Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

Η... παρωδία του bail-in

 

Η... παρωδία του bail-in
Του Κωνσταντίνου Μαριόλη
Τρόπους που θα παρακάμπτουν τον κανόνα που οι ίδιες εφηύραν αναζητούν οι ευρωπαϊκές Αρχές, υπό το φόβο μετάδοσης της ιταλικής τραπεζικής κρίσης σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η  κοινοτική Οδηγία για το bail-in επιτρέπει κάποια περιθώρια ευελιξίας στην εφαρμογή της, με γνώμονα τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όμως δεν έχουν περάσει παρά μόλις λίγοι μήνες από την εποχή που σύσσωμη η ευρωπαϊκή ηγεσία διαφήμιζε το «τέλος των τραπεζικών διασώσεων με χρήματα των φορολογουμένων».
Σήμερα, η Ιταλία φέρεται να ζητά δάνειο από την Ευρώπη ύψους 15 δισ. ευρώ για να εξυγιάνει τις τράπεζές της χωρίς να πλήττονται οι μικροομολογιούχοι, από τη στιγμή που η πολιτική αβεβαιότητα στη χώρα οδηγεί σε αδιέξοδο το σχέδιο ενίσχυσης της Monte Paschi με ιδιωτικά κεφάλαια. Εκφράζονται, ωστόσο, φόβοι ότι η κρατικοποίηση μίας μεγάλης – και άρα συστημικής – τράπεζας δεν αποκλείεται να αποτελέσει... δεδικασμένο, δυσκολεύοντας την ανακεφαλαιοποίηση και άλλων μεγάλων τραπεζών στο μέλλον, καθώς οι επενδυτές θα περιμένουν τη συμμετοχή του δημοσίου για να συνεισφέρουν.
Επίσης, αρκετοί αναλυτές σχολιάζουν ότι το σχέδιο κρατικής διάσωσης με... προνόμια για τους κατόχους ομολόγων μειωμένης εξασφάλισης, κινδυνεύει να μετατρέψει τον κανόνα του bail-in σε... παρωδία. «Οι αρχές μοιάζουν να παίζουν με τις λέξεις. Το θέμα είναιΑΝ η αγορά των ομολόγων από το δημόσιο θα γίνει σε τιμές αγοράς ή όχι για να χαρακτηριστεί κρατική παρέμβαση, ή το να υπάρχει ένα ενιαίο πλαίσιο κανόνων για όλες τις τράπεζες»; «Οι επενδυτές θα πρέπει να γνωρίζουν στο εξής που τοποθετούν τα χρήματά τους, αλλιώς η ανακεφαλαιοποίηση του ιταλικού τραπεζικού κλάδου και το σχέδιο για τα κόκκινα δάνεια θα αποτύχουν πριν καλά καλά ξεκινήσουν», σημειώνει στο liberal.gr αναλυτής από το City του Λονδίνου.
ΑΝ«πέσει» η Monte Paschi θα συμπαρασύρει στο διάβα της ορισμένες από τις μεγαλύτερες τράπεζες στην Ιταλία. Αν, στον αντίποδα, διασωθεί μέσω «κουρέματος» των ομολόγων μειωμένης εξασφάλισης που οι ίδιες οι ιταλικές τράπεζες πωλούσαν ως «ασφαλείς» επενδύσεις, η έννοια του bail-in ενδέχεται να λάβει άλλες διαστάσεις. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΤ, το 80% των τίτλων ιταλικών τραπεζών που είναι επιλέξιμοι για «κούρεμα», βρίσκονται στα χέρια εγχώριων επενδυτών. Είναι το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ευρωζώνη, γεγονός που αποδεικνύει το βάρος μιας τέτοιας πολιτικής απόφασης.
Επενδυτικοί οίκοι έχουν επανειλημμένα τονίσει ότι ο «εκκωφαντικός» αντίκτυπος της εφαρμογής του bail-in στην αρχαιότερη τράπεζα του κόσμου θα επηρεάσει το σύνολο του ευρωπαϊκού τραπεζικού κλάδου. Η εντύπωση που δημιουργείται είναι πως οι Ευρωπαίοι δεν είναι έτοιμοι να εφαρμόσουν έναν κανόνα που δημιούργησαν για να αντιμετωπίσουν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, χωρίς ωστόσο να έχουν εκτιμήσει σωστά τις επιπτώσεις του σε περιόδους έντονης πολιτικής αβεβαιότητας ή αναταράξεων στις αγορές. Στις Βρυξέλλες δε, γνωρίζουν ότι στην περίπτωση που εφαρμοστεί σε... όλη του τη μεγαλοπρέπεια ο κανόνας του bail-in για την Monte Paschi, τότε κινδυνεύουν με «ασφυξία» άλλες ιταλικές τράπεζες – ακόμη και ηUNICREDIT - με την κρίση να διαχέεται άμεσα στον ευρωπαϊκό Νότο και σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Που θα βρει 5 δισ. ευρώ η Monte Paschi;
Οι ελπίδες να βρεθούν ιδιωτικά κεφάλαια ύψους 5 δισ. ευρώ έως το τέλος Δεκεμβρίου για την κεφαλαιακή ενίσχυση της Monte Paschi δεν έχουν εξανεμιστεί, ωστόσο μειώνονται δραματικά όσο περνούν οι ώρες και οι ημέρες.
Τα δεδομένα έχουν ως εξής: Η τράπεζα έχει ήδη συμφωνήσει με θεσμικούς επενδυτές την ανταλλαγή ομολόγων με μετοχές σε ένα deal που θα καλύψει σχεδόν το 1 δισ. ευρώ των συνολικών απαιτούμενων κεφαλαίων. Αν προχωρήσει το σχέδιο που έχει δει το φως της δημοσιότητας και το ιταλικό δημόσιο αποκτήσει μερίδιο ύψους 2 δισ. ευρώ στην τράπεζα, αυξάνοντας το ποσοστό του από 4% σε 40%, τότε απομένουν άλλα 2 δισ. ευρώ για την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης.
Οι ιταλικές αρχές εκτιμούν ότι η συμμετοχή του δημοσίου θα μετριάσει τις ανησυχίες των επενδυτών οι οποίοι θα καλύψουν τα 2 δισ. ευρώ τις επόμενες εβδομάδες, παρά την πολιτική αβεβαιότητα.
Από την πρωτοχρονιά του 2016 που η Ευρωπαϊκή Ένωση εισήλθε στον... κόσμο του bail-in, οι ανησυχίες για τον τρόπο εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας ήταν έκδηλες. Και αυτό γιατί ο κανόνας, που προβλέπει ότι οι ιδιώτες επενδυτές και οι καταθέτες θα επιβαρύνονται στην περίπτωση που μία τράπεζα χρειάζεται κεφάλαια και όχι οι φορολογούμενοι, δεν αντιμετωπίζει όλους τους επενδυτές με τον ίδιο τρόπο.
Αναλυτές, όπως για παράδειγμα του οίκου Fitch, είχαν επισημάνει ότι η εφαρμογή των κανόνων θα είναι δύσκολη διότι η επιβολή «κουρέματος» σε ιδιώτες επενδυτές θα είναι «πολιτικά απαράδεκτη» σε χώρες όπως η Ιταλία και η Πορτογαλία, όπου οι τράπεζες πωλούσαν για πολλά χρόνια ομόλογα σε πελάτες τους. Ο διαχωρισμός των μικροεπενδυτών και των θεσμικών επενδυτών μπορεί να καθιστά πιο «εύπεπτη» πολιτικά την εφαρμογή του bail-in, όμως δυσκολεύει την προσπάθεια των τραπεζών να αντλήσουν κεφάλαια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Το χρέος, ρε! Το χρέος!

   Κοινή χρήση 15 ...