Πράγματα και θαύματα που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας…..

 

23/01/2016

Φωτογραφία ο πράκτορας William Β. «σκιά» του Καραμανλή

Πράγματα και θαύματα που δεν βλέπουν το φως της δημοσιότητας…..

• Προβληματιστήκατε ποτέ για το τι συνέβαινε την περίοδο 2004-2009 στα έγκατα και στους Κήπους της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα επί Κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή, εκτός από όσα έχουν ήδη δει το φως της δημοσιότητας ;

• Άξιζε πάντως να είχε βιώσει κανείς τον «εκνευρισμό» που επικρατούσε ανάμεσα στους «εντεταλμένους» φανερούς, μυστικούς και καμουφλαρισμένους αμερικανούς διπλωμάτες εκείνης της περιόδου, την ένταση και τον καθημερινό τους «κοιλόπονο» να παρακολουθούν κάθε πτυχή των «ανυπάκουων» και «ανεξάρτητων» πολιτικών των Κυβερνήσεων Καραμανλή εκείνης της εποχής…. (κυρίως της Εξωτερικής Πολιτικής)

• Γνωρίζει αλήθεια κανείς ότι Έλληνες υπήκοοι εργαζόμενοι, γνωστοί με το όνομα FSN (Foreign Service Nationals) και μάλιστα υψηλόβαθμα στελέχη στην Αμ. Πρεσβεία με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου (υποτίθεται προστατευμένοι από την Εργατική Νομοθεσία της Ελληνικής Δημοκρατίας) έτυχαν οι ίδιοι και μέλη των οικογενειών τους πρωτοφανούς βίαιης συμπεριφοράς και διακρίσεων, υπέστησαν ψυχολογική βία και συνεχείς επιπλήξεις, απειλήθηκαν, διώχτηκαν και τελικά έχασαν ακόμα και τη δουλειά τους (απολύθηκαν…), μόνο και μόνο επειδή έκαναν το λάθος (στο πλαίσιο της δουλειάς τους) να παίρνουν θέση και να στηρίζουν τον Κώστα Καραμανλή και την Κυβέρνησή του σε κάθε ευκαιρία, να διατηρούν επαφές, να συναντούν και να συνομιλούν με στελέχη των τότε Κυβερνήσεων Καραμανλή ;

• Γνωρίζετε ότι για τα ικανότατα αυτά στελέχη τα οποία επεδείκνυαν ή εξέφραζαν συμπάθεια στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή ή απλά συνεργάζονταν με στελέχη των Κυβερνήσεων του, παρακολουθούνταν οι συνδιαλέξεις τους από το την ασφάλεια της Πρεσβείας και εκτυπώνονταν ακόμα και γραπτά τους μηνύματα email και fax (χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν) τα οποία απευθύνονταν προς ή παραλαμβάνονταν από τα γραφεία Υπουργών των Κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή, αλληλογραφία η οποία στο κάτω κάτω αφορούσε την εξυπηρέτηση υπηρεσιακών και κυβερνητικών αναγκών της Κυβέρνησης των ΗΠΑ;

• Έμπειρα επαγγελματικά στελέχη Ελληνικής Υπηκοότητας έκαναν χρήση των προσωπικών τους επαφών με τις Κυβερνήσεις Κ. Καραμανλή και όχι μόνο, για να υποβοηθούν το έργο της Αμερικανικής Αποστολής, η οποία όμως την περίοδο εκείνη επέδειξε πρωτοφανή «αχαριστία» και άθλια «εχθρική» συμπεριφορά προς τα στελέχη αυτά που την υπηρέτησαν πιστά για δεκαετίες. Οι «απαράδεκτες» αυτές συμπεριφορές ασκούνταν από διατεταγμένους («διπλωμάτες»…) ώστε να εκφοβίζουν συνεργαζόμενους ή συμπαθούντες των κυβερνήσεων Κ. Καραμανλή στον χώρο της Αμερικανικής Διπλωματίας σε Ελληνικό έδαφος. Οποιαδήποτε «φιλική» επαφή με τις Κυβερνήσεις του τότε Πρωθυπουργού και συνεργάτες του, αποτελούσε «ένοχη πράξη»..

• Γνωρίζετε ότι η Αμερικανική Διπλωματική Αποστολή στη χώρα μας και συγκεκριμένοι υψηλόβαθμοι Διπλωμάτες της που υπηρετούσαν στην Αθήνα εκείνη την περίοδο (πολλοί από αυτούς) έχουν πολλαπλώς μηνυθεί από διωχθέντες Έλληνες Υπαλλήλους για σοβαρές Ηθικές και Οικονομικές βλάβες, για Συκοφαντική δυσφήμιση, για Προσβολές Προσωπικότητας, για Ψυχολογική και Σωματική Βία, αλλά και η ίδια η Πρεσβεία εδώ και 5 χρόνια σύρεται στα δικαστήρια για κατάφωρη παραβίαση της Ελληνικής Εργατικής Νομοθεσίας ; (πλούσια περιστατικά με όσα και όσους καταγγέλλονται και λεπτομερείς περιγραφές και μαρτυρίες από την πλευρά απολυμένων στελεχών, αναφέρονται στις σχετικές πολυσέλιδες δικογραφίες…). Ως οι πλέον εχθρικοί και βίαιοι εκείνης της περιόδου αναφέρονται οι Daniel Speckhard, Deborah McCarthy, Steve Alley, Woodward Clark Price, κάποιος James Dever που υπηρετούσε στη Ρώμη αλλά ταξίδευε στην Αθήνα συχνά και άλλοι αρκετοί που ενώ πέρναγαν απαρατήρητοι συνέβαλαν αποφασιστικά στη δημιουργία ιδιαίτερα εχθρικού κλίματος και έντασης εντός και εκτός της Αμερικανικής Πρεσβείας).

