Πράγματι η στιγμή που περίμενε 5 χρόνια τώρα το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" πλησιάζει.
Ολες οι πολιτικές συμμορίες και οι πολιτικές φαμίλιες έχουν πέσει με τα μούτρα στο μόνο επάγγελμα που είναι από τα πλέον επικερδή στην Κολομβία των Βαλκανίων και δεν περνάει ποτέ κρίση.
Εκείνο του εκλεγεμένου βουλευτή, υπουργού, βολεμένου. Ανάμεσά στους βολεμένους του πολιτικού συστήματος και πολλοί οι οποίοι δεν έχουν εκλεγεί αλλά τα κονομάνε. Κανείς δεν χάνεται.
Ολες σχεδόν οι πολιτικές φαμίλιες που ξέμειναν από την μεταπολίτευση θα δώσουν την μάχη τής επιβίωσης-της συνέχισης της κονόμας. Ναι, θέλαμε τον ΓΑΠ στην μάχη για να μην απουσιάζει κανείς από τον μεταξύ τους πόλεμο μέχρι θανάτου.
Οι απανωτές εκλογές είναι ο μόνος τρόπος για να ξεπαστρέψουμε το πολιτικό προσωπικό της μεταπολίτευσης.
(Μαζί τους θα ήταν σωτήριο για τον τόπο εάν καθαρίζαμε και από τις μηντιακές συμμορίες καθώς κι εκείνες κάποιων σεσημασμένων διαφημιστών που εξακολουθούν να παίζουν βρώμικα παρά το πάθημα του Alter. Θα έλθει η σειρά τους.)
Είναι πολύ πιθανό από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου-ξημερώματα 26ης Ιανουαρίου 1996 ο Πάγκαλος ήταν στον Χατζηνικολάου (Μega) και οι Τούρκοι γάζωναν το ελικόπτερο πάνω από τα Ιμια-να προκύψει η τέλεια καταιγίδα: H ανάγκη δηλαδή εκ νέου προσφυγής στις κάλπες και φτου από την αρχή. Είναι ο μοναδικός τρόπος να υποστεί τεραστιες απώλειες το πολιτικό, μηντιακό και διαφημιστικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης.
Από την στιγμή που ο νοικοκυραίος βουλιάζει αμήχανος στον καναπέ του το τελευταίο όπλο πού του απομένει είναι η ψήφος του. Πρέπει να πηγαίνουμε στις κάλπες με την λογική του εκτελεστή. Πως θα τούς ξεπαστρέψουμε όλους! Ενα δημιουργικό χάος και μια κινούμενη άμμος που θα αφανίζει τις συμμορίες της μεταπολίτευσης αποτελούν τον μονόδρομο της λύτρωσης. Ο μόνος που δεν καταφέραμε (ως Κουρδιστό Πορτοκάλι) να τον κάνουμε να επιστρέψει στην πρώτη γραμμή ήταν ο Καραμανλής. Εάν έπαιρνε κι αυτός μάχη στην λασπομαχία θα είχε επιταχυνθεί ο αφανισμός τους διά μέσω της αλληλοεξόντωσης.
Οσο για τον ΓΑΠ, το γεγονός ότι έδωσε μία ακόμη ευκαιρία στον πολιτικό-αμοραλιστή Σαχινίδη που ως αναπληρωτής του Βενιζέλου κατασπάραξε με βουλιμία τις σάρκες των Ελλήνων φορολογουμένων, δείχνει ότι αυτό το παληκάρι (ο ΓΑΠ) δεν βάζει μυαλό. Κακό του κεφαλιού του. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι να βρίσκεται στην αρένα. Θέλουμε όλα τα πολιτικά θηρία που λεηλάτησαν τις ζωές μας από το 1974 και μετά στο κέντρο της αρένας.
Ο τιτανοτεράστιος μακελάρης των Eλλήνων φαμιλιέρηδων Σαχινίδης, ο σούπερ ντούπερ αμοραλιστής με την απαράδεκτη συμπεριφορά στους συνεργάτες του, ένας απόλυτος πολιτικός τυχοδιώκτης επιστρέφει με το νέο κόμμα του ΓΑΠ.
Διαβάστε και το κείμενο του Γιώργου Δημητρομανωλάκη για τον Σαχινίδη το οποίο γράφτηκε τον Μάρτιο του 2012>

Ο κ. Φίλιππος Σαχινίδης ήταν τα τελευταία δύο χρόνια ένας από τους συνυπεύθυνους της ελληνικής τραγωδίας. Μέλος της προηγούμενης κυβέρνησης που μαζί με τον Γιώργο Παπακωνσταντινου παρέδωσαν την χώρα στις αγκάλες της τρόικας.

Ο βουλευτής Λάρισας αμέσως μετά τις εκλογές του 2009 διορίστηκε υφυπουργός Οικονομικών υπεύθυνος για τις δαπάνες, το δημόσιο χρέος και το Γενικό Λογιστήριο του κράτους. Ήταν ένας από τους πλέον στενούς συνεργάτες και σύμβουλους του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου. Ήταν το μάτι και το αυτί του. Δεν έκανε ποτέ τίποτε εάν δεν ρωτούσε. Δημοσιογράφος έλεγε προ μηνών ότι «πριν μου δώσει μια συνέντευξη το 2010 είχα συνεννοηθεί μαζί του ότι θα μου αποκάλυπτε και μια μεγάλη είδηση. Φτάνοντας στο γραφείο του ο κ. Σαχινιδης αναίρεσε την υπόσχεση του γιατί όπως μου είπε «δεν του το επιτρέπει ο Γιώργος» (εννοώντας τον κ. Παπακωνσταντινου) .

Θιασώτης των οικονομικών και πολιτικών ακροβατισμών είναι καλός στην δημιουργία εντυπώσεων.  Κύριο του έργο που απέτυχε, πριν την ένταξη της χώρας στο πρώτο μνημόνιο τον Μάιο του 2010, να φέρει εις πέρας ήταν ότι δεν κατάφερε να περικόψει τις δαπάνες του προϋπολογισμού.  Επίσης ήταν ένας εκ των υπεύθυνων για τις συγχωνεύσεις κάποιων οργανισμών που δεν προχώρησαν ποτέ.

Από τους πλέον ατυχείς χειρισμούς του ήταν όταν στις αρχές του 2010 η Ελλάδα εξέδωσε πολυετές ομόλογο με ευνοϊκό επιτόκιο και οι ξένοι επενδύτες μας έκαναν προσφορές για πάνω από 20 δισ. ευρώ ενώ η Αθήνα ζητούσε μόλις 5 δισ. ευρώ.

Στο υπουργείο Οικονομικών λέγεται ότι η συμβουλή του προς την ελληνική κυβέρνηση ήταν ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να περιοριστεί στα 5 δισ. ευρώ και να μην αντλήσει ολόκληρο το ποσό. Πράγματι έτσι έγινε.

Όμως το γεγονός ότι η Αθήνα δεν άντλησε ποσό σημαντικά υψηλότερο των 5 δισ. ευρώ (ενώ μπορούσε),  επιτάχυνε τις εξελίξεις σχετικά με το ΔΝΤ καθώς λίγες ημέρες μετά τα επιτόκια εκτινάχθηκαν στα ύψη με αποτέλεσμα στην συνέχεια να καταστεί αδύνατος ο δανεισμός από τις διεθνείς αγορές.


Επιθετικός , που μιλά άσχημα στους υφισταμένους του , ακόμα και ταπεινωτικά, ο κ. Σαχινιδης χαρακτηρίζεται γκρινιάρης , δύστροπος και δηκτικός.  Όσο ο Ευάγγελος Βενιζέλος έπαιζε με την γοητεία του και το χιούμορ του τόσο ο πρώην υφιστάμενος παίζει με την γροθιά του.

Η επαγγελματική του Εμπειρία στο ιδιωτικό τομέα είναι μηδαμινή καθώς ήταν «από τα παιδιά που τους τάιζε το κομματικό σύστημα έως ότου γίνουν βουλευτές » (μια ανάγνωση του βιογραφικό του είναι αρκετή ).
Από το 2000 έως το 2004 ήταν ειδικός Σύμβουλος στο Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού Κ. Σημίτη ενώ από το 2004 έως το 2007 ήταν Ειδικός Συνεργάτης στην κρατική Εθνική Τράπεζα και συγκεκριμένα στη Διεύθυνση Σχεδιασμού και Οικονομικής Ανάλυσης.

Λέγεται μάλιστα ότι έγραφε χωρίς μεγάλη επιτυχία τις ομιλίες του τέως διοικητή της ΕΤΕ.  Φίλοι του εκείνης της εποχής υποστηρίζουν ότι «ο τέως επικεφαλής της Εθνικής τράπεζας πετούσε στα σκουπίδια όλες τις ομιλίες που του έγραφε ο Φίλιππος!

Το ερώτημα είναι τι μπορεί να κάνει από τώρα έως τις αρχές Μαΐου οπότε και προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές. Λίγα πράγματα είναι αλήθεια. Αυτό που θα πρέπει να κάνει κυρίως είναι να παρευρίσκεται τυπικά ως υπηρεσιακός υπουργός στις συνεδριάσεις του Eurogroup στις Βρυξέλλες και προφανώς να λέει την γνώμη του (αν και δεν την χρειάζεται) στον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδημο σε κάποια ζητήματα οικονομικής πολιτικής...