigel Farage, το οποίο ωστόσο εξακολουθεί να καταγράφει εντυπωσιακά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις.
Βεβαίως ενδεχόμενη αποχώρηση της Βρετανίας από την Ε.Ε. δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση και θα συντάραζε συθέμελα το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.
Πάντως η Βρετανία φαίνεται πως αποτελεί ξένο σώμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με φόντο την επιμονή της για την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη διακίνηση των ευρωπαίων εργαζομένων και την άρνησή της να καταβάλει τα 2,1 δισ. ευρώ για τον προϋπολογισμό της Ε.Ε.
Η Βρετανία χάνει τους συμμάχους της και οδεύει προς την απομόνωση.
Θα απαιτηθεί τεράστια διπλωματική προσπάθεια από το στρατόπεδο Cameron, προκειμένου να αντιστραφεί το κλίμα.
Άγρια κόντρα Juncker – Renzi
Άγρια κόντρα έχει ξεσπάσει ανάμεσα στον πρόεδρο της Κομισιόν Jean Claude Juncker και τον πρωθυπουργό της Ιταλίας Mateo Renzi.
O πρόεδρος της Κομισιόν έσπευσε να απαντήσει στις κατηγορίες που εκτόξευσε σε βάρος των Βρυξελλών ο Renzi, τονίζοντας ότι δεν είναι πρόεδρος μιας ομάδας γραφειοκρατών, όπως χαρακτηρίζει την Ε.Ε. ο Ιταλός πρωθυπουργός.
«Δεν είμαι πρόεδρος μιας ομάδας γραφειοκρατών. Καλώ όλους τους πρωθυπουργούς να σεβαστούν τον θεσμό», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Juncker.
«Εδώ είναι Ιταλία», είχε δηλώσει πρωθυπουργός της Ιταλίας σε τηλεοπτική του συνέντευξη, καλώντας τις Βρυξέλλες να σεβαστούν τη χώρα του.
Σημειώνεται ότι το «αντάρτικο» των Renzi και Francois Hollande οι οποίοι γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το Σύμφωνο Σταθερότητας, έχει προκαλέσει εκνευρισμό στους κόλπους της Ε.Ε. αλλά και στο Βερολίνο.
Μείζον ηθικό ζήτημα για τον Juncker το φορολογικό σκάνδαλο στο Λουξεμβούργο
Η υπόθεση των μυστικών φορολογικών συμφωνιών ανάμεσα στο Λουξεμβούργο και εκατοντάδες πολυεθνικές εταιρείες, μετατρέπεται σε μείζον ηθικό ζήτημα για τον πρόεδρο της Κομισιόν και πρώην πρωθυπουργό του Λουξεμβούργου, Jean Claude Juncker.
Οι αρχές της χώρας μέσα από ένα πολύ σύνθετο οικονομικό σύστημα, βοήθησαν ώστε κάποιες επιχειρήσεις να πληρώσουν λιγότερο από 1% φόρους.
Αυτός ο τρόπος φοροαποφυγής δεν είναι παράνομος, ωστόσο δημιουργείται ζήτημα αν το Λουξεμβούργο παραβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο περί ανταγωνισμού, αλλά και για τον ρόλο του ίδιου του Jean Claude Juncker στην υπόθεση.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η γερμανική εφημερίδα Suddeutsche Zeitung:
«O Juncker μετέτρεψε το μεγάλο Δουκάτο σε μια από τις μεγαλύτερες οικονομικές αγορές του κόσμου.
Τώρα είναι πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία θέλει θα αντιμετωπίσει με ιδιαίτερη σκληρότητα αυτούς που φοροδιαφεύγουν και να αναγκάσει τις τράπεζες να συμμετάσχουν στα έξοδα της κρίσης.
Στους πολίτες δεν αρέσει όταν μεγάλοι όμιλοι δεν πληρώνουν καθόλου φόρους και οι ίδιοι θα πρέπει να παραιτηθούν από βασικές κοινωνικές παροχές».
Μάλιστα το πρακτορείο Bloomberg προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, τονίζοντας ότι ο Juncker πρέπει να παραιτηθεί από την προεδρία της Κομισιόν, καθώς έκανε όντας πρωθυπουργός για δύο δεκαετίες, έκανε πλούσια τη χώρα του, κλέβοντας από τις άλλες χώρες!
«Εμφύλιος» στην ΕΚΤ
Μπορεί ο διοικητής της EKT, Mario Draghi να έστειλε μήνυμα ενότητας και ομοφωνίας κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου μετά τη συνεδρίαση του Οκτωβρίου την περασμένη Πέμπτη, ωστόσο είναι γνωστός ο πόλεμος που μαίνεται ανάμεσα στον Ιταλό κεντρικό τραπεζίτη και τον διοικητή της γερμανικής Bundesbank, Jens Weidmann.
Το Βερολίνο υψώνει τείχος στην προσπάθεια Draghi να σώσει το ευρώ, αντιδρώντας σθεναρά στο ενδεχόμενο ποσοτικής χαλάρωσης μέσω της αγοράς κρατικών ομολόγων.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα Telegraph, αν η ΕΚΤ επιμείνει και τελικά προχωρήσει στις αγορές κρατικών ομολόγων, ο γερμανός Weidmann θα παραιτηθεί από το εκτελεστικό συμβούλιο της ΕΚΤ.
Πάντως οι αναλυτές εκτιμούν ότι ο Draghi θα είναι ο νικητής αυτής της αντιπαράθεσης, με την ΕΚΤ να προχωρά σε ποσοτική χαλάρωση (QE) στις αρχές του 2015, καθώς είναι το μόνο όπλο στη φαρέτρα της για την αντιμετώπιση της απειλής του αποπληθωρισμού και την τόνωση της ανάπτυξης στην ευρωζώνη.
Ωστόσο εύλογα γεννάται ένα ερώτημα: Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η ΕΚΤ χωρίς τη στήριξη της μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης;
Μαρία Παπαδάτου
www.bankingnews.gr
Μαρία Παπαδάτου
www.bankingnews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.