 

 

Θα μπορούσαμε όμως να αναφερθούμε και σε πολλούς Αμερικανούς Διπλωμάτες που υπηρέτησαν στην Αθήνα και που κράτησαν αποστάσεις ασφαλείας από τις αντικαραμανλικές πολιτικές των τότε Κυβερνήσεών τους, συμπαραστάθηκαν στους Έλληνες Εργαζόμενους, είχαν το θάρρος και κατέθεσαν ως μάρτυρες υπεράσπισης σε δίκες κατά της Πρεσβείας, κόντρα στις τότε εχθρικές, ανθελληνικές και αντιΚαραμανλικές πολιτικές της Ουάσιγκτον και των εδώ διπλωματικών της αντιπροσώπων, αλλά σήμερα δεν είναι αυτό το θέμα μας. • Γνωρίζετε ότι ακόμα και σήμερα μετά από τόσα χρόνια, στα Ελληνικά Δικαστήρια εκκρεμεί αριθμός υποθέσεων οι οποίες μαθαίνουμε ότι οδεύουν προς τον Άρειο Πάγο, εκτενείς αγωγές κατά της Αμερικανικής Πρεσβείας, κατά τις τότε Κυβέρνησης των ΗΠΑ, κατά συγκεκριμένων Διπλωματών εκείνης της περιόδου (για «ρατσιστική νοοτροπία, για προσβολές, βιαιότητες και για τα εχθρικά αισθήματα κατά Ελλήνων μελών του προσωπικού της πρεσβείας»), άθλια άτομα που ασκούσαν λεκτική και ψυχολογική βία, ακόμη και σωματική βία (σε σχετική δικογραφία αναφέρεται περιστατικό κατά το οποίο έγινε χρήση της φρουράς πεζοναυτών της Πρεσβείας για να εκδιώξουν και να διασύρουν απολυμένο στέλεχος «ελληνικής υπηκοότητας, θηλυκού μάλιστα γένους» και να το οδηγήσουν μέχρι την πύλη εξόδου, χωρίς να προλάβει να μαζέψει ούτε τα ατομικά του είδη…). (ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αγωγές των θυμάτων κατά της Αμ. Πρεσβείας).. • Γνωρίζετε ότι τα Ελληνικά Δικαστήρια (Πρωτοδίκως και στο Εφετείο) επιμένουν να εξοργίζουν «καλύπτοντας» Αμερικανούς διπλωμάτες και την Πρεσβεία που μηνύονται από Έλληνες απολυμένους, δήθεν με το πρόσχημα της «ετεροδικίας» περιφρονώντας την Εργατική Νομοθεσία της Ελλάδας, τις αποκαλυπτικές καταθέσεις μαρτύρων και ατράνταχτα αποδεικτικά στοιχεία…, όταν μάλιστα έγκυροι πανεπιστημιακοί Καθηγητές της Νομικής έχουν αποφανθεί ότι δεν τίθεται καν θέμα «ετεροδικίας», με εκτενείς και ενυπόγραφες επιστημονικές τους γνωματεύσεις..; (για του λόγου το αληθές, ψάξτε τους φακέλους κάθε δικογραφίας ξεχωριστά)

• Μήπως υπάρχει σκοτεινό παρασκήνιο μεταξύ του Αμερικανικού Παράγοντα και Ελλήνων Δικαστών; Είναι δυνατόν να υπάρχουν «Έλληνες» δικαστές που υποκύπτουν σε πιέσεις μπροστά στο χρέος τους για αντικειμενικές αποφάσεις υπέρ των δικαίων των Ελλήνων Πολιτών, υψηλόβαθμων μάλιστα στελεχών ξένης διπλωματικής αποστολής που «κακοποιήθηκαν», συκοφαντήθηκαν και διώχθηκαν με πρόκληση σοβαρών βλαβών; (δείχνουν με τη συμπεριφορά τους να ενδίδουν σε πιέσεις της Αμερικανικής Πρεσβείας μέσω γνωστών μεγαλοδικηγορικών γραφείων της Αθήνας….). Πέραν της υποψίας και της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, θα αποτελούσε πρωτοφανές σκάνδαλο να θεωρεί κανείς δεδομένο ότι παίρνονται δικαστικές αποφάσεις από Έλληνες Δικαστές οι οποίοι ευνοούν την Αμερικανική πλευρά, ώστε να κλείνουν άρον άρον οι υποθέσεις και να αποσιωπάται «πάσα αμαρτία» της Αμερικανικής διπλωματικής Αποστολής, έτσι για να διασώζεται η «εικόνα» της μεγάλης δύναμης και "συμμάχου μας";

 

 

• Τελικά υπάρχουν ή δεν υπάρχουν σ’ αυτή τη χώρα δικαστές οι οποίοι ενώπιον του δέους της «μεγάλης δύναμης» υποχωρούν σε (αμερικανικές) πιέσεις και αδικούν Έλληνες πολίτες προκαλώντας πρόσθετες βλάβες στους ίδιους και τις οικογένειές τους, όταν μάλιστα οι πολίτες αυτοί απολύθηκαν σε συγκεκριμένη περίοδο (2004-2009) παρά τις άριστες επαγγελματικές τους επιδόσεις και για συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις, προβάλλοντας ανύπαρκτα αίτια και ανεδαφικές δικαιολογίες ;

• Οι περισσότερες διώξεις στην περίοδο 2004-2009 ήταν απόλυτα πολιτικές με «προσχήματα» και εφευρήματα που έθιγαν την νοημοσύνη, την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των «θυμάτων»…., όπως η «δήθεν ανάγκη μείωσης του προσωπικού», υπονοούμενα για «απειθαρχία», «κατάχρηση θέσεως» κλπ. Η αντικαραμανλική ατμόσφαιρα ήταν εμφανής σε όλα τα επίπεδα κάθε φορά που ο πρώην Πρωθυπουργός έκανε κινήσεις που ενοχλούσαν την Ουάσιγκτον, ενώ η πάγια εντολή προς όλους ήταν να «συγκεντρώνονται ακατάπαυστα πληροφορίες για την Κυβέρνηση Καραμανλή» ώστε να ταΐζεται το «τέρας» στην Ουάσιγκτον (γνωστό και ως State Department). Γνωστός άλλωστε ο ρόλος (στα ενεργειακά της περιοχής και ορκισμένος εχθρός της Κυβέρνησης Καραμανλή) του τότε Οικονομικού Συμβούλου της Πρεσβείας Woodward Clark Price ο οποίος περιφέρονταν στα working lunches και στα dinners, κάνοντας ομιλίες και κηρύγματα υπέρ του αγωγού TGI (που μετά αντικαταστάθηκε από τον ΤΑΡ) και υπονομεύοντας το σχέδιο Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.

• Όσοι «ξεροκέφαλοι» δεν συμμορφώνονταν ή τολμούσαν να εκδηλώνουν θετική στάση π.χ. προς την τότε Εξωτερική Πολιτική της Ελλάδος, έμπαιναν στη μαύρη λίστα των αμερικανικών υπηρεσιών και τον διατεταγμένων τους να διαπράττουν αθλιότητες κατά ελλήνων πολιτών. Τηλέφωνα, Fax, συμμετοχή σε δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης και οποιαδήποτε μορφή ηλεκτρονικής επικοινωνίας και συνομιλίες των «υπό δυσμένεια στελεχών» (σε blogs, chat roons, googlegroups, κλπ) βρίσκονταν σε συνεχή παρακολούθηση, με πρωταγωνιστή τον τότε διευθυντή Προσωπικού της Πρεσβείας Eshel Murad, δ/ντή προσωπικού επί πρέσβη D. Speckhard, γνωστό ως το «ανθρωπάκι για τις βρόμικες δουλειές» και μεταξύ των πρωτεργατών αυτής της αθλιότητας, συντάκτη άθλιων κειμένων «απολογίας» και «αποδοχής» ανύπαρκτων «υπηρεσιακών παραβάσεων και παραπτωμάτων» στα οποία ζητούσε την υπογραφή των «υπό δυσμένεια» στελεχών με την απειλή της απόλυσης, ατιμώρητο συμμέτοχο σε ανήθικες και συκοφαντικές ενέργειες κατά στελεχών ελληνικής υπηκοότητας, κατ’ εντολή των ανωτέρων του.

 

 

• Την ίδια περίοδο η «ασφάλεια» της Πρεσβείας άπλωνε πλοκάμια στις γειτονιές των στελεχών της (με ελληνική υπηκοότητα) ρωτώντας μπακάληδες, περιπτεράδες, χασάπηδες, γειτόνισσες και καθαρίστριες για τη ζωή που έκαναν «οι υποτίθεται δικοί τους άνθρωποι» και οι οικογένειές τους, με ποιους συνομιλούσαν, ποιους συναναστρέφονταν και πόσα ξόδευαν….!!! (μαθαίνουμε ότι αυτού του είδους απεχθής νεομακαρθισμός συνεχίζεται μέχρι και σήμερα και παρακολουθείται κάθε Έλληνας πολίτης και μέλη των οικογενειών τους που έχουν σχέση εργασίας με την Αμερικανική Πρεσβεία…..).

• Οι διώξεις άρχισαν με τους Ολυμπιακούς αγώνες (υπόθεση SAIC και C4i…!!!) όταν επί Πρέσβη Thomas J. Miller απολύθηκε το πρώτο σημαντικό στέλεχος Ελληνικής Υπηκοότητας από το εμπορικό τμήμα της Αμ. Πρεσβείας στην Αθήνα (στέλεχος για το οποίο η Πρεσβεία φρόντισε να το φιμώσει και στην μετά την απόλυσή του περίοδο, υποχρεώνοντάς το σε «σιωπή» και προβαίνοντας σε βρόμικες παρασκηνιακές παρεμβάσεις ώστε ποτέ να μην ξαναβρεί απασχόληση…). Ο Thomas J. Miller ήταν ο αμερικανός πρέσβης που είχε εμπλακεί στο γνωστό «σκάνδαλο των υποκλοπών». Είχε απασχολήσει τα μέσα για τις στενές του επαφές με τον καταζητούμενο Μιχάλη Χριστοφοράκο που πολλοί τις συνδέουν με το σκάνδαλο του C4i. Ήταν ο Πρέσβης που επί Δημαρχίας και στήριξης από την Ντόρα Μπακογιάννη, με υψηλό αντίτιμο για τον Δήμο Αθηναίων και με κατ’ ευθείαν ανάθεση σε γνωστή Κατασκευαστική Εταιρία των Αθηνών, προέκτεινε τις εγκαταστάσεις της Πρεσβείας με τα «εκτρωματικά» κτίρια κατά μήκος της Κόκαλη, καταλαμβάνοντας «ελεύθερο δημοτικό χώρο» που προορίζονταν για αθηναϊκό πράσινο μέχρι την οδό Γέλωνος, κατά παράβαση κάθε ισχύουσας πολεοδομικής νομοθεσίας (μετά από ανάλογες εξυπηρετήσεις και προσαρμογές και παραβάσεις των πολεοδομικών κανόνων επί ΥΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτη), έργα που εκείνη την περίοδο ήταν πολλοί εκείνοι που τα επεδίωκαν και άλλοι τόσοι τα «ευλογούσαν»…. και που ξεπέρασαν τα 100 εκατομμύρια δολάρια σε οικόπεδα και κτίρια…!!!. • Μετά τον Miller ακολούθησε ο «περίφημος» Πρέσβης Daniel V. Speckhard ο οποίος, όπως προκύπτει από τα τηλεγραφήματα των wikileaks και μαρτυρίες Ελλήνων εργαζομένων στην Αμερικανική Πρεσβεία, υπέσκαπτε «μετά μανίας» τον Κώστα Καραμανλή και έθετε σε στενή παρακολούθηση και μισούσε θανάσιμα οποιονδήποτε είχε επαφές με στελέχη της Κυβέρνησής Καραμανλή. Σύμφωνα με «σχόλια» της Πρεσβείας, Ελλήνων και Αμερικανών, ο κ. Speckhard υπήρξε ο χειρότερος Πρέσβης που πέρασε ποτέ από την Ελλάδα, αντιπαθής, αναξιοπρεπής, ανάξιος και κατά πολύ κατώτερος των προκατόχων του, ο μεγαλύτερος συκοφάντης και υπονομευτής της Κυβέρνησης Καραμανλή, χωρίς να παραλείπει να μιλάει με τα χειρότερα λόγια σε κάθε ευκαιρία για την Ελλάδα και το πολιτικό της προσωπικό (πλην της οικογένειας Παπανδρέου).

 

 

• Ο Daniel Speckhard με το παρατσούκλι «γελαδερός», δεν έχανε την ευκαιρία να αποκαλεί το πολιτικό προσωπικό της χώρας “corrupted” (διεφθαρμένο) προς κάθε επισκέπτη ή αμερικανική αποστολή που επισκέπτονταν την Ελλάδα δυσφημίζοντας τη χώρα και κυρίως την τότε κυβέρνηση. Ήταν γνωστός ο ίδιος και η οικογένειά του για έναν «υποκριτικό φιλανθρωπισμό» αρρωστημένης αυτοπροβολής, για τη χλιδάτη ζωή και για κάθε κατάχρηση του τίτλου και της θέσης του, συμπεριφορές που ενόχλησαν και αυτό το ίδιο το State Department (το οποίο «σιωπηλά» δεν παρέλειψε να στείλει ομάδα υπηρεσιακών στελεχών auditing στην Αθήνα να ερευνήσουν τα πολυέξοδα γούστα του κυρίου Πρέσβη και της οικογενείας του…). Αργότερα ο γνωστός αυτός «μαϊντανός» σε κάθε βρομιά, για τον περίεργο ρόλο του στο σκάνδαλο της Proton Bank, στο σχέδιο «Πυθία» και τις κακές του παρέες με «επώνυμους» απατεώνες όπως οι Λαυρεντιάδης (πασίγνωστος ως ο άνθρωπος των Αμερικανών στις ελληνικές business), Ρόντος (ο άνθρωπος των Αμερικανών στα Βαλκάνια), Νίκος Παπανδρέου (Omega Bank), Βγενόπουλος (Marfin), ο «χρησιμότερος όλων των ηλιθίων» και «φανερός πράκτωρ» Γιώργος Παπανδρέου (κατ’ άλλους το ψυχοπαίδι της Madeleine Albright και «μακρύ χέρι» των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο…) όλοι τους καλωδιωμένοι με τον Σόρος και όλοι τους βουτηγμένοι στο «νταβατζηλίκι» που λυμαίνονταν την Ελληνική κοινωνία και έτρεφαν απέραντο μίσος προς τον Καραμανλή και τις εκφρασμένες προθέσεις του πρώην Πρωθυπουργού και του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας κατά της «διαπλοκής» για να «ξεβρομίσει ο τόπος». Το «μένος» κατά της Κυβέρνησης Καραμανλή ξεπερνούσε τη φαντασία και του πιο ευφάνταστου γνωρίζοντας ότι ποτέ άλλοτε η επίσημες Αμερικανικές κυβερνήσεις ουδέποτε επέδειξαν τέτοιου είδους συμπεριφορά κατά της Ελλάδος (χωρίς βέβαια και να τις αθωώνει απόλυτα, εάν ιστορικά ανατρέξει κανείς στο Σκοπιανό, στο Κυπριακό, τα Ελληνοτουρκικά και σε πολλές άλλες «εθνικές υποθέσεις» πολύ πιο πριν του 2004)…

• Ο D. Speckhard, το State Department, πράκτορες της CIA (με φερετζέ Πολιτικών και Οικονομικών Ακολούθων της Πρεσβείας) και ο «αμερικανός» Γιώργος Παπανδρέου ήταν οι πρωταγωνιστές που είχαν στήσει τη μηχανή «βρόμικου» πολέμου και διάβρωσης της κυβέρνησης Καραμανλή. Ο Γιώργος Παπανδρέου διατηρούσε στενές επαφές με όλους τους Πρέσβεις των ΗΠΑ, αλλά με τον D. Speckhard οι συνεργασίες είχαν αποκτήσει χαρακτήρα ρουτίνας. Η Αμερικανική Πρεσβεία είχε εξελιχθεί σε στέκι όπου οι Παπανδρέοι μπαινόβγαιναν όλες τις ώρες (προτιμούσαν την πλαϊνή ράμπα της Κόκκαλη για να μην δίνουν στόχο). Οι εντός της Πρεσβείας άνθρωποι των Παπανδρέου απολάμβαναν κάθε εύνοιας την ώρα που οι συμπαθούντες τον Κ. Καραμανλή εισέπρατταν μόνο επιπλήξεις, προσβολές, παρακολουθήσεις, διώξεις και απολύσεις.

 

 

• Περιττό να αναφερθεί ότι σε οποιοδήποτε έγγραφο με συντάκτη έλληνα υπάλληλο όπου αναφέρονταν η λέξη FYROM, επακολουθούσε επίπληξη και διόρθωση σε «MACEDONIA» από τους «φίλους της Ελλάδος» Αμερικανούς διπλωμάτες προϊσταμένους τους... Η παρά φύση «Σκοπιανολατρεία» του αμερικανικού παράγοντα είναι πολύ παλιά κολόνια, από την εποχή του «ελληνοαμερικανικού Πρέσβη» Michael G. Sotirhos του 1990 στην Αθήνα (… «ναι» του ελληνοαμερικανού…!!!!) ο οποίος κατά πληροφορίες αυτοπτών, έφτασε κάποτε στο σημείο να ξηλώσει δημοσίως (σε δεξίωση) τον ήλιο της Βεργίνας από το πέτο ελληνίδας υπαλλήλου της πρεσβείας….!!!! Ο Σωτήρχος μαζί με τον ανεκδιήγητο Speckhard, φέρονται ως οι δύο πιο «ατομικιστές» και πιο «υπερόπτες» πρεσβευτές που πέρασαν ποτέ από τη χώρα, με πρωτοφανή στα χρονικά "απεχθή διαγωγή" προς κάθε πατριωτική συμπεριφορά ελληνικών κομμάτων και προσώπων (πλην ΠΑΣΟΚ) και προς Έλληνες εργαζομένους της Πρεσβείας (στους οποίους φέρονταν χειρότερα και από «ιθαγενείς», τους απαγόρευαν να ομιλούν, να έχουν άποψη, να παρίστανται σε κοινωνικές εκδηλώσεις και τους επιτρέπονταν να κυκλοφορούν μόνο σε ορισμένους χώρους της Πρεσβείας και πάντα με συνοδεία Αμερικανού στο υπόλοιπο των κτιρίων…), άρρωστοι και οι δύο με τη δημοσιότητα και την αυτοπροβολή τους, αποστασιοποιημένοι και εχθρικά κείμενοι προς κάθε εθνική διεκδίκηση και εθνικό συμφέρον της Ελλάδος.
• Οι κύριοι αυτοί και οι πράξεις πολλών ακόμα «διπλωματών» σε χαμηλότερα κλιμάκια που πέρασαν από την Αθήνα (συμπεριλαμβάνονται και κάποιοι Πρόξενοι στη Θεσσαλονίκη όπως ο περίφημος εκείνος «κινέζος» Hoyt Brian Yee που δρούσε κάτω από τη μύτη της Κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή και συναντιόταν με εκπροσώπους των τουρκόφωνων της Θράκης, του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής και της δήθεν «Μακεδονικής» μειονότητας της Δυτικής Μακεδονίας, κλπ…) έχουν καταγραφεί ως οι φανατικοί υποστηρικτές των εχθρών της Ελλάδος, της μετά φανατισμού καλλιέργειας «αμφισβήτησης» των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος και της γενικότερης «ανθελληνικής» γραμμής του State Department υπέρ των Σκοπίων, των Τουρκικών Προκλήσεων, των «προδοτικών» λύσεων του Κυπριακού (βλ. Σχέδιο Ανάν), της μεγάλης Αλβανίας και του «ανεξάρτητου» Κοσόβου, των ανταρτών ουτσεκάδων (πολλοί απ΄αυτούς πρωταγωνιστές στην πυρπόληση της Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008…), των «δικαιωμάτων» των μουσουλμάνων της Θράκης («κατά τας γραφάς και τας επιθυμίας» του βρομερού Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής), υπέρ της μηδενικής διπλωματικής, εμπορικής, ενεργειακής και εξοπλιστικής σχέσης της Ελλάδος με τη Ρωσία του Πούτιν, την Κίνα και όχι μόνον.
• Ρίχνοντας μια ματιά στη δράση των Αμερικανών Προξένων της Θεσσαλονίκης τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει κανείς τις αρνητικές και υπονομευτικές «εμμονές» του State Department με τις θέσεις της Ελλάδος στο «Μακεδονικό» ιδιαίτερα την Περίοδο 2004-2009. Οι περισσότερες περιοδείες και παρουσίες των «διπλωματών» αυτών γίνονταν και γίνονται στη Δ. Θράκη, την Καστοριά και τη Φλώρινα (τυχαίο emoticon wink. Πολλοί Έλληνες που γνώριζαν τα τερτίπια και τις «αυθαιρεσίες των Αμερικανών σε ξένο έδαφος» με συμπαραστάτες, υποστηρικτές και συνεργάτες την τότε πασοκική αντιπολίτευση στην Κυβέρνηση Καραμανλή, μέχρι και το 2009, χωρίς φόβο και αναστολές και παρά την απειλή να χάσουν τη θέση τους, προειδοποιούσαν την Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή για το «ανθελληνικό» «αντικαραμανλικό» και «υπονομευτικό» και «συνωμοτικό» κλίμα που συντηρούνταν από την Αμερικανική Διπλωματική Αποστολή και την εδώ διαπλοκή. Η εκστρατεία υπονόμευσης (από τον D. Speckhard και το επιτελείο του) οι κινήσεις των Αμερικανών, η θρασύτατη εμπλοκή τους στα εσωτερικά της χώρας και κυρίως οι συναντήσεις τους με «ύποπτα» πρόσωπα στις ευαίσθητες περιοχές της Β. Ελλάδος και με Αμερικανούς διπλωμάτες των Σκοπίων η οποίοι δρούσαν με τους ίδιους στόχους, δεν πέρναγε και τόσο απαρατήρητη τουλάχιστον από όσους ήταν μέσα στα πράγματα.

 

 

• Περιττό επίσης να τονιστεί η στενή συνεργασία της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα με την αντίστοιχη των Σκοπίων στην προσπάθεια υπονόμευσης της Ελληνικής Κυβέρνησης Κ. Καραμανλή. Με πρόσχημα την προστασία των «εμπορικών» συναλλαγών μεταξύ Σκοπίων και Ελλάδας οι οποίες δήθεν παρεμποδίζονταν από τις Ελληνικές αρχές λόγω χρήσης του ονόματος MACEDONIA στα έγγραφα των σκοπιανών, αλλά και περιστασιακής παρεμπόδισης εισαγωγής σκοπιανών προϊόντων στην Ελλάδα για τα οποία υπήρχαν υπόνοιες ότι προορίζονταν για Ελληνοποίηση, η Αμερικανική Πρεσβεία στα Σκόπια ασκούσε πιέσεις μέσα από την Αμ. Πρεσβεία της Αθήνας στην Κυβέρνηση Καραμανλή ώστε να διευκολύνονται οι «παράνομες» αυτές εμπορικές συναλλαγές με τα Σκόπια, παίρνοντας φανερά και με ατελείωτο θράσος το μέρος της FYROM σε όλες τις περιπτώσεις. Πρωταγωνιστής αυτών ο τότε «Επιτετραμμένος της Αμερικανικής Πρεσβείας των Σκοπίων» γνωστός για τα φιλοσκοπιανά του αισθήματα κύριος Thomas Navratil ο οποίος για οτιδήποτε συνέβαινε, έβρισκε πάντα τρόπους να κατηγορεί την Ελλάδα (είχε αναγάγει σε σοβαρό θέμα και κάποια ολιγόωρη απαγόρευση διέλευσης φορτηγών από τη Σλοβενία μέσω FYROM προς Ελλάδα, λόγω της δήθεν στήριξης της Σλοβενίας προς την FYROM για ένταξη της τελευταίας στο ΝΑΤΟ). Ο Thomas Navratil από το 2007 μέχρι το 2010 δεν έχανε ευκαιρία να το παίζει φανερός «νταβατζής» των Σκοπίων εμπλέκοντας την Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα και το Αμερικανικό Προξενείο στη Θεσσαλονίκη υπέρ των Σκοπίων, επιρρίπτοντας ευθύνες στην Κυβέρνηση Καραμανλή «για τα όποια διασυνοριακά προβλήματα». Ο Thomas Navratil είναι γνωστός και για τους λόγους που έβγαζε σε σκοπιανά ακροατήρια υπέρ μιας «Δημοκρατίας της Μακεδονίας», ……κλείνοντας κάθε φορά με τη φράση «Προχώρα Μακεδονία» (Go for it, Macedonia !).

• Παρόμοιες «αγάπες» προς τον αμερικανικό παράγοντα (παρά την εχθρική στάση προς την κυβέρνηση Κ. Καραμανλή και τις αθλιότητες υπονόμευσης που επινοούσαν Διπλωματικά στελέχη της Πρεσβείας) εκδηλώνονταν και συντηρούνταν και από την οικογένεια Σαμαρά και το περιβάλλον του. Ο Αντώνης φρόντιζε «στρουθοκαμηλικά» ώστε τέτοια ειδύλλια και στενές σχέσεις με τον Αμερικανικό Παράγοντα να τα συντηρεί μεν, αλλά να μην δημοσιοποιούνται. Είναι γνωστά τα δείπνα του με τους Αμερικανούς Πρέσβεις όχι πάντοτε στο δικό του, αλλά στο σπίτι του αδελφού του Αλέξανδρου (διπλανό σπίτι στην Κηφισιά – κτήμα Π. Δέλτα) και οι εκδηλώσεις (ανταμώματα) στο Κολέγιο Αθηνών (το σύμβολο του «αυταρχισμού», του «ρουσφετιού» και του εγχώριου φιλοαμερικανικού ελιτισμού….).

• Οι Γιώργος Παπανδρέου, Α. Σαμαράς, Ντόρα Μπακογιάννη, Κυριάκος Μητσοτάκης (και σύσσωμο το παραδοσιακά «αμερικανογερμανόφιλο» Μητσοτακέϊκο), όλα τα απομεινάρια των Χουντοβασιλικών σήμερα «επώνυμοι» με «δημοκρατικούς» φερετζέδες, οι Παπαντωνίου, Διαμαντοπούλου, Βενιζέλος, Τσοζατζόπουλοι, Σμπώκοι, η Δήμητρα, ο Σημίτης και οι Συνεργάτες του και ο πυρήνας του «εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ (που πάντοτε τόπαιζε σε διπλό ταμπλό πότε με ΗΠΑ, και πάντοτε με Γερμανία), σε αντίθεση με την «καθαρόαιμη» Καραμανλική «παράταξη», φρόντιζαν να κρατούν «ζεστή» την επαφή με την Ουάσιγκτον, επενδύοντας σε «εύνοιες» και «ρόλους» για τις μετακαραμανλικές πολιτικές εξελίξεις. Το δε συγκρότημα Αλαφούζου βρίσκονταν και βρίσκεται σε ανοικτή γραμμή με τα Γραφεία Τύπου και Πολιτικού ακολούθου της Αμερικανικής Πρεσβείας στην Αθήνα σε μόνιμο ρόλο «αμερικανικής ντουντούκας», γνωστό και ως «η νέα φωνή της Αμερικής στη χώρα» μετά το κλείσιμο του σταθμού VOA στην Καβάλα.

 

 

• Αξίζει να δει κανείς και να αναρωτηθεί, ποιοι «γνωστοί» δημοσιογράφοι (και ποιών «μέσων» έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου), σήμερα «στρατευμένοι» υπέρ των μνημονιακών πολιτικών σε συγκεκριμένα κανάλια, υπήρξαν συμπαθείς «επιλογές» του αμερικανικού παράγοντα (Αμ. Πρεσβεία) και ποια τα κριτήρια για συμμετοχή τους σε προγράμματα όπως τα International Visitor Leadership Programs (IVLP), προγράμματα «μύησης» που σκοπεύουν στην «στήριξη των στόχων της Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής» όπως διατυπώνεται άλλωστε και από το ίδιο το State Department….!!!! (όλα πληρωμένα..). Ήταν οι εποχές που πολιτικοί, στρατιωτικοί, εκδότες, δημοσιογράφοι και επιχειρηματίες (κυρίως η αφρόκρεμα της ντόπιας διαπλοκής) έσπευδαν να πάρουν το «βάπτισμα» στην αυλή της Αμερικανικής Πρεσβείας στην οποία από ιδρύσεως Νέας Δημοκρατίας ουδέποτε πάτησαν πόδι οι Καραμανλήδες.

• Ιστορικά οι Καραμανλήδες κατάφερναν με την συμπεριφορά τους ώστε η «μεγάλη δύναμη» πέραν του Ατλαντικού να τους σέβεται και να τους υπολογίζει ως «πολιτικούς κύρους» και όχι ως πολιτικούς επαίτες και «εργαλεία» εφαρμογής των γεωπολιτικών τους στόχων. Ιστορικά η πορεία τους, οι πολιτικές τους θέσεις και οι πράξεις τους προς το συμφέρον του τόπου, αλλά και η «όχληση» της Ουάσιγκτον (και η υπονόμευση στην οποία επιδίδονταν κατά καιρούς) πιστοποιούν το «υπερήφανο» των πολιτικών, τον «πατριωτισμό» και το «κύρος». Τα συγκοινωνούντα δοχεία της διαπλοκής στην Ελλάδα που ταυτίζονται και με όλες τις ξένες και ντόπιες δυνάμεις «κατοχής» της χώρας, «χονδρικά» συνοψίζονται σε έξη σημεία:

(1) η νεοφιλελεύθερη ακροδεξιά και τα «φιλομοναρχικά» υπολείμματα που έχουν μολύνει την ΝΔ, τύπου Άδωνη, Βορίδη, Πλεύρη, Σαμαρά και των σκόρπιων Σαμαρικών «τσιρακίων»

(Μουρούτηδες, Μπαλτάκοι, Παπασταύροι, Μισέλ, κλπ), μετριότητες της έπαρσης, άτομα ανάλγητα, μυστικοπαθή, υποτακτικά εργαλεία του Βερολίνου και των «γερακιών» της Ουάσιγκτον με ακραίες τάσεις

«ξένες» προς τις αρχές του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού με «ανθρώπινο πρόσωπο», του Ιδρυτή Κωνσταντίνου Καραμανλή.

(2) Το Μητσοτακέϊκο «κάστρο» και το νεο-Μπακογιαννέϊκο «μαγαζί» που έχουν αναγάγει την Πολιτική σε Επιχείρηση και αποκλειστικό πόρο και τρόπο επιβίωσης σε βάρος όλων των υπολοίπων

(3) το «ψευδεπίγραφο» σοσιαλιστικό Σημιτικό ΠΑΣΟΚ των «στυγνών νεοφιλελευθέρων» εκσυγχρονιστών “Yesmen” γερμανικής κοπής που «ενώ γνωρίζει καλά» αδυνατεί να ανακάμψει και να προβεί σε ανοιχτή ρήξη με τον Βενιζέλο τους και τον αμερικανο-Παπανδρεϊσμό τους, την μεγαλύτερη ίσως πανούκλα που γνώρισε η Ελλάδα μεταπολεμικά, αρχής γενομένης με Ανδρέα Παπανδρέου (μιας ακόμη αμερικανικής εισβολής από αριστερά, με τον φερετζέ του ψευτοσοσιαλισμού την οποία ο αφελής και ανυποψίαστος Ελληνικός λαός ψήφιζε συνεχώς και αμετανόητα για τριάντα χρόνια….).

(4) Τον σημερινό αστείο Παπανδρεϊσμό του ΓΑΠ και της οικογενείας του και όσους τον ακολουθούν (η ντροπή της Ελλάδος, συγχρόνως η χαρά, αλλά και η ατυχής και η πιο «γελοία» επιλογή του State Department)

(5) τα εργολαβικά «ΜΜΕ» τύπου «μεγάλων καναλιών» (με πολλά μικρότερα να μιμούνται τα μεγάλα…) βεβαρυμμένα με ανείπωτα αμαρτήματα «παραπληροφόρησης» «παραπαιδείας», «αλητείας» «ψεύδους» και «υποκρισίας» στην υπηρεσία της διαπλοκής αλλά και της «εργολαβικής» διασποράς του «τρόμου» προς έλληνες πολίτες, πιστά στο «δόγμα του σοκ»…. Η «καταστολή» η καταδίωξη, ο εκφοβισμός και οι απειλές κατά πάντων, έπαψαν να είναι δουλειά της αστυνομίας αλλά των σύγχρονων μισθοφόρων της «ενημέρωσης»…. Η ΥΕΝΕΔ του Ιωαννίδη ωχριά μπροστά στο τηλεοπτικό τοπίο που βιώνει η σημερινή ελληνική κοινωνία (τότε ήξερες τουλάχιστον τι σου συμβαίνει, σήμερα με ευκολία και χωρίς τσίπα, φορούν όλοι τους τον φερετζέ του «δημοκρατικού»….).

(6) Τα κρυφά αρχηγεία στις Πρεσβείες των ΗΠΑ και της Γερμανίας με τις μυστικές τους υπηρεσίες που βρίσκονται σχεδόν παντού σε κάθε γωνιά της «άρρωστης τούτης χώρας» με πλοκάμια στην πολιτική ζωή του τόπου, στα «μίντια» και στα μεγάλα σπίτια, στις επιχειρήσεις και τις τράπεζες, αλλά και σε κάποια νεοφανή πολιτικά κόμματα και αποκόμματα (γερμανικής κοπής) τύπου Ποταμιού, Ένωσης Κεντρώων και την παρδαλή στελέχωσή τους από μετακινούμενους τυχάρπαστους πρώην δημαρίτες, πασοκικούς, «αριστερούς της πλάκας», θλιβερών, αστείων και πολιτικά άστεγων, αδιάντροπες «μαριονέτες» του Βερολίνου και των Δανειστών….., αλλά και με παρεμβατικές προεκτάσεις (στη στελέχη φορέων και επιρροή για «δικά τους» πρόσωπα εκ «προθύμων») με στόχο την πλήρη «παράδοση» της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας του τόπου….

 

 

• Αυτά είναι μερικά από τα πολλά και ακόμα πιο δυσάρεστα που συνέβαιναν και συμβαίνουν, τα οποία οι Έλληνες νυν και πρώην διακεκριμένα στελέχη της Αμ. Πρεσβείας έχουν βιώσει και μπορούν να τα καταγγέλλουν (υπάρχει και η συνέχεια στις δικαστικές αίθουσες και όσα θα αποκαλύπτονται από εκείνα τα μέσα που προσφέρονται να φιλοξενούν και δεν αποκρύπτουν την αλήθεια). Έλληνες συμπολίτες έχουν υποστεί πάρα πολλά, απειλήθηκαν και διώχθησαν με πρωταγωνιστές κακοήθη άτομα που αυτή την ώρα καρπούνται της «διπλωματικής ασυλίας» και σήμερα κρύβονται πίσω στην πατρίδα τους, αφού ήδη έχουν προκαλέσει μεγάλες βλάβες σε συνέλληνες και τις οικογένειές τους. Φυσικά τα εδώ «θύματα» δεν τολμούν να δημοσιοποιούν όλα όσα γνωρίζουν (απλά γιατί ζουν σε περιβάλλον φόβου και ανασφάλειας για τους ίδιους και τις οικογένειές τους…). Ακόμη και σήμερα εκφράζουν ανησυχίες και παράπονα ότι πιθανώς να παρακολουθούνται τα τηλέφωνά τους, το σπίτι και τα μέλη της οικογενείας τους (κακοήθεια που ανθούσε και είχε ενταθεί επί Πρέσβη Daniel Speckhard και της τότε ανεκδιήγητης Επιτετραμμένης κυρίας Deborah McCarthy, σήμερα Πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Λιθουανία, από τα πλέον εχθρικά άτομα κατά της χώρας μας και κατά στελεχών Ελληνικής Υπηκοότητας στην Αμερικανική Πρεσβεία και όλων όσων έκαναν το λάθος ή είχαν το θάρρος να εκδηλωθούν ως Καραμανλικοί ή απλά ήταν υποχρεωμένοι λόγω θέσεως να συνεργάζονται με την κυβέρνησή του).

• Οι ανώνυμοι αυτοί Έλληνες που βρέθηκαν να εργάζονται σε Αμερικανικές Υπηρεσίες εκείνη την περίοδο και από το πόστο τους φρόντιζαν να στηρίζουν τα συμφέροντα της πατρίδας τους, ουδέποτε βρήκαν τη δέουσα ανταπόδοση που τους άρμοζε από το «φίλια» προσκείμενο (υπηρετικό…) πολιτικό προσωπικό της χώρας τους προς τον Αμερικανικό παράγοντα και ουδέποτε και κανένας δεν ασχολήθηκε σοβαρά μαζί τους. Αντί στήριξης εισέπρατταν είτε το «δήθεν» ενδιαφέρον είτε την πλήρη αδιαφορία και κυρίως την «μήνη» κάθε φορά που αποτολμούσαν να αποκαλύψουν την άκρατη υποκρισία και τα πεπραγμένα διπλωματικών εκπροσώπων της μεγάλης μας «συμμάχου», να καταγγέλλουν, ακόμα και να τολμούν να τους μηνύουν για αδικήματα που προκάλεσαν εις βάρος τους… Όλα αυτά στο όνομα των λεπτών ισορροπιών και των καλών σχέσεων με την μεγάλη «φίλη» δημοκρατία πέραν του Ατλαντικού, με από ότι φαίνεται την «περίεργη» συμπεριφορά και πλάτη «μέρους» της Ελληνικής Δικαιοσύνης..…

 

 

• Η Ελληνική δικαιοσύνη αποτελεί το τελευταίο οχυρό. Όταν πέσει και αυτό όλα τελειώνουν εκεί. Ήδη οι ξένες υπηρεσίες, οι διπλωματικές αποστολές ξένων δυνάμεων (σύμμαχοι, δανειστές, ανταγωνιστές και ανθέλληνες) και οι εδώ «εθνικά επιζήμιοι μισθοφόροι» τους στην πολιτική και στην δημόσια ζωή του τόπου δείχνουν να την έχουν διαβρώσει βαθιά, ευτυχώς όχι τελείως και αναστρέψιμα. Δημόσιοι Λειτουργοί όπως η κ. Β. Θάνου και ο Δ. Παπαγγελόπουλος δείχνουν ότι το οχυρό ακόμα αντέχει…

Αμήν.