Η αποπληρωμή χρέους με μετατροπή σε εθνικό νόμισμα.
Μας λένε κάποιοι ότι σε ένα καθεστώς αλλαγής και επιστροφής σε εθνικό νόμισμα και εξόδου από νομισματική ένωση κρατών όπως η ΕΖ, το κρατικό χρέος στο κοινό νόμιμο και εθνικό νόμισμα της νομισματικής ένωσης δεν μπορεί να μετατραπεί στο νέο νόμιμο εθνικό νόμισμα. Από οικονομικής άποψης δεν υπάρχει πρόβλημα για τους εξής λόγους.
1. Η μετατροπή κρατικών χρεών και συμβάσεων στο κοινό νόμισμα εφαρμόζεται από το προηγούμενο νόμιμο και εθνικό νόμισμα στο νέο εθνικό και νόμιμο νόμισμα.
2. Το πρώτο κριτήριο οικονομικής ζημίας είναι κατά ποσό η υποχρέωση πληρωμής περιορίζεται και υπάρχει απώλεια τόκων και κεφαλαίου του χρέους και των συμβατικών υποχρεώσεων. Σίγουρα η μετατροπή δεν περιορίζει αυτά τα δικαιώματα εφόσον το δανειζόμενο κράτος έχει την δυνατότητα έκδοσης του νέου νόμιμου νομίσματος και εξ αυτού μπορεί πάντα να πληρώσει!
3. Το δεύτερο κριτήριο οικονομικής ζημίας είναι κατά πόσο με την μετατροπή υπάρχει κίνδυνος απώλειας ρευστοποίησης και κόστους ανάκτησης του οφειλομένου κεφαλαίου και τόκων σε περίπτωση στάσης πληρωμών. Η πληρωμή στο χρήμα του εθνικού νομίσματος που εκδίδει το κυρίαρχο κράτος έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και μικρότερο κόστος ανάκτησης από ότι μια απαίτηση έναντι ακίνητων κρατικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν και το προσθετό πρόβλημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
4. Το τρίτο κριτήριο οικονομικής ζημίας έχει σχέση με τον κίνδυνο απώλειας που θα υποστεί ο δανειστής κατά την ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων σε τυχόν κατασχέσεις και πλειστηριασμών αυτών. Η πληρωμή στο νέο εθνικό νόμισμα έχει κίνδυνο υποτίμησης της άξιας του αλλά δεν είναι σίγουρο και πολύ πιθανό ότι αυτός ο κίνδυνος είναι μικρότερος από τον κίνδυνο ρευστοποίησης άλλων περιουσιακών στοιχείων και μάλιστα εφ’ όσον αυτή γίνεται εντος της κρατικής επικράτειας και η ρευστοποίηση εφαρμόζεται στο νέο εθνικό νόμισμα. Μάλιστα η αποπληρωμή με μετατροπή σε εθνικό νόμισμα έχει και την ευκαιρία ο δανειστής είτε να επέμβει στην αγορά συναλλάγματος ώστε να πετύχει πιο ευνοϊκή ισοτιμία μετατροπής σε ευρώ η στο κοινό νόμισμα της νομισματικής ένωσης είτε να αντισταθμίσει τον κίνδυνο μέσω παραγώγων και με αυτόν τον τρόπο να μειώσει τον κίνδυνο υποτίμησης!
ΒΕΒΑΙΑ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΕΝ ΔΙΔΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ!
1. Η μετατροπή κρατικών χρεών και συμβάσεων στο κοινό νόμισμα εφαρμόζεται από το προηγούμενο νόμιμο και εθνικό νόμισμα στο νέο εθνικό και νόμιμο νόμισμα.
2. Το πρώτο κριτήριο οικονομικής ζημίας είναι κατά ποσό η υποχρέωση πληρωμής περιορίζεται και υπάρχει απώλεια τόκων και κεφαλαίου του χρέους και των συμβατικών υποχρεώσεων. Σίγουρα η μετατροπή δεν περιορίζει αυτά τα δικαιώματα εφόσον το δανειζόμενο κράτος έχει την δυνατότητα έκδοσης του νέου νόμιμου νομίσματος και εξ αυτού μπορεί πάντα να πληρώσει!
3. Το δεύτερο κριτήριο οικονομικής ζημίας είναι κατά πόσο με την μετατροπή υπάρχει κίνδυνος απώλειας ρευστοποίησης και κόστους ανάκτησης του οφειλομένου κεφαλαίου και τόκων σε περίπτωση στάσης πληρωμών. Η πληρωμή στο χρήμα του εθνικού νομίσματος που εκδίδει το κυρίαρχο κράτος έχει μεγαλύτερη ρευστότητα και μικρότερο κόστος ανάκτησης από ότι μια απαίτηση έναντι ακίνητων κρατικών περιουσιακών στοιχείων που έχουν και το προσθετό πρόβλημα των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
4. Το τρίτο κριτήριο οικονομικής ζημίας έχει σχέση με τον κίνδυνο απώλειας που θα υποστεί ο δανειστής κατά την ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων σε τυχόν κατασχέσεις και πλειστηριασμών αυτών. Η πληρωμή στο νέο εθνικό νόμισμα έχει κίνδυνο υποτίμησης της άξιας του αλλά δεν είναι σίγουρο και πολύ πιθανό ότι αυτός ο κίνδυνος είναι μικρότερος από τον κίνδυνο ρευστοποίησης άλλων περιουσιακών στοιχείων και μάλιστα εφ’ όσον αυτή γίνεται εντος της κρατικής επικράτειας και η ρευστοποίηση εφαρμόζεται στο νέο εθνικό νόμισμα. Μάλιστα η αποπληρωμή με μετατροπή σε εθνικό νόμισμα έχει και την ευκαιρία ο δανειστής είτε να επέμβει στην αγορά συναλλάγματος ώστε να πετύχει πιο ευνοϊκή ισοτιμία μετατροπής σε ευρώ η στο κοινό νόμισμα της νομισματικής ένωσης είτε να αντισταθμίσει τον κίνδυνο μέσω παραγώγων και με αυτόν τον τρόπο να μειώσει τον κίνδυνο υποτίμησης!
ΒΕΒΑΙΑ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΕΝ ΔΙΔΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΑΠΑΙΤΕΙ ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ!
Κατηγορίες:
ΑΠΟΨΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΣ Π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